Atos 7
rhg (RHG) vs NAA
1 Toi ḍõr imame Stifanore fusar goijje, "Ei hota ki soiyi ne?"
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Zuwabe Stifane hodde: "Oh ãr báiyain edde baf okkol ãr hota funo! Ãrar fordada Ibrahim Harran šohorot bošoti loibar age zẽtte Mesofotemiya dešot aššil, hẽtte fohoraiwala Allaye hibare deha diyore hoil,
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 'Tui tor nizor deš edde tor egena gušti feli ãi tore ze deš dehaiyum heṛe zagoi.'
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 "Toi hiba Kalaḍiya okkolor deš felai Harran šohorot gil edde heṛe bošoti loil. Ar hibar baf mori bade, Allaye Ibrahimore ei dešot defeṛail, zeṛe tũwara ehon bošoti goror.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Allaye hibare nizolla hono zobin no de, enki ekkan ṭeng raki farefan zaga o no, kintu hibaye wada goijjil ze hibare edde hibar bade hibar bongšor manuš okkolore hitarar miraz hisabe he dešore dibo, zodi o he šomot Ibrahimottu hono fuwain no aššil.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Allaye hibare endilla hoil: 'Tor bongšodor okkol bidešot bošobaš goribo. Manuš okkole hitarare gulam banai rakibo edde sair šot bosor dori hitarar uwore zulum salaibo.'
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Allaye aro hodde, 'Kintu ze zatiye hitarare gulam banaibo ãi hitarare šasti diyum. Bade hitara he dešottu niyoli aiyore ei zagat ãr ebadot goribo.'
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Tarfore Allaye Ibrahimore wadar suktir sinno hisabe azomi goraibar niyom dil, bade hiba Isakor baf oiye edde ašṭo dinor din hibare azomi gora oiye. Hendilla Isake Yakubore edde Yakube he baro gušṭir baf okkolore azomi goraiye.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 "He baro bongšor baf okkole riš gori Yusufore gulam hisabe Mišor dešot besifelail. Kintu Allah hibar fũwati aššil,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 edde har duk hošṭottu hibare uddar goijje. Allaye hibare giyan dan goijjil edde Mišor dešot razar bala nozorot felabail. Hetolla he razaye hibare Mišor dešor šašon goroya edde razar nizor gór dehafuna goriballa buwail.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 "Tarfore Mišor agagura edde Kenanot raṭ deha dilo, edde beši ḍõr hošṭo hazir oiye hetunot ãrar bafdada okkole haiddo lot no fail.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Kintu Mišorot gĩyu ase funi Yakube ãrar bafdada okkolore foila bar heṛe defeṛaiye.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Dusora bar zẽtte hitara aišše Yusufe hibar báiyaindore sin diye edde razaye Yusufor górwala okkolor babute zani faijje.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Iyar bade, Yusufe hibar baf Yakub edde góror gušṭi ṭiya, muṭ hoittor fãszon, beggunore ḍaki anibolla hóbor defeṛaiye.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Tarfore Yakub lami Mišor dešot gil, zeṛe hiba edde ãrar bafdada okkol entehal goijje.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Hitarare Šekimot ana oiye edde ze hoboror gãt Ibrahime Šekim šohoror Hamoror fũwain okkolottu rufa diyore kini loil, hibat dohon gora oil.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 "Ibrahimor hãse Allaye ze wada goijje hin furon oibar ṭaim zehon hãse aišše, hetunot deha zadde ãrar manušzon okkol kub beši bari giyegoi.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Tarfore Mišor dešot en 'ekzon noya badša oiye, ze Yusufor babute kissu no zanito.'
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 He badšaye ãrar manuš okkolore ṭokaito edde ãrar bafdada okkolor uwore zulum goitto, enki hitarattu ze futziyain okkol zormo oito hitara mori zagoifan he gura fuwain okkolore baire felai rakibolla zur gorito.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 "He šomot Musa zormo oil. Musa Allar šanot ekzon beši šundojja fuwa aššil. Hibare tin maš foijjonto baf mar górot lalon falon gora oil.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Bade zẽtte hibare baire felai raka oiye, hẽtte razar ziye tuli loizaiyore hibare nizor fuwa hisabe lalon falon goijje.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Mišoriyo okkolor har giyane en bafe šikkita oiye, hiba hotaye edde hame šoktišali aššil.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 "Musar umor sališ bosor oiyede šomot hibaye Israili báiyain okkol loi deha goitto zaibo faisela loil.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ar heṛe Mišoriyo ekzone hitarar ekzonore horaf bebohar goredde Musaye deikke, toi hibaye ei Israili manušwar foikka oibolla giye edde he Mišoriyo manušware marifelaiyore hiyanor daiya loiye.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Musaye mone gojjil hibar nizor manuš okkole buzibo ze Allaye hibar duwara hitarare uddar goribo, kintu hitara hiyan buzi no fare.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Tarforor din Musaye duizon Israilire mara mari goredde deikke. Hetunot hitarare milai dibolla hodde, 'Oh báiyain, tũwara to bái bái, to kiyolla ekzone ekzon loi endilla horaf bebohar goror?'
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 "Kintu ze manušwaye horaf bebohar goijjil hite Musare ḍeikka mari lorai diyore hodde, 'Ãrar uwore tore šašon goroya edde bisarhar hone tuille?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Gelde hailla zendilla gori he Mišoriyo manušware mari felaiyos, ãre o ki hendilla gori mari felaito sos?'
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Ei hota funi Musa dai zaigoi Midiyan dešot musafer hisabe bošobaš gora šuru goijje. Heṛe hibattu duizon morod fuwain zormo oil.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 "Sališ bosor farai zaigoi bade, Sinai faharor ḍake bošoti sara elehat maze ek firistaye ek zolonto zaḍḍowar oinor butottu Musare deha diye.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Musaye dekiyore tajjuf oil. Hibaye aro hãse zai saibolla zehon giye, hetunot Mabudor abaz fuinne:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 'Ãi tor fordada okkolor Allah, Ibrahim, Isak edde Yakubor Allah.' Kintu Musaye ḍore hafa šuru goijje, hikka saibolla o himmot no gore.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 "Hetunot Mabude hibare hodde, 'Tor ṭengor zuta kulifela, kiyollahoile ze zagat tui tiyaiyos hiyan Paki zaga.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Mišor dešot ãr bonda okkolor uwore ze zulum or hin ãi dekki. Ãi hitarar hatoranir ḍak funni edde hitarare uddar goribolla ãi nise lami aišši. Ehon ãi tore Mišor dešot uwafes defeṛaiyum.'
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 "Iba oilde he Musa zare Israili okkole en hoi batil goijjil, 'Tore šašon goroya edde bisarhar hone banaiye.' Ze firistaye he zaḍḍowar butottu Musare deha dil, he firistar duwara Allah nize ei Musare Israili okkolor šašon goroya edde uddar goroya hisabe Mišorot defeṛail.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ei Musaye Mišor dešottu Israili okkolore niyolai loi ainnil edde Mišor dešot, louwor doriyar ḍake edde sališ bosorfan bošoti sara elehat bout keramot edde sinnor ham okkol goijjil.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 "Iba oilde he Musa ze Israili okkolore hoil, 'Allaye tũwarar nizor báiyain okkolor butottu tũwaralla ãr ḍoil ekzon nobi tiya goraibo.'
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Ei Musa bošoti sara elehat maze Israili okkolor dolor butore, ãrar fordada okkolor fũwati aššil. Ze firistaye Sinai faharottu hota hoil ei Musaye he firistar fũwati heṛe aššil. Ãrare dibolla hibaye zinda kalam fail.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 "Kintu ãrar fordada okkole Musare mainto no sa. Hiyanor bodole hitara hibare batil goijjil edde hitarar dil Mišoror uzu oigilgoi.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Hitara Harunore hodde, 'Ãrare fõt dehai loi zai farefan dev devi banao, kiyollahoile ze Musaye Mišor dešottu ãrare niyolai loi ainne hibar ki oiye ãra hoi no fari.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 He ṭaimot maze hitara gorur so ḍoil gori uggwa mutti tiyar goijje. Hitara he muttir mutallek zanuwar kurbani goijje edde nizor hate banaiyede hiyanor uwore hitara kušir mela goijje.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Kintu Allaye hitarattu muk firai felaiye edde asmanor san šurzo edde tara fũzat maze hitarare felai raikke, zendilla nobi okkolor kitabot leka ase:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 No, no do, bolke tũwara to Mulok devotar mutti,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 "Bošoti sara elehat ãrar fordada okkolottu uggwa ṭambu aššil zibaye Allah hitarar fũwati aššilde forman diye. Allaye Musare zendilla gori hokum dil edde Musare ze nomuna dehail he mozin ei ṭambu tiyar gora oil.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ãrar fordada okkol he ṭambu faiyore hitarar neta Yosbar anḍare hiyan hitarar fũware ei dešot loi aššil. Allaye hitarar sarmottu oinno zatire lorai dil edde hitara ei deššan adai goijjil. Daudor ṭaim foijjonto he ṭambu ei dešot aššil.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Hibaye Allattu rahamot fail edde ejazot dibolla foriyad goijjil zene Yakubor bongšolla ekkan dórmogór hibaye tiyar gori fare.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Kintu Soloimane hiballa ekkan dórmogór tiyar goijjil.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 "Zen oibo ok, šorbo šoktiwala Allah manušor tiyari górot no take, zendilla nobiye hor:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 "'Behosto oilde ãr šingašon,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ei šob ziniš beggun ki ãi nizor hate foida no gori ne?'
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 "Oh ek gũwaijja zati! Tũwarar han edde dil Oihudi okkolor ḍoil, ar tũwara o tũwarar fordada okkolor ḍoil. Tũwara šob šome Pak Ruhure bad di tako.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 En hono ki nobi ase, zare tũwarar fordada okkole zulum no gore? Hitara hitarare mari felail, zara agottu loti he niyaiwala aibar babute tobolig goijjil. Ar ehon tũwara hibar loi dúha bazi goijjo edde mari felaiyo.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Firista okkolor duwara tũwarar hãse to ain diya oil, kintu tũwara hin falon no goro."
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Ei hota okkol funi hitara guššaye oin oi giyegoi edde Stifanor berudde dat loi dat kirkiraiye.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Kintu Stifane, Pak Ruhuye furaiya oi behostor mikka sai taikke edde heṛe Allar mohimar deha faiye. Hibaye Isare Allar den ḍakottu tiyai taikkede dekiyore,
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Stifane hodde, "So, ãi behosto kula asede dekir edde Adomor Fut Allar ḍen ḍakottu tiyai roiye."
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Henot hitara hanot õl diye edde zure guzoriyore beggune Stifanor uwore zafai foijje.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Bade hitara Stifanore fattor maribolla ṭani šohoror bar kule loigiye, ar goba okkole hitarar zubba okkol gattu kuli Šaulus name ek zuwan fuwar ṭengor ḍake eijje.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Hitara Stifanore fattor maredde šomot, hibaye munazat goijje edde hodde, "Malik Isa, ãr ruhure gosi lo."
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Tarfore hibaye ãṛu felaiye edde ḍõr gori guzojje, "Malik, itarar berudde ei gunare monot no raikko," ei hota hoi hiba zurai giyegoi.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.