Atos 7
rhg (RHG) vs ARA
1 Toi ḍõr imame Stifanore fusar goijje, "Ei hota ki soiyi ne?"
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Zuwabe Stifane hodde: "Oh ãr báiyain edde baf okkol ãr hota funo! Ãrar fordada Ibrahim Harran šohorot bošoti loibar age zẽtte Mesofotemiya dešot aššil, hẽtte fohoraiwala Allaye hibare deha diyore hoil,
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 'Tui tor nizor deš edde tor egena gušti feli ãi tore ze deš dehaiyum heṛe zagoi.'
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 "Toi hiba Kalaḍiya okkolor deš felai Harran šohorot gil edde heṛe bošoti loil. Ar hibar baf mori bade, Allaye Ibrahimore ei dešot defeṛail, zeṛe tũwara ehon bošoti goror.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Allaye hibare nizolla hono zobin no de, enki ekkan ṭeng raki farefan zaga o no, kintu hibaye wada goijjil ze hibare edde hibar bade hibar bongšor manuš okkolore hitarar miraz hisabe he dešore dibo, zodi o he šomot Ibrahimottu hono fuwain no aššil.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Allaye hibare endilla hoil: 'Tor bongšodor okkol bidešot bošobaš goribo. Manuš okkole hitarare gulam banai rakibo edde sair šot bosor dori hitarar uwore zulum salaibo.'
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Allaye aro hodde, 'Kintu ze zatiye hitarare gulam banaibo ãi hitarare šasti diyum. Bade hitara he dešottu niyoli aiyore ei zagat ãr ebadot goribo.'
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Tarfore Allaye Ibrahimore wadar suktir sinno hisabe azomi goraibar niyom dil, bade hiba Isakor baf oiye edde ašṭo dinor din hibare azomi gora oiye. Hendilla Isake Yakubore edde Yakube he baro gušṭir baf okkolore azomi goraiye.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 "He baro bongšor baf okkole riš gori Yusufore gulam hisabe Mišor dešot besifelail. Kintu Allah hibar fũwati aššil,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 edde har duk hošṭottu hibare uddar goijje. Allaye hibare giyan dan goijjil edde Mišor dešot razar bala nozorot felabail. Hetolla he razaye hibare Mišor dešor šašon goroya edde razar nizor gór dehafuna goriballa buwail.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 "Tarfore Mišor agagura edde Kenanot raṭ deha dilo, edde beši ḍõr hošṭo hazir oiye hetunot ãrar bafdada okkole haiddo lot no fail.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Kintu Mišorot gĩyu ase funi Yakube ãrar bafdada okkolore foila bar heṛe defeṛaiye.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Dusora bar zẽtte hitara aišše Yusufe hibar báiyaindore sin diye edde razaye Yusufor górwala okkolor babute zani faijje.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Iyar bade, Yusufe hibar baf Yakub edde góror gušṭi ṭiya, muṭ hoittor fãszon, beggunore ḍaki anibolla hóbor defeṛaiye.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Tarfore Yakub lami Mišor dešot gil, zeṛe hiba edde ãrar bafdada okkol entehal goijje.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Hitarare Šekimot ana oiye edde ze hoboror gãt Ibrahime Šekim šohoror Hamoror fũwain okkolottu rufa diyore kini loil, hibat dohon gora oil.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 "Ibrahimor hãse Allaye ze wada goijje hin furon oibar ṭaim zehon hãse aišše, hetunot deha zadde ãrar manušzon okkol kub beši bari giyegoi.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Tarfore Mišor dešot en 'ekzon noya badša oiye, ze Yusufor babute kissu no zanito.'
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 He badšaye ãrar manuš okkolore ṭokaito edde ãrar bafdada okkolor uwore zulum goitto, enki hitarattu ze futziyain okkol zormo oito hitara mori zagoifan he gura fuwain okkolore baire felai rakibolla zur gorito.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 "He šomot Musa zormo oil. Musa Allar šanot ekzon beši šundojja fuwa aššil. Hibare tin maš foijjonto baf mar górot lalon falon gora oil.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Bade zẽtte hibare baire felai raka oiye, hẽtte razar ziye tuli loizaiyore hibare nizor fuwa hisabe lalon falon goijje.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Mišoriyo okkolor har giyane en bafe šikkita oiye, hiba hotaye edde hame šoktišali aššil.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 "Musar umor sališ bosor oiyede šomot hibaye Israili báiyain okkol loi deha goitto zaibo faisela loil.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ar heṛe Mišoriyo ekzone hitarar ekzonore horaf bebohar goredde Musaye deikke, toi hibaye ei Israili manušwar foikka oibolla giye edde he Mišoriyo manušware marifelaiyore hiyanor daiya loiye.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Musaye mone gojjil hibar nizor manuš okkole buzibo ze Allaye hibar duwara hitarare uddar goribo, kintu hitara hiyan buzi no fare.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Tarforor din Musaye duizon Israilire mara mari goredde deikke. Hetunot hitarare milai dibolla hodde, 'Oh báiyain, tũwara to bái bái, to kiyolla ekzone ekzon loi endilla horaf bebohar goror?'
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 "Kintu ze manušwaye horaf bebohar goijjil hite Musare ḍeikka mari lorai diyore hodde, 'Ãrar uwore tore šašon goroya edde bisarhar hone tuille?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Gelde hailla zendilla gori he Mišoriyo manušware mari felaiyos, ãre o ki hendilla gori mari felaito sos?'
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Ei hota funi Musa dai zaigoi Midiyan dešot musafer hisabe bošobaš gora šuru goijje. Heṛe hibattu duizon morod fuwain zormo oil.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 "Sališ bosor farai zaigoi bade, Sinai faharor ḍake bošoti sara elehat maze ek firistaye ek zolonto zaḍḍowar oinor butottu Musare deha diye.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Musaye dekiyore tajjuf oil. Hibaye aro hãse zai saibolla zehon giye, hetunot Mabudor abaz fuinne:
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 'Ãi tor fordada okkolor Allah, Ibrahim, Isak edde Yakubor Allah.' Kintu Musaye ḍore hafa šuru goijje, hikka saibolla o himmot no gore.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 "Hetunot Mabude hibare hodde, 'Tor ṭengor zuta kulifela, kiyollahoile ze zagat tui tiyaiyos hiyan Paki zaga.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Mišor dešot ãr bonda okkolor uwore ze zulum or hin ãi dekki. Ãi hitarar hatoranir ḍak funni edde hitarare uddar goribolla ãi nise lami aišši. Ehon ãi tore Mišor dešot uwafes defeṛaiyum.'
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 "Iba oilde he Musa zare Israili okkole en hoi batil goijjil, 'Tore šašon goroya edde bisarhar hone banaiye.' Ze firistaye he zaḍḍowar butottu Musare deha dil, he firistar duwara Allah nize ei Musare Israili okkolor šašon goroya edde uddar goroya hisabe Mišorot defeṛail.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ei Musaye Mišor dešottu Israili okkolore niyolai loi ainnil edde Mišor dešot, louwor doriyar ḍake edde sališ bosorfan bošoti sara elehat bout keramot edde sinnor ham okkol goijjil.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 "Iba oilde he Musa ze Israili okkolore hoil, 'Allaye tũwarar nizor báiyain okkolor butottu tũwaralla ãr ḍoil ekzon nobi tiya goraibo.'
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Ei Musa bošoti sara elehat maze Israili okkolor dolor butore, ãrar fordada okkolor fũwati aššil. Ze firistaye Sinai faharottu hota hoil ei Musaye he firistar fũwati heṛe aššil. Ãrare dibolla hibaye zinda kalam fail.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 "Kintu ãrar fordada okkole Musare mainto no sa. Hiyanor bodole hitara hibare batil goijjil edde hitarar dil Mišoror uzu oigilgoi.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Hitara Harunore hodde, 'Ãrare fõt dehai loi zai farefan dev devi banao, kiyollahoile ze Musaye Mišor dešottu ãrare niyolai loi ainne hibar ki oiye ãra hoi no fari.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 He ṭaimot maze hitara gorur so ḍoil gori uggwa mutti tiyar goijje. Hitara he muttir mutallek zanuwar kurbani goijje edde nizor hate banaiyede hiyanor uwore hitara kušir mela goijje.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Kintu Allaye hitarattu muk firai felaiye edde asmanor san šurzo edde tara fũzat maze hitarare felai raikke, zendilla nobi okkolor kitabot leka ase:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 No, no do, bolke tũwara to Mulok devotar mutti,
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 "Bošoti sara elehat ãrar fordada okkolottu uggwa ṭambu aššil zibaye Allah hitarar fũwati aššilde forman diye. Allaye Musare zendilla gori hokum dil edde Musare ze nomuna dehail he mozin ei ṭambu tiyar gora oil.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ãrar fordada okkol he ṭambu faiyore hitarar neta Yosbar anḍare hiyan hitarar fũware ei dešot loi aššil. Allaye hitarar sarmottu oinno zatire lorai dil edde hitara ei deššan adai goijjil. Daudor ṭaim foijjonto he ṭambu ei dešot aššil.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Hibaye Allattu rahamot fail edde ejazot dibolla foriyad goijjil zene Yakubor bongšolla ekkan dórmogór hibaye tiyar gori fare.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Kintu Soloimane hiballa ekkan dórmogór tiyar goijjil.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 "Zen oibo ok, šorbo šoktiwala Allah manušor tiyari górot no take, zendilla nobiye hor:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 "'Behosto oilde ãr šingašon,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ei šob ziniš beggun ki ãi nizor hate foida no gori ne?'
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 "Oh ek gũwaijja zati! Tũwarar han edde dil Oihudi okkolor ḍoil, ar tũwara o tũwarar fordada okkolor ḍoil. Tũwara šob šome Pak Ruhure bad di tako.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 En hono ki nobi ase, zare tũwarar fordada okkole zulum no gore? Hitara hitarare mari felail, zara agottu loti he niyaiwala aibar babute tobolig goijjil. Ar ehon tũwara hibar loi dúha bazi goijjo edde mari felaiyo.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Firista okkolor duwara tũwarar hãse to ain diya oil, kintu tũwara hin falon no goro."
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Ei hota okkol funi hitara guššaye oin oi giyegoi edde Stifanor berudde dat loi dat kirkiraiye.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Kintu Stifane, Pak Ruhuye furaiya oi behostor mikka sai taikke edde heṛe Allar mohimar deha faiye. Hibaye Isare Allar den ḍakottu tiyai taikkede dekiyore,
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Stifane hodde, "So, ãi behosto kula asede dekir edde Adomor Fut Allar ḍen ḍakottu tiyai roiye."
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Henot hitara hanot õl diye edde zure guzoriyore beggune Stifanor uwore zafai foijje.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Bade hitara Stifanore fattor maribolla ṭani šohoror bar kule loigiye, ar goba okkole hitarar zubba okkol gattu kuli Šaulus name ek zuwan fuwar ṭengor ḍake eijje.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Hitara Stifanore fattor maredde šomot, hibaye munazat goijje edde hodde, "Malik Isa, ãr ruhure gosi lo."
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Tarfore hibaye ãṛu felaiye edde ḍõr gori guzojje, "Malik, itarar berudde ei gunare monot no raikko," ei hota hoi hiba zurai giyegoi.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.