Atos 28
rhg (RHG) vs VC
1 Ãra aramor sãte kul sui fari bade zani farilamde, he ḍiyawar nam Malṭa.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ar heṛiyar mainše ãrar uwore beša beši doya dehaiye. Hitara ãra beggunore ḍaki loigiye edde oinor ṭal zali diye kiyollahoile hẽtte zór diya šuru goijjil edde ṭanḍa aššil.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Paulose ek ãza fuwana darguwa dola gori oinot furai dibar šomot ugguwa bišwala haf, oinor gorom faiyore he darguwar ṭalor butottu niyoliyore hibar hat sai hõri doijje.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Hafwa Paulosor hatot ḍuli taikkede dekiyore he ḍiyar manuš okkole howahoi gora šuru goijje, "Ei manušwa hameka kuni oibo, kiyollahoile doriyattu rehai oi farile o niyai deviye hitare basito no de."
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Kintu Paulose hat zara mariyore hafware oinot felai diye edde hibar hono hoti no o.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Manuš okkole baffil hibar ga fuli zaiboi, otóba hiba atikka fori mori zaiboi, kintu bout hotun entezar gori bade o zehon hono kissu no o, hen deki hitarar ereda bodolai felaiye edde hodde, iba ek devota.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Heṛe ḍake ekzon Publiyus name he ḍiyar neta aššil. Hite ãrare hitar górot loizaiyore tin din mula beši adoror sãte ãrare mehemandari goijje.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Ar hẽtte Publiyusor bafe zor edde amoša biyaram loi bisanat fori aššil. Ar Paulose butore hitar ḍake zaiyore duwar fũwati hitar uwore hat raikke edde hitare aram goijje.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Ei goṭona bade he ḍiyar baki har biyaraimma okkol o aišše edde aram oiye.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Hitara nanan ḍoilla gori ãrare ijjot dehaiye. Toi zẽtte ãra zahazsan saribolla reḍi oilam, hitara ãrattu zoruloti ziniš fottoro okkol zahazot ani diye.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Tin maš haṛi zaigoi bade ãra ekkan zahazot gori za šuru gorilam ziyane heṛe šit hal haṛail. Ar ei zahazsan aššilde Alekzandriyar, hiyanor matat zoikka devota, Kastor edde Polluxor sinno aššil.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Ãra Sirakušot ailam edde heṛe tin din takilam.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Henttu baisa di ãra Régiumot fõsilam. Tarforor din doinali bataš uiṭṭe ar dusora din ãra Futeoli fõsilam.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Heṛe hoekzon biššaši failam, zitara ãrare hitarar fũwati haftanik takibolla dawat diye. Ei bafe ãra Rom šohorot ailam.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Heṛe torikotor báiboinain okkole ãra aibar hóbor funiyore ãrar loi dola oibolla hoi hitarar kiye kiye Appius bazar edde Tin Šoraihana fara foijjonto aiššil. Ei manuš okkolore dekiyore Paulose Allare šukuriya zanaiye, ar hiba nize o tuwajjo faiye.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Rom šohorot ãra fõsi bade Paulosore faharadari šoinno okkolor fũwati hibar bote hiba azadi bafe taki faribolla ezajot faiye.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Tin din bade Paulose heṛiyar Ihudi neta okkol beggunore ḍaki ekkui fũwati dola goijje. Hitara zehon dola oiye Paulose hodde: "Báiyain okkol! Zodi o ãi ãrar zatir berudde kissu no gori, otóba bafdadar dinna solti niyomor ulda kissu no gori, tarfore o ãre ãṭok gora oiye edde Romiyo okkolor hatot diya oiye.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Romiyo okkole ãre zera goriyore bade eridito sail, kiyollahoile moron šazar laikka hono hosuri ãi no gori.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Kintu Ihudi okkole hiyanot baza diye buli ãi Romor badšar hãse afil goijji. Ar iyan o haṭi ze ãi ãr nizor zatir hosuri dehaito aššide no.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Etolla ãi tũwara loi deha goitto edde hota hoito sair. Israili okkolor ekkui ašalla boli ãi siyolor bondi."
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Hitara Paulosore zuwabe hodde, "Ãra tũwar babute Ehudiyattu hono šeṛi no fai, ar ãrar manuš hentu eṛe aiyore o hono hóbor no de otóba tũwar babute hono kissur bura no ho.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Tarfore o ãra tũwar motamot fuinto sai, kiyollahoile ãra beggune zani ze beggune he dolor berudde hota ho."
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Paulos loi dola oibolla hitara ekkan din ṭik goijje edde hitara aro manuš okkol šoho Paulos zeṛe takito heṛe aišše. Hetunot Paulose binnattu loti hazinna ofan foijjonto hitarar hãse goba diye, Allar raijjor babute zanaiye edde buzaiye. Musar Torah edde Nobi okkolor kitab okkolor butottu Isar babute hitarare buzaibolla kušiš goijje.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Paulose hoiyede hin hodune biššaš goijje, ar hodune biššaš no gore.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Paulosor hotat hitara hitara naraz oiye edde hitara hentu giyegoi. Hitara zaibar agottu Paulose hodde, "Pak Ruhuye nobi Esaiyar duwara tũwarar bafdada okkolore hãsa soiyi hoil:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 "'Manuš okkolor hãse zai ho,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Kiyollahoile ei mainšor dil ošar oigiyegoi,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 "Etolla tũwara zani rako ze Allar uddar Oihudi okkolor hãse defeṛa oiye, ar hitara funibo!"
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 (Paulose zehon hendilla hoiye, Ihudi okkole tara tara doro biyasana gori gori hentu giyegoi.)
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Fura dui bosormula Paulos heṛe hibar nizor bara górot taikke edde zara hibar loi deha goitto aito, hitara beggunore hibaye gosito.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Hibaye beši šahoš loi hono baza sara Allar raijjor babute šikka dito edde Isa Mosir babute šikka dito.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.