Atos 28
rhg (RHG) vs ARC
1 Ãra aramor sãte kul sui fari bade zani farilamde, he ḍiyawar nam Malṭa.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Ar heṛiyar mainše ãrar uwore beša beši doya dehaiye. Hitara ãra beggunore ḍaki loigiye edde oinor ṭal zali diye kiyollahoile hẽtte zór diya šuru goijjil edde ṭanḍa aššil.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Paulose ek ãza fuwana darguwa dola gori oinot furai dibar šomot ugguwa bišwala haf, oinor gorom faiyore he darguwar ṭalor butottu niyoliyore hibar hat sai hõri doijje.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Hafwa Paulosor hatot ḍuli taikkede dekiyore he ḍiyar manuš okkole howahoi gora šuru goijje, "Ei manušwa hameka kuni oibo, kiyollahoile doriyattu rehai oi farile o niyai deviye hitare basito no de."
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Kintu Paulose hat zara mariyore hafware oinot felai diye edde hibar hono hoti no o.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Manuš okkole baffil hibar ga fuli zaiboi, otóba hiba atikka fori mori zaiboi, kintu bout hotun entezar gori bade o zehon hono kissu no o, hen deki hitarar ereda bodolai felaiye edde hodde, iba ek devota.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Heṛe ḍake ekzon Publiyus name he ḍiyar neta aššil. Hite ãrare hitar górot loizaiyore tin din mula beši adoror sãte ãrare mehemandari goijje.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Ar hẽtte Publiyusor bafe zor edde amoša biyaram loi bisanat fori aššil. Ar Paulose butore hitar ḍake zaiyore duwar fũwati hitar uwore hat raikke edde hitare aram goijje.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Ei goṭona bade he ḍiyar baki har biyaraimma okkol o aišše edde aram oiye.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Hitara nanan ḍoilla gori ãrare ijjot dehaiye. Toi zẽtte ãra zahazsan saribolla reḍi oilam, hitara ãrattu zoruloti ziniš fottoro okkol zahazot ani diye.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Tin maš haṛi zaigoi bade ãra ekkan zahazot gori za šuru gorilam ziyane heṛe šit hal haṛail. Ar ei zahazsan aššilde Alekzandriyar, hiyanor matat zoikka devota, Kastor edde Polluxor sinno aššil.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Ãra Sirakušot ailam edde heṛe tin din takilam.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Henttu baisa di ãra Régiumot fõsilam. Tarforor din doinali bataš uiṭṭe ar dusora din ãra Futeoli fõsilam.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Heṛe hoekzon biššaši failam, zitara ãrare hitarar fũwati haftanik takibolla dawat diye. Ei bafe ãra Rom šohorot ailam.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Heṛe torikotor báiboinain okkole ãra aibar hóbor funiyore ãrar loi dola oibolla hoi hitarar kiye kiye Appius bazar edde Tin Šoraihana fara foijjonto aiššil. Ei manuš okkolore dekiyore Paulose Allare šukuriya zanaiye, ar hiba nize o tuwajjo faiye.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Rom šohorot ãra fõsi bade Paulosore faharadari šoinno okkolor fũwati hibar bote hiba azadi bafe taki faribolla ezajot faiye.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Tin din bade Paulose heṛiyar Ihudi neta okkol beggunore ḍaki ekkui fũwati dola goijje. Hitara zehon dola oiye Paulose hodde: "Báiyain okkol! Zodi o ãi ãrar zatir berudde kissu no gori, otóba bafdadar dinna solti niyomor ulda kissu no gori, tarfore o ãre ãṭok gora oiye edde Romiyo okkolor hatot diya oiye.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Romiyo okkole ãre zera goriyore bade eridito sail, kiyollahoile moron šazar laikka hono hosuri ãi no gori.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Kintu Ihudi okkole hiyanot baza diye buli ãi Romor badšar hãse afil goijji. Ar iyan o haṭi ze ãi ãr nizor zatir hosuri dehaito aššide no.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Etolla ãi tũwara loi deha goitto edde hota hoito sair. Israili okkolor ekkui ašalla boli ãi siyolor bondi."
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Hitara Paulosore zuwabe hodde, "Ãra tũwar babute Ehudiyattu hono šeṛi no fai, ar ãrar manuš hentu eṛe aiyore o hono hóbor no de otóba tũwar babute hono kissur bura no ho.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Tarfore o ãra tũwar motamot fuinto sai, kiyollahoile ãra beggune zani ze beggune he dolor berudde hota ho."
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Paulos loi dola oibolla hitara ekkan din ṭik goijje edde hitara aro manuš okkol šoho Paulos zeṛe takito heṛe aišše. Hetunot Paulose binnattu loti hazinna ofan foijjonto hitarar hãse goba diye, Allar raijjor babute zanaiye edde buzaiye. Musar Torah edde Nobi okkolor kitab okkolor butottu Isar babute hitarare buzaibolla kušiš goijje.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Paulose hoiyede hin hodune biššaš goijje, ar hodune biššaš no gore.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Paulosor hotat hitara hitara naraz oiye edde hitara hentu giyegoi. Hitara zaibar agottu Paulose hodde, "Pak Ruhuye nobi Esaiyar duwara tũwarar bafdada okkolore hãsa soiyi hoil:
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 "'Manuš okkolor hãse zai ho,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Kiyollahoile ei mainšor dil ošar oigiyegoi,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 "Etolla tũwara zani rako ze Allar uddar Oihudi okkolor hãse defeṛa oiye, ar hitara funibo!"
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 (Paulose zehon hendilla hoiye, Ihudi okkole tara tara doro biyasana gori gori hentu giyegoi.)
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Fura dui bosormula Paulos heṛe hibar nizor bara górot taikke edde zara hibar loi deha goitto aito, hitara beggunore hibaye gosito.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Hibaye beši šahoš loi hono baza sara Allar raijjor babute šikka dito edde Isa Mosir babute šikka dito.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.