Atos 28

rhg (RHG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ãra aramor sãte kul sui fari bade zani farilamde, he ḍiyawar nam Malṭa.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Ar heṛiyar mainše ãrar uwore beša beši doya dehaiye. Hitara ãra beggunore ḍaki loigiye edde oinor ṭal zali diye kiyollahoile hẽtte zór diya šuru goijjil edde ṭanḍa aššil.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Paulose ek ãza fuwana darguwa dola gori oinot furai dibar šomot ugguwa bišwala haf, oinor gorom faiyore he darguwar ṭalor butottu niyoliyore hibar hat sai hõri doijje.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Hafwa Paulosor hatot ḍuli taikkede dekiyore he ḍiyar manuš okkole howahoi gora šuru goijje, "Ei manušwa hameka kuni oibo, kiyollahoile doriyattu rehai oi farile o niyai deviye hitare basito no de."
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Kintu Paulose hat zara mariyore hafware oinot felai diye edde hibar hono hoti no o.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Manuš okkole baffil hibar ga fuli zaiboi, otóba hiba atikka fori mori zaiboi, kintu bout hotun entezar gori bade o zehon hono kissu no o, hen deki hitarar ereda bodolai felaiye edde hodde, iba ek devota.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Heṛe ḍake ekzon Publiyus name he ḍiyar neta aššil. Hite ãrare hitar górot loizaiyore tin din mula beši adoror sãte ãrare mehemandari goijje.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Ar hẽtte Publiyusor bafe zor edde amoša biyaram loi bisanat fori aššil. Ar Paulose butore hitar ḍake zaiyore duwar fũwati hitar uwore hat raikke edde hitare aram goijje.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Ei goṭona bade he ḍiyar baki har biyaraimma okkol o aišše edde aram oiye.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Hitara nanan ḍoilla gori ãrare ijjot dehaiye. Toi zẽtte ãra zahazsan saribolla reḍi oilam, hitara ãrattu zoruloti ziniš fottoro okkol zahazot ani diye.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Tin maš haṛi zaigoi bade ãra ekkan zahazot gori za šuru gorilam ziyane heṛe šit hal haṛail. Ar ei zahazsan aššilde Alekzandriyar, hiyanor matat zoikka devota, Kastor edde Polluxor sinno aššil.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Ãra Sirakušot ailam edde heṛe tin din takilam.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Henttu baisa di ãra Régiumot fõsilam. Tarforor din doinali bataš uiṭṭe ar dusora din ãra Futeoli fõsilam.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Heṛe hoekzon biššaši failam, zitara ãrare hitarar fũwati haftanik takibolla dawat diye. Ei bafe ãra Rom šohorot ailam.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Heṛe torikotor báiboinain okkole ãra aibar hóbor funiyore ãrar loi dola oibolla hoi hitarar kiye kiye Appius bazar edde Tin Šoraihana fara foijjonto aiššil. Ei manuš okkolore dekiyore Paulose Allare šukuriya zanaiye, ar hiba nize o tuwajjo faiye.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Rom šohorot ãra fõsi bade Paulosore faharadari šoinno okkolor fũwati hibar bote hiba azadi bafe taki faribolla ezajot faiye.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Tin din bade Paulose heṛiyar Ihudi neta okkol beggunore ḍaki ekkui fũwati dola goijje. Hitara zehon dola oiye Paulose hodde: "Báiyain okkol! Zodi o ãi ãrar zatir berudde kissu no gori, otóba bafdadar dinna solti niyomor ulda kissu no gori, tarfore o ãre ãṭok gora oiye edde Romiyo okkolor hatot diya oiye.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Romiyo okkole ãre zera goriyore bade eridito sail, kiyollahoile moron šazar laikka hono hosuri ãi no gori.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Kintu Ihudi okkole hiyanot baza diye buli ãi Romor badšar hãse afil goijji. Ar iyan o haṭi ze ãi ãr nizor zatir hosuri dehaito aššide no.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Etolla ãi tũwara loi deha goitto edde hota hoito sair. Israili okkolor ekkui ašalla boli ãi siyolor bondi."
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Hitara Paulosore zuwabe hodde, "Ãra tũwar babute Ehudiyattu hono šeṛi no fai, ar ãrar manuš hentu eṛe aiyore o hono hóbor no de otóba tũwar babute hono kissur bura no ho.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Tarfore o ãra tũwar motamot fuinto sai, kiyollahoile ãra beggune zani ze beggune he dolor berudde hota ho."
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Paulos loi dola oibolla hitara ekkan din ṭik goijje edde hitara aro manuš okkol šoho Paulos zeṛe takito heṛe aišše. Hetunot Paulose binnattu loti hazinna ofan foijjonto hitarar hãse goba diye, Allar raijjor babute zanaiye edde buzaiye. Musar Torah edde Nobi okkolor kitab okkolor butottu Isar babute hitarare buzaibolla kušiš goijje.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Paulose hoiyede hin hodune biššaš goijje, ar hodune biššaš no gore.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Paulosor hotat hitara hitara naraz oiye edde hitara hentu giyegoi. Hitara zaibar agottu Paulose hodde, "Pak Ruhuye nobi Esaiyar duwara tũwarar bafdada okkolore hãsa soiyi hoil:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 "'Manuš okkolor hãse zai ho,
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Kiyollahoile ei mainšor dil ošar oigiyegoi,
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 "Etolla tũwara zani rako ze Allar uddar Oihudi okkolor hãse defeṛa oiye, ar hitara funibo!"
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 (Paulose zehon hendilla hoiye, Ihudi okkole tara tara doro biyasana gori gori hentu giyegoi.)
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Fura dui bosormula Paulos heṛe hibar nizor bara górot taikke edde zara hibar loi deha goitto aito, hitara beggunore hibaye gosito.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Hibaye beši šahoš loi hono baza sara Allar raijjor babute šikka dito edde Isa Mosir babute šikka dito.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.