Atos 22

rhg (RHG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 "Báiyain okkol, baf okkol, ehon ãi ãr nizor fokke hota hoi, funo"
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Manuš okkole hibare Ibroni bašat hota hodde funi ekkubare nizam oi giyegoi. Hetunot Paulose hodde:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 "Ãi ekzon Ihudi, Kilikiyar Tarsus šohorot ãr zormo, kintu ãi ei šohorot ḍõr oiyi. Ãi Gamlielor ṭengor ḍake boiyore ãrar bafdadar dinna ainor babute furafuri šikka faiyi. Tũwara zendilla Allar babute issawala hendilla ãi o issawala aššilam.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Isar ei fõtot zara solito hitarar uwore ãi beši mot foijjonto zulum goritam. Ar furuš fuwain edde mayafuwain okkolore dori ziyolot ditam.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ei hota soiyide hiyanor goba oilde ḍõr imam edde dórmo komiṭir beggun, enki ãi itarar hãsottu Damaskusor dormiyo neta okkolore dibolla seṛi failam edde ei manuš okkolore dori ani Zeruzalemot šaza dibolla ãi heṛe gilam.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 "Ṭaim onumanik dũijja, zẽtte ãi Damaskusor hãsa hãsi aišši, toi atikka ãr sairo ḍakottu asmanottu ekkan ujjol fohoror šoṛak foijjil.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ãi meṛit fori gilamboi edde ar ãre hodde ek abaz fuinni, 'Saul, Saul, tui ãr uwore kiyolla zulum goror?'
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 "Ãi fusar gorilam, 'Malik õne honnuwa?'
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Zara ãr fũwati aššil hitara o he fohoror šoṛakore deikke, kintu ze ãr loi hota hoiye hibar hota hitara buzi no fare.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 "'Malik, ãi ki goritam?'" hoi ãi fusar goijjilam.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Toi ãr fũwajja okkole ãre hate dori dori loigiye, kiyollahoile he ujjol fohoror šoṛake ãi anda oigilamboi.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 "Toi heṛe Ananiyas name ekzon allawala edde Musar ain biššaši manuše ãre saito aiššil. Heṛiyar har Ihudi okkole hibare beši ijjot gorito.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Hibaye ãr ḍake aiyore tiyaiye edde hodde, 'Bái Saul, dor, tor sukor rošni firi aiyok' Ar hehon ãi hibare suke deki farilam.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 "Toi hibaye hodde: 'Ãrar bafdadar Allaye tore basi loiye zene tui hibar issa zani faros, ar he niyaiwalare, mani Isa Mosir deha fos edde hibar mukottu hota funi faros.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Kiyollahoile tui zin deikkos edde fuinnos he babute har mainšor hãse hibar goba oibi.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ehon tui kiyolla deri goror? Uṭ, torikotor gusol lo edde Isar name ḍakiyore tor gunare duifela.'
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 "Bade ãi Zeruzalem firi aiyore zehon ekdin dormogórot munazat goijjilam, hetunot ãi ek deha failam.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Ar dekidde Malike ãr loi hota hor. Hibaye ãre hodde: 'Toratori gor! Ehon tui Zeruzalem sari zagoi, kiyollahoile eṛiyar mainše ãr babute tor goba diya no funibo.'
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 "Ãi hoiyi, 'Malik, ei manuš okkole zane, zara tũwar uwore biššaš anito hitarare mardor gori ziyolot dibolla ãi ek muzolišhanattu ar ek sinagog okkolot zaitam.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Zẽtte tũwar goba doya Stifanore kun gora oil hẽtte ãi heṛe aššilam. Zara hibare kun goijjil ãi hitarar foikka aššilam edde hitarar hor sõllilam.'
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 "Toi Malike ãre hodde, 'Tui za, ãi tore dure Oihudi okkolor hãse defeṛair.' "
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Manuš okkol etun foijjonto Paulosor hota funi aššil, kintu ehon hitara uzor di howa šuru goijje, "Itare duniyaittu dur goro! Ite zinda takibar laikka no!"
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Hitara guzojje edde hitarar gar hor kuli mela maijje edde asmanor mikka dul ura šuru goijje.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Hetunot šoinno okkolor boroye Paulosore šoinno okkolor berekot loi zaibolla hokum diye. Hite Paulosore souk maribolla edde kiyolla manuš okkole Paulosor berudde guzora guzori gorer hiyan zera goribolla hokum diye.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Paulosore zehon souk maribolla bainde, hetunot heṛe ekzon ofisar tiyai aššil. Paulose hitare hodde, "Hosurbon ṭorai no faro de hendilla ekzon Romiyo mainšore souk mara iyan ki ain mozin or?"
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ei hota ofisare funiyore hite šoinno okkolor borore hodde, "Ei manušwa ekzon Romiyo nagorik."
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Toi he šoinno okkolor boroye Paulosor hãse zaiyore hodde, "Sai hosai, tui ki Romiyo nagorik?"
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Šoinno okkolor boroye hodde, "Ãi nagorik oibolla ãttu beši ṭĩya diya foijje."
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ei hota funi zara hibare zera goijjil hitara hehon hentu šori giyegoi. Ar hiba ze Romiyo ei hota šoinno okkolor boroye buzi fariyore hite ḍoraiye.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ihudi okkole Paulosore kiyolla hosurbon goijjil hiyan soiyi gori zanibolla saiye. Tarforor din šoinno okkolor boroye Paulosor ban kuli diye edde ḍõr imam okkol edde dórmo komiṭir manuš okkolore ekku fũwati dola oibolla hokum diye. Tarfore hite Paulosore loi ani hitarar sarme tiya goraiye.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.