Atos 22

rhg (RHG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 "Báiyain okkol, baf okkol, ehon ãi ãr nizor fokke hota hoi, funo"
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Manuš okkole hibare Ibroni bašat hota hodde funi ekkubare nizam oi giyegoi. Hetunot Paulose hodde:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 "Ãi ekzon Ihudi, Kilikiyar Tarsus šohorot ãr zormo, kintu ãi ei šohorot ḍõr oiyi. Ãi Gamlielor ṭengor ḍake boiyore ãrar bafdadar dinna ainor babute furafuri šikka faiyi. Tũwara zendilla Allar babute issawala hendilla ãi o issawala aššilam.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Isar ei fõtot zara solito hitarar uwore ãi beši mot foijjonto zulum goritam. Ar furuš fuwain edde mayafuwain okkolore dori ziyolot ditam.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ei hota soiyide hiyanor goba oilde ḍõr imam edde dórmo komiṭir beggun, enki ãi itarar hãsottu Damaskusor dormiyo neta okkolore dibolla seṛi failam edde ei manuš okkolore dori ani Zeruzalemot šaza dibolla ãi heṛe gilam.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 "Ṭaim onumanik dũijja, zẽtte ãi Damaskusor hãsa hãsi aišši, toi atikka ãr sairo ḍakottu asmanottu ekkan ujjol fohoror šoṛak foijjil.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ãi meṛit fori gilamboi edde ar ãre hodde ek abaz fuinni, 'Saul, Saul, tui ãr uwore kiyolla zulum goror?'
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 "Ãi fusar gorilam, 'Malik õne honnuwa?'
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Zara ãr fũwati aššil hitara o he fohoror šoṛakore deikke, kintu ze ãr loi hota hoiye hibar hota hitara buzi no fare.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 "'Malik, ãi ki goritam?'" hoi ãi fusar goijjilam.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Toi ãr fũwajja okkole ãre hate dori dori loigiye, kiyollahoile he ujjol fohoror šoṛake ãi anda oigilamboi.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 "Toi heṛe Ananiyas name ekzon allawala edde Musar ain biššaši manuše ãre saito aiššil. Heṛiyar har Ihudi okkole hibare beši ijjot gorito.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Hibaye ãr ḍake aiyore tiyaiye edde hodde, 'Bái Saul, dor, tor sukor rošni firi aiyok' Ar hehon ãi hibare suke deki farilam.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 "Toi hibaye hodde: 'Ãrar bafdadar Allaye tore basi loiye zene tui hibar issa zani faros, ar he niyaiwalare, mani Isa Mosir deha fos edde hibar mukottu hota funi faros.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Kiyollahoile tui zin deikkos edde fuinnos he babute har mainšor hãse hibar goba oibi.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ehon tui kiyolla deri goror? Uṭ, torikotor gusol lo edde Isar name ḍakiyore tor gunare duifela.'
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 "Bade ãi Zeruzalem firi aiyore zehon ekdin dormogórot munazat goijjilam, hetunot ãi ek deha failam.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Ar dekidde Malike ãr loi hota hor. Hibaye ãre hodde: 'Toratori gor! Ehon tui Zeruzalem sari zagoi, kiyollahoile eṛiyar mainše ãr babute tor goba diya no funibo.'
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 "Ãi hoiyi, 'Malik, ei manuš okkole zane, zara tũwar uwore biššaš anito hitarare mardor gori ziyolot dibolla ãi ek muzolišhanattu ar ek sinagog okkolot zaitam.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Zẽtte tũwar goba doya Stifanore kun gora oil hẽtte ãi heṛe aššilam. Zara hibare kun goijjil ãi hitarar foikka aššilam edde hitarar hor sõllilam.'
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 "Toi Malike ãre hodde, 'Tui za, ãi tore dure Oihudi okkolor hãse defeṛair.' "
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Manuš okkol etun foijjonto Paulosor hota funi aššil, kintu ehon hitara uzor di howa šuru goijje, "Itare duniyaittu dur goro! Ite zinda takibar laikka no!"
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Hitara guzojje edde hitarar gar hor kuli mela maijje edde asmanor mikka dul ura šuru goijje.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Hetunot šoinno okkolor boroye Paulosore šoinno okkolor berekot loi zaibolla hokum diye. Hite Paulosore souk maribolla edde kiyolla manuš okkole Paulosor berudde guzora guzori gorer hiyan zera goribolla hokum diye.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Paulosore zehon souk maribolla bainde, hetunot heṛe ekzon ofisar tiyai aššil. Paulose hitare hodde, "Hosurbon ṭorai no faro de hendilla ekzon Romiyo mainšore souk mara iyan ki ain mozin or?"
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Ei hota ofisare funiyore hite šoinno okkolor borore hodde, "Ei manušwa ekzon Romiyo nagorik."
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Toi he šoinno okkolor boroye Paulosor hãse zaiyore hodde, "Sai hosai, tui ki Romiyo nagorik?"
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Šoinno okkolor boroye hodde, "Ãi nagorik oibolla ãttu beši ṭĩya diya foijje."
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Ei hota funi zara hibare zera goijjil hitara hehon hentu šori giyegoi. Ar hiba ze Romiyo ei hota šoinno okkolor boroye buzi fariyore hite ḍoraiye.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ihudi okkole Paulosore kiyolla hosurbon goijjil hiyan soiyi gori zanibolla saiye. Tarforor din šoinno okkolor boroye Paulosor ban kuli diye edde ḍõr imam okkol edde dórmo komiṭir manuš okkolore ekku fũwati dola oibolla hokum diye. Tarfore hite Paulosore loi ani hitarar sarme tiya goraiye.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.