Atos 21
rhg (RHG) vs NVT
1 Efisus zomator murubbi okkolottu bidai loi ãra zahazot gori uzu Kus ḍiyat gilam. Tarfore Rudos ḍiyat ailam. Tarfore hentu Patara fõsilam.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Ar heṛe en ekkan zahaz failam, ziyan Fonikiya zaibo. Ãra he zahazot gori baisa dilam.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Bade Kiprus ḍiya dekilam, he ḍiyar doin ḍakottu felai Siriya dešot gilam. Toi ãra Tiros šohorot lamilam, zeṛe ãrar zahaze hiyanor malfottro lamaibar hota aššil.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Heṛe biššaši okkol lot faiyore ãra heṛe hãt din takkilam. Hitara Pak Ruhur duwara Paulosore foriyad goijje hiba zene Zeruzalem no za.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Ãra ei hãt din taki bade ãra baisa dilam. Hetunot hitara beggune, bou fut ziyain loi ãrare šohoror baire barai dito aišše. Heṛe ãra ãṛu felai duwa gori ekzone ekzonore bidai zanailam.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Ekzone ar ekzonor hãsottu bidai loi bade ãra uṛilam, ar hitara górot firi giyegoi.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Tiros šohorottu baisa di ãra Ptolemit fõsilam. Heṛe biššaši báiyain okkolore solam zanai bade hitarar fũwati heṛe ekdin takilam.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Tarforor din ãra baisa di Siriyat fõsilam edde kušir hóbor tobolig goroya Filipor górot takilam. Iba aššilde Zeruzalem zomator he hãt zoinna kušir hóbor tobolig goroyar butottu ekzon.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Hibattu sairzon abiyata mayafuwain aššil. Hitara manuš okkolor hãse nobi hisabe Allar kalam hoito.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ãra heṛe bout hoto din taki bade Agab name ekzon nobi Ehudiyattu nise lami aišše.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Hibaye ãrar hãse aiyore Paulosor kiyailor zali kuli loiye, hiyan loi nizor hat ṭeng bandiyore hodde, "Pak Ruhuye hor, 'Zeruzalemor Ihudi okkole ei kiyailor zali iyan zar, he manušware endilla gori bandibo edde Oihudi okkolor hãse gosai dibo.'"
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Ei hota funi ãra edde heṛiyar manuš okkole Paulosore Zeruzalemot no zaibolla foriyad goijji.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Hetunot Paulose zuwabe hodde, "Tũwara handiyore ãr monot kiyolla duk dor? Malik Isalla ãi šude Zeruzalemor hodi boinni de no, bolke moribolla o tiyar asi."
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Hibare tamai no fari ãra šabbiš dilam edde hoilam: "Malikor issa furon ok."
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Tarfore ãra ziniš fati gusai loi Zeruzalem gilam.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Ar Sesariyattu hoekzon biššaši okkol ãrar fũwati aiššil edde Mnason name ekzon Kiprus ḍiyar manušor górot ãra takibar hota aššil. Ite aššilde foila biššaši okkolor butottu ekzon.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Zeruzalem fõsi bade torikotor báiyain okkole ãrare kušir sãte goisse.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Tarforor din Paulose ãrar fũwati Yakubore saito gil. Heṛe zomator har murubbi okkol hazir aiššil.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Paulose hitarare solam diye edde hibar toboligor duwara Allaye ki bafe Oihudi okkolor butore ham goijje hin ekkan ekkan gori hitarare buzaiye.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Ei hota funi hitara beggune Allar tarif goijje edde Paulosore hodde: "Bái, tui to dehor, hoto hazar hazar Ihudi okkole biššaš ainne, ar hitara beggunottu Musar ain o falon goribolla kub beši ajju ase.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Hitara tor ei babute hóbor faiye, ze tui Oihudi okkolor butore ze forbaši Ihudi okkol take, hitarare Musar ain bad difelaibolla šikka dos. Tui hitarar morod fuwaindore azomi gora edde Ihudi okkolor soledde rosom falon no goribolla mana goros.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Hitara to hameka funibo ze tui eṛe aiššos. Ehon ãra ki goriyum?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Hetolla ehon tore ãra zen hoi tui hen gor. Ãrattu eṛe en sair zon manuš ase, zara manoš goijje.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Tui itarar fũwati zaiyore nizore pak saf gorgoi. Ar hitarar matar sul hamaibar horos dis. Toi henot beggune zanibo ze, tor babute hitara ze hóbor fail hin misa oi zaibogoi edde tui Musar ain manos.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Kintu Oihudi biššaši okkolor babute zendilla faisela goijji he babute ãra hitarar hãse lekilam ze, mutti okkololla kurbani diya gusto, lou, ar gola sibi marifelaiya hono zanuwaror gusto, beššagiri, in okkolottu hitara dure take."
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Toi Paulose he manuš okkolore fũwati loi zai hitarar fũwati nizore o pak saf goijje. Tarforor din hiba dórmogórot giye. Ar hitarar pak saf oibar ham hõtte šeš oibo edde fotti zonolla hõtte kurbani diya oibo hin funai diye.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Ar he hãt din onumanik šeš oi giyegoide šomot Ešia dešottu hoekzon Ihudiye Paulosore Dórmogórot deikke. Hitara heṛiyar hár manuš okkolore uskani diye edde Paulosore doijje.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Bade hitara guzori howa šuru goijje, "Israili okkol, uzai aiyo! Har zagar manuš okkolor hãse, ãrar zati edde ãrar ain edde dórmogóror berudde ze šikka di guri bera, hite oilde ite. Hin bade o dórmogórot Girik okkolore ani ei pak zagare napak gorifeler."
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 (Hitara ei hota hoi fajjilde haron oilde, iyar age Efisusor Trofimusore Paulosor fũwati ei šohoror butore dekkil. Hetolla hitara ṭajjil ze Paulose Trofimusore dórmogórot o ainne.)
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Hetunot gũṛa šohor utal tal oi uiṭṭe. Manuš okkol beggune ekku fũwati dũri aiyore Paulosore dori dórmogórottu ṭani bair gori ainne, edde hehon dórmogóror dorozagun bon gori diye.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Mainše Paulosore marifelaito saiye. En šomot Rom šoinno okkolor komonḍaror hãse hóbor giye, ze šara Zeruzalem šohorot gonḍogul šuru oiye.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 He šoinno okkolor boroye hetunot hoekzon šoinno loi dũri zamor butore giye. Mainše šoinno okkolor boro edde šoinno okkolore deki Paulosore fiṛa bondo goijje.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Toi šoinno okkolor boro aiyore Paulosore bondi goijje, ar duiyan siyol loiyore hibare bandibolla hokum diye. Tarfore hite hiba honnuwa edde hibaye ki goijjede fusar goijje.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Hetunot dolor butottu hodune guzori endilla hor abar ar hodune oinno ḍoilla hor. Henot šoinno okkolor boroye gulmalor zoriya asol befargan zani no fare. Toi Paulosore berekot loi zaibolla hokum diye.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Paulos šeri foijjonto fõsi bade mainšor hatottu rehai faibolla šoinno okkolottu hibare bar gori boi loiza foijje.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Manuš okkol hibar fise fise guzori howa šuru goijje: "Itare marifelo!"
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Šoinno okkole Paulosore berekot golaibo hen šomot Paulose šoinno okkolor borore hodde, "Ãi tũware ki kissu hoi fariyum ne?"
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Toile ki tui he Mišor dešor hite no neki, ze iyar age larai goriyore sair hazar kunire fũwati loi bošoti sara elehat gilgoide?"
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Hetunot Paulose hodde, "Ãi ekzon Ihudi, ãi Kilikiyar Tarsus šohoror bašinda, hiyan za ta šohor no. Meherbani gori foriyad gorir, õne ãre manuš okkol loi hota hoito ejazot do."
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Paulose hiyan ejazot faiye, edde hibaye šerir uwore tiyaiyore hat tuli mainšore nizam oibolla išara goijje. Manuš okkol zehon nizam oiye, toi hibaye Ibroni zubanot hitarare hodde:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.