Atos 11

rhg (RHG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Oihudi okkole o Allar kalam goissede he hota asab okkole edde Ehudiyar har biššaši báiyain okkole fuinne.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ar zẽtte Fitor Zeruzalemot aišše, he azomi goraiya biššaši okkole Fitorore hosuri diyore hodde,
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 "Tũi azomi agoraiya manuš okkolor górot zai hitarar loi kiyolla hafiya goijjo?"
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Fitore foilattu loti šuru gori zin zin goiṭṭe ekkan ekkan buzaiyore hoiye.
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 Hodde: "Ãi Zaffa šohorot munazat goijjilam, hẽtte zurainna mikka oi ãi ek deha failam. Ãi dekidde ekkan ḍõr saddoror ḍoil ziniš sair kuna loi asmanottu lamai diya or, ar hiyan ãr hãse aišše.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Ãi hiyanore kiyal gori sailam, ar dekidde sair ṭenga zanuwar edde fahari zanuwar okkol, buke aṛede zandar edde faik okkol ase.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Toi ãre hodde ek abaz fuinni: 'Fitor, Fitor, uṭ, zora edde há'
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 "Ãi hoilam: 'No, No, Malik, ãi hono mote hái no faijjum, kiyollahoile ãi hono din hono napak, oforiškar no hái.'
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 "Kintu dusora bar asmanottu howa oiye: 'Allaye zinore paksaf goijje hinore tui napak no hois.'
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Endilla tin bar oiye, toi bade hin beggun abar asmanot tuli loi za oiye.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 "Ar hin deki mottor dekidde tinzon manuš, ãra ze górot aiššilam heṛe ai tiyaiyegai. Hitarare Sizeriya šohorottu defeṛa oil.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Hetunot Pak Ruhuye ãre hono andeša no ani hitarar fũwati zaito hoiye. Ei sozon báiyain itara o ãr fũwati gil. Bade ãrare ze ḍakito defeṛail he manušwar gõrot goillilam.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Hite ekzon firistare ki bafe hitar górot deha fail hin hite ãrare hoiye. He firistaye hitare hoil, 'Zaffa šohorot manuš defeṛai Simon, zare Fitor o ḍaka o, hitare ḍaki an.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Hite tor hãse kalam hoibode he kalamor duwara tui edde tor góror gušṭi ṭiyaye uddar faibo.'
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 "Bade ãi hota howa šuru goijjibar, Pak Ruh hitarar uwore aišše, zendilla foilar šurut ãrar uwore aiššil.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Hetunot ãttu Malikor hota monot foijje, zendilla hibaye hoil: 'Yahyaye fani loi torikotor gusol dito, kintu tũwarare he Pak Ruh loi torikotor gusol diya oibo.'
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Allaye zehon hitarare o he hadiya diye ziyan ãra Malik Isa Mosir uwore biššaš ainnide hiya failam, henot ãi honnuwa ze Allare banda di fari?"
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Hitara in okkol zehon fuinne, toi nizam oiye edde Allare tarif goriyore hodde: "Henoile to Allaye Oihudi okkolore o gunattu mon firaiyore zibonot aibolla šuzug diye."
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Ehon Stifanore loi šuru oilde he zulumor zoriya biššaši okkol zara Fonikiya, Kiprus, edde Anṭiyok foijjonto sorai gilgoi, hitara šude Ihudi okkolore sara ar honokiyore kalam tobolig no gore.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Kintu hitarar butore Kiprus edde Kuronir hoekzon manuše Anṭiyokot zaiyore Oihudi okkolor hãse Isar babute kušir hóbor tobolig gora šuru goijje.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ar Malikor hat hitarar uwore aššil edde bout manuš okkole biššaš ani Malikor mikka fijje.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Ei hóbor zehon Zeruzalemor zomator manuš okkolor hanot giye, hitara Barnabasore Anṭiyokot defeṛaiye.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Barnabas heṛe aiyore zehon Allar rahamote ki goijje hin deikke, hiba kuši oiye, edde hitarare tuwajjo diye zene hitara hitarar furafuri dil diyore Malikore dori take.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Barnabas ekzon bala manuš aššil edde hiba Pak Ruhuye edde biššaše furaiya aššil. Ar bout manuš okkolore Malikolla zitaiye.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Tarfore Barnabase Saulore tuwaibolla Toršišot giye.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Toi hibare tuwai faiyore Anṭiyokot ainne. Barnabas edde Saule ek bosor foijjonto zomator manuš okkol loi mille edde beši manuš okkolore šikka diye. Ei foilabar Anṭiyokor biššaši okkolore Kiristan hoi nam diye.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 He ṭaimot hoekzon nobi okkol Zeruzalemottu Anṭiyokot aišše.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Hitarar butore Agab name ekzon uṛi tiyaiore Pak Ruhur duwara hodde, Rom raijjo agagurat ek ḍõr raṭ oibo. (Badša Klaudius šašonor ṭaimot he hota furon oil.)
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Hetunot biššaši okkole bebosta goijje ze Ehudiya elehar biššaši báiboinain okkololla hitarar nizor šaiddo mozin modot faṭaibo.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Ar hitara he mozin goijje, Barnabas edde Saulor hatot Ehudiyar zomat okkolor murubbi okkolor hãse modot faṭaiye.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.