Atos 11

rhg (RHG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Oihudi okkole o Allar kalam goissede he hota asab okkole edde Ehudiyar har biššaši báiyain okkole fuinne.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Ar zẽtte Fitor Zeruzalemot aišše, he azomi goraiya biššaši okkole Fitorore hosuri diyore hodde,
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 "Tũi azomi agoraiya manuš okkolor górot zai hitarar loi kiyolla hafiya goijjo?"
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Fitore foilattu loti šuru gori zin zin goiṭṭe ekkan ekkan buzaiyore hoiye.
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 Hodde: "Ãi Zaffa šohorot munazat goijjilam, hẽtte zurainna mikka oi ãi ek deha failam. Ãi dekidde ekkan ḍõr saddoror ḍoil ziniš sair kuna loi asmanottu lamai diya or, ar hiyan ãr hãse aišše.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Ãi hiyanore kiyal gori sailam, ar dekidde sair ṭenga zanuwar edde fahari zanuwar okkol, buke aṛede zandar edde faik okkol ase.
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 Toi ãre hodde ek abaz fuinni: 'Fitor, Fitor, uṭ, zora edde há'
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 "Ãi hoilam: 'No, No, Malik, ãi hono mote hái no faijjum, kiyollahoile ãi hono din hono napak, oforiškar no hái.'
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 "Kintu dusora bar asmanottu howa oiye: 'Allaye zinore paksaf goijje hinore tui napak no hois.'
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Endilla tin bar oiye, toi bade hin beggun abar asmanot tuli loi za oiye.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 "Ar hin deki mottor dekidde tinzon manuš, ãra ze górot aiššilam heṛe ai tiyaiyegai. Hitarare Sizeriya šohorottu defeṛa oil.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 Hetunot Pak Ruhuye ãre hono andeša no ani hitarar fũwati zaito hoiye. Ei sozon báiyain itara o ãr fũwati gil. Bade ãrare ze ḍakito defeṛail he manušwar gõrot goillilam.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 Hite ekzon firistare ki bafe hitar górot deha fail hin hite ãrare hoiye. He firistaye hitare hoil, 'Zaffa šohorot manuš defeṛai Simon, zare Fitor o ḍaka o, hitare ḍaki an.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Hite tor hãse kalam hoibode he kalamor duwara tui edde tor góror gušṭi ṭiyaye uddar faibo.'
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 "Bade ãi hota howa šuru goijjibar, Pak Ruh hitarar uwore aišše, zendilla foilar šurut ãrar uwore aiššil.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Hetunot ãttu Malikor hota monot foijje, zendilla hibaye hoil: 'Yahyaye fani loi torikotor gusol dito, kintu tũwarare he Pak Ruh loi torikotor gusol diya oibo.'
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Allaye zehon hitarare o he hadiya diye ziyan ãra Malik Isa Mosir uwore biššaš ainnide hiya failam, henot ãi honnuwa ze Allare banda di fari?"
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Hitara in okkol zehon fuinne, toi nizam oiye edde Allare tarif goriyore hodde: "Henoile to Allaye Oihudi okkolore o gunattu mon firaiyore zibonot aibolla šuzug diye."
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Ehon Stifanore loi šuru oilde he zulumor zoriya biššaši okkol zara Fonikiya, Kiprus, edde Anṭiyok foijjonto sorai gilgoi, hitara šude Ihudi okkolore sara ar honokiyore kalam tobolig no gore.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Kintu hitarar butore Kiprus edde Kuronir hoekzon manuše Anṭiyokot zaiyore Oihudi okkolor hãse Isar babute kušir hóbor tobolig gora šuru goijje.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Ar Malikor hat hitarar uwore aššil edde bout manuš okkole biššaš ani Malikor mikka fijje.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Ei hóbor zehon Zeruzalemor zomator manuš okkolor hanot giye, hitara Barnabasore Anṭiyokot defeṛaiye.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Barnabas heṛe aiyore zehon Allar rahamote ki goijje hin deikke, hiba kuši oiye, edde hitarare tuwajjo diye zene hitara hitarar furafuri dil diyore Malikore dori take.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Barnabas ekzon bala manuš aššil edde hiba Pak Ruhuye edde biššaše furaiya aššil. Ar bout manuš okkolore Malikolla zitaiye.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Tarfore Barnabase Saulore tuwaibolla Toršišot giye.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Toi hibare tuwai faiyore Anṭiyokot ainne. Barnabas edde Saule ek bosor foijjonto zomator manuš okkol loi mille edde beši manuš okkolore šikka diye. Ei foilabar Anṭiyokor biššaši okkolore Kiristan hoi nam diye.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 He ṭaimot hoekzon nobi okkol Zeruzalemottu Anṭiyokot aišše.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Hitarar butore Agab name ekzon uṛi tiyaiore Pak Ruhur duwara hodde, Rom raijjo agagurat ek ḍõr raṭ oibo. (Badša Klaudius šašonor ṭaimot he hota furon oil.)
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Hetunot biššaši okkole bebosta goijje ze Ehudiya elehar biššaši báiboinain okkololla hitarar nizor šaiddo mozin modot faṭaibo.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Ar hitara he mozin goijje, Barnabas edde Saulor hatot Ehudiyar zomat okkolor murubbi okkolor hãse modot faṭaiye.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.