Romanos 4
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NTLH
1 De hai conto neme lahenda Yahudi ra baꞌin Abraham. Ita bisa tanori ubeaꞌ nemeꞌ ana mai, laꞌe-neuꞌ lahenda malole ro Manetualain, nana huu namahere Kristus?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ita bisa tanori leo iaꞌ: kalu Abraham bisa malole no Manetualain nana huu ana tao hata malole, sona ria boe hapu neteꞌ fo bisa dedea bau-inaꞌ nai lahenda dae-bafoꞌ a matan. Tehuu nai Manetualain matan, ana ta bisa dedea hata-hata esa boeꞌ.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Huu fo manaduiꞌ nai Manetualain Susura Makamoi Na daleꞌ nae,
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Lahenda fo noi-tao, sona ana sipo kadi na. Kadi ria nana ta doi parsen fa, tehuu doiꞌ fo malaka a bae lahenda ria sosota na. Huu fo lahenda mana noi a haak na ria.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Manetualain riꞌ nanuu haak de nae, lahenda fo namahere Yesus Kristus bisa malole seluꞌ no Ni, leo mae maulu na lahenda ria tao salaꞌ, ma ta tao daleꞌ neuꞌ Manetualain. Ta hapu lahenda bisa tao hata esa, ela ana malole no Manetualain. Lahenda muste namahere Yesus Kristus, besaꞌ ko Manetualain tao ni neuꞌ dale roos, ma sipoꞌ ana.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Mane Daud a boe nafada nae, lahenda namahoꞌo-natadale tepoꞌ fo Manetualain tao si neuꞌ nae, sira nana lahenda dale roos, leo mae ara ta tao hata-hata esa boeꞌ. Huu fo Daud duiꞌ nae:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Leo mae lahenda ia ra ralena laka neuꞌ Manetualain Atoran Na,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Maneniko Ramatuaꞌ a ta bareken lahenda sala-sikon,
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Bate emi afi mae, adaꞌ noi lahenda Yahudi fo sunat, bisa naua-nanale, de malole no Manetualain, hete? Ma lahenda nusa fekeꞌ fo ta sunat, ta bisa fa, hete? Taꞌa! Duduꞌa-aafi leo naꞌ a, sala! Huu ria na, de ami fee emi nafarereneꞌ mae, huu no Abraham namahere Manetualain, de Ana tao ni neuꞌ lahenda dale roos fo malole no Ni.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Fai bea rina Manetualain tao Abraham leo naꞌ a? Fai fo ana sunat do, fai fo ana bei ta sunat fa? Matetu na nana, ta fai fo ana sunat basa, tehuu fai fo bei ta sunat.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Tebe! Tepoꞌ fo Abraham bei ta sunat, Manetualain tao ni neuꞌ, lahenda dale roos, de malole no Manetualain. Nai mabui besaꞌ ko ana sunat ela dadi tanda nae, ana dadi lahenda kamahereꞌ neuꞌ Manetualain. No ria na, Abraham riꞌ soi enoꞌ fee basa lahenda fo ramahere Manetualain. Manetualain sipoꞌ basa lahenda fo ramahere Ni, ela ara malole roon, leo mae ara sunat, do taꞌa.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Abraham boe soi enoꞌ fee ami lahenda Yahudi fo sunat. Nana ta huu no ami sunat, tehuu no ami mamahere Kristus sama leoꞌ Abraham namahere Manetualain, tepoꞌ fo ana bei ta sunat.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Manetualain helu-barataa neuꞌ Abraham no tititi-nonosi nara nae, neuꞌ ko dae-bafoꞌ a katemaꞌ dadi neuꞌ sira posakan. Manetualain helu leoꞌ na, nana huu Abaraham namahere Ni, de tao ni neuꞌ lahenda dale roos fo malole no Ni. Tehuu Manetualain ta helu leo naꞌ, nana huu Abraham tao tuka Ria Atoran nara.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Maneniko lahenda tao tuka adaꞌ noi Manetualain Atoran Na bisa sipo posaka fo riꞌ Manetualain helu a, sona ria sosoa na nae, namahere na neuꞌ Manetualain mana dadi taaꞌ. Ma Manetualain hehelun ria, boe ta nanuu sosoa-raraaꞌ fa.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Manetualain Atoran na nai bea, sona nai na boe lahenda ralena laka neuꞌ Atoran ria. Maneniko lahenda ralena laka neuꞌ Manetualain Atoran na, sona Ana namanasa, de Ana huku si. Maneniko ta hapu Manetualain Atoran na, sona tantu ta hapu lahenda nalena laka neuꞌ Atoran ria.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Huu ria na, de ita muste tamahere Ni, lena heni basa-basan. Manetualain nau natudu dale malole Na neuꞌ lahenda fo ramahere Ni. Ma kalu ita tamahere Ni sama leoꞌ Abraham, tantu ita sipo hata fo Ana helu a, leo mae ita lahenda Yahudi fo tao tuka Ria Atoran na, do taꞌa. De, ita basa fo riꞌ tamahere a, sama leoꞌ Abaraham tititi-nonosin.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Nai Manetualain Susura Makamoin daleꞌ, Ana helu neuꞌ Abraham nae, “Au tao o dadi muꞌ lahenda nusaꞌ dodouꞌ bei-baꞌin.” Abraham namahere Manetualain, de Ana tao natetu hehelu-barataan. Ria riꞌ fee lahenda mana mateꞌ ara rasoda selu boeꞌ. Ana adaꞌ noi dedeaꞌ a boe, tantu basa-basan dadi.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abraham namahere, de nahani Manetualain tao natetu Ria hehelu-barataan, leo mae bei ta nanuu anaꞌ fa. Huu ria na, de Manetualain tao nan dadi neuꞌ “lahenda nusaꞌ dodouꞌ bei-baꞌin.” Ria sama leoꞌ manaduiꞌ nai Ramatuaꞌa Susura Makamoi Na daleꞌ nae, “Neuꞌ ko tititi-nonosiꞌ dodouꞌ remeꞌ o mai.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abraham namahere tebe-tebe Manetualain, leo mae ana bubuluꞌ nae namalasi nan seli, teu ni natun esa so. Ma Sara boe tedi ni, ma namalasi kokoo so.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Tehuu Abraham namahere na ta nataleko fa. Ana namahere tebe-tebe nae, Manetualain tantu tao natetu Ria hehelu-barataan. Ana namahere tebe-tebe neuꞌ Manetualain, de ana soꞌu nadedema Manetualain nade Na.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Abraham namahere tebe-tebe nae, hata fo Manetualain helu so a, Ana nabeꞌi tao tukan.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Huu ria na, de Manetualain tao Abraham neuꞌ, lahenda dale roos fo malole no Ni.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Tehuu Manetualain Susura Makamoi Na nae, Manetualain tao leo naꞌ ta noi neuꞌ Abraham mesaꞌ ana,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 tehuu neuꞌ ita boe! Maneniko ita tamahere Ni, Ana tao ita neuꞌ lahenda dale roos fo malole to Ni. Manetualain riꞌ fee ita Ramatuan Yesus nasoda seluꞌ neme mamate Na mai.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Yesus mate, nana huu ita tatao sala-sikon. Basa boe ma Ana nasoda seluꞌ, de soi enoꞌ fo ita bisa malole seluꞌ to Manetualain.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.