Marcos 5
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NAA
1 Basa boe ma, Yesus no ana mana tuka dea nara losa dano Galilea a seriꞌ, rai mamanaꞌ esa nade Gerasa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 — ausente —
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 — ausente —
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 — ausente —
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Boe ma Yesus natane ni nae, “O nade bea?”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nitu ra pake lahenda ria fo hule Yesus bosoꞌ nadenu si kalua remeꞌ nusaꞌ ria mai.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Ta dooꞌ a neme naꞌ mai hapu lahenda hida ranea bafi roka esa. Bafi sira bate rifun dua nuun. Ara totofi saka nanaaꞌ nai leteꞌ a suuꞌ na.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Boe ma nitu sira hule Yesus rae, “Madenu ami fo masoꞌ leo bafi sira daleꞌ meu.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Yesus namanene leoꞌ na, boe ma nataa. Boe ma nitu sira kalua reme lahenda ria mai de leo bafi ra daleꞌ reu. Bafi rifu kaduaꞌ sira ralai ratotofaꞌ onda tuka leteꞌ a suu na leo dano daleꞌ reu, boe ma ara bolo de mate laesaꞌ asa.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Lahenda manea bafi ra rita leoꞌ na, boe ma ara bii mamateꞌ. Basa de ara ralai reu rafada basa lahenda rai koro maneneaꞌ sira. Boe ma lahenda dodouꞌ kalua mai fo nau reu rita hata manadadi ubeaꞌ ria.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Ara mai raneta roo Yesus, ara rita lahenda nitu hekeꞌ ria natuuꞌ nai na boe. Duduꞌa-aꞌafin malole a so, ma ana pake bua-loas so. Lahenda sira rita leoꞌ na, boe ma basa si bii, nana huu ara bubuluꞌ bea riꞌ bisa usi heni nitu dodouꞌ remeꞌ lahenda ria mai, sona memaꞌ ria lahenda kahereꞌ.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Boe ma basa si rafafada aoꞌ rae, ara rita mataꞌ lahenda kamulus ria malole na aon so, ma bafi sira bolo de mate basa si so.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Boe ma lahenda koro isiꞌ ara mai hule Yesus fo foa ela sira mamana na.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Tepoꞌ fo Yesus sakaꞌ ae leo ofaꞌ lain neu, boe ma bisinaꞌ a lahenda nitu hekeꞌ a mai hule neuꞌ Ana fo ria nau tuka boe.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Tehuu Yesus ta nau fa. Ana nafada nae, “Malole lenaꞌ o fali fo mafada katemaꞌ kileoboboki mara, hata fo Manetualain tao ni soa neuꞌ o so a. Ma mafada mae Manetualain sue na o seliꞌ.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Basa boe ma, lahenda ria fali de neu nafeo basa nusaꞌ esa ma kota sanahulu fo riꞌ biasa rae, ‘Dekapolis’. Ana tui hata fo Yesus tao ni soa neuꞌ ana. Basa lahenda fo ramanene tutui ni ria, ara heran mamateꞌ rae, “Memaꞌ tebe, o!”
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Basa boe ma Yesus asa saꞌe ofaꞌ fali leo dano a seriꞌ reu. Faiꞌ fo ara onda reme ofaꞌ lain mai, lahenda dodou-inaꞌ mai eo raa Ni.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Nai na boe hapu lahenda esa nade Yairus. Ria nana malaka uma mamasoꞌ nai kota ria. Ana bei nita Yesus, boe ma ana sundaꞌ undu laka na neu mata Na
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 de ana hule nae, “Papa, é! Au anafeto ana ka besaꞌ ko teu ni sanahulu dua, namahedi noi mamaten. Papa tulu-fali fo mai puli maan dei.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Boe ma Yesus tuka leo Yairus uma na neu.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Nai lahenda kadodouꞌ ina sira talada, hapu inaꞌ esa namahedi ina na ta teꞌe matetuꞌ fa teuꞌ sanahulu dua so.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Ana nabasa doi-talin ma hata-heton fo bae doter ara. Tehuu ta hapu esa bisa puli nan boeꞌ, hedi ni ria foe naroo.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 — ausente —
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Naraa no besaꞌria boe, Yesus nameda nan hapu baraꞌai kalua neme ao Na daleꞌ mai. Boe ma Ana lipe dea Na de mete lahenda kadodouꞌ sira. Basa de Ana natane nae, “Emi bea riꞌ oi laꞌe Au badu ka, é?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ana mana tuka dea nara rataa rae, “Papa ka mete aom leo. Lehenda desi-desi basa ia raseseti ao na. Papa matane mae, ‘Bea riꞌ oi laꞌe Au badu ka?’ ”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Tehuu Yesus mete naleleiꞌ, fo nau bubuluꞌ bea riꞌ bisi naꞌ a oi laꞌe Ni.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Inaꞌ ria namanene Yesus natane nae leoꞌ na, boe ma ana bii mamateꞌ. Basa de ana sunda undu laka na neuꞌ Yesus mata Na de manaku basa-basan nae, “Papa! Au riꞌ oi laꞌe Papa badu ma.”
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yesus nataa ni nae, “Huu no mama mamahere tebe-tebe neuꞌ Au, de mama teꞌe ma aom so. Besaꞌ ia, mama fali no namahoꞌo leo.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Yesus bei dea-dea nae leoꞌ na, te hapu lahenda esa neme Yairus uma na mai, de nafada nae, “Kasian, anafeto anaꞌ a maten so. De bosoꞌ tao masosota Papa Mesen, fo bosoꞌ neu bali.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Tehuu Yesus ta tao daleꞌ neu lahenda ria dedea na fa. De, Ana nafada Yairus nae, “Bosoꞌ o bii, e! Mamahere neuꞌ Manetualain.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Boe ma Yesus laꞌo ela ana mana tuka dea feke nara. Tehuu no Petrus, Yakobis no fadin Yohanis, fo laꞌo raroo.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Faiꞌ fo ara losa Yairus uma na, ara rita lahenda dodouꞌ rapue raan seliꞌ, ma ramanene ruma boreu.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Yesus kodi uma daleꞌ neu. Boe ma Ana natane si nae, “Ubeaꞌ taon de emi mapue ma boreu leoꞌ ia? Anaꞌ ia ta maten fa. Ana adaꞌ noi suku ria!”
39 Ao entrar, disse:
40 Ara ramanene Yesus dedea nae leoꞌ na, boe ma basa si hiꞌa ma ramumulu Ni.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Yesus tai na anaꞌ ria lima na, basa boe ma Ana pake sira dedea Aram a, de dedea neuꞌ anaꞌ a nae, “Talita kum!” (Sosoa na nae, “Anafeto anaꞌ! Foa leo!”)
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 — ausente —
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 — ausente —
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.