Marcos 5
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARIB
1 Basa boe ma, Yesus no ana mana tuka dea nara losa dano Galilea a seriꞌ, rai mamanaꞌ esa nade Gerasa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 — ausente —
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 — ausente —
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Boe ma Yesus natane ni nae, “O nade bea?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nitu ra pake lahenda ria fo hule Yesus bosoꞌ nadenu si kalua remeꞌ nusaꞌ ria mai.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Ta dooꞌ a neme naꞌ mai hapu lahenda hida ranea bafi roka esa. Bafi sira bate rifun dua nuun. Ara totofi saka nanaaꞌ nai leteꞌ a suuꞌ na.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Boe ma nitu sira hule Yesus rae, “Madenu ami fo masoꞌ leo bafi sira daleꞌ meu.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yesus namanene leoꞌ na, boe ma nataa. Boe ma nitu sira kalua reme lahenda ria mai de leo bafi ra daleꞌ reu. Bafi rifu kaduaꞌ sira ralai ratotofaꞌ onda tuka leteꞌ a suu na leo dano daleꞌ reu, boe ma ara bolo de mate laesaꞌ asa.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Lahenda manea bafi ra rita leoꞌ na, boe ma ara bii mamateꞌ. Basa de ara ralai reu rafada basa lahenda rai koro maneneaꞌ sira. Boe ma lahenda dodouꞌ kalua mai fo nau reu rita hata manadadi ubeaꞌ ria.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ara mai raneta roo Yesus, ara rita lahenda nitu hekeꞌ ria natuuꞌ nai na boe. Duduꞌa-aꞌafin malole a so, ma ana pake bua-loas so. Lahenda sira rita leoꞌ na, boe ma basa si bii, nana huu ara bubuluꞌ bea riꞌ bisa usi heni nitu dodouꞌ remeꞌ lahenda ria mai, sona memaꞌ ria lahenda kahereꞌ.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Boe ma basa si rafafada aoꞌ rae, ara rita mataꞌ lahenda kamulus ria malole na aon so, ma bafi sira bolo de mate basa si so.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Boe ma lahenda koro isiꞌ ara mai hule Yesus fo foa ela sira mamana na.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Tepoꞌ fo Yesus sakaꞌ ae leo ofaꞌ lain neu, boe ma bisinaꞌ a lahenda nitu hekeꞌ a mai hule neuꞌ Ana fo ria nau tuka boe.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Tehuu Yesus ta nau fa. Ana nafada nae, “Malole lenaꞌ o fali fo mafada katemaꞌ kileoboboki mara, hata fo Manetualain tao ni soa neuꞌ o so a. Ma mafada mae Manetualain sue na o seliꞌ.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Basa boe ma, lahenda ria fali de neu nafeo basa nusaꞌ esa ma kota sanahulu fo riꞌ biasa rae, ‘Dekapolis’. Ana tui hata fo Yesus tao ni soa neuꞌ ana. Basa lahenda fo ramanene tutui ni ria, ara heran mamateꞌ rae, “Memaꞌ tebe, o!”
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Basa boe ma Yesus asa saꞌe ofaꞌ fali leo dano a seriꞌ reu. Faiꞌ fo ara onda reme ofaꞌ lain mai, lahenda dodou-inaꞌ mai eo raa Ni.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Nai na boe hapu lahenda esa nade Yairus. Ria nana malaka uma mamasoꞌ nai kota ria. Ana bei nita Yesus, boe ma ana sundaꞌ undu laka na neu mata Na
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 de ana hule nae, “Papa, é! Au anafeto ana ka besaꞌ ko teu ni sanahulu dua, namahedi noi mamaten. Papa tulu-fali fo mai puli maan dei.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Boe ma Yesus tuka leo Yairus uma na neu.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Nai lahenda kadodouꞌ ina sira talada, hapu inaꞌ esa namahedi ina na ta teꞌe matetuꞌ fa teuꞌ sanahulu dua so.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Ana nabasa doi-talin ma hata-heton fo bae doter ara. Tehuu ta hapu esa bisa puli nan boeꞌ, hedi ni ria foe naroo.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 — ausente —
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 — ausente —
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Naraa no besaꞌria boe, Yesus nameda nan hapu baraꞌai kalua neme ao Na daleꞌ mai. Boe ma Ana lipe dea Na de mete lahenda kadodouꞌ sira. Basa de Ana natane nae, “Emi bea riꞌ oi laꞌe Au badu ka, é?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ana mana tuka dea nara rataa rae, “Papa ka mete aom leo. Lehenda desi-desi basa ia raseseti ao na. Papa matane mae, ‘Bea riꞌ oi laꞌe Au badu ka?’ ”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Tehuu Yesus mete naleleiꞌ, fo nau bubuluꞌ bea riꞌ bisi naꞌ a oi laꞌe Ni.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Inaꞌ ria namanene Yesus natane nae leoꞌ na, boe ma ana bii mamateꞌ. Basa de ana sunda undu laka na neuꞌ Yesus mata Na de manaku basa-basan nae, “Papa! Au riꞌ oi laꞌe Papa badu ma.”
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yesus nataa ni nae, “Huu no mama mamahere tebe-tebe neuꞌ Au, de mama teꞌe ma aom so. Besaꞌ ia, mama fali no namahoꞌo leo.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Yesus bei dea-dea nae leoꞌ na, te hapu lahenda esa neme Yairus uma na mai, de nafada nae, “Kasian, anafeto anaꞌ a maten so. De bosoꞌ tao masosota Papa Mesen, fo bosoꞌ neu bali.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Tehuu Yesus ta tao daleꞌ neu lahenda ria dedea na fa. De, Ana nafada Yairus nae, “Bosoꞌ o bii, e! Mamahere neuꞌ Manetualain.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Boe ma Yesus laꞌo ela ana mana tuka dea feke nara. Tehuu no Petrus, Yakobis no fadin Yohanis, fo laꞌo raroo.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Faiꞌ fo ara losa Yairus uma na, ara rita lahenda dodouꞌ rapue raan seliꞌ, ma ramanene ruma boreu.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Yesus kodi uma daleꞌ neu. Boe ma Ana natane si nae, “Ubeaꞌ taon de emi mapue ma boreu leoꞌ ia? Anaꞌ ia ta maten fa. Ana adaꞌ noi suku ria!”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Ara ramanene Yesus dedea nae leoꞌ na, boe ma basa si hiꞌa ma ramumulu Ni.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Yesus tai na anaꞌ ria lima na, basa boe ma Ana pake sira dedea Aram a, de dedea neuꞌ anaꞌ a nae, “Talita kum!” (Sosoa na nae, “Anafeto anaꞌ! Foa leo!”)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 — ausente —
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 — ausente —
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.