Marcos 5
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARA
1 Basa boe ma, Yesus no ana mana tuka dea nara losa dano Galilea a seriꞌ, rai mamanaꞌ esa nade Gerasa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 — ausente —
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Boe ma Yesus natane ni nae, “O nade bea?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nitu ra pake lahenda ria fo hule Yesus bosoꞌ nadenu si kalua remeꞌ nusaꞌ ria mai.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Ta dooꞌ a neme naꞌ mai hapu lahenda hida ranea bafi roka esa. Bafi sira bate rifun dua nuun. Ara totofi saka nanaaꞌ nai leteꞌ a suuꞌ na.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Boe ma nitu sira hule Yesus rae, “Madenu ami fo masoꞌ leo bafi sira daleꞌ meu.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Yesus namanene leoꞌ na, boe ma nataa. Boe ma nitu sira kalua reme lahenda ria mai de leo bafi ra daleꞌ reu. Bafi rifu kaduaꞌ sira ralai ratotofaꞌ onda tuka leteꞌ a suu na leo dano daleꞌ reu, boe ma ara bolo de mate laesaꞌ asa.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Lahenda manea bafi ra rita leoꞌ na, boe ma ara bii mamateꞌ. Basa de ara ralai reu rafada basa lahenda rai koro maneneaꞌ sira. Boe ma lahenda dodouꞌ kalua mai fo nau reu rita hata manadadi ubeaꞌ ria.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ara mai raneta roo Yesus, ara rita lahenda nitu hekeꞌ ria natuuꞌ nai na boe. Duduꞌa-aꞌafin malole a so, ma ana pake bua-loas so. Lahenda sira rita leoꞌ na, boe ma basa si bii, nana huu ara bubuluꞌ bea riꞌ bisa usi heni nitu dodouꞌ remeꞌ lahenda ria mai, sona memaꞌ ria lahenda kahereꞌ.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Boe ma basa si rafafada aoꞌ rae, ara rita mataꞌ lahenda kamulus ria malole na aon so, ma bafi sira bolo de mate basa si so.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Boe ma lahenda koro isiꞌ ara mai hule Yesus fo foa ela sira mamana na.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Tepoꞌ fo Yesus sakaꞌ ae leo ofaꞌ lain neu, boe ma bisinaꞌ a lahenda nitu hekeꞌ a mai hule neuꞌ Ana fo ria nau tuka boe.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Tehuu Yesus ta nau fa. Ana nafada nae, “Malole lenaꞌ o fali fo mafada katemaꞌ kileoboboki mara, hata fo Manetualain tao ni soa neuꞌ o so a. Ma mafada mae Manetualain sue na o seliꞌ.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Basa boe ma, lahenda ria fali de neu nafeo basa nusaꞌ esa ma kota sanahulu fo riꞌ biasa rae, ‘Dekapolis’. Ana tui hata fo Yesus tao ni soa neuꞌ ana. Basa lahenda fo ramanene tutui ni ria, ara heran mamateꞌ rae, “Memaꞌ tebe, o!”
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Basa boe ma Yesus asa saꞌe ofaꞌ fali leo dano a seriꞌ reu. Faiꞌ fo ara onda reme ofaꞌ lain mai, lahenda dodou-inaꞌ mai eo raa Ni.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Nai na boe hapu lahenda esa nade Yairus. Ria nana malaka uma mamasoꞌ nai kota ria. Ana bei nita Yesus, boe ma ana sundaꞌ undu laka na neu mata Na
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 de ana hule nae, “Papa, é! Au anafeto ana ka besaꞌ ko teu ni sanahulu dua, namahedi noi mamaten. Papa tulu-fali fo mai puli maan dei.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Boe ma Yesus tuka leo Yairus uma na neu.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Nai lahenda kadodouꞌ ina sira talada, hapu inaꞌ esa namahedi ina na ta teꞌe matetuꞌ fa teuꞌ sanahulu dua so.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ana nabasa doi-talin ma hata-heton fo bae doter ara. Tehuu ta hapu esa bisa puli nan boeꞌ, hedi ni ria foe naroo.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 — ausente —
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Naraa no besaꞌria boe, Yesus nameda nan hapu baraꞌai kalua neme ao Na daleꞌ mai. Boe ma Ana lipe dea Na de mete lahenda kadodouꞌ sira. Basa de Ana natane nae, “Emi bea riꞌ oi laꞌe Au badu ka, é?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ana mana tuka dea nara rataa rae, “Papa ka mete aom leo. Lehenda desi-desi basa ia raseseti ao na. Papa matane mae, ‘Bea riꞌ oi laꞌe Au badu ka?’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Tehuu Yesus mete naleleiꞌ, fo nau bubuluꞌ bea riꞌ bisi naꞌ a oi laꞌe Ni.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Inaꞌ ria namanene Yesus natane nae leoꞌ na, boe ma ana bii mamateꞌ. Basa de ana sunda undu laka na neuꞌ Yesus mata Na de manaku basa-basan nae, “Papa! Au riꞌ oi laꞌe Papa badu ma.”
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yesus nataa ni nae, “Huu no mama mamahere tebe-tebe neuꞌ Au, de mama teꞌe ma aom so. Besaꞌ ia, mama fali no namahoꞌo leo.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Yesus bei dea-dea nae leoꞌ na, te hapu lahenda esa neme Yairus uma na mai, de nafada nae, “Kasian, anafeto anaꞌ a maten so. De bosoꞌ tao masosota Papa Mesen, fo bosoꞌ neu bali.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Tehuu Yesus ta tao daleꞌ neu lahenda ria dedea na fa. De, Ana nafada Yairus nae, “Bosoꞌ o bii, e! Mamahere neuꞌ Manetualain.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Boe ma Yesus laꞌo ela ana mana tuka dea feke nara. Tehuu no Petrus, Yakobis no fadin Yohanis, fo laꞌo raroo.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Faiꞌ fo ara losa Yairus uma na, ara rita lahenda dodouꞌ rapue raan seliꞌ, ma ramanene ruma boreu.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Yesus kodi uma daleꞌ neu. Boe ma Ana natane si nae, “Ubeaꞌ taon de emi mapue ma boreu leoꞌ ia? Anaꞌ ia ta maten fa. Ana adaꞌ noi suku ria!”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ara ramanene Yesus dedea nae leoꞌ na, boe ma basa si hiꞌa ma ramumulu Ni.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Yesus tai na anaꞌ ria lima na, basa boe ma Ana pake sira dedea Aram a, de dedea neuꞌ anaꞌ a nae, “Talita kum!” (Sosoa na nae, “Anafeto anaꞌ! Foa leo!”)
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 — ausente —
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 — ausente —
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.