Lucas 2
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs VC
1 — ausente —
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 — ausente —
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 De, basa lahenda ra fali leo koro nara reu fo duiꞌ asa.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 — ausente —
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 — ausente —
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Tepoꞌ fo rai na, boe ma naraa no ledo-fai fo Maria noi boki.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Tehuu nai na ara ta hapu kama nai uma ofu a fa. Huu ria na de, ara masoꞌ leo bibi oka daleꞌ reu. Boe ma ana boki ana ulu na, ana touꞌ, raluse Ni reniꞌ taisaiꞌ, ma rapeuꞌ Ana neuꞌ haꞌo banda daleꞌ.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Hatun ria, mana foo hida ranea bibi nara rai moꞌ nai kota a deaꞌ.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Kekeneu te, ara rita Manetualain eilaꞌo-limalopen neme nusatetu-ikutemaꞌ a mai. Boe ma Manetualain makaledo Na nahaa rule-feo na si, de ara biiꞌ raan seli.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Tehuu eilaꞌo-limalope ria nafada si nae,
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Tutui malole ia isi na leo iaꞌ:
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Neuꞌ ko emi malelaꞌ Ana leo iaꞌ: emi maneta mo Ana boki beuꞌ esa nananaluseꞌ neniꞌ taisaiꞌ. Ana napeuꞌ nai haꞌo banda daleꞌ.”
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Ana dedea basa, boe ma kekeneu te, Manetualain eilaꞌo-limalopen dodouꞌ asa reme nusatetu-ikutemaꞌ a mai de rabua ro ni. Boe ma ara io-oa Manetualain ma soda rae,
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 “Ami io-oa Manetualain nade Na!
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Basa de, Manetualain eilaꞌo-limalope nara fali leo nustetu-ikutemaꞌ a reu. Boe ma mana foo sira rafafada aoꞌ rae, “Ae! Mai ita leo Betlehem teu dama Anaꞌ ria dei! Huu fo Manetualain haitua fee ita tutuiꞌ ria so.”
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Boe ma ara ralale de leo Betlehem reu. Ara raneta ro Maria no Yusuf. Sira boe rita Ana bokibeuꞌ, fo napeuꞌ nai haꞌo banda daleꞌ a.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Ara rita Anaꞌ ria, boe ma tui basa-basan rae, “Bisinaꞌ a Manetualain eilaꞌo-limalope nara reme nusatetu-ikutemaꞌ a mai rafada ami laꞌeneuꞌ Anaꞌ ia so!”
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Basa lahenda ra ramanene mana foo sira tutui nara, roi ramakokoaꞌ a.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Tehuu Maria napeda basa mana dadiꞌ sira, neuꞌ dale na. Ma ana dodoo neuꞌ dale na fo nau bubuluꞌ ria sosoa na nae ubeaꞌ.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Basa boe ma mana foo sira fali seluꞌ reu dama bibi nara. Ara io-oa Manetualain nade Na. Ma ara hule makasi neuꞌ Ana, nana huu hihii-nanauꞌ fo ramanene ma rita ni a, natetu no Manetualain eilaꞌo-limalope nara nafafadan.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Boki basa faiꞌ falu, boe ma ara sunat Ana bokibeuꞌ ria, tuka baꞌi Musa atoran a. Boe ma ina-ama nara feen nade, ‘Yesus’. Nadeꞌ ria nana, tepoꞌ fo mama na bei ta nairu Ni fa, te eilaꞌo-limalope neme nusatetu-ikutemaꞌ a mai, nafada memaꞌ nadeꞌ ria so.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Hapu baꞌi Musa atoran esa nae, inaꞌ fo boki basa faiꞌ haa hulu, sona muste reu tao tuka hadas makamoi aoꞌ a nai Uma Mamaso Ina. No ria na, ara bisa masoꞌ leo uma mamasoꞌ daleꞌ reu sama leoꞌ bale-bale. Huu ria na Yusuf no Maria leo kota Yerusalem reu, ela tao tuka hadas ria. De ara roo sira Ana bokibeun ria leo Uma Mamaso Ina daleꞌ neuꞌ, fo fee henin dadi neuꞌ Manetualain nun.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Sira boe tuka Manetualain atoran a nae, “Basa inaꞌ fo boki na ana uluꞌ a, kalu touꞌ, sona muste fee heni anaꞌ ria ela dadi neuꞌ Manetualain nuun.”
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Tuka Manetualain atoran na, kalu fee heni anaꞌ ria leo Manetualain neu, sona ina-ama nara muste fee tutunu-hohotuꞌ manupui kateu pasang esa, do kalasi anatenaꞌ dua. Huu ria de Yusuf no Maria tao tuka atoran ria boe.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 — ausente —
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 — ausente —
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Tepoꞌ ria, Manetualain Dula-dale Na noo Simeon leo Uma Mamaso Ina a neu. Laꞌe fai ria boe, Yesus ina-ama nara roo Ni leo naꞌ neu, fo fee henin dadi neuꞌ Manetualain nuun.
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Tou lasi Simeon a nita Anaꞌ ria, de oꞌo nan, boe ma ana io-oa neuꞌ Manetualain nae,
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 “Io-oa Manetualain!
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 nana huu au ita Lahenda fo Manetualain feen mai so,
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 Manetualain nau pake Anaꞌ ia
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 Ria neuꞌ ko sama leoꞌ makaledoꞌ a,
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Yusuf no Maria, ramanene tou lasi Simeon a dedea nae leoꞌ na laꞌeneuꞌ sira Ana na, boe ma roi ramakokoaꞌ a.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Basa boe ma, Simeon dedea fee si ua-naleꞌ. Ana nafada Maria nae, “Yesus maman, ee! Neuꞌ ko lahenda dodouꞌ rai Israel tipa heni Anam ia. Tehuu sira nonoi-tatao nara neuꞌ Ana, neuꞌ ko natuda seluꞌ asa. Anam ia, boe tao na lahenda dodouꞌ dale nara ramahoꞌo-ratadale.
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 No ria na, neuꞌ ko Manetualain buka lahenda ra dale nara reu loan. Tehuu Maria, o neuꞌ ko hapu doidoso mabera a, sama leoꞌ tafaꞌ a pau losa ate-baa mi.”
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 — ausente —
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 — ausente —
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Fai fo Simeon dedea no Yusuf ma Maria, besaꞌ Hana naneneaꞌ leo mata neu, de namanene si. Boe ma ana io-oa neuꞌ Manetualain. Ana nafada neuꞌ lahenda kadodouꞌ fo rahani Kristus mamai Na. Ana nae, Ana ria nana Kristus, Maneꞌ fo riꞌ Manetualain helu basa neuꞌ ko poꞌi-tata na lahenda Israel ara.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Tepoꞌ fo Yusuf no Maria tao ratetu baꞌi Musa atoran ara katemaꞌ nai kota Yerusalem, boe ma ara fali leo sira koro Nasaret na reu, nai propinsi Galilea.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Yesus nambau-ina, boe ma Ana tamba mapii-baraꞌaiꞌ, malelaꞌ, ma bubuluꞌ hihii-nanauꞌ dodouꞌ. Huu fo Manetualain natudu dale malole Na neuꞌ Ana.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Tuka-tuka teuꞌ, Yusuf no Maria leo kota Yerusalem reu, fo raa feta Paska nai na.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Tepoꞌ fo Yesus teun sanahulu dua, faiꞌ esa boe ma ara leo Yerusalem reu belaꞌ a, fo raa feta sama leoꞌ bale-bale.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 — ausente —
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 — ausente —
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Huu no ta raneta roon fa, boe ma ara ratafali reu saka Ni nai Yerusalem.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Ara saka Ni nai na losa faiꞌ telu, besaꞌ ko raneta roon nai Uma Mamaso Ina daleꞌ. Ana natuuꞌ natatane aoꞌ no mesen agama Yahudi ra.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Basa lahenda fo ramanene Ni a roi ramakokoaꞌ a, huu fo Ana bubuluꞌ matetuꞌ Susura Makamoiꞌ a isi na, ma Ana bisa nataa sira natatane nara no malole.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Ina-ama nara rita leoꞌ na, boe ma roi ramakokoaꞌ a. Boe ma mama Na nae, “Yesus! Ubeaꞌ taon de O tao masususaꞌ ami leoꞌ ia? Au oo papa ma laka mara dile meu-mai saka O!”
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Tehuu Yesus nataa si nae, “Ubeaꞌ taon de mama ka mo papa ka sota maan seli saka Au? Mama ka mo papa ka ta bubuluꞌ fa? Au aparasa nai Au Amak Uman daleꞌ.”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Tehuu ara ta bubuluꞌ matetuꞌ Ria dedea Na sosoa-raraan fa.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Boe ma basa si fali Nasaret reu. Yesus tuka ina-ama nara pareta na. Ma mama Na napeda basa hihii-nanauꞌ sira reuꞌ dale na.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Yesus boe-boe nambau-ina, ma tamba rolu-malelaꞌ. Manetualain ma lahenda dae-bafoꞌ a boe sue Ni.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.