Lucas 2
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NVT
1 — ausente —
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 — ausente —
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 De, basa lahenda ra fali leo koro nara reu fo duiꞌ asa.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 — ausente —
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 — ausente —
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Tepoꞌ fo rai na, boe ma naraa no ledo-fai fo Maria noi boki.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Tehuu nai na ara ta hapu kama nai uma ofu a fa. Huu ria na de, ara masoꞌ leo bibi oka daleꞌ reu. Boe ma ana boki ana ulu na, ana touꞌ, raluse Ni reniꞌ taisaiꞌ, ma rapeuꞌ Ana neuꞌ haꞌo banda daleꞌ.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Hatun ria, mana foo hida ranea bibi nara rai moꞌ nai kota a deaꞌ.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Kekeneu te, ara rita Manetualain eilaꞌo-limalopen neme nusatetu-ikutemaꞌ a mai. Boe ma Manetualain makaledo Na nahaa rule-feo na si, de ara biiꞌ raan seli.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Tehuu eilaꞌo-limalope ria nafada si nae,
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Tutui malole ia isi na leo iaꞌ:
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Neuꞌ ko emi malelaꞌ Ana leo iaꞌ: emi maneta mo Ana boki beuꞌ esa nananaluseꞌ neniꞌ taisaiꞌ. Ana napeuꞌ nai haꞌo banda daleꞌ.”
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Ana dedea basa, boe ma kekeneu te, Manetualain eilaꞌo-limalopen dodouꞌ asa reme nusatetu-ikutemaꞌ a mai de rabua ro ni. Boe ma ara io-oa Manetualain ma soda rae,
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Ami io-oa Manetualain nade Na!
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Basa de, Manetualain eilaꞌo-limalope nara fali leo nustetu-ikutemaꞌ a reu. Boe ma mana foo sira rafafada aoꞌ rae, “Ae! Mai ita leo Betlehem teu dama Anaꞌ ria dei! Huu fo Manetualain haitua fee ita tutuiꞌ ria so.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Boe ma ara ralale de leo Betlehem reu. Ara raneta ro Maria no Yusuf. Sira boe rita Ana bokibeuꞌ, fo napeuꞌ nai haꞌo banda daleꞌ a.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Ara rita Anaꞌ ria, boe ma tui basa-basan rae, “Bisinaꞌ a Manetualain eilaꞌo-limalope nara reme nusatetu-ikutemaꞌ a mai rafada ami laꞌeneuꞌ Anaꞌ ia so!”
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Basa lahenda ra ramanene mana foo sira tutui nara, roi ramakokoaꞌ a.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Tehuu Maria napeda basa mana dadiꞌ sira, neuꞌ dale na. Ma ana dodoo neuꞌ dale na fo nau bubuluꞌ ria sosoa na nae ubeaꞌ.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Basa boe ma mana foo sira fali seluꞌ reu dama bibi nara. Ara io-oa Manetualain nade Na. Ma ara hule makasi neuꞌ Ana, nana huu hihii-nanauꞌ fo ramanene ma rita ni a, natetu no Manetualain eilaꞌo-limalope nara nafafadan.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Boki basa faiꞌ falu, boe ma ara sunat Ana bokibeuꞌ ria, tuka baꞌi Musa atoran a. Boe ma ina-ama nara feen nade, ‘Yesus’. Nadeꞌ ria nana, tepoꞌ fo mama na bei ta nairu Ni fa, te eilaꞌo-limalope neme nusatetu-ikutemaꞌ a mai, nafada memaꞌ nadeꞌ ria so.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Hapu baꞌi Musa atoran esa nae, inaꞌ fo boki basa faiꞌ haa hulu, sona muste reu tao tuka hadas makamoi aoꞌ a nai Uma Mamaso Ina. No ria na, ara bisa masoꞌ leo uma mamasoꞌ daleꞌ reu sama leoꞌ bale-bale. Huu ria na Yusuf no Maria leo kota Yerusalem reu, ela tao tuka hadas ria. De ara roo sira Ana bokibeun ria leo Uma Mamaso Ina daleꞌ neuꞌ, fo fee henin dadi neuꞌ Manetualain nun.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 Sira boe tuka Manetualain atoran a nae, “Basa inaꞌ fo boki na ana uluꞌ a, kalu touꞌ, sona muste fee heni anaꞌ ria ela dadi neuꞌ Manetualain nuun.”
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Tuka Manetualain atoran na, kalu fee heni anaꞌ ria leo Manetualain neu, sona ina-ama nara muste fee tutunu-hohotuꞌ manupui kateu pasang esa, do kalasi anatenaꞌ dua. Huu ria de Yusuf no Maria tao tuka atoran ria boe.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 — ausente —
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 — ausente —
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Tepoꞌ ria, Manetualain Dula-dale Na noo Simeon leo Uma Mamaso Ina a neu. Laꞌe fai ria boe, Yesus ina-ama nara roo Ni leo naꞌ neu, fo fee henin dadi neuꞌ Manetualain nuun.
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Tou lasi Simeon a nita Anaꞌ ria, de oꞌo nan, boe ma ana io-oa neuꞌ Manetualain nae,
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Io-oa Manetualain!
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 nana huu au ita Lahenda fo Manetualain feen mai so,
30 Vi a tua salvação,
31 Manetualain nau pake Anaꞌ ia
31 que preparaste para todos os povos.
32 Ria neuꞌ ko sama leoꞌ makaledoꞌ a,
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Yusuf no Maria, ramanene tou lasi Simeon a dedea nae leoꞌ na laꞌeneuꞌ sira Ana na, boe ma roi ramakokoaꞌ a.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Basa boe ma, Simeon dedea fee si ua-naleꞌ. Ana nafada Maria nae, “Yesus maman, ee! Neuꞌ ko lahenda dodouꞌ rai Israel tipa heni Anam ia. Tehuu sira nonoi-tatao nara neuꞌ Ana, neuꞌ ko natuda seluꞌ asa. Anam ia, boe tao na lahenda dodouꞌ dale nara ramahoꞌo-ratadale.
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 No ria na, neuꞌ ko Manetualain buka lahenda ra dale nara reu loan. Tehuu Maria, o neuꞌ ko hapu doidoso mabera a, sama leoꞌ tafaꞌ a pau losa ate-baa mi.”
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 — ausente —
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 — ausente —
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Fai fo Simeon dedea no Yusuf ma Maria, besaꞌ Hana naneneaꞌ leo mata neu, de namanene si. Boe ma ana io-oa neuꞌ Manetualain. Ana nafada neuꞌ lahenda kadodouꞌ fo rahani Kristus mamai Na. Ana nae, Ana ria nana Kristus, Maneꞌ fo riꞌ Manetualain helu basa neuꞌ ko poꞌi-tata na lahenda Israel ara.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Tepoꞌ fo Yusuf no Maria tao ratetu baꞌi Musa atoran ara katemaꞌ nai kota Yerusalem, boe ma ara fali leo sira koro Nasaret na reu, nai propinsi Galilea.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Yesus nambau-ina, boe ma Ana tamba mapii-baraꞌaiꞌ, malelaꞌ, ma bubuluꞌ hihii-nanauꞌ dodouꞌ. Huu fo Manetualain natudu dale malole Na neuꞌ Ana.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Tuka-tuka teuꞌ, Yusuf no Maria leo kota Yerusalem reu, fo raa feta Paska nai na.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Tepoꞌ fo Yesus teun sanahulu dua, faiꞌ esa boe ma ara leo Yerusalem reu belaꞌ a, fo raa feta sama leoꞌ bale-bale.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 — ausente —
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 — ausente —
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Huu no ta raneta roon fa, boe ma ara ratafali reu saka Ni nai Yerusalem.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Ara saka Ni nai na losa faiꞌ telu, besaꞌ ko raneta roon nai Uma Mamaso Ina daleꞌ. Ana natuuꞌ natatane aoꞌ no mesen agama Yahudi ra.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Basa lahenda fo ramanene Ni a roi ramakokoaꞌ a, huu fo Ana bubuluꞌ matetuꞌ Susura Makamoiꞌ a isi na, ma Ana bisa nataa sira natatane nara no malole.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Ina-ama nara rita leoꞌ na, boe ma roi ramakokoaꞌ a. Boe ma mama Na nae, “Yesus! Ubeaꞌ taon de O tao masususaꞌ ami leoꞌ ia? Au oo papa ma laka mara dile meu-mai saka O!”
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Tehuu Yesus nataa si nae, “Ubeaꞌ taon de mama ka mo papa ka sota maan seli saka Au? Mama ka mo papa ka ta bubuluꞌ fa? Au aparasa nai Au Amak Uman daleꞌ.”
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Tehuu ara ta bubuluꞌ matetuꞌ Ria dedea Na sosoa-raraan fa.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Boe ma basa si fali Nasaret reu. Yesus tuka ina-ama nara pareta na. Ma mama Na napeda basa hihii-nanauꞌ sira reuꞌ dale na.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Yesus boe-boe nambau-ina, ma tamba rolu-malelaꞌ. Manetualain ma lahenda dae-bafoꞌ a boe sue Ni.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.