Lucas 22
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs VC
1 Lahenda Yahudi ra fai malole fo riꞌ rae feta Roti Tua-lepa naneaꞌ so. Nai fai malole ria, ara pau bibi-lopo fo tao feta Paska. Ara tao leo naꞌ ela rafarene fai a ulu na, tepoꞌ fo bei-baꞌi nara kalua reme Masir mai a.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Faiꞌ ria, malaka agama Yahudi a malaka nara, ma mesen agama ra rasaka enoꞌ fo nau raisa Yesus. Tehuu ara biiꞌ lahenda kadodou inaꞌ sira tao isuoteꞌ, huu fo ara rahiiꞌ ramanene neuꞌ Ana.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Neme Yesus ana mana tuka dea kasanahulu dua nara, esa nade Yudas Iskariot. Fai fo malaka agama Yahudi a malaka nara saka enoꞌ ela raisa Yesus, malaka nitu maso neuꞌ Yudas dale na.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Basa de ana kalua neu saka malaka agama a malaka nara, ma manea Uma Mamaso Ina a malaka na. Ana nau rala haraꞌ fo seꞌo Yesus fee si.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Malaka sira ramanene Yudas dedea nae leoꞌ na, boe ma ara ramahoꞌo mamateꞌ. Ara helu rae, “Neu! Maneniko o nau seꞌo Yesus fee ami, tantu ami bae.”
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Yudas nataa. Boe ma ana mulai saka enoꞌ fo seꞌo nafufuniꞌ Yesus fee si, ela lahenda kadodou inaꞌ ara bosoꞌ bubuluꞌ.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Boe ma losa lahenda Yahudi ra fai malolen fo riꞌ biasa ara pau bibi-lopo fo tao feta Paska.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Boe ma, Yesus nadenu Petrus no Yohanis nae, “Emi dua meu mauluꞌ fo sadia fee ita nanaaꞌ feta Paska a, ela taa sama-sama.”
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Dua si ratane Ni rae, “Papa! Ami meuꞌ bea sadia mei a?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Ana nataa nae, “Maneniko emi masoꞌ leo kota Yerusalem a daleꞌ meu, neuꞌ ko maneta mo touꞌ esa nasaa neni kusi oe. Tuka ni leo uma meu.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Mafada manuu umaꞌ na mae, ‘Ami Papa Mesen ma hule kama fo ela ana mana tuka dea nara raa feta Paska reuꞌ na. Hapu, do?’
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Neuꞌ ko manuu umaꞌ a natudu fee emi kama maloa esa nai uma a tadaꞌ lain. Ana sadia na basa-basan nai kama ria so. Emi dua meuꞌ na, fo sadia noi nanaaꞌ.”
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Boe ma dua si reu. Ara raneta ro basa-basan fo Yesus nafada siꞌ a. De ara sadia feta Paska reuꞌ na.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Faiꞌ fo basan mana sadiaꞌ, boe ma Yesus asa mai. Ana natuuꞌ naa feta Paska sama-sama no ana mana tuka dea nara.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Boe ma Yesus nafada si nae, ‘Au ahiiꞌ an seli atuu oo emi ua feta Paska ia, nauluꞌ neme Au hapu doidoso a.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Tanda matalolole ia. Huu fo basa ia, te Au ta atuuꞌ seluꞌ oo emi, ua feta Paska ia soꞌ. Neuꞌ ko lahenda bubuluꞌ matetuꞌ Au Papa Ka homu pareta a, besaꞌ ko Au ua seluꞌ feta bali.”
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Boe ma Yesus hai na galas fo oe anggor nai daleꞌ. Ana hule makasi neuꞌ Manetualain, boe ma Ana loo fee si galas ria. Ana dedea nae, “Sipo ma galas ia, fo emi esa-esa minuu.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Mafarereneꞌ! Mulai neme hatun ia mai, Au ta inuu oe anggor soꞌ. Neuꞌ ko lahenda bubuluꞌ matetuꞌ Au Papa Ka homu pareta, besaꞌ ko Au inu bali.”
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Basa de Ana hai na roti baloꞌ esa, boe ma Ana hule makasi neuꞌ Manetualain. Ana tetebi roti ria, boe ma loo fee si. Ana nae, “Roti ia nana, Au ao-paa ka fo Au fee henin neuꞌ emi basa. Fai bea ma emi mia roti ia, emi muste mafarene neuꞌ Au.”
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ara raa basa, boe ma Ana soꞌu na galas fo oe anggor nai daleꞌ. Ana dedea bali nae, “Anggor ia nana, Au daa ka, fo faa neni fee emi sodaꞌ a. Manetualain pake daa ia ela heke hehelu bebeuꞌ no emi.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Tehuu besa-besa, te lahenda fo seꞌo heni Au a, ana natuuꞌ sama-sama no Au nai mei ia.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Tebe Au, Ana Lahenda, muste mate tuka Manetualain hihi-nanaun. Tehuu soe neuꞌ lahenda fo seꞌo heni Au a!”
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Yesus ana mana tuka dea nara ramanene ra ria, boe ma ara mulai ratatane aoꞌ rae, “Bea riꞌ tao tadalu neuꞌ Ana leo naꞌ?”
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Boe ma Yesus ana mana tuka dea nara mulai ralelena aoꞌ rae, neme sira mai bea rina bau lena.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Tehuu Yesus nafada si nae, “Nai nusaꞌ fo ta ralelaꞌ neuꞌ Manetualain, maneꞌ nara ese-rumu anaraun ara, ma pareta rala lenaꞌ. Sekonaa te ara nau anaraun nara raloo si rae, ‘Papa manatulu-manafali anaraun a’.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Tehuu emi ta bole leo naꞌ fa. Bea nau dadi lahenda bauinaꞌ, sona ria masoda na muste tetebes ara dadi sama leoꞌ lahenda aanaꞌ a fo nalalau basa lahenda ra. Bea nau dadi malaka muste nalalau sama leoꞌ lahenda nadedenuꞌ a.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Soba emi dodoo, lahenda bauinaꞌ a, nana riꞌ bea? Lahenda fo natuuꞌ nai mei a, do nalalauꞌ a? Tantu lahenda fo natuuꞌ a, nana ria riꞌ lahenda bauinaꞌ, hete? Sekonaa te, Au ta tao ao ka leoꞌ na fa. Au mai fo alalau emi.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Emi ia nana sama-sama mo Au kose-kose nai faiꞌ fo Au hapu doidoso a.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Au Papa ka soꞌu na Au fo homu pareta nai Ria nusa-namon. De besaꞌ ia Au soꞌu a emi boe,
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 fo ela neuꞌ ko emi mia-minuu mo Au mei esa nai nusatetu-ikutemaꞌ a. Au fee kuasa boe ela emi pareta leo kasanahulu duaꞌ fo rai Israel.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Boe ma Yesus nafada Petrus nae, “Petrus, Petrus. Malaka nitu soba nau heoꞌ heni emi meme Au mai, sama leoꞌ lahenda dai isiꞌ de here heni kataaꞌ ara.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Tehuu Au hule-haradoi fee, Petrus o, ela mamahere maroo Au. Maneniko o matafali leo Au mai, sona o muste matetea toranoo mara dale nara.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Petrus nataa nae, “Taꞌa, Ramatuaꞌ! Au ta foa ela Ramatua ka fa. Au sadia masoꞌ bui a, ma oo Ramatua ka mate belaꞌ boe malole.”
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Tehuu Yesus nataa nae, “Petrus! Nenene matalolole. Hatun ia, manuꞌ ara bei ta kokoꞌoa fa, tehuu o malena laiꞌ telu so mae, o ta malelaꞌ Au fa.”
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Boe ma Yesus dedea no si nae, “Fai naa ra, Au adenu emi meu tui-beka Au Tutui Malole ka leo basa mamanaꞌ ara, Au ae bosoꞌ meni doiꞌ, tas, ma sandaal. Tepoꞌ ria, emi kura-kopo ubeaꞌ?”
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Boe ma Ana nafada si nae, “Tehuu besaꞌ ia fekeꞌ so. Kalu emi manuu doiꞌ, sona meni. Bea manuu tas sona meni boe. Maneniko tafaꞌ taꞌa, sona meu seꞌo heni emi badu mi bei esaꞌ, fo asa.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Huu fo lahenda Yahudi ra tao Au neuꞌ lahenda tadaluꞌ. Selu baianaꞌ ia te ara mai hopu Au so. Nana huu ria laꞌe fai hata fo baꞌi Yesaya duiꞌ memaꞌ ana, nae:
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Ara rafada rae, “Ramatuaꞌ! Ami meni felas dua rai ia!”
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Raa basa Paska, boe ma Yesus no ana mana tuka dea nara kalua, reu hule-haradoi nai lete Saitun a, sama leoꞌ bale-bale.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Losa na, boe ma Ana nafada si nae, “Emi muste hule-haradoi fo ela emi bosoꞌ hapu sosobaꞌ.”
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Basa de Ana oruꞌ ela si dooꞌ a baiꞌ, boe ma sundaꞌ undulaka na, fo hule-haradoi nae,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 “O, Amaꞌ! Kalu Amaꞌ a nau, sona hai heni doidoso ia neme Au mai. Tehuu bosoꞌ tuka Au hihii-nanau ka; ela leoꞌ bea na tuka noi Amaꞌ a hihii-nanaum.”
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 [Boe ma Manetualain eilaꞌo-limalopen neme nusatetu-ikutemaꞌ a mai, de natetea dale Na.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Huu fo Ana doidoso naan seli, losaꞌ puse Na titi deaꞌ mai sama leoꞌ daa a.]
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Hule-haradoi basa, boe ma Ana foa neu dama ana mana tuka dea nara. Tehuu ara suku, huu fo ara sotaꞌ raan seli, ma dale nara susa.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Boe ma Yesus nafada si nae, “Ubeaꞌ taon de emi suku?! Malole lenaꞌ emi hule-haradoi fo ela bosoꞌ tuda mala sosobaꞌ daleꞌ.”
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Yesus bei dea-dea nae leoꞌ na, te Yudas (esa neme ana mana tuka dea kasanahulu duaꞌ ara mai), no lahenda dodouꞌ mai. Ana naneneaꞌ Yesus de nau holu nan fo deꞌi.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Tehuu Yesus nafada ni nae, “Ae, Yudas! O nau seꞌo heni Ana Lahenda neniꞌ dedeꞌi, do?”
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Yesus ana mana tuka dea feke nara bubuluꞌ Yudas duduꞌa-aafi tadalun ria, boe ma ara ratane Yesus rae, “Ramatuaꞌ! Ami soaꞌ asa meni felas dei!”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Boe ma sira esa lesu na fela na, de tati naetu malaka agama Yahudi a malaka bauinan atan ridoo onan.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Tehuu Yesus nafada nae, “Nemeꞌ na leo! Bosoꞌ soaꞌ asa!” Boe ma Ana nafaroe lahenda ria ridoo na, de puli nan.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Lahenda fo mai hopu Yesus nana siꞌ: malaka agama Yahudi a malaka nara, lasi nara, ma Uma Mamaso Ina a manea nara. Yesus natane si nae, “Leo beaꞌ? Emi dale mara mae Au, lahenda tadaluꞌ, losaꞌ emi mai hopu Au pake tafaꞌ, ma ai tutukuꞌ?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Tuka-tuka faiꞌ Au anori-afada emi nai Uma Mamaso Ina a, tehuu ta hapu lahenda esa mai fo hopu na Au boeꞌ. Tehuu nemeꞌ na! Ia, nana emi ledo-faim. Besaꞌ ia malaka nitu kuasan ia!”
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Ara hopu ra Yesus, de hela roo Ni leo malaka agama Yahudi a malaka bau-ina na uma na neu. Petrus boe tuka nafufuniꞌ nesiꞌ deaꞌ.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Nai uma ria mata na hapu lahenda raseraꞌ ai. Petrus neuꞌ na namaneru ai boe.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Hapu ata inaꞌ esa nita Petrus natuuꞌ naneneaꞌ ai ria. Ana bebesa natalolole Petrus mata-idun, boe ma nafada lahenda fekeꞌ fo rai na nae, “Ae! Lahenda ia boe ana tutukaꞌ Yesus!”
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Tehuu Petrus nalena nae, “Taꞌa! Au ta alelaꞌ Lahenda ria fa. O bubuluꞌ ubea?”
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Ta doo bea boeꞌ, te lahenda esa mete leo Petrus neu, boe ma dedea nae, “Tebe, o nana Yesus lahenda nara esa ian, hete?”
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Bate basa jam esa, boe ma lahenda fekeꞌ esa dedea bali nae, “Ae! Au bubuluꞌ, lahenda ia nana, Yesus ana mana tuka dean esa ian, huu fo ria lahenda Galilea boe.”
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Tehuu Petrus nalena mamateꞌ nae, “O maa ma ria!” Laꞌe fai Petrus dedea nae leoꞌ na, boe ma manuꞌ ara kokoꞌoa.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Boe ma Yesus lipe ao na fo mete ni. Basa de Petrus nafarene Yesus nafada ni nae, “Hatun ia, manuꞌ ara bei ta kokoꞌoa boeꞌ, tehuu o malena Au laiꞌ telu so.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Petrus nafarene na ria, boe ma ana kalua neme uma a mata na mai ma dola nasaeꞌedu.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Basa ria, boe ma lahenda fo ranea Yesus a, ara mulai ramamaeꞌ Ana ma fepa-leꞌu Ni.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Ara poti etu mata Na pake temaꞌ, ma ratanen rae, “Ae! Kalu O nana Manetualain mana nesi matan, sona maneuꞌ masudin! Bea rina popoꞌo O ia?”
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Ara ramumulu-ramamaeꞌ rahedi Ni.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Balahaa anan ria, malaka agama Yahudi a malaka nara, mesen agama, ma lasi nara tesa fo parisaꞌ Yesus dedea na. Boe ma ara radenu fo lahenda ra, hela roo Yesus leo mamana parisa dedea agama a neu.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Ana masoꞌ leo daleꞌ neu, boe ma ara ratane Ni rae, “Soba O mafada dei! O ia nana tetebe sara Kristus, do?”
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Boe ma maneniko Au atane emi hihii-nanauꞌ esa, tantu emi ta mataa fa.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Ta dooꞌ a soꞌ, te Manetualain nau pake Ria kuasa kahere na, fo soꞌu na aeꞌ Au, Ana Lahendaꞌ ia. Basa te Au atuuꞌ nai Ria boboa ona na fo oo Ni pareta sama-sama.”
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Ramanene leoꞌ na, boe ma basa si ratane rae, “Kalu leoꞌ na, sona O nana Manetualain Anan, do?”
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Boe ma lahenda mana parisa dedeaꞌ sira rahara belaꞌ a rae, “Ita basa tamanene mataꞌ, hete? Ana soꞌu aon nae Ria nana Manetualain Anan. Namumulu-namamaeꞌ ia! Tuka ita atoran agama na, kalu hapu lahenda tao aon sama leoꞌ Manetualain, lahenda ria muste mate. De, leoꞌ bea? Ita ta parluu mana sakasii soꞌ. Huku mateꞌ Ana leo.”
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.