Lucas 22

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lahenda Yahudi ra fai malole fo riꞌ rae feta Roti Tua-lepa naneaꞌ so. Nai fai malole ria, ara pau bibi-lopo fo tao feta Paska. Ara tao leo naꞌ ela rafarene fai a ulu na, tepoꞌ fo bei-baꞌi nara kalua reme Masir mai a.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Faiꞌ ria, malaka agama Yahudi a malaka nara, ma mesen agama ra rasaka enoꞌ fo nau raisa Yesus. Tehuu ara biiꞌ lahenda kadodou inaꞌ sira tao isuoteꞌ, huu fo ara rahiiꞌ ramanene neuꞌ Ana.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Neme Yesus ana mana tuka dea kasanahulu dua nara, esa nade Yudas Iskariot. Fai fo malaka agama Yahudi a malaka nara saka enoꞌ ela raisa Yesus, malaka nitu maso neuꞌ Yudas dale na.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Basa de ana kalua neu saka malaka agama a malaka nara, ma manea Uma Mamaso Ina a malaka na. Ana nau rala haraꞌ fo seꞌo Yesus fee si.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Malaka sira ramanene Yudas dedea nae leoꞌ na, boe ma ara ramahoꞌo mamateꞌ. Ara helu rae, “Neu! Maneniko o nau seꞌo Yesus fee ami, tantu ami bae.”
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Yudas nataa. Boe ma ana mulai saka enoꞌ fo seꞌo nafufuniꞌ Yesus fee si, ela lahenda kadodou inaꞌ ara bosoꞌ bubuluꞌ.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Boe ma losa lahenda Yahudi ra fai malolen fo riꞌ biasa ara pau bibi-lopo fo tao feta Paska.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Boe ma, Yesus nadenu Petrus no Yohanis nae, “Emi dua meu mauluꞌ fo sadia fee ita nanaaꞌ feta Paska a, ela taa sama-sama.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Dua si ratane Ni rae, “Papa! Ami meuꞌ bea sadia mei a?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Ana nataa nae, “Maneniko emi masoꞌ leo kota Yerusalem a daleꞌ meu, neuꞌ ko maneta mo touꞌ esa nasaa neni kusi oe. Tuka ni leo uma meu.
10 Jesus respondeu:
11 Mafada manuu umaꞌ na mae, ‘Ami Papa Mesen ma hule kama fo ela ana mana tuka dea nara raa feta Paska reuꞌ na. Hapu, do?’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Neuꞌ ko manuu umaꞌ a natudu fee emi kama maloa esa nai uma a tadaꞌ lain. Ana sadia na basa-basan nai kama ria so. Emi dua meuꞌ na, fo sadia noi nanaaꞌ.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Boe ma dua si reu. Ara raneta ro basa-basan fo Yesus nafada siꞌ a. De ara sadia feta Paska reuꞌ na.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Faiꞌ fo basan mana sadiaꞌ, boe ma Yesus asa mai. Ana natuuꞌ naa feta Paska sama-sama no ana mana tuka dea nara.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Boe ma Yesus nafada si nae, ‘Au ahiiꞌ an seli atuu oo emi ua feta Paska ia, nauluꞌ neme Au hapu doidoso a.
15 e lhes disse:
16 Tanda matalolole ia. Huu fo basa ia, te Au ta atuuꞌ seluꞌ oo emi, ua feta Paska ia soꞌ. Neuꞌ ko lahenda bubuluꞌ matetuꞌ Au Papa Ka homu pareta a, besaꞌ ko Au ua seluꞌ feta bali.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Boe ma Yesus hai na galas fo oe anggor nai daleꞌ. Ana hule makasi neuꞌ Manetualain, boe ma Ana loo fee si galas ria. Ana dedea nae, “Sipo ma galas ia, fo emi esa-esa minuu.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Mafarereneꞌ! Mulai neme hatun ia mai, Au ta inuu oe anggor soꞌ. Neuꞌ ko lahenda bubuluꞌ matetuꞌ Au Papa Ka homu pareta, besaꞌ ko Au inu bali.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Basa de Ana hai na roti baloꞌ esa, boe ma Ana hule makasi neuꞌ Manetualain. Ana tetebi roti ria, boe ma loo fee si. Ana nae, “Roti ia nana, Au ao-paa ka fo Au fee henin neuꞌ emi basa. Fai bea ma emi mia roti ia, emi muste mafarene neuꞌ Au.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Ara raa basa, boe ma Ana soꞌu na galas fo oe anggor nai daleꞌ. Ana dedea bali nae, “Anggor ia nana, Au daa ka, fo faa neni fee emi sodaꞌ a. Manetualain pake daa ia ela heke hehelu bebeuꞌ no emi.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Tehuu besa-besa, te lahenda fo seꞌo heni Au a, ana natuuꞌ sama-sama no Au nai mei ia.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Tebe Au, Ana Lahenda, muste mate tuka Manetualain hihi-nanaun. Tehuu soe neuꞌ lahenda fo seꞌo heni Au a!”
22 Pois o
23 Yesus ana mana tuka dea nara ramanene ra ria, boe ma ara mulai ratatane aoꞌ rae, “Bea riꞌ tao tadalu neuꞌ Ana leo naꞌ?”
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Boe ma Yesus ana mana tuka dea nara mulai ralelena aoꞌ rae, neme sira mai bea rina bau lena.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Tehuu Yesus nafada si nae, “Nai nusaꞌ fo ta ralelaꞌ neuꞌ Manetualain, maneꞌ nara ese-rumu anaraun ara, ma pareta rala lenaꞌ. Sekonaa te ara nau anaraun nara raloo si rae, ‘Papa manatulu-manafali anaraun a’.
25 Então Jesus disse:
26 Tehuu emi ta bole leo naꞌ fa. Bea nau dadi lahenda bauinaꞌ, sona ria masoda na muste tetebes ara dadi sama leoꞌ lahenda aanaꞌ a fo nalalau basa lahenda ra. Bea nau dadi malaka muste nalalau sama leoꞌ lahenda nadedenuꞌ a.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Soba emi dodoo, lahenda bauinaꞌ a, nana riꞌ bea? Lahenda fo natuuꞌ nai mei a, do nalalauꞌ a? Tantu lahenda fo natuuꞌ a, nana ria riꞌ lahenda bauinaꞌ, hete? Sekonaa te, Au ta tao ao ka leoꞌ na fa. Au mai fo alalau emi.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Emi ia nana sama-sama mo Au kose-kose nai faiꞌ fo Au hapu doidoso a.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Au Papa ka soꞌu na Au fo homu pareta nai Ria nusa-namon. De besaꞌ ia Au soꞌu a emi boe,
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 fo ela neuꞌ ko emi mia-minuu mo Au mei esa nai nusatetu-ikutemaꞌ a. Au fee kuasa boe ela emi pareta leo kasanahulu duaꞌ fo rai Israel.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Boe ma Yesus nafada Petrus nae, “Petrus, Petrus. Malaka nitu soba nau heoꞌ heni emi meme Au mai, sama leoꞌ lahenda dai isiꞌ de here heni kataaꞌ ara.
31 Jesus continuou:
32 Tehuu Au hule-haradoi fee, Petrus o, ela mamahere maroo Au. Maneniko o matafali leo Au mai, sona o muste matetea toranoo mara dale nara.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Petrus nataa nae, “Taꞌa, Ramatuaꞌ! Au ta foa ela Ramatua ka fa. Au sadia masoꞌ bui a, ma oo Ramatua ka mate belaꞌ boe malole.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Tehuu Yesus nataa nae, “Petrus! Nenene matalolole. Hatun ia, manuꞌ ara bei ta kokoꞌoa fa, tehuu o malena laiꞌ telu so mae, o ta malelaꞌ Au fa.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Boe ma Yesus dedea no si nae, “Fai naa ra, Au adenu emi meu tui-beka Au Tutui Malole ka leo basa mamanaꞌ ara, Au ae bosoꞌ meni doiꞌ, tas, ma sandaal. Tepoꞌ ria, emi kura-kopo ubeaꞌ?”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Boe ma Ana nafada si nae, “Tehuu besaꞌ ia fekeꞌ so. Kalu emi manuu doiꞌ, sona meni. Bea manuu tas sona meni boe. Maneniko tafaꞌ taꞌa, sona meu seꞌo heni emi badu mi bei esaꞌ, fo asa.
36 Então Jesus disse:
37 Huu fo lahenda Yahudi ra tao Au neuꞌ lahenda tadaluꞌ. Selu baianaꞌ ia te ara mai hopu Au so. Nana huu ria laꞌe fai hata fo baꞌi Yesaya duiꞌ memaꞌ ana, nae:
37 Pois as
38 Ara rafada rae, “Ramatuaꞌ! Ami meni felas dua rai ia!”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Raa basa Paska, boe ma Yesus no ana mana tuka dea nara kalua, reu hule-haradoi nai lete Saitun a, sama leoꞌ bale-bale.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Losa na, boe ma Ana nafada si nae, “Emi muste hule-haradoi fo ela emi bosoꞌ hapu sosobaꞌ.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Basa de Ana oruꞌ ela si dooꞌ a baiꞌ, boe ma sundaꞌ undulaka na, fo hule-haradoi nae,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 “O, Amaꞌ! Kalu Amaꞌ a nau, sona hai heni doidoso ia neme Au mai. Tehuu bosoꞌ tuka Au hihii-nanau ka; ela leoꞌ bea na tuka noi Amaꞌ a hihii-nanaum.”
42 dizendo:
43 [Boe ma Manetualain eilaꞌo-limalopen neme nusatetu-ikutemaꞌ a mai, de natetea dale Na.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Huu fo Ana doidoso naan seli, losaꞌ puse Na titi deaꞌ mai sama leoꞌ daa a.]
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Hule-haradoi basa, boe ma Ana foa neu dama ana mana tuka dea nara. Tehuu ara suku, huu fo ara sotaꞌ raan seli, ma dale nara susa.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Boe ma Yesus nafada si nae, “Ubeaꞌ taon de emi suku?! Malole lenaꞌ emi hule-haradoi fo ela bosoꞌ tuda mala sosobaꞌ daleꞌ.”
46 E disse:
47 Yesus bei dea-dea nae leoꞌ na, te Yudas (esa neme ana mana tuka dea kasanahulu duaꞌ ara mai), no lahenda dodouꞌ mai. Ana naneneaꞌ Yesus de nau holu nan fo deꞌi.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Tehuu Yesus nafada ni nae, “Ae, Yudas! O nau seꞌo heni Ana Lahenda neniꞌ dedeꞌi, do?”
48 Mas Jesus disse:
49 Yesus ana mana tuka dea feke nara bubuluꞌ Yudas duduꞌa-aafi tadalun ria, boe ma ara ratane Yesus rae, “Ramatuaꞌ! Ami soaꞌ asa meni felas dei!”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Boe ma sira esa lesu na fela na, de tati naetu malaka agama Yahudi a malaka bauinan atan ridoo onan.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Tehuu Yesus nafada nae, “Nemeꞌ na leo! Bosoꞌ soaꞌ asa!” Boe ma Ana nafaroe lahenda ria ridoo na, de puli nan.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Lahenda fo mai hopu Yesus nana siꞌ: malaka agama Yahudi a malaka nara, lasi nara, ma Uma Mamaso Ina a manea nara. Yesus natane si nae, “Leo beaꞌ? Emi dale mara mae Au, lahenda tadaluꞌ, losaꞌ emi mai hopu Au pake tafaꞌ, ma ai tutukuꞌ?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Tuka-tuka faiꞌ Au anori-afada emi nai Uma Mamaso Ina a, tehuu ta hapu lahenda esa mai fo hopu na Au boeꞌ. Tehuu nemeꞌ na! Ia, nana emi ledo-faim. Besaꞌ ia malaka nitu kuasan ia!”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Ara hopu ra Yesus, de hela roo Ni leo malaka agama Yahudi a malaka bau-ina na uma na neu. Petrus boe tuka nafufuniꞌ nesiꞌ deaꞌ.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Nai uma ria mata na hapu lahenda raseraꞌ ai. Petrus neuꞌ na namaneru ai boe.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Hapu ata inaꞌ esa nita Petrus natuuꞌ naneneaꞌ ai ria. Ana bebesa natalolole Petrus mata-idun, boe ma nafada lahenda fekeꞌ fo rai na nae, “Ae! Lahenda ia boe ana tutukaꞌ Yesus!”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Tehuu Petrus nalena nae, “Taꞌa! Au ta alelaꞌ Lahenda ria fa. O bubuluꞌ ubea?”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Ta doo bea boeꞌ, te lahenda esa mete leo Petrus neu, boe ma dedea nae, “Tebe, o nana Yesus lahenda nara esa ian, hete?”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Bate basa jam esa, boe ma lahenda fekeꞌ esa dedea bali nae, “Ae! Au bubuluꞌ, lahenda ia nana, Yesus ana mana tuka dean esa ian, huu fo ria lahenda Galilea boe.”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Tehuu Petrus nalena mamateꞌ nae, “O maa ma ria!” Laꞌe fai Petrus dedea nae leoꞌ na, boe ma manuꞌ ara kokoꞌoa.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Boe ma Yesus lipe ao na fo mete ni. Basa de Petrus nafarene Yesus nafada ni nae, “Hatun ia, manuꞌ ara bei ta kokoꞌoa boeꞌ, tehuu o malena Au laiꞌ telu so.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Petrus nafarene na ria, boe ma ana kalua neme uma a mata na mai ma dola nasaeꞌedu.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Basa ria, boe ma lahenda fo ranea Yesus a, ara mulai ramamaeꞌ Ana ma fepa-leꞌu Ni.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Ara poti etu mata Na pake temaꞌ, ma ratanen rae, “Ae! Kalu O nana Manetualain mana nesi matan, sona maneuꞌ masudin! Bea rina popoꞌo O ia?”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Ara ramumulu-ramamaeꞌ rahedi Ni.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Balahaa anan ria, malaka agama Yahudi a malaka nara, mesen agama, ma lasi nara tesa fo parisaꞌ Yesus dedea na. Boe ma ara radenu fo lahenda ra, hela roo Yesus leo mamana parisa dedea agama a neu.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Ana masoꞌ leo daleꞌ neu, boe ma ara ratane Ni rae, “Soba O mafada dei! O ia nana tetebe sara Kristus, do?”
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Boe ma maneniko Au atane emi hihii-nanauꞌ esa, tantu emi ta mataa fa.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Ta dooꞌ a soꞌ, te Manetualain nau pake Ria kuasa kahere na, fo soꞌu na aeꞌ Au, Ana Lahendaꞌ ia. Basa te Au atuuꞌ nai Ria boboa ona na fo oo Ni pareta sama-sama.”
69 Mas de agora em diante o
70 Ramanene leoꞌ na, boe ma basa si ratane rae, “Kalu leoꞌ na, sona O nana Manetualain Anan, do?”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Boe ma lahenda mana parisa dedeaꞌ sira rahara belaꞌ a rae, “Ita basa tamanene mataꞌ, hete? Ana soꞌu aon nae Ria nana Manetualain Anan. Namumulu-namamaeꞌ ia! Tuka ita atoran agama na, kalu hapu lahenda tao aon sama leoꞌ Manetualain, lahenda ria muste mate. De, leoꞌ bea? Ita ta parluu mana sakasii soꞌ. Huku mateꞌ Ana leo.”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.