Lucas 20
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs VC
1 Faiꞌ esa boe ma, Yesus leo Uma Mamaso Ina a neu, basa de nanori-nafada Manetualain Tutui Malole Na, nai Uma a mata na. Boe ma malaka agama Yahudi a malaka bau-ina nara, mesen agama ra, ma lasi nara mai ratatane aoꞌ roo Ni.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Ara ratane rae, “Bea fee hak neuꞌ O fo useleꞌ a tao taohiro-taohari nai ia? Soba mafada dei!”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Boe ma Yesus nataa nae, “Au boe nau atane hihii-nanauꞌ esa, basa dei Au ataa neuꞌ emi.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Leo iaꞌ: emi malelaꞌ Yohanis Mana Saraniꞌ a, hete? Bea feen kuasa de ana sarani lahenda? Manetualain do, lahenda dae-bafoꞌ a?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Boe ma ara dedearaoꞌ reu-mai, ma beidea rae, “Ae! Laꞌe ita ia so. Maneniko ita tae, ‘Manetualain riꞌ nadenu’, neuꞌ ko Ana nataa natafaliꞌ ita nae, ‘Kalu leoꞌ na, sona ubeaꞌ taon de emi ta nau mamahere neuꞌ Yohanis fa?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Tehuu ita boe ta bisa tae, ‘lahenda dae-bafoꞌ a riꞌ nadenu’, te neuꞌ ko lahenda ia ra here batu fo pia raisa ita. Huu fo ara ramahere rae, Yohanis nana, Manetualain mana nesi matan.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Basa boe ma ara rataa Yesus rae, “Ami ta malelaꞌ fa.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Boe ma Yesus nataa natafaliꞌ asa nae, “Kalu leoꞌ na, sona Au boe ta nau afada ae bea riꞌ nadenu Au fa.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Basa boe ma, Yesus tui lahenda kadodou inaꞌ sira, dedea nasasamaꞌ esa bali nae, “Hapu lahenda esa nanuu oka anggor. Ana seba okaꞌ ria neuꞌ mana noi ra, fo ara rabatiꞌ buna-boaꞌ. Boe ma ana narali leo nusa dea neu de leo namanoso nai na.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Losa faiꞌ eetu boa anggor, boe ma manuu okaꞌ a nadenu atan esa, fo neu sipo ria nuu babati na neme mana noi ra mai. Tehuu mana noi ra popoꞌo ataꞌ ria, basa boe ma ara usi henin neu ni no lima rou.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Basa de, manuu okaꞌ a fee atan esa neu bali. Tehuu mana noi okaꞌ ara popoꞌo ni, ma ramamaeꞌ ana. Boe ma ara usi faliꞌ ana no lima rouꞌ.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Boe ma manuu okaꞌ a fee seluꞌ ria ata kateluꞌ a neu, tehuu ara popoꞌo ran hina-hinaꞌ mesan, basa boe ma tuꞌu ni leo deaꞌ neu.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Manuu okaꞌ a natuuꞌ de aafi nae, ‘Au muste tao leoꞌ bea bali? Malole lenaꞌ au fee ana susue ka neu. Tantu ara hadaꞌ ana, ma sipoꞌ ana no malole.’ De ana fee ana boki na leo naꞌ neu.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Tehuu faiꞌ fo mana noi okaꞌ ara rita ni, boe ma ara beidea rae, ‘Ae, emi mete dei! Huu fo tou lasiꞌ a fee ana na mai mataꞌ. Ria riꞌ neuꞌ ko sipo tou lasiꞌ a pusaka nara katemaꞌ. De, mai fo ita taisa ni leo! Ela ita riꞌ soa okaꞌ ia.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Anaꞌ ria bei losa, boe ma ara rosotatataꞌ renin neme okaꞌ ria daleꞌ mai leo deaꞌ neu, basa de raisa ni.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Tuka Au, tantu ana mai fo naisa katemaꞌ asa, basa nate ana seba okaꞌ ria leo lahenda fekeꞌ neu.”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Basa de Yesus mete nahere si, boe ma natane nae, “Kalu ta dadi fee huhuku leo naꞌ, sona ubeaꞌ taon de Manetualain mana nesi mata nara duiꞌ rae leoꞌ ia:
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Lahenda fo natundu batu ria, tantu sopuꞌ, huu fo ana hapu huhukuꞌ. Ma maneniko batu ria tuda laꞌe lahenda, ria boe sopuꞌ henin, huu fo laꞌe huhukuꞌ.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Faiꞌ fo mesen agama ra, ro malaka agama a malaka nara ramanene tutuiꞌ ria, ara bubuluꞌ rae, Yesus dedea soa neuꞌ asa pake dedea nasasamaꞌ ria. Sira nana sama leoꞌ mana noi okaꞌ a, de ramanasa mamateꞌ. Boe ma ara saka enoꞌ fo nau hopu ran. Tehuu ara lele lahenda kadodou inaꞌ fo rahiiꞌ Yesus nanori-nafadan. De, ara laꞌo elan mesaꞌ Ana.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Basa ria, boe ma Yesus musunoo nara mamaꞌu Ni. Ara saka mana lalafa fo bisa tao ao nara leoꞌ lahenda neulauꞌ a, ela rahihiiꞌ Yesus. Ara ramahehenaꞌ Yesus bisa dedea soaꞌ mana pareta Roma, basa nana ara reu kolaaꞌ nai gubernor a, fo ela ana nadenu lahenda reu hopu ra Yesus.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Boe ma ara fee mana lalafa ra reu fo ratatane aoꞌ ro Yesus rae, “Papa Mesen! Ami bubuluꞌ Papa dale ma roos a. Papa ta mapuputaꞌ fa, ma ta here mataꞌ fa. Papa manori-mafada Manetualain Dedea-nafadan no matetuꞌ.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Besaꞌ ia ami sakaꞌ matane hihii-nanauꞌ esa: tuka ita atoran agama Yahudi na, ee ita bole bae bea fee mana pareta Roma mane bau-ina na, do taꞌa?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Tehuu Yesus bubuluꞌ sira duduꞌa-aafi tadalu nara fo nau rahihiiꞌ Ana. Boe ma Ana nataa nae,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Soba matudu Au doi fulaꞌ esa dei.” Boe ma ara ratudu Ni doiꞌ ria. Basa de Ana natane nae, “Ia nana, bea mata-idu ni, ia? Ma bea nade ni ia?”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Boe ma Yesus nae, “Kalu leoꞌ na, sona fee mana pareta hata fo mana pareta hak na. Ma fee Manetualain hata fo Manetualain hak na.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ramanene leoꞌ na, boe ma roi ramakokoaꞌ a, huu fo ara ta bisa rahihiiꞌ Ana nai lahenda dodouꞌ matan fa. Boe ma ara ena bafa nara leo.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Basa ria, boe ma lahenda hida reme partei agama Saduki a mai, fo nau rahihiiꞌ Yesus. Lahenda Saduki ra ranori rae, lahenda mana mateꞌ a ta nasoda seluꞌ nai dae-bafoꞌ a nonoe na. Ara mai ratatane aoꞌ ro Yesus rae,
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 “Papa Mesen! Baꞌi Musa duiꞌ ela ita atoran nae: maneniko mate touꞌ a tehuu anaꞌ taꞌa, sona touꞌ ria fadi na muste sao na ina-falu ria, ela boki fee aꞌa mana mate na tititi-nonosiꞌ.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Tebe fai a ulu na baꞌi Musa nanori nae leoꞌ na. Tehuu besaꞌ ia ami nau matane leoꞌ ia: touꞌ hitu toranooꞌ ara. Uluꞌ a sao, tehuu mate ni te anaꞌ taꞌa.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Basa boe ma fadi mana tukaꞌ ria a, sao na ina-falu ria. Ta doo bea boeꞌ, te mate ni, tehuu anaꞌ taꞌa.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Leoꞌ na boe neuꞌ ana katelu a. Ana sao na ina-falu ria, tehuu ria mate ni ma anaꞌ taꞌa boe. Leo-leo na losa fadi mateꞌa tei-susuꞌ a boe maten.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Basa de ina-falu ria boe mate ni.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Besaꞌ ia ami nau matane leo iaꞌ: inaꞌ ria parna sao touꞌ hitu. De neuꞌ ko dae-bafoꞌ a nonoe na, basa te Manetualain fee lahenda mana mateꞌ ara rasoda seluꞌ, sona inaꞌ ria dadi neuꞌ bea sao ina na?”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Boe ma Yesus nataa nae, “Lahenda sao noi nai dae-bafoꞌ ia.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 — ausente —
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 — ausente —
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Nai baꞌi Musa dudui na hapu tutui ai huu anaꞌ, aipilaꞌ a naa ni tehuu ta putu ni fa. Neme tutuiꞌ ria mai ita bubuluꞌ tae, lahenda mana mateꞌ a bisa nasoda seluꞌ. Nai na Manetualain nafada baꞌi Musa nae, ‘Au ia, nana o baꞌi mara Manetualain na. Riꞌ baꞌi Abraham, baꞌi Isak, ma baꞌi Yakob. Sira basa doꞌo-tabe raroo neuꞌ Au losaꞌ besaꞌ ia.’
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Sekonaa te baꞌi sira mate si reme fai a ulu na mai so. Tehuu no Manetualain nafada nae Ana bei dadi neuꞌ sira Ramatua na, huu ria na de ita bubuluꞌ tae, ara rasoda. Huu fo noi lahenda masodaꞌ a riꞌ doꞌo-tabe neuꞌ Manetualain, ta lahenda mana mateꞌ a fa, hete?!”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Ramanene Yesus nataa nae leoꞌ na, boe ma mesen agama a dedea nae, “Papa Mesen nataan ria, laꞌe matetuꞌ.”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Mulai neme fai ria mai, ta hapu lahenda esa naparani natane Yesus soꞌ, huu fo ara ta bisa rahihiiꞌ rala Ni fa.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Basa ria, boe ma Yesus bei nanori-nafada lahenda kadodou inaꞌ sira nai Uma Mamaso Ina a. Boe ma Ana natane natafaliꞌ asa nae, “Tuka emi aafi mara, sona leo beaꞌ? Mesen agama ra ranori rae, Kristus nana riꞌ Lahenda fo Manetualain tudu memaꞌ ana neme fai a ulu na mai so. Tuka sira, sona Ria noi dadi neuꞌ mane Daud a tititi-nonosin. Tehuu ria bei ta dai fa.
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Huu fo fai a ulu na mane Daud a riꞌ duiꞌ aon nai susura Sosoda Iꞌio-oꞌoa ara daleꞌ nae,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 Huu fo neuꞌ ko Au tao a O musunoo mara,
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Neme duduiꞌ ria mai, ita bubuluꞌ tae, mane Daud a riꞌ naloo neuꞌ Kristus sona nae, ‘Ramatuaꞌ’. Sosoa na nae, maneniko lahenda nae Kristus nana noi mane Daud a tititi-nonosin, sona ria bei ta dai fa! Huu fo Ria boe dadi neuꞌ mane Daud a Ramatua na!”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Faiꞌ fo basa lahenda ra pasaꞌ ridoo nara ela ramanene neuꞌ Yesus, boe ma Ana dedea no ana mana tuka dea nara nae,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Emi muste besa-besa mo mesen agama ra. Huu fo ara rahiiꞌ noi lalaꞌo daeꞌ a, pake badu manaruu seseka rarooꞌ a, reu raneta ro lahenda dodouꞌ, fo ela lahenda rita si rae, ‘Ae! Sira nana, lahenda bauinaꞌ, o!’ Ara rahiiꞌ saka mamana hada-horomata a nai uma mamasoꞌ ara, nai feta-dote, ma nai mamanaꞌ fo lahenda dodouꞌ rabua a.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Tehuu besa-besa, huu no ara rapuputaꞌ ina-falu ra fo roso ra uma nara. Tehuu nai lahenda dodouꞌ a matan, sona ara tatana etu sala nara ma rapadeiꞌ hule-haradoi doo na seli. Ara nau fo lahenda rae, sira nana, lahenda neulauꞌ ara. Tehuu Manetualain bubuluꞌ sira sala nara, de neuꞌ ko Ana fee si huhuku maberaina a.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.