Lucas 20

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Faiꞌ esa boe ma, Yesus leo Uma Mamaso Ina a neu, basa de nanori-nafada Manetualain Tutui Malole Na, nai Uma a mata na. Boe ma malaka agama Yahudi a malaka bau-ina nara, mesen agama ra, ma lasi nara mai ratatane aoꞌ roo Ni.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Ara ratane rae, “Bea fee hak neuꞌ O fo useleꞌ a tao taohiro-taohari nai ia? Soba mafada dei!”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Boe ma Yesus nataa nae, “Au boe nau atane hihii-nanauꞌ esa, basa dei Au ataa neuꞌ emi.
3 Jesus respondeu:
4 Leo iaꞌ: emi malelaꞌ Yohanis Mana Saraniꞌ a, hete? Bea feen kuasa de ana sarani lahenda? Manetualain do, lahenda dae-bafoꞌ a?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Boe ma ara dedearaoꞌ reu-mai, ma beidea rae, “Ae! Laꞌe ita ia so. Maneniko ita tae, ‘Manetualain riꞌ nadenu’, neuꞌ ko Ana nataa natafaliꞌ ita nae, ‘Kalu leoꞌ na, sona ubeaꞌ taon de emi ta nau mamahere neuꞌ Yohanis fa?’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Tehuu ita boe ta bisa tae, ‘lahenda dae-bafoꞌ a riꞌ nadenu’, te neuꞌ ko lahenda ia ra here batu fo pia raisa ita. Huu fo ara ramahere rae, Yohanis nana, Manetualain mana nesi matan.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Basa boe ma ara rataa Yesus rae, “Ami ta malelaꞌ fa.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Boe ma Yesus nataa natafaliꞌ asa nae, “Kalu leoꞌ na, sona Au boe ta nau afada ae bea riꞌ nadenu Au fa.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Basa boe ma, Yesus tui lahenda kadodou inaꞌ sira, dedea nasasamaꞌ esa bali nae, “Hapu lahenda esa nanuu oka anggor. Ana seba okaꞌ ria neuꞌ mana noi ra, fo ara rabatiꞌ buna-boaꞌ. Boe ma ana narali leo nusa dea neu de leo namanoso nai na.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Losa faiꞌ eetu boa anggor, boe ma manuu okaꞌ a nadenu atan esa, fo neu sipo ria nuu babati na neme mana noi ra mai. Tehuu mana noi ra popoꞌo ataꞌ ria, basa boe ma ara usi henin neu ni no lima rou.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Basa de, manuu okaꞌ a fee atan esa neu bali. Tehuu mana noi okaꞌ ara popoꞌo ni, ma ramamaeꞌ ana. Boe ma ara usi faliꞌ ana no lima rouꞌ.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Boe ma manuu okaꞌ a fee seluꞌ ria ata kateluꞌ a neu, tehuu ara popoꞌo ran hina-hinaꞌ mesan, basa boe ma tuꞌu ni leo deaꞌ neu.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Manuu okaꞌ a natuuꞌ de aafi nae, ‘Au muste tao leoꞌ bea bali? Malole lenaꞌ au fee ana susue ka neu. Tantu ara hadaꞌ ana, ma sipoꞌ ana no malole.’ De ana fee ana boki na leo naꞌ neu.
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Tehuu faiꞌ fo mana noi okaꞌ ara rita ni, boe ma ara beidea rae, ‘Ae, emi mete dei! Huu fo tou lasiꞌ a fee ana na mai mataꞌ. Ria riꞌ neuꞌ ko sipo tou lasiꞌ a pusaka nara katemaꞌ. De, mai fo ita taisa ni leo! Ela ita riꞌ soa okaꞌ ia.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Anaꞌ ria bei losa, boe ma ara rosotatataꞌ renin neme okaꞌ ria daleꞌ mai leo deaꞌ neu, basa de raisa ni.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Tuka Au, tantu ana mai fo naisa katemaꞌ asa, basa nate ana seba okaꞌ ria leo lahenda fekeꞌ neu.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Basa de Yesus mete nahere si, boe ma natane nae, “Kalu ta dadi fee huhuku leo naꞌ, sona ubeaꞌ taon de Manetualain mana nesi mata nara duiꞌ rae leoꞌ ia:
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Lahenda fo natundu batu ria, tantu sopuꞌ, huu fo ana hapu huhukuꞌ. Ma maneniko batu ria tuda laꞌe lahenda, ria boe sopuꞌ henin, huu fo laꞌe huhukuꞌ.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Faiꞌ fo mesen agama ra, ro malaka agama a malaka nara ramanene tutuiꞌ ria, ara bubuluꞌ rae, Yesus dedea soa neuꞌ asa pake dedea nasasamaꞌ ria. Sira nana sama leoꞌ mana noi okaꞌ a, de ramanasa mamateꞌ. Boe ma ara saka enoꞌ fo nau hopu ran. Tehuu ara lele lahenda kadodou inaꞌ fo rahiiꞌ Yesus nanori-nafadan. De, ara laꞌo elan mesaꞌ Ana.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Basa ria, boe ma Yesus musunoo nara mamaꞌu Ni. Ara saka mana lalafa fo bisa tao ao nara leoꞌ lahenda neulauꞌ a, ela rahihiiꞌ Yesus. Ara ramahehenaꞌ Yesus bisa dedea soaꞌ mana pareta Roma, basa nana ara reu kolaaꞌ nai gubernor a, fo ela ana nadenu lahenda reu hopu ra Yesus.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Boe ma ara fee mana lalafa ra reu fo ratatane aoꞌ ro Yesus rae, “Papa Mesen! Ami bubuluꞌ Papa dale ma roos a. Papa ta mapuputaꞌ fa, ma ta here mataꞌ fa. Papa manori-mafada Manetualain Dedea-nafadan no matetuꞌ.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Besaꞌ ia ami sakaꞌ matane hihii-nanauꞌ esa: tuka ita atoran agama Yahudi na, ee ita bole bae bea fee mana pareta Roma mane bau-ina na, do taꞌa?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Tehuu Yesus bubuluꞌ sira duduꞌa-aafi tadalu nara fo nau rahihiiꞌ Ana. Boe ma Ana nataa nae,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Soba matudu Au doi fulaꞌ esa dei.” Boe ma ara ratudu Ni doiꞌ ria. Basa de Ana natane nae, “Ia nana, bea mata-idu ni, ia? Ma bea nade ni ia?”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Boe ma Yesus nae, “Kalu leoꞌ na, sona fee mana pareta hata fo mana pareta hak na. Ma fee Manetualain hata fo Manetualain hak na.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ramanene leoꞌ na, boe ma roi ramakokoaꞌ a, huu fo ara ta bisa rahihiiꞌ Ana nai lahenda dodouꞌ matan fa. Boe ma ara ena bafa nara leo.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Basa ria, boe ma lahenda hida reme partei agama Saduki a mai, fo nau rahihiiꞌ Yesus. Lahenda Saduki ra ranori rae, lahenda mana mateꞌ a ta nasoda seluꞌ nai dae-bafoꞌ a nonoe na. Ara mai ratatane aoꞌ ro Yesus rae,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 “Papa Mesen! Baꞌi Musa duiꞌ ela ita atoran nae: maneniko mate touꞌ a tehuu anaꞌ taꞌa, sona touꞌ ria fadi na muste sao na ina-falu ria, ela boki fee aꞌa mana mate na tititi-nonosiꞌ.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Tebe fai a ulu na baꞌi Musa nanori nae leoꞌ na. Tehuu besaꞌ ia ami nau matane leoꞌ ia: touꞌ hitu toranooꞌ ara. Uluꞌ a sao, tehuu mate ni te anaꞌ taꞌa.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Basa boe ma fadi mana tukaꞌ ria a, sao na ina-falu ria. Ta doo bea boeꞌ, te mate ni, tehuu anaꞌ taꞌa.
30 o segundo
31 Leoꞌ na boe neuꞌ ana katelu a. Ana sao na ina-falu ria, tehuu ria mate ni ma anaꞌ taꞌa boe. Leo-leo na losa fadi mateꞌa tei-susuꞌ a boe maten.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Basa de ina-falu ria boe mate ni.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Besaꞌ ia ami nau matane leo iaꞌ: inaꞌ ria parna sao touꞌ hitu. De neuꞌ ko dae-bafoꞌ a nonoe na, basa te Manetualain fee lahenda mana mateꞌ ara rasoda seluꞌ, sona inaꞌ ria dadi neuꞌ bea sao ina na?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Boe ma Yesus nataa nae, “Lahenda sao noi nai dae-bafoꞌ ia.
34 Jesus respondeu:
35 — ausente —
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 — ausente —
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Nai baꞌi Musa dudui na hapu tutui ai huu anaꞌ, aipilaꞌ a naa ni tehuu ta putu ni fa. Neme tutuiꞌ ria mai ita bubuluꞌ tae, lahenda mana mateꞌ a bisa nasoda seluꞌ. Nai na Manetualain nafada baꞌi Musa nae, ‘Au ia, nana o baꞌi mara Manetualain na. Riꞌ baꞌi Abraham, baꞌi Isak, ma baꞌi Yakob. Sira basa doꞌo-tabe raroo neuꞌ Au losaꞌ besaꞌ ia.’
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Sekonaa te baꞌi sira mate si reme fai a ulu na mai so. Tehuu no Manetualain nafada nae Ana bei dadi neuꞌ sira Ramatua na, huu ria na de ita bubuluꞌ tae, ara rasoda. Huu fo noi lahenda masodaꞌ a riꞌ doꞌo-tabe neuꞌ Manetualain, ta lahenda mana mateꞌ a fa, hete?!”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ramanene Yesus nataa nae leoꞌ na, boe ma mesen agama a dedea nae, “Papa Mesen nataan ria, laꞌe matetuꞌ.”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Mulai neme fai ria mai, ta hapu lahenda esa naparani natane Yesus soꞌ, huu fo ara ta bisa rahihiiꞌ rala Ni fa.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Basa ria, boe ma Yesus bei nanori-nafada lahenda kadodou inaꞌ sira nai Uma Mamaso Ina a. Boe ma Ana natane natafaliꞌ asa nae, “Tuka emi aafi mara, sona leo beaꞌ? Mesen agama ra ranori rae, Kristus nana riꞌ Lahenda fo Manetualain tudu memaꞌ ana neme fai a ulu na mai so. Tuka sira, sona Ria noi dadi neuꞌ mane Daud a tititi-nonosin. Tehuu ria bei ta dai fa.
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Huu fo fai a ulu na mane Daud a riꞌ duiꞌ aon nai susura Sosoda Iꞌio-oꞌoa ara daleꞌ nae,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 Huu fo neuꞌ ko Au tao a O musunoo mara,
43 até que eu ponha
44 Neme duduiꞌ ria mai, ita bubuluꞌ tae, mane Daud a riꞌ naloo neuꞌ Kristus sona nae, ‘Ramatuaꞌ’. Sosoa na nae, maneniko lahenda nae Kristus nana noi mane Daud a tititi-nonosin, sona ria bei ta dai fa! Huu fo Ria boe dadi neuꞌ mane Daud a Ramatua na!”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Faiꞌ fo basa lahenda ra pasaꞌ ridoo nara ela ramanene neuꞌ Yesus, boe ma Ana dedea no ana mana tuka dea nara nae,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Emi muste besa-besa mo mesen agama ra. Huu fo ara rahiiꞌ noi lalaꞌo daeꞌ a, pake badu manaruu seseka rarooꞌ a, reu raneta ro lahenda dodouꞌ, fo ela lahenda rita si rae, ‘Ae! Sira nana, lahenda bauinaꞌ, o!’ Ara rahiiꞌ saka mamana hada-horomata a nai uma mamasoꞌ ara, nai feta-dote, ma nai mamanaꞌ fo lahenda dodouꞌ rabua a.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Tehuu besa-besa, huu no ara rapuputaꞌ ina-falu ra fo roso ra uma nara. Tehuu nai lahenda dodouꞌ a matan, sona ara tatana etu sala nara ma rapadeiꞌ hule-haradoi doo na seli. Ara nau fo lahenda rae, sira nana, lahenda neulauꞌ ara. Tehuu Manetualain bubuluꞌ sira sala nara, de neuꞌ ko Ana fee si huhuku maberaina a.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.