Gênesis 50
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs BKJ
1 Basa de Yusuf holu na papa na, boe ma ana boreu. Ana deꞌi nasarerei papa na.
1 E José caiu sobre a face de seu pai, e chorou sobre ele, e o beijou.
2 Boe ma Yusuf pareta lahenda mana urus poporaꞌ a, fo tao modo-aidoo neuꞌ Yakob popora na, ela bosoꞌ nasalaꞌ.
2 E José ordenou a seus servos, os médicos, que embalsamassem seu pai. E os médicos embalsamaram Israel.
3 De, ara urus poporaꞌ ria losa faiꞌ haa hulu, tuka sira hada na. Yakob mamate na, nana basa lahenda Masir ara boe dola. Ara tao leo naꞌ losa faiꞌ hitu hulu, sama leoꞌ mate sira lahenda bauinan.
3 E quarenta dias foram cumpridos para ele, porque assim são cumpridos os dias daqueles que são embalsamados. E os egípcios choraram por ele setenta dias.
4 Basa faiꞌ hitu hulu, boe ma Yusuf nafada pegawe nara nae, “Nenene! Au hule fo emi meni au dedea ki ia, meu mafada maneꞌ a mae leo iaꞌ:
4 E quando haviam passados os dias do seu luto, José falou à casa de Faraó, dizendo: Se agora eu encontrei graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 ‘Fai fo au papa ka sakaꞌ mate, ana helu au fo uu atoi popora na nai dae Kanaꞌan. De au hule maneꞌ a poꞌi au ela u atoi papa ka. Basa sona besaꞌ ko au fali leo iaꞌ mai.’ ”
5 Meu pai me fez jurar: Eis que morrerei. No meu túmulo que eu cavei para mim na terra de Canaã, ali tu me sepultarás. Por isso, permita-me que eu suba, rogo-te, e sepulte meu pai, e retornarei.
6 Maneꞌ a namanene leoꞌ na, boe ma nataa nae, “Maneniko o helu leoꞌ na soaneuꞌ papa ma, sona muu matoin nai na leo.”
6 E Faraó disse: Sobe, e sepulta teu pai, de acordo com o que ele te fez jurar.
7 Boe ma Yusuf neu natoi papa na. Lahenda dodouꞌ tuka roo ni reu boe. Manatukaꞌ sira, nana maneꞌ a pegawe nara, ma basa lahenda bauinaꞌ reme Masir mai.
7 E José subiu para sepultar seu pai, e com ele subiram todos os servos de Faraó, os anciãos de sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito,
8 Yusuf aꞌa-fadi nara, ma basa lahenda mana noi nara boe tuka reu ratoi Yakob. Foa ela nai Gosen, nana adaꞌ noi saoina nara ro ana aanaꞌ ara, ma sira banda-manun.
8 e toda a casa de José, seus irmãos, e a casa de seu pai. Somente os seus pequenos, seus rebanhos e seu gado eles deixaram na terra de Gósen.
9 Soldadu dodouꞌ tuka boe. Ruma saꞌe kareta, ma ruma saꞌe dara. Huu no manatukaꞌ ara dodou raan seli, de manamatoi sira ranononda naru na seli.
9 E subiram com ele tanto carruagens quanto cavaleiros; e era muito grande a comitiva.
10 Basa si laꞌo losaꞌ lena lee Yarden, nai mamanaꞌ esa nade Atad. Lahenda biasa mai popoꞌo hade nai na. Yusuf asa boreu papa na mamaten nai mamanaꞌ ria. Boe ma ara mete seluꞌ hatuꞌ hitu bali.
10 E eles chegaram à eira de Atade, que está além do Jordão, e ali eles choraram com grande e triste pranto, e ele pranteou por seu pai durante sete dias.
11 Lahenda Kanaꞌan rai naa, rita susa leoꞌ na, boe ma ara dedea rae, “Ae! Emi mete dei. Lahenda Masir ara mete mamates, sona ara dola raan seli.” Huu ria na, de lahenda ra fee mamanaꞌ ria nade, Abel-Misraim. Sosoa na nae, ‘Lahenda Masir lumata-pinuidun.’
11 E quando os habitantes da terra, os cananeus, viram o pranto na eira de Atade, eles disseram: Este é um pranto gravíssimo para os egípcios, pelo que o nome foi chamado Abel-Mizraim, que está além do Jordão.
12 Yakob ana nara tao tuka sama leoꞌ sira hehelun ria.
12 E seus filhos lhe fizeram conforme ele lhes ordenara,
13 De, ara oꞌo reni Yakob popora na, de reu ratoin nai leaꞌ fo naneneaꞌ koro Makpela no Mamre. Abraham asa na mamanaꞌ ria so, neme lahenda leo Het mai, nade Efron, fo ana taon dadi neuꞌ sira mamana roo-raten.
13 pois seus filhos o levaram à terra de Canaã, e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que Abraão comprou com o campo para possessão de um lugar de sepultamento de Efrom, o heteu, diante de Manre.
14 Yusuf natoi basa papa na, boe ma no basa aꞌa-fadi nara ma lahenda fekeꞌ fo reu ratoi a, ara fali leo Masir reu.
14 E José retornou ao Egito, ele, e seus irmãos, e todos que subiram com ele para sepultar seu pai, após ele ter sepultado seu pai.
15 Ara losa Masir, boe ma Yusuf aꞌa nara mulai biiꞌ. Huu no sira papa na neꞌes ana so, boe ma ara dedea rao nara rae, “Ae! Emi afi dei! Uniꞌko leo Yusuf bei napeda daleꞌ no ita, de ana balas ita tatao tadalu na neuꞌ ana a, sona leoꞌ bea?”
15 E quando os irmãos de José viram que seu pai estava morto, eles disseram: José talvez nos odeie, e certamente exigirá de nós todo mal que lhe fizemos.
16 Basa de rala haraꞌ fo fee reu rafada Yusuf rae leoꞌ ia: “Papa wakil. Ami bei mafarene tepo fo ita papa na bei nasoda, ana nadenu ami
16 E eles enviaram um mensageiro a José dizendo: Teu pai ordenou antes de morrer, dizendo:
17 fo mafada papa mae, ‘Usu muste nafarene heni aꞌa nara sala-sikon. Nana huu maulu na ara tao tadaluꞌ soaneuꞌ ana so.’ Ami boe mafarene neme uluꞌ mai ita papa na doꞌo-tabe neuꞌ Manetualain. Ami boe dadi meuꞌ Manetualain ata nara. Huu ria na, besaꞌ ia ami hule ampon, nana huu ami tao masalaꞌ papa so.”
17 Assim direis a José: Perdoa, rogo-te agora, a transgressão de teus irmãos, e o pecado deles, pois eles te fizeram mal, e agora, rogamos-te, perdoa a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando falaram com ele.
18 Basa boe ma aꞌa nara mai mataꞌ, de sundaꞌ undulaka nara reuꞌ Yusuf mata na, ma ara dedea rae, “Ela leoꞌ bea na papa tao ami dadi meuꞌ papa atam.”
18 E seus irmãos também foram e caíram diante da face dele, e disseram: Eis que somos teus servos.
19 Tehuu Yusuf nafada si nae, “Aꞌa kara, e! Emi bosoꞌ bii bali! Adaꞌ noi Manetualain riꞌ nanuu hak huku lahenda. Tehuu au ia, sona taꞌa.
19 E José lhes disse: Não temais, pois estaria eu no lugar de Deus?
20 Maulu na tebe emi mala haraꞌ, fo tao tadaluꞌ soaneuꞌ au. Tehuu emi hihii-nanau tadalum ria, Manetualain naralin so fo dadi malole. Huu ria na, de Ana soꞌu naa au dadi malaka bauinaꞌ, fo ela lahenda dodouꞌ bisa hapu sodaꞌ.
20 Mas quanto a vós, intentastes o mal contra mim, mas Deus intentou para o bem, para fazer como é neste dia, para salvar muitas pessoas com vida.
21 De, besaꞌ ia au afada emi, fo bosoꞌ bii bali. Huu fo au helu neuꞌ ko au relu-atanae emi, ma basa upu-ana mara.”
21 Por isso, não temais. Eu vos sustentarei, e a vossos pequenos. E ele os confortou, e falou com eles bondosamente.
22 Basa de Yusuf no aꞌa-fadin basa si leo rahaniꞌ Masir. Ana nasoda losa teuꞌ natun esa sanahulu.
22 E José habitou no Egito, ele, e a casa de seu pai. E José viveu cento e dez anos.
23 Ana bei nita Efraim upu-anan. Ma ria riꞌ nahao-nafati Manase upu nara boe, siꞌ Makir ana nara.
23 E José viu os filhos de Efraim da terceira geração. Também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 Yusuf nafada aꞌa nara nae, “Aꞌa kara, e! Au ameda an nana fai mamate ka naneneaꞌ so. Tehuu au amahere Manetualain naboi-nasamao emi. Ria riꞌ neuꞌ ko poꞌi-tata na emi meme nusaꞌ ia mai. Ria boe napipipi-nalalaꞌo emi fali leo nusaꞌ fo Ana soo-supa so, helu feen neu baꞌi Abraham, baꞌi Isak, ma ita Papan Yakob.”
24 E José disse a seus irmãos: Eu morrerei, e Deus certamente vos visitará, e vos tirará desta terra para a terra que ele jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Boe ma Yusuf hule toranoo nara, soo-supa rae, “Emi muste helu maiꞌ au dei. Maneniko losa tepoꞌ fo Manetualain no faliꞌ emi leo nusaꞌ ria meu, sona emi muste meni au dui-aalu ka boe.”
25 E José tomou um juramento dos filhos de Israel, dizendo: Deus certamente vos visitará, e vós levareis os meus ossos daqui.
26 Basa boe ma Yusuf maten nai Masir, neu teun natun esa sanahulu. Ara tao modo-aidoo neuꞌ popora na. Boe ma ara tatana etun neuꞌ opaꞌ daleꞌ.
26 Assim José morreu, tendo cento e dez anos de idade, e eles o embalsamaram, e ele foi posto em um caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.