Gênesis 50

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Basa de Yusuf holu na papa na, boe ma ana boreu. Ana deꞌi nasarerei papa na.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Boe ma Yusuf pareta lahenda mana urus poporaꞌ a, fo tao modo-aidoo neuꞌ Yakob popora na, ela bosoꞌ nasalaꞌ.
2 E José ordenou a seus servos, os médicos, que embalsamassem a seu pai; e os médicos embalsamaram a Israel.
3 De, ara urus poporaꞌ ria losa faiꞌ haa hulu, tuka sira hada na. Yakob mamate na, nana basa lahenda Masir ara boe dola. Ara tao leo naꞌ losa faiꞌ hitu hulu, sama leoꞌ mate sira lahenda bauinan.
3 Cumpriram-se-lhe quarenta dias, porque assim se cumprem os dias de embalsamação; e os egípcios o choraram setenta dias.
4 Basa faiꞌ hitu hulu, boe ma Yusuf nafada pegawe nara nae, “Nenene! Au hule fo emi meni au dedea ki ia, meu mafada maneꞌ a mae leo iaꞌ:
4 Passados, pois, os dias de seu choro, disse José à casa de Faraó: Se agora tenho achado graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 ‘Fai fo au papa ka sakaꞌ mate, ana helu au fo uu atoi popora na nai dae Kanaꞌan. De au hule maneꞌ a poꞌi au ela u atoi papa ka. Basa sona besaꞌ ko au fali leo iaꞌ mai.’ ”
5 Meu pai me fez jurar, dizendo: Eis que eu morro; em meu sepulcro, que cavei para mim na terra de Canaã, ali me sepultarás. Agora, pois, deixa-me subir, peço-te, e sepultar meu pai; então voltarei.
6 Maneꞌ a namanene leoꞌ na, boe ma nataa nae, “Maneniko o helu leoꞌ na soaneuꞌ papa ma, sona muu matoin nai na leo.”
6 Respondeu Faraó: Sobe, e sepulta teu pai, como ele te fez jurar.
7 Boe ma Yusuf neu natoi papa na. Lahenda dodouꞌ tuka roo ni reu boe. Manatukaꞌ sira, nana maneꞌ a pegawe nara, ma basa lahenda bauinaꞌ reme Masir mai.
7 Subiu, pois, José para sepultar a seu pai; e com ele subiram todos os servos de Faraó, os anciãos da sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito,
8 Yusuf aꞌa-fadi nara, ma basa lahenda mana noi nara boe tuka reu ratoi Yakob. Foa ela nai Gosen, nana adaꞌ noi saoina nara ro ana aanaꞌ ara, ma sira banda-manun.
8 como também toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai; somente deixaram na terra de Gósen os seus pequeninos, os seus rebanhos e o seu gado.
9 Soldadu dodouꞌ tuka boe. Ruma saꞌe kareta, ma ruma saꞌe dara. Huu no manatukaꞌ ara dodou raan seli, de manamatoi sira ranononda naru na seli.
9 E subiram com ele tanto carros como gente a cavalo; de modo que o concurso foi mui grande.
10 Basa si laꞌo losaꞌ lena lee Yarden, nai mamanaꞌ esa nade Atad. Lahenda biasa mai popoꞌo hade nai na. Yusuf asa boreu papa na mamaten nai mamanaꞌ ria. Boe ma ara mete seluꞌ hatuꞌ hitu bali.
10 Chegando eles à eira de Atade, que está além do Jordão, fizeram ali um grande e forte pranto; assim fez José por seu pai um grande pranto por sete dias.
11 Lahenda Kanaꞌan rai naa, rita susa leoꞌ na, boe ma ara dedea rae, “Ae! Emi mete dei. Lahenda Masir ara mete mamates, sona ara dola raan seli.” Huu ria na, de lahenda ra fee mamanaꞌ ria nade, Abel-Misraim. Sosoa na nae, ‘Lahenda Masir lumata-pinuidun.’
11 Os moradores da terra, os cananeus, vendo o pranto na eira de Atade, disseram: Grande pranto é este dos egípcios; pelo que o lugar foi chamado Abel-Mizraim, o qual está além do Jordão.
12 Yakob ana nara tao tuka sama leoꞌ sira hehelun ria.
12 Assim os filhos de Jacó lhe fizeram como ele lhes ordenara;
13 De, ara oꞌo reni Yakob popora na, de reu ratoin nai leaꞌ fo naneneaꞌ koro Makpela no Mamre. Abraham asa na mamanaꞌ ria so, neme lahenda leo Het mai, nade Efron, fo ana taon dadi neuꞌ sira mamana roo-raten.
13 pois o levaram para a terra de Canaã, e o sepultaram na cova do campo de Macpela, que Abraão tinha comprado com o campo, como propriedade de sepultura, a Efrom, o heteu, em frente de Manre.
14 Yusuf natoi basa papa na, boe ma no basa aꞌa-fadi nara ma lahenda fekeꞌ fo reu ratoi a, ara fali leo Masir reu.
14 Depois de haver sepultado seu pai, José voltou para o Egito, ele, seus irmãos, e todos os que com ele haviam subido para sepultar seu pai.
15 Ara losa Masir, boe ma Yusuf aꞌa nara mulai biiꞌ. Huu no sira papa na neꞌes ana so, boe ma ara dedea rao nara rae, “Ae! Emi afi dei! Uniꞌko leo Yusuf bei napeda daleꞌ no ita, de ana balas ita tatao tadalu na neuꞌ ana a, sona leoꞌ bea?”
15 Vendo os irmãos de José que seu pai estava morto, disseram: Porventura José nos odiará e nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Basa de rala haraꞌ fo fee reu rafada Yusuf rae leoꞌ ia: “Papa wakil. Ami bei mafarene tepo fo ita papa na bei nasoda, ana nadenu ami
16 Então mandaram dizer a José: Teu pai, antes da sua morte, nos ordenou:
17 fo mafada papa mae, ‘Usu muste nafarene heni aꞌa nara sala-sikon. Nana huu maulu na ara tao tadaluꞌ soaneuꞌ ana so.’ Ami boe mafarene neme uluꞌ mai ita papa na doꞌo-tabe neuꞌ Manetualain. Ami boe dadi meuꞌ Manetualain ata nara. Huu ria na, besaꞌ ia ami hule ampon, nana huu ami tao masalaꞌ papa so.”
17 Assim direis a José: Perdoa a transgressão de teus irmãos, e o seu pecado, porque te fizeram mal. Agora, pois, rogamos-te que perdoes a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando eles lhe falavam.
18 Basa boe ma aꞌa nara mai mataꞌ, de sundaꞌ undulaka nara reuꞌ Yusuf mata na, ma ara dedea rae, “Ela leoꞌ bea na papa tao ami dadi meuꞌ papa atam.”
18 Depois vieram também seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: Eis que nós somos teus servos.
19 Tehuu Yusuf nafada si nae, “Aꞌa kara, e! Emi bosoꞌ bii bali! Adaꞌ noi Manetualain riꞌ nanuu hak huku lahenda. Tehuu au ia, sona taꞌa.
19 Respondeu-lhes José: Não temais; acaso estou eu em lugar de Deus?
20 Maulu na tebe emi mala haraꞌ, fo tao tadaluꞌ soaneuꞌ au. Tehuu emi hihii-nanau tadalum ria, Manetualain naralin so fo dadi malole. Huu ria na, de Ana soꞌu naa au dadi malaka bauinaꞌ, fo ela lahenda dodouꞌ bisa hapu sodaꞌ.
20 Vós, na verdade, intentastes o mal contra mim; Deus, porém, o intentou para o bem, para fazer o que se vê neste dia, isto é, conservar muita gente com vida.
21 De, besaꞌ ia au afada emi, fo bosoꞌ bii bali. Huu fo au helu neuꞌ ko au relu-atanae emi, ma basa upu-ana mara.”
21 Agora, pois, não temais; eu vos sustentarei, a vós e a vossos filhinhos. Assim ele os consolou, e lhes falou ao coração.
22 Basa de Yusuf no aꞌa-fadin basa si leo rahaniꞌ Masir. Ana nasoda losa teuꞌ natun esa sanahulu.
22 José, pois, habitou no Egito, ele e a casa de seu pai; e viveu cento e dez anos.
23 Ana bei nita Efraim upu-anan. Ma ria riꞌ nahao-nafati Manase upu nara boe, siꞌ Makir ana nara.
23 E viu José os filhos de Efraim, da terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 Yusuf nafada aꞌa nara nae, “Aꞌa kara, e! Au ameda an nana fai mamate ka naneneaꞌ so. Tehuu au amahere Manetualain naboi-nasamao emi. Ria riꞌ neuꞌ ko poꞌi-tata na emi meme nusaꞌ ia mai. Ria boe napipipi-nalalaꞌo emi fali leo nusaꞌ fo Ana soo-supa so, helu feen neu baꞌi Abraham, baꞌi Isak, ma ita Papan Yakob.”
24 Depois disse José a seus irmãos: Eu morro; mas Deus certamente vos visitará, e vos fará subir desta terra para a terra que jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Boe ma Yusuf hule toranoo nara, soo-supa rae, “Emi muste helu maiꞌ au dei. Maneniko losa tepoꞌ fo Manetualain no faliꞌ emi leo nusaꞌ ria meu, sona emi muste meni au dui-aalu ka boe.”
25 E José fez jurar os filhos de Israel, dizendo: Certamente Deus vos visitará, e fareis transportar daqui os meus ossos.
26 Basa boe ma Yusuf maten nai Masir, neu teun natun esa sanahulu. Ara tao modo-aidoo neuꞌ popora na. Boe ma ara tatana etun neuꞌ opaꞌ daleꞌ.
26 Assim morreu José, tendo cento e dez anos de idade; e o embalsamaram e o puseram num caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.