Gênesis 48

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ta doo bea boeꞌ te, lahenda mai rafada Yusuf rae, papa na hedi beraꞌ so. De ana no anan dua si, Manase no Efraim, fo reu dama baꞌin Yakob.
1 Algum tempo depois, disseram a José: "Seu pai está doente"; e ele foi vê-lo, levando consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Yakob namanene Yusuf asa mai so, boe ma ana laꞌa ao na fo natuuꞌ neuꞌ koi lain.
2 E anunciaram a Jacó: "Seu filho José veio vê-lo". Israel reuniu suas forças e assentou-se na cama.
3 Boe ma ana nafada Yusuf nae, “Ana Usu, e! Faiꞌ naa ra Manetualain fo Manakuasa Kahereꞌ Nan Seli, natudu Ao na neuꞌ au so, nai koro Lus nai dae Kanaꞌan. Nai naa Ana helu au.
3 Então disse Jacó a José: "O Deus Todo-poderoso apareceu-me em Luz, na terra de Canaã, e ali me abençoou,
4 Ana dedea nae, ‘Neuꞌ ko Au fee o upu-ana mara tamba dodouꞌ, ela o tititi-nonosim dadi reuꞌ lahenda nusa bauinaꞌ. Neuꞌ ko Au boe fee nusaꞌ ia neuꞌ o tititi-nonosi mara, fo dadi neuꞌ sira posakan losaꞌ dae-bafoꞌ a noe.’
4 dizendo: ‘Eu o farei prolífero e o multiplicarei. Farei de você uma comunidade de povos e darei esta terra por propriedade perpétua aos seus descendentes’.
5 Besaꞌ ia, o anam Efraim no Manase, sira hak na leo iaꞌ: au leo Masir mai, te boki sira dua so. Leo mae leoꞌ na boe, besaꞌ ia au tao dua si sama leoꞌ au ana boki kara, leoꞌ Ruben no Simeon.
5 "Agora, pois, os seus dois filhos que lhe nasceram no Egito, antes da minha vinda para cá, serão reconhecidos como meus; Efraim e Manassés serão meus, como são meus Rúben e Simeão.
6 Tehuu maneniko o boki seluꞌ, sona ria nana o anam. Au ta tao si reuꞌ ana ki soꞌ. Ela sira dei sipo posakaꞌ neme sira aꞌan Efraim no Manase mai.
6 Os filhos que lhe nascerem depois deles serão seus; serão convocados sob o nome dos seus irmãos para receberem sua herança.
7 Au tao leo naꞌ, fo afarene o mamam Rahel. Tepoꞌ fo ami fali meme Mesopotamia mai leo Kanaꞌan meu, losa eno taladaꞌ naneneaꞌ koroꞌ Efrata nai dae Kanaꞌan, boe ma o mama ma boki de maten. Tepoꞌ ria, au susa an seli! Boe ma au atoi ni nai enoꞌ fo leo koro Efrata neu a, suu na.” (Besaꞌ ia ara fee koroꞌ ria nade, Betlehem.)
7 Quando eu voltava de Padã, para minha tristeza Raquel morreu em Canaã, quando ainda estávamos a caminho, a pouca distância de Efrata. Eu a sepultei ali, ao lado do caminho para Efrata, que é Belém".
8 — ausente —
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: "Quem são estes? "
9 — ausente —
9 Respondeu José a seu pai: "São os filhos que Deus me deu aqui". Então Israel disse: "Traga-os aqui para que eu os abençoe".
10 — ausente —
10 Os olhos de Israel já estavam enfraquecidos por causa da idade avançada, e ele mal podia enxergar. Por isso José levou seus filhos para perto dele, e seu pai os beijou e os abraçou.
11 Basa boe ma ana dedea no Yusuf nae, “Doo-naru basa ia, au afi ae bate ta aneta o, o soꞌ. Tehuu besaꞌ ia, Manetualain tao lena ria bali, losaꞌ au bei bisa ita o ana mara.”
11 E Israel disse a José: "Nunca pensei que veria a sua face novamente, e agora Deus me concede ver também os seus filhos! "
12 Basa de Yusuf naheoꞌ heni ana nara reme Yakob mai, boe ma ana sundaꞌ undulaka na, ma mata-idun neta dae a, nai papa na matan.
12 Em seguida, José os tirou do colo de Israel e curvou-se, rosto em terra.
13 Basa de Yusuf foa. Boe ma ana fee ana nara rapadeiꞌ raneneaꞌ ro papa na. Ana fee ana uluꞌ a, Manase, napadei neuꞌ Yakob boboa ona na; ma fadiꞌ a, Efraim neuꞌ Yakob boboa ii na.
13 E José tomou os dois, Efraim à sua direita, perto da mão esquerda de Israel, e Manassés à sua esquerda, perto da mão direita de Israel, e os aproximou dele.
14 Yakob sakaꞌ fua lima na fo hule fee dua si ua-naleꞌ, te ana narali na lima ona na fuan neuꞌ Efraim, fadiꞌ a laka na, ma ana fua lima ii na neuꞌ Manase aꞌa a, laka na.
14 Israel, porém, estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, embora este fosse o mais novo e, cruzando os braços, pôs a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, embora Manassés fosse o filho mais velho.
15 Boe ma ana hule-haradoi fo ela Manetualain fee Yusuf ua-naleꞌ nae,
15 E abençoou a José, dizendo: "Que o Deus, a quem serviram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor em toda a minha vida até o dia de hoje,
16 Ana poꞌi-tata na au eme basa soe rupaꞌ ara mai.
16 o Anjo que me redimiu de todo o mal, abençoe estes meninos. Sejam eles chamados pelo meu nome e pelos nomes de meus pais Abraão e Isaque, e cresçam muito na terra".
17 Tehuu Yusuf nita papa na fua lima ona na neuꞌ Efraim fadiꞌ a laka na, de ana narali papa na lima na, fo fuan neuꞌ Manase aꞌa a laka na.
17 Quando José viu seu pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim, não gostou; por isso pegou a mão do pai, a fim de mudá-la da cabeça de Efraim para a de Manassés,
18 Ana nafada papa na nae, “Papa, e! Bosoꞌ tao leo naꞌ. Te Efraim nana fadiꞌ ria. Uluꞌ a ta ria fa. Papa ka muste fua lima ona ma neuꞌ Manase, aꞌa a laka na. Huu fo ana uluꞌ a hak na ria.”
18 e lhe disse: "Não, meu pai, este aqui é o mais velho; ponha a mão direita sobre a cabeça dele".
19 Tehuu papan Yakob ta nau fa. Ana nae, “Ana on, e! Tebe au bubuluꞌ! Tehuu neuꞌ ko Manase dadi kahereꞌ, ma ria tititi-nonosin tamba dodouꞌ losaꞌ dadi lahenda nusa bauinaꞌ. Tehuu fadin Efraim neuꞌ ko kahereꞌ lena neme ria mai. Ma ria tititi-nonosin, neuꞌ ko dodouꞌ raan seli losaꞌ ara dadi lahenda nusa kahereꞌ dodouꞌ.”
19 Mas seu pai recusou-se e respondeu: "Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também se tornará um povo, também será grande. Apesar disso, seu irmão mais novo será maior do que ele, e seus descendentes se tornarão muitos povos".
20 Basa boe ma ana nafada ana sira dua nae, “Maneniko lahenda Israel hule Manetualain fee lahenda ua-naleꞌ, sira boe seseiꞌ emi dua nade mara. Neuꞌ ko ara hule rae, ‘Ela leoꞌ bea na Manetualain fee o ua-naleꞌ, sama leoꞌ Ana fee ua-naleꞌ neuꞌ Efraim no Manase.’ ”
20 Assim, Jacó os abençoou naquele dia, dizendo: "O povo de Israel usará os seus nomes para abençoar uns aos outros: Que Deus faça a você como fez a Efraim e a Manassés! " E colocou Efraim à frente de Manassés.
21 Basa boe ma Yakob nafada Yusuf nae, “Ana ki on, e! Ta doo a soꞌ, te au mate. Tehuu neuꞌ ko Manetualain tulu-fali emi, ma noo faliꞌ emi leo bei-baꞌi mara nusa-namon meu.
21 A seguir, Israel disse a José: "Estou para morrer, mas Deus estará com vocês e os levará de volta à terra de seus antepassados.
22 Tehuu besaꞌ ia, au bati fee o lena nemeꞌ aꞌa-fadi mara mai. Huu fo au fee tamba o leteꞌ nai dae Kanaꞌan, fo maulu na au alea an neme lahenda Amori ra mai, tepoꞌ fo au atati o si a.”
22 E a você, como alguém que está acima de seus irmãos, dou a região montanhosa que tomei dos amorreus com a minha espada e com o meu arco".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.