Gênesis 48
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs BKJ
1 Ta doo bea boeꞌ te, lahenda mai rafada Yusuf rae, papa na hedi beraꞌ so. De ana no anan dua si, Manase no Efraim, fo reu dama baꞌin Yakob.
1 E aconteceu, depois destas coisas, que alguém contou a José: Eis que teu pai está enfermo. E ele tomou seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Yakob namanene Yusuf asa mai so, boe ma ana laꞌa ao na fo natuuꞌ neuꞌ koi lain.
2 E alguém contou a Jacó: Eis que teu filho José vem a ti. E Israel se fortaleceu, e sentou-se sobre a sua cama.
3 Boe ma ana nafada Yusuf nae, “Ana Usu, e! Faiꞌ naa ra Manetualain fo Manakuasa Kahereꞌ Nan Seli, natudu Ao na neuꞌ au so, nai koro Lus nai dae Kanaꞌan. Nai naa Ana helu au.
3 E Jacó disse a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,
4 Ana dedea nae, ‘Neuꞌ ko Au fee o upu-ana mara tamba dodouꞌ, ela o tititi-nonosim dadi reuꞌ lahenda nusa bauinaꞌ. Neuꞌ ko Au boe fee nusaꞌ ia neuꞌ o tititi-nonosi mara, fo dadi neuꞌ sira posakan losaꞌ dae-bafoꞌ a noe.’
4 e me disse: Eis que eu te farei frutificar e te multiplicarei, e farei de ti uma multidão de povos, e darei esta terra à tua semente depois de ti por possessão eterna.
5 Besaꞌ ia, o anam Efraim no Manase, sira hak na leo iaꞌ: au leo Masir mai, te boki sira dua so. Leo mae leoꞌ na boe, besaꞌ ia au tao dua si sama leoꞌ au ana boki kara, leoꞌ Ruben no Simeon.
5 E agora teus dois filhos, Efraim e Manassés, que te nasceram na terra do Egito, antes de eu vir a ti no Egito, são meus. Assim como Rúben e Simeão, eles serão meus.
6 Tehuu maneniko o boki seluꞌ, sona ria nana o anam. Au ta tao si reuꞌ ana ki soꞌ. Ela sira dei sipo posakaꞌ neme sira aꞌan Efraim no Manase mai.
6 Mas a tua descendência, que gerares depois deles, serão teus, e serão chamados segundo o nome de teus irmãos na sua herança.
7 Au tao leo naꞌ, fo afarene o mamam Rahel. Tepoꞌ fo ami fali meme Mesopotamia mai leo Kanaꞌan meu, losa eno taladaꞌ naneneaꞌ koroꞌ Efrata nai dae Kanaꞌan, boe ma o mama ma boki de maten. Tepoꞌ ria, au susa an seli! Boe ma au atoi ni nai enoꞌ fo leo koro Efrata neu a, suu na.” (Besaꞌ ia ara fee koroꞌ ria nade, Betlehem.)
7 Quanto a mim, quando eu vim de Padã, Raquel morreu junto a mim na terra de Canaã, no caminho, quando ainda havia somente um pequeno caminho para chegar a Efrata. E eu a sepultei ali no caminho de Efrata; esta é Belém.
8 — ausente —
8 E Israel viu os filhos de José, e disse: Quem são estes?
9 — ausente —
9 E José disse a seu pai: Estes são meus filhos, que Deus me deu neste lugar. E ele disse: Traze-os a mim, rogo-te, e eu os abençoarei.
10 — ausente —
10 Ora, os olhos de Israel estavam escurecidos pela idade, de modo que ele não podia ver. E ele os levou para perto dele; e ele os beijou, e os abraçou.
11 Basa boe ma ana dedea no Yusuf nae, “Doo-naru basa ia, au afi ae bate ta aneta o, o soꞌ. Tehuu besaꞌ ia, Manetualain tao lena ria bali, losaꞌ au bei bisa ita o ana mara.”
11 E Israel disse a José: Eu não havia pensado em ver a tua face, e eis que Deus me mostrou também tua semente.
12 Basa de Yusuf naheoꞌ heni ana nara reme Yakob mai, boe ma ana sundaꞌ undulaka na, ma mata-idun neta dae a, nai papa na matan.
12 E José os tirou dentre os seus joelhos, e ele se curvou com sua face em terra.
13 Basa de Yusuf foa. Boe ma ana fee ana nara rapadeiꞌ raneneaꞌ ro papa na. Ana fee ana uluꞌ a, Manase, napadei neuꞌ Yakob boboa ona na; ma fadiꞌ a, Efraim neuꞌ Yakob boboa ii na.
13 E José tomou os dois, Efraim em sua mão direita, em direção à esquerda de Israel, e Manassés na sua mão esquerda, em direção à direita de Israel, e os levou para perto dele.
14 Yakob sakaꞌ fua lima na fo hule fee dua si ua-naleꞌ, te ana narali na lima ona na fuan neuꞌ Efraim, fadiꞌ a laka na, ma ana fua lima ii na neuꞌ Manase aꞌa a, laka na.
14 E Israel estendeu sua mão direita, e a colocou sobre a cabeça de Efraim, que era o mais jovem, e sua mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, guiando suas mãos conscientemente, pois Manassés era o primogênito.
15 Boe ma ana hule-haradoi fo ela Manetualain fee Yusuf ua-naleꞌ nae,
15 E ele abençoou José, e disse: Deus, diante do qual andaram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que me sustentou toda a minha longa vida até este dia,
16 Ana poꞌi-tata na au eme basa soe rupaꞌ ara mai.
16 o anjo que me redimiu de todo o mal, abençoe os rapazes; e permita que meu nome seja colocado neles, e o nome de meus pais Abraão e Isaque; e que os faça crescer em uma multidão no meio da terra.
17 Tehuu Yusuf nita papa na fua lima ona na neuꞌ Efraim fadiꞌ a laka na, de ana narali papa na lima na, fo fuan neuꞌ Manase aꞌa a laka na.
17 E quando José viu que o seu pai colocou sua mão direita sobre a cabeça de Efraim, isso o desagradou. E ele levantou a mão de seu pai, para removê-la de sobre a cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 Ana nafada papa na nae, “Papa, e! Bosoꞌ tao leo naꞌ. Te Efraim nana fadiꞌ ria. Uluꞌ a ta ria fa. Papa ka muste fua lima ona ma neuꞌ Manase, aꞌa a laka na. Huu fo ana uluꞌ a hak na ria.”
18 E José disse a seu pai: Assim não, meu pai, pois este é o primogênito; põe tua mão direita sobre a cabeça dele.
19 Tehuu papan Yakob ta nau fa. Ana nae, “Ana on, e! Tebe au bubuluꞌ! Tehuu neuꞌ ko Manase dadi kahereꞌ, ma ria tititi-nonosin tamba dodouꞌ losaꞌ dadi lahenda nusa bauinaꞌ. Tehuu fadin Efraim neuꞌ ko kahereꞌ lena neme ria mai. Ma ria tititi-nonosin, neuꞌ ko dodouꞌ raan seli losaꞌ ara dadi lahenda nusa kahereꞌ dodouꞌ.”
19 E seu pai se recusou, e disse: Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também se tornará um povo, e ele também será grande. Mas em verdade seu irmão mais jovem será maior do que ele, e sua semente se tornará uma multidão de nações.
20 Basa boe ma ana nafada ana sira dua nae, “Maneniko lahenda Israel hule Manetualain fee lahenda ua-naleꞌ, sira boe seseiꞌ emi dua nade mara. Neuꞌ ko ara hule rae, ‘Ela leoꞌ bea na Manetualain fee o ua-naleꞌ, sama leoꞌ Ana fee ua-naleꞌ neuꞌ Efraim no Manase.’ ”
20 E ele os abençoou naquele dia, dizendo: Em ti abençoará Israel, dizendo: Deus te faça como Efraim e Manassés, e ele colocou Efraim diante de Manassés.
21 Basa boe ma Yakob nafada Yusuf nae, “Ana ki on, e! Ta doo a soꞌ, te au mate. Tehuu neuꞌ ko Manetualain tulu-fali emi, ma noo faliꞌ emi leo bei-baꞌi mara nusa-namon meu.
21 E Israel disse a José: Eis que eu morro, mas Deus estará convosco, e vos levará novamente à terra de vossos pais.
22 Tehuu besaꞌ ia, au bati fee o lena nemeꞌ aꞌa-fadi mara mai. Huu fo au fee tamba o leteꞌ nai dae Kanaꞌan, fo maulu na au alea an neme lahenda Amori ra mai, tepoꞌ fo au atati o si a.”
22 Além disso, eu tenho dado a ti uma porção a mais que a teus irmãos, que eu tirei da mão dos amorreus com a minha espada e com o meu arco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.