Gênesis 48

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ta doo bea boeꞌ te, lahenda mai rafada Yusuf rae, papa na hedi beraꞌ so. De ana no anan dua si, Manase no Efraim, fo reu dama baꞌin Yakob.
1 Depois destas coisas disseram a José: Eis que teu pai está enfermo. Então José tomou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Yakob namanene Yusuf asa mai so, boe ma ana laꞌa ao na fo natuuꞌ neuꞌ koi lain.
2 Disse alguém a Jacó: Eis que José, teu olho, vem ter contigo. E esforçando-se Israel, sentou-se sobre a cama.
3 Boe ma ana nafada Yusuf nae, “Ana Usu, e! Faiꞌ naa ra Manetualain fo Manakuasa Kahereꞌ Nan Seli, natudu Ao na neuꞌ au so, nai koro Lus nai dae Kanaꞌan. Nai naa Ana helu au.
3 E disse Jacó a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,
4 Ana dedea nae, ‘Neuꞌ ko Au fee o upu-ana mara tamba dodouꞌ, ela o tititi-nonosim dadi reuꞌ lahenda nusa bauinaꞌ. Neuꞌ ko Au boe fee nusaꞌ ia neuꞌ o tititi-nonosi mara, fo dadi neuꞌ sira posakan losaꞌ dae-bafoꞌ a noe.’
4 e me disse: Eis que te farei frutificar e te multiplicarei; tornar-te-ei uma multidão de povos e darei esta terra à tua descendência depois de ti, em possessão perpétua.
5 Besaꞌ ia, o anam Efraim no Manase, sira hak na leo iaꞌ: au leo Masir mai, te boki sira dua so. Leo mae leoꞌ na boe, besaꞌ ia au tao dua si sama leoꞌ au ana boki kara, leoꞌ Ruben no Simeon.
5 Agora, pois, os teus dois filhos, que nasceram na terra do Egito antes que eu viesse a ti no Egito, são meus: Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão;
6 Tehuu maneniko o boki seluꞌ, sona ria nana o anam. Au ta tao si reuꞌ ana ki soꞌ. Ela sira dei sipo posakaꞌ neme sira aꞌan Efraim no Manase mai.
6 mas a prole que tiveres depois deles será tua; segundo o nome de seus irmãos serão eles chamados na sua herança.
7 Au tao leo naꞌ, fo afarene o mamam Rahel. Tepoꞌ fo ami fali meme Mesopotamia mai leo Kanaꞌan meu, losa eno taladaꞌ naneneaꞌ koroꞌ Efrata nai dae Kanaꞌan, boe ma o mama ma boki de maten. Tepoꞌ ria, au susa an seli! Boe ma au atoi ni nai enoꞌ fo leo koro Efrata neu a, suu na.” (Besaꞌ ia ara fee koroꞌ ria nade, Betlehem.)
7 Quando eu vinha de Padã, morreu-me Raquel no caminho, na terra de Canaã, quando ainda faltava alguma distância para chegar a Efrata; sepultei-a ali no caminho que vai dar a Efrata, isto é, Belém.
8 — ausente —
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: Quem são estes?
9 — ausente —
9 Respondeu José a seu pai: Eles são meus filhos, que Deus me tem dado aqui. Continuou Israel: Traze-mos aqui, e eu os abençoarei.
10 — ausente —
10 Os olhos de Israel, porém, se tinham escurecido por causa da velhice, de modo que não podia ver. José, pois, fê-los chegar a ele; e ele os beijou e os abraçou.
11 Basa boe ma ana dedea no Yusuf nae, “Doo-naru basa ia, au afi ae bate ta aneta o, o soꞌ. Tehuu besaꞌ ia, Manetualain tao lena ria bali, losaꞌ au bei bisa ita o ana mara.”
11 E Israel disse a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver também a tua descendência.
12 Basa de Yusuf naheoꞌ heni ana nara reme Yakob mai, boe ma ana sundaꞌ undulaka na, ma mata-idun neta dae a, nai papa na matan.
12 Então José os tirou dos joelhos de seu pai; e inclinou-se à terra diante da sua face.
13 Basa de Yusuf foa. Boe ma ana fee ana nara rapadeiꞌ raneneaꞌ ro papa na. Ana fee ana uluꞌ a, Manase, napadei neuꞌ Yakob boboa ona na; ma fadiꞌ a, Efraim neuꞌ Yakob boboa ii na.
13 E José tomou os dois, a Efraim com a sua mão direita, à esquerda de Israel, e a Manassés com a sua mão esquerda, à direita de Israel, e assim os fez chegar a ele.
14 Yakob sakaꞌ fua lima na fo hule fee dua si ua-naleꞌ, te ana narali na lima ona na fuan neuꞌ Efraim, fadiꞌ a laka na, ma ana fua lima ii na neuꞌ Manase aꞌa a, laka na.
14 Mas Israel, estendendo a mão direita, colocou-a sobre a cabeça de Efraim, que era o menor, e a esquerda sobre a cabeça de Manassés, dirigindo as mãos assim propositadamente, sendo embora este o primogênito.
15 Boe ma ana hule-haradoi fo ela Manetualain fee Yusuf ua-naleꞌ nae,
15 E abençoou a José, dizendo: O Deus em cuja presença andaram os meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante toda a minha vida até este dia,
16 Ana poꞌi-tata na au eme basa soe rupaꞌ ara mai.
16 o anjo que me tem livrado de todo o mal, abençoe estes mancebos, e seja chamado neles o meu nome, e o nome de meus pois Abraão e Isaque; e multipliquem-se abundantemente no meio da terra.
17 Tehuu Yusuf nita papa na fua lima ona na neuꞌ Efraim fadiꞌ a laka na, de ana narali papa na lima na, fo fuan neuꞌ Manase aꞌa a laka na.
17 Vendo José que seu pai colocava a mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi-lhe isso desagradável; levantou, pois, a mão de seu pai, para a transpor da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 Ana nafada papa na nae, “Papa, e! Bosoꞌ tao leo naꞌ. Te Efraim nana fadiꞌ ria. Uluꞌ a ta ria fa. Papa ka muste fua lima ona ma neuꞌ Manase, aꞌa a laka na. Huu fo ana uluꞌ a hak na ria.”
18 E José disse a seu pai: Nãa assim, meu pai, porque este é o primogênito; põe a mão direita sobre a sua cabeça.
19 Tehuu papan Yakob ta nau fa. Ana nae, “Ana on, e! Tebe au bubuluꞌ! Tehuu neuꞌ ko Manase dadi kahereꞌ, ma ria tititi-nonosin tamba dodouꞌ losaꞌ dadi lahenda nusa bauinaꞌ. Tehuu fadin Efraim neuꞌ ko kahereꞌ lena neme ria mai. Ma ria tititi-nonosin, neuꞌ ko dodouꞌ raan seli losaꞌ ara dadi lahenda nusa kahereꞌ dodouꞌ.”
19 Mas seu pai, recusando, disse: Eu o sei, meu filho, eu o sei; ele também se tornará um povo, ele também será grande; contudo o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência se tornará uma multidão de nações.
20 Basa boe ma ana nafada ana sira dua nae, “Maneniko lahenda Israel hule Manetualain fee lahenda ua-naleꞌ, sira boe seseiꞌ emi dua nade mara. Neuꞌ ko ara hule rae, ‘Ela leoꞌ bea na Manetualain fee o ua-naleꞌ, sama leoꞌ Ana fee ua-naleꞌ neuꞌ Efraim no Manase.’ ”
20 Assim os abençoou naquele dia, dizendo: Por ti Israel abençoará e dirá: Deus te faça como Efraim e como Manassés. E pôs a Efraim diante de Manassés.
21 Basa boe ma Yakob nafada Yusuf nae, “Ana ki on, e! Ta doo a soꞌ, te au mate. Tehuu neuꞌ ko Manetualain tulu-fali emi, ma noo faliꞌ emi leo bei-baꞌi mara nusa-namon meu.
21 Depois disse Israel a José: Eis que eu morro; mas Deus será convosco, e vos fará tornar para a terra de vossos pais.
22 Tehuu besaꞌ ia, au bati fee o lena nemeꞌ aꞌa-fadi mara mai. Huu fo au fee tamba o leteꞌ nai dae Kanaꞌan, fo maulu na au alea an neme lahenda Amori ra mai, tepoꞌ fo au atati o si a.”
22 E eu te dou um pedaço de terra a mais do que a teus irmãos, o qual tomei com a minha espada e com o meu arco da mão dos amorreus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.