Gênesis 47

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Basa de maneꞌ a natane nae, “Emi nonoi-tataom ma ubeaꞌ?”
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Besaꞌ ia, fai hanas masalaeꞌ a nai dae Kanaꞌan losaꞌ ta hapu nanaaꞌ ma nau-aidoo soꞌ. Huu ria na, ami maiꞌ nusaꞌ ia fo leo lalai. Ami meni banda-manu mara boe. Besaꞌ ia ami hule neuꞌ papa mane fo fee ami leo nai dae Gosen, ela ami maboi banda-manu mara rai na.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Boe ma maneꞌ a nafada ria hihii-nanaun neuꞌ Yusuf nae, “Besaꞌ ia o papa ma no aꞌa-fadi mara rai ia so.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 De, ara bole tao nusaꞌ ia sama leoꞌ sira nusa-namo hehelin. Au bubuluꞌ dae Gosen, nana malole a naan seli nai nusaꞌ ia. De malole lenaꞌ ara leo reuꞌ na. Ma sira bea raboi ralelaꞌ banda no malole, sona ela sira boe urus au nuu kara reuꞌ na.”
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Basa de Yusuf no papa na leo maneꞌ a reu, ela nalelaꞌ ana. Boe ma Yakob hule-haradoi neuꞌ Manetualain fo fee maneꞌ a ua-naleꞌ.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Boe ma maneꞌ a natane Yakob nae, “Papa, teu mi hida ian so?”
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Yakob nataa nae, “Au teu ki natun esa telu hulu so, tehuu au ta leo ahaniꞌ mamanaꞌ esaꞌ a. Au bei-baꞌi kara leo naꞌ boe. Maneniko nararaaꞌ ana noo si, sona au teuꞌ kara ta desi si fa. Tehuu henuꞌ noo doidoso.”
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Basa de, Yakob nateꞌa maneꞌ a. Tehuu ana bei ta laꞌo fa, te ana hule bali fo Manetualain fee maneꞌ a ua-naleꞌ.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Yusuf tuka maneꞌ a nafada na, de ana natudu fee si mamanaꞌ nai dae Gosen. Mamanaꞌ ria malole na seli. (Neuꞌ ko ara hule mamanaꞌ ria rae, ‘Rameses’.) Boe ma Yusuf papa na, ma aꞌa-fadi nara leo raroo reuꞌ na.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Yusuf boe sadia nanaaꞌ fee papa na, aꞌa-fadi nara, ro basa sao-ana nara, neme bauinaꞌ a mai losa aanaꞌ ara.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Fai laa-roes ria masalae naan seli, losaꞌ nai basa mamanaꞌ ara, nanaaꞌ taꞌa so. Neme Masir mai losa Kanaꞌan, lahenda ra roi mamaleꞌ ao nara so. Ara ta bisa roi-tao hata esa so boeꞌ, nana huu ramalaa raan seli.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Basa lahenda reme basa mamanaꞌ nai Masir, ma basa mamanaꞌ nai Kanaꞌan, mai fo asa nanaaꞌ nai Yusuf. Boe ma ana nabubua na katemaꞌ doiꞌ sira, de neu peda si reuꞌ maneꞌ a uma na.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Tepoꞌ ria lahenda Masir ro lahenda Kanaꞌan ara basa doi nara so. Huu ria na, ara ta bisa asa nanaaꞌ soꞌ. Boe ma ara mai rasare Yusuf, de hule rae, “Papa wakil, e! Fee ami nanaaꞌ dei, ela bosoꞌ ami mate no laas. Te ami doi mara basa si so.”
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Boe ma Yusuf nataa nae, “Maneniko tebe emi doiꞌ taꞌa, sona tao leo iaꞌ: fee emi banda-manum leo au mai, fo seluꞌ neuꞌ nanaaꞌ.”
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Basa de ara fee banda-manu nara leo Yusuf reu, fo seluꞌ neuꞌ nanaaꞌ. Riꞌ sira dara nara, bibi, sapi ma keledei nara. Nana huu teuꞌ ria, Yusuf helu nae leoꞌ na so.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Natafali teuꞌ a, boe ma ara leo Yusuf mai rae, “Papa wakil, e! Ami tui teaꞌ ia so. Ami doi mara, ma banda mara, papa seluꞌ ma katemaꞌ asa so. Besaꞌ ia ta hapu hata esa so boeꞌ. Ela noi ami ao-ina ma, ma oe-dae mara so.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Bosoꞌ mataaꞌ ami mate. Maneniko ami mate, sona bea urus dae sira bali? Malole lenaꞌ ami dadi ata fee papa wakil. Ma papa boe hai ma ami oe-dae mara, fo soa si. Basa nana papa fee bini-kee, fo ami sele-tande fee papa. Basa nana ami sosotam, ma ami oe-daem ria, papa kati ni neniꞌ nanaaꞌ. Sadi bosoꞌ ami mate!”
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Huu no fai laa-roes boe-boe masalaeꞌ a, de lahenda Masir seꞌo heni oe-dae nara. Boe ma Yusuf asa na katemaꞌ dae nai Masir fo dadi neuꞌ maneꞌ a posakan.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 No ria na, de basa anaraun Masir dadi reuꞌ maneꞌ a atan.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Tehuu Yusuf ta asa malaka agama ra oe-daen fa, nana huu maneꞌ a fee si nanaaꞌ naroo. Huu ria na, de ara ta parluu seꞌo sira oe-dae nara.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Tepoꞌ ria boe, Yusuf dedea no anaraun ara nae, “Besaꞌ ia emi dadi meuꞌ maneꞌ a atan so. Emi oe-dae mara boe, au asa a katemaꞌ asa, fee maneꞌ a so. De, emi hai ma bini-kee ia ra, fo meu sele neuꞌ dae sira leo.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Basa fo etu-oru, sona emi bati neuꞌ babatiꞌ lima. Babatiꞌ esa meni fee maneꞌ a. Ma sisa babatiꞌ haa nana mabini, ma emi mo kileoboboki mara mia.”
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Boe ma ara rataa rae, “Papa fee ami sodaꞌ a so, huu ria na ami hule makasi dodouꞌ. Ami nau dadi meuꞌ papa maneꞌ ata ma.”
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Basa de Yusuf tao atoran ria dadi neuꞌ hadas nai nusa Masir. Huu ria na, neme basa hade fo anaraun ara oru, sona ara bati neuꞌ babatiꞌ lima. Babatiꞌ esa ara fee maneꞌ a. Ara soa babatiꞌ haa. Adaꞌ noi malaka agama ra oe-daen, sona ta dadi reuꞌ maneꞌ a nuun fa. Yusuf atoran ria ara bei pake raroon losaꞌ besaꞌ ia.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Mulai neme naꞌ mai, boe ma lahenda Israel ara leo rahaniꞌ Masir, nai dae Gosen. Ara dadi lahenda kamasuꞌi, ma tititi-nonosi nara tamba dodouꞌ.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Nai Masir, Yakob bei nasoda seluꞌ teuꞌ sanahulu hitu, losaꞌ ria teun natun esa haa hulu hitu.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Basa de fai mamate na naneneaꞌ so, boe ma ana naloo na Yusuf de nafadan nae, “Ana Usu, e! Au namemeda ka nana ta dooꞌ a soꞌ, te Manetualain naloo nafaliꞌ au. De au hule, maneniko sue au, sona o soo-supa, fo bosoꞌ matoi au nai dae Masir ia.
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 O muste muni faliꞌ au popora ka leo ita bei-baꞌin mamana roo-raten. Fo matoi au nai naa. Ria nana papa hihii-nanaun!”
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Boe ma Yakob dedea nae, “Kalu leoꞌ na, sona besaꞌ ia o soo-supa dei, mae o tuka papa hihii-nanaun.”
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.