Gênesis 44
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARA
1 Ara raa basa, boe ma Yusuf nabobotoꞌ malaka malalau na nae, “Ae! O mu madai hade neuꞌ lahenda ia ra esa-esaꞌko karong na, losaꞌ henu si. Basa sona o peda faliꞌ doi nara neuꞌ sira esaꞌko karong na daleꞌ.
1 Deu José esta ordem ao mordomo de sua casa: Enche de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Basa nana o hai ma au mok lilofula ka, fo taon neuꞌ ana mateꞌa tei-susuꞌ a karong na.” Boe ma ana neu tao tuka Yusuf paretan ria.
2 O meu copo de prata pô-lo-ás na boca do saco de mantimento do mais novo, com o dinheiro do seu cereal. E assim se fez segundo José dissera.
3 Balahaaꞌ, balahaa anan boe ma Yusuf fee si fali reus ro keledei nara ma reni nanaaꞌ.
3 De manhã, quando já claro, despediram-se estes homens, eles com os seus jumentos.
4 Ara raola ela kota a, boe ma Yusuf nafada malaka malalaun ria nae, “O malale mu usi tuka lahenda sira. Maneniko hapu ma si, sona mae leoꞌ ia: ‘Ubeaꞌ taon, de emi madale tadaluꞌ neuꞌ tou lasiꞌ a? De, emi balas ria malole na meniꞌ tadalu leo iaꞌ!
4 Tendo saído eles da cidade, não se havendo ainda distanciado, disse José ao mordomo de sua casa: Levanta-te e segue após esses homens; e, alcançando-os, lhes dirás: Por que pagastes mal por bem?
5 Tao leoꞌ bea de emi manuu daleꞌ, mamanaꞌo meni malaka a mok lilofula na? Emi ta bubuluꞌ, do? Ria ta noi malaka a mok nininu na fa! Ana pake mok ria boe, fo siura-tokonoo lahenda ua-nalen. Emi tataom ia, memaꞌ tadalu naan seli so!’ ”
5 Não é este o copo em que bebe meu senhor? E por meio do qual faz as suas adivinhações? Procedestes mal no que fizestes.
6 Basa boe ma malaka malalau ria, neu usi tukas losaꞌ hapu si. Boe ma ana nafada si, tuka bisinaꞌ a Yusuf dedean ria.
6 E alcançou-os e lhes falou essas palavras.
7 Basa de ara radedea laka rae, “Papa dale ma mae leo beaꞌ ia? Ami soo-supa. Ami ta bisa tao tadaluꞌ leoꞌ na fa!
7 Então, lhe responderam: Por que diz meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de praticar semelhante coisa.
8 Papa riꞌ bubuluꞌ so, hete? Faiꞌ naa ra doiꞌ fo rai ami karong mara a, ami meni faliꞌ asa leo papa mai so, hete? De, tao leoꞌ bea fo ami bisa mamanaꞌo malaka ria lilopilan do lilofulan nemeꞌ uma na mai! Ta leo naꞌ fa!
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento, tornamos a trazer-te desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Papa parisaꞌ leo! Hapu hataꞌ ria nai bea karong na, sona huku maisan leo! Ma ela ami fekeꞌ ara dadi meuꞌ o atam.”
9 Aquele dos teus servos, com quem for achado, morra; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Basa boe ma malaka malalau ria nae, “Taꞌa! Leo iaꞌ dei. Maneniko hapu mok ria nai bea, sona ria riꞌ dadi neuꞌ au ata ka. Fekeꞌ ara bole fali.”
10 Então, lhes respondeu: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem se achar será meu escravo, porém vós sereis inculpados.
11 Boe ma ara raonda lai-lai karong sira. De ara sefi tutiꞌ asa.
11 E se apressaram, e, tendo cada um posto o saco de mantimento em terra, o abriu.
12 Basa de malaka malalau ria parisaꞌ nalulutuꞌ karong sira esa-esa, mulai neme aꞌa karong na, losa fadiꞌ a. Boe ma ana hapu mok lilofulaꞌ ria nai Benyamin karong na.
12 O mordomo os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e achou-se o copo no saco de mantimento de Benjamim.
13 Benyamin aꞌa nara rita leoꞌ naa, boe ma dale nara ralulutuꞌ. Basa de ara fua faliꞌ karong sira reuꞌ keledei ra lain, de fali seluꞌ kota daleꞌ reu.
13 Então, rasgaram as suas vestes e, carregados de novo os jumentos, tornaram à cidade.
14 Ara losa rai Yusuf uma na, te ana bei nai naa. Boe ma ara sundaꞌ undulaka nara reuꞌ mata na.
14 E chegou Judá com seus irmãos à casa de José; este ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Boe ma Yusuf nasapaa si nae, “Hee! Ubeaꞌ taon de emi tao au leoꞌ ia! Emi ta bubuluꞌ mae, lahenda bauinaꞌ leoꞌ au ia, bisa siura-tokonoo lahenda nonoi-tatao nafunin?”
15 Disse-lhes José: Que é isso que fizestes? Não sabíeis vós que tal homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Basa de Yahuda nataa nae, “Awii! Manetualain lufa poꞌiraoꞌ ami sala mara so. De ami bei mae ubea bali, papa? Ami sakaꞌ masalaꞌe tao ao-ina mara leoꞌ bea bali. Maneniko papa nau ena ma ami fadi mateꞌa tei-susum ia, sona malole lenaꞌ papa ena ma ami basa. Tao ami basa dadi meuꞌ papa atam leo.”
16 Então, disse Judá: Que responderemos a meu senhor? Que falaremos? E como nos justificaremos? Achou Deus a iniquidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Tehuu Yusuf nataa nae, “Taꞌa! Hapu mok ria nai bea, sona ria riꞌ dadi neuꞌ au ata ka! Emi fekeꞌ ara bole fali leo emi papa ma meu leo!”
17 Mas ele disse: Longe de mim que eu tal faça; o homem em cuja mão foi achado o copo, esse será meu servo; vós, no entanto, subi em paz para vosso pai.
18 Basa ria, de Yahuda naneneaꞌ leo Yusuf neu boe ma dedea nae, “Papa wakil! Au bubuluꞌ papa kuasa ma sama leoꞌ maneꞌ a. Huu ria na, bosoꞌ mamanasa mo au dei. Au hule fo dedea baiꞌ o papa dei.
18 Então, Judá se aproximou dele e disse: Ah! Senhor meu, rogo-te, permite que teu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como o próprio Faraó.
19 Useleꞌ a papa matane ami so mae, ‘Emi papa ma no fadi mi esa a, bei sodaꞌ, do?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos: Tendes pai ou irmão?
20 Basa de ami mataa mae, ‘Ami papa ma namalasi so. Ma ami fadi mateꞌa tei-susum esa boe. Tepoꞌ fo boki ni a, ami papa ma namalasi so. Fadi mateꞌa tei-susuꞌ ria aꞌa bokin esa, tehuu maten so. De besaꞌ ia, ela noi fadi mateꞌa tei-susuꞌ a mesaꞌ ana. Huu ria na, de ami papa ma sue naan seli.’
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.
21 Basa de papa madenu ami mo fadim ria mai, ela papa bisa mita ni.
21 Então, disseste a teus servos: Trazei-mo, para que ponha os olhos sobre ele.
22 Boe ma ami mataa mae, anaꞌ ria ta bisa laꞌo ela papa na fa. Maneniko ana laꞌo ela ni, sona ami papa ma maten naꞌ so.
22 Respondemos ao meu senhor: O moço não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.
23 Boe ma papa mataa mae, ‘Maneniko emi ta mo fadim ria fa, sona emi ta bisa mita au mata ka soꞌ.’
23 Então, disseste a teus servos: Se vosso irmão mais novo não descer convosco, nunca mais me vereis o rosto.
24 Basa de ami fali. Losa, boe ma ami tui dedeam sira katemaꞌ neu ami papa ma.
24 Tendo nós subido a teu servo, meu pai, e a ele repetido as palavras de meu senhor,
25 Doo-doo boe ma ami nanaa mara basa si so. Basa de papa ka nadenu ami leo Masir mai seluꞌ, fo asa nanaaꞌ.
25 disse nosso pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
26 Tehuu ami mafada mae, ‘Papa, e! Ami ta bisa leo naꞌ meu soꞌ. Huu fo maneꞌ a lima boa onan ria nafada so nae, maneniko ami ta mo fadi mateꞌa tei-susum ria, sona ami ta bisa mita ria mata na soꞌ. De ami fadi mateꞌa tei-susu ma muste tuka dei, besaꞌ ko ami laꞌo.’
26 Nós respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão mais moço for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.
27 Boe ma ami papa ma dedea bali nae, ‘Emi bubuluꞌ so, hete? Au sao ki Rahel anaꞌ adaꞌ noi duaꞌ a.
27 Então, nos disse o teu servo, nosso pai: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Ana uluꞌ a neꞌes ana so. Tantu banda fuiꞌ ara odo raan so. Huu ria na, de losaꞌ besaꞌ ia au ta ita ni soꞌ.
28 um se ausentou de mim, e eu disse: Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi;
29 Maneniko emi mo ana mateꞌa tei-susuꞌ ia neme au mai bali, boe ma ana hapu soe, sona emi tao tamba susa fee au nai fai lasi ka, de au mate leo.’
29 se agora também tirardes este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com pesar à sepultura.
30 — ausente —
30 Agora, pois, indo eu a teu servo, meu pai, e não indo o moço conosco, visto a sua alma estar ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 vendo ele que o moço não está conosco, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai, com tristeza à sepultura.
32 Lena-lenaꞌ bali au aheluꞌ o papa ka so ae, au riꞌ tanggong anaꞌ ria masoda na. Au aheluꞌ o papa ka ae, maneniko au ta oo faliꞌ anaꞌ ria leo papa ka neu fa, sona au riꞌ tanggong salaꞌ ria losaꞌ mate.
32 Porque teu servo se deu por fiador por este moço para com o meu pai, dizendo: Se eu o não tornar a trazer-te, serei culpado para com o meu pai todos os dias.
33 De au hule ae leo iaꞌ, papa: Ela leoꞌ bea na au kati ni fo leo ahaniꞌ ia, ela au riꞌ dadi uꞌ papa atam. Ela ria no aꞌa nara fali reu si.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do moço por servo de meu senhor, e o moço que suba com seus irmãos.
34 Maneniko anaꞌ ria ta tuka fa, sona au boe ta bisa fali fa. Au ta bisa anenete relu laꞌe papa ka doidoso na, losaꞌ mate.”
34 Porque como subirei eu a meu pai, se o moço não for comigo? Para que não veja eu o mal que a meu pai sobrevirá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.