Gênesis 41
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs VC
1 Basa teuꞌ dua, boe ma mane Masir nalamei, uni leo napadeiꞌ nai lee Nil a suu na.
1 Dois anos depois, o faraó teve um sonho: encontrava-se ele perto do Nilo,
2 Kekeneu te, nita sapi mapetaꞌ hitu. Rou nara makadidilan. Ara kalua remeꞌ lee ria mai, de raa nau nai naa.
2 de onde saíram sete vacas belas e gordas, que se puseram a pastar a verdura.
3 Basa boe ma, sapi fekeꞌ hitu kalua reme lee ria mai. Ao nara korau raan seli. Ara rapadei raneneaꞌ ro sapi mapetaꞌ sira.
3 Mas, eis que saíram em seguida do mesmo Nilo sete outras vacas, feias e magras, que vieram e se puseram ao lado das outras na margem do rio.
4 Basa de, sapi korauꞌ sira hitu si odo ra sapi mapeta sira hitu si. Boe ma maneꞌ a keke na aon.
4 As vacas feias e magras devoraram as sete vacas belas e gordas. E o faraó despertou.
5 Ta doo bea boeꞌ te, ana suku namanee seluꞌ bali. Ana nita hade neuꞌ puleꞌ hitu, kalua reme hade huu mapetaꞌ esa mai.
5 Adormeceu de novo e teve outro sonho: sete espigas grossas e belas saíam de uma mesma haste.
6 Basa de, nita seluꞌ hade lakaꞌ puleꞌ hitu. Ara mamale so, nana huu laꞌe ani hanas fo fuu neme moo soro aeꞌ a mai.
6 Mas eis que em seguida germinaram sete outras espigas, magras e ressequidas pelo vento do oriente.
7 Boe ma basa hade lakaꞌ sira odo ra hade neuꞌ kahituꞌ sira. Basa boe ma, maneꞌ a foa na aon. Besaꞌ ko bubuluꞌ nae, ana nalamei seluꞌ.
7 E as espigas magras devoraram as sete espigas grossas e cheias. E o faraó despertou: era um sonho.
8 Foa balahaa anan ria, maneꞌ a dale na ta tama soꞌ. De ana pareta lahenda ra reu raloo basa ladaꞌ ara, ma lahenda malelaꞌ fo rai Masir. Boe ma, ana tui si ria mei-afes na, tehuu ta hapu esa bisa nafada meis ria sosoa na boeꞌ.
8 Chegada a manhã, o faraó com o espírito preocupado, mandou chamar todos os mágicos e sábios do Egito. Contou-lhes seus sonhos, mas nenhum deles soube explicá-los.
9 Basa besaꞌ ko, pegawe fo urus maneꞌ a nininu na, nafarene Yusuf. De ana neu tui maneꞌ a nae, “Papa mane, au besaꞌ ko afarene.
9 Então o copeiro-mor disse-lhe: "Vou confessar a minha falta.
10 Maꞌulu na, papa mamanasa mo au o nonoo ka, de ena ami nai uma huhukuꞌ daleꞌ.
10 Um dia, tendo-se o faraó irado contra os seus servos, mandou-me meter na prisão em casa do chefe da guarda, com o padeiro-mor.
11 Hatuꞌ esa, boe ma ami dua malamei. Esaꞌko meis na, ma meis ara esaꞌko noꞌ sosoan.
11 Eis que uma noite tivemos nós dois um sonho, cada um o seu.
12 Nai uma huhukuꞌ ria daleꞌ boe, hapu lehenda Ibrani esa bei murianaꞌ. Malaka a soꞌu nan dadi malaka malalau nai uma huhuku dale. Ami tui ni meis mara. Boe ma ana nafada fee meis sira sosoan.
12 Ora, estava lá conosco um jovem hebreu, escravo do chefe da guarda. Contamos-lhe nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um o seu.
13 Huu ria na, de papa maneꞌ soꞌu ma seluꞌ au. Tehuu au nonoo ki ria, hapu huhuku mamates. Basa sira, natetu no lahenda Ibrani ria nafada na!”
13 E os acontecimentos confirmaram sua interpretação: eu fui restabelecido no meu cargo, e o outro foi pendurado."
14 Maneꞌ a namanene leoꞌ na, boe ma nadenu lahenda lai-lai reu rala Yusuf nai uma huhuku daleꞌ. Yusuf keu heni koromii na, kati papake nara, ma sasau aon, basa boe ma neu nataa maneꞌ a.
14 O faraó mandou chamar José, o qual foi, imediatamente, tirado do cárcere. Ele barbeou-se, trocou de roupas e apresentou-se diante do faraó.
15 Ana losa, boe ma maneꞌ a dedea nae, “Ana touꞌ on, e! Au alamei, tehuu ta hapu lahenda esa bisa nafada meis ria sosoa na boeꞌ. Tehuu lahenda rafada au rae, o bisa.”
15 Este disse-lhe: "Tive um sonho que ninguém pôde interpretar. Mas ouvi dizer de ti, que basta contar-te um sonho para que tu o expliques."
16 Boe ma Yusuf sipoꞌ nae, “Papa mane. Au boe ta alelaꞌ fa. Adaꞌ noi Manetualain riꞌ bisa nafada no matetuꞌ meis ria sosoa na. Ria tantu nau nafada hata malole neuꞌ papa mane.”
16 "Não sou eu, respondeu José, mas é Deus quem dará ao faraó uma explicação favorável."
17 Basa de maneꞌ a tui nae, “Nai au meis ka daleꞌ, apadeiꞌ nai lee Nil a suu na.
17 O faraó disse então a José: "Em meu sonho, eu estava à margem do Nilo,
18 Boe ma sapi mapetaꞌ hitu, rou nara makadidilan. Ara kalua remeꞌ lee ria daleꞌ mai, de reu raa nau nai lee a suu na.
18 e eis que do Nilo saíram sete vacas gordas e belas, que se puseram a pastar a verdura.
19 Basa boe ma sapi fekeꞌ hitu mai bali. Tehuu sapi sira korau raan seli. Nai dae Masir ia, au bei ta parna ita sapi korau rupa leo naꞌ fa!
19 E saíram em seguida sete outras vacas magras, feias e disformes, como jamais vi em todo o Egito.
20 Tehuu au heran an seli! Kekeneu te, sapi korau kahituꞌ sira, odo ra sapi mapeta kahituꞌ sira.
20 As vacas magras e feias devoraram as sete primeiras, as gordas,
21 Ara odo basa si, tehuu sira korau raroo. Basa boe ma, au edoꞌ a ao ka.
21 que entraram em seu ventre como se nada fossem, pois ficaram tão macilentas e feias como antes. Nesta altura despertei.
22 Basa de au suku amanee seluꞌ, boe ma alamei bali. Au ita hade neuꞌ puleꞌ hitu, kalua reme hade huu mapetaꞌ esa mai.
22 E tive outro sonho: vi elevar-se de uma mesma haste sete espigas cheias e belas.
23 Basa de, au ita seluꞌ, hade lakaꞌ puleꞌ hitu. Ara mamale so, nana huu ani hanas a fuu laꞌe si.
23 Mas eis que sete outras espigas medíocres, finas e queimadas pelo vento do oriente, germinaram em seguida;
24 Boe ma basa hade pule lakaꞌ sira, odo ra hade neuꞌ pule kahituꞌ sira. Basa de, au foa a ao ka. Au tui meis ria neuꞌ lahenda malelaꞌ ara, tehuu ta hapu esa bisa nafada sosoa na boeꞌ.”
24 e as espigas magras engoliram as sete belas espigas. Em vão contei tudo isto aos mágicos; nenhum deles pôde dar-me a explicação".
25 Basa de Yusuf nafada nae, “Papa mane. Meis sira dua sosoaꞌ esaꞌ a. Manetualain nafada memaꞌ papa maneꞌ, hata fo Ana sakaꞌ taon.
25 José disse ao faraó: "O {duplo} sonho do faraó reduz-se a um só. Deus revelou ao faraó o que ele vai fazer.
26 Meis ria sosoa na, leo iaꞌ: sapi mapetaꞌ kahituꞌ sira, ma hade neuꞌ pule kahituꞌ sira, nana fai betes teuꞌ hitu. Sira sosoan esaꞌ a.
26 As sete belas vacas são sete anos, e as sete belas espigas, igualmente, sete anos; o sonho é um só.
27 Boe ma sapi korauꞌ kahituꞌ sira, ma hade laka pule kahituꞌ sira, nana fai laas teuꞌ hitu.
27 As sete vacas magras e feias que saíram em seguida são também sete anos; e as sete espigas vazias e queimadas pelo vento do oriente serão sete anos de miséria.
28 De, Manetualain nafada memaꞌ so, hata fo Ana sakaꞌ taon. Ria sama leoꞌ bisinaꞌ a au afada so a.
28 É como eu disse ao faraó: Deus lhe revela o que vai fazer.
29 Neuꞌ ko ita hapu fai betes losa teuꞌ hitu, nai basa mamanaꞌ nai nusa Masir ia.
29 Haverá sete anos de grande abundância para todo o Egito.
30 — ausente —
30 Virão em seguida sete anos de miséria que farão esquecer toda a abundância no Egito. A fome devastará o país.
31 — ausente —
31 E a abundância do país não será mais notada, por causa da fome que se seguirá, porque será violenta.
32 Papa mane malamei matututiꞌ laiꞌ dua ria, nana sosoa na nae, Manetualain ator memaꞌ so. Ta dooꞌ a, te hata fo Ana ator a, mulai dadi so.
32 Se o sonho se repetiu duas vezes ao faraó, é que a coisa está bem decretada da parte de Deus, que vai apressar-se em executá-la.
33 Huu ria na, au ae leoꞌ ia: malole lenaꞌ papa mane saka ma lahenda malelaꞌ esa, fo bisa urus no malole. Basa nana soꞌu ni fo ator natalolole nusaꞌ ia.
33 Agora, pois, escolha o rei um homem sábio e prudente para pô-lo à testa do país.
34 Fai betes teu kahituꞌ sira neuꞌ ko hapu buna-boaꞌ dodouꞌ naan seli. De, malole lenaꞌ papa mane soꞌu ma lahenda fekeꞌ bali, ela rabubua basa buna-boaꞌ. Buna-boaꞌ sira ara bati si reuꞌ babatiꞌ lima fo pake babatiꞌ haa, ma peda babatiꞌ esa neuꞌ mana pareta mamana pepeda-fufuan.
34 Nomeie também o faraó administradores no país, que recolham a quinta parte das colheitas do Egito, durante os sete anos de abundância.
35 Ara muste tuka papa mane pareta ma, fo reu susu hade remeꞌ basa koroꞌ nai Masir ia. Basa nana ara muste radai hade sira reuꞌ mamanaꞌ pepeda-fufuaꞌ ara, fo ranea ratalolole si.
35 Eles ajuntarão todos os produtos destes bons anos que vêm, e armazenarão o trigo nas cidades, à disposição do faraó como provisões a conservar.
36 Fo ela losa teu laa-roes kahituꞌ sira, sona ita bei hapu nanaaꞌ. Ator leo naꞌ, sona ta hapu lahenda mate huu laas.”
36 Estes mantimentos formarão para o país uma reserva em previsão dos sete anos de fome que assolarão o Egito. Dessa forma o país não será arruinado pela fome."
37 Maneꞌ a no pegawe bau-ina nara ramanene Yusuf dedea nae leoꞌ na, boe ma ara sipoꞌ Yusuf nanaen ria.
37 Essas palavras agradaram o faraó e toda a sua gente.
38 Maneꞌ a dedea no pegawe nara nae, “Manetualain Dula-dale Na kuasa memaꞌ neuꞌ Yusuf so. Huu ria na, ita ta bisa hapu lahenda fekeꞌ lena nemeꞌ ria mai soꞌ.”
38 "Poderíamos, disse-lhes ele, encontrar um homem que tenha, tanto como este, o espírito de Deus?"
39 Boe ma maneꞌ a dedea no Yusuf nae, “Manetualain nafada basa ia ra neuꞌ o so. Besaꞌ ko ami bubuluꞌ mae, o ia nana lahenda malelaꞌ. Ma o duduꞌa-aafim lena neme basa lahenda ra mai.
39 E disse em seguida a José: "Pois que Deus te revelou tudo isto, não haverá ninguém tão prudente e tão sábio como tu.
40 Huu ria na, besaꞌ ia, au soꞌu o, dadi neuꞌ au lima boa ona ka. O dadi malaka nai au uma mana pareta ka. Ma neuꞌ ko basa anaraun kara tuka o pareta ma. Tehuu noi au riꞌ lena neme o mai.”
40 Tu mesmo serás posto à frente de toda a minha casa, e todo o meu povo obedecerá à tua palavra: só o trono me fará maior do que tu."
41 — ausente —
41 "Vês, disse-lhe ainda, eis que te ponho à testa de todo o Egito."
42 — ausente —
42 E o faraó, tirando o anel de sua mão, pôs na mão de José; e o fez revestir-se de vestes de linho fino e meteu-lhe ao pescoço um colar de ouro.
43 Boe ma maneꞌ a fee Yusuf kareta nomer dua na, fo saꞌe. Lahenda ruma ralai rauluꞌ kareta a, fo raloo rasarerei rae, “Ae! Soi enoꞌ, oo! Fee hada-horomata! Lahenda bauinaꞌ a sakaꞌ nesiꞌ ia!” No enoꞌ ria, maneꞌ a soꞌu na Yusuf dadi neuꞌ ria lima boa ona na nai dae Masir so.
43 E, fazendo-o montar no segundo dos seus carros, mandou que se clamasse diante dele: "Ajoelhai-vos!" É assim que ele foi posto à frente de todo o Egito,
44 Basa de maneꞌ a dedea no Yusuf nae, “Leo iaꞌ. O bubuluꞌ memaꞌ so, au ia nana maneꞌ. Tehuu au afada basa lahenda fo nai Masir ia so ae, maneniko o ta fee isin fa, sona ara ta bisa tao hata esa boeꞌ.”
44 e o faraó disse-lhe: "Sou eu o faraó: sem tua permissão não se moverá a mão nem o pé em toda a terra do Egito."
45 Basa boe ma maneꞌ a foi Yusuf nade, Safnat Panea, tuka lahenda Masir ara naden. Ana fee Yusuf sao ana fetoꞌ esa boe, nade Asnat. Yusuf arama na, nade Potifera. Ria riꞌ urus agama nai kota On. No ria na, Yusuf dadi lahenda bauinaꞌ nai dae Masir.
45 O faraó chamou a José Tsafenat-Paneac, e deu-lhe por mulher Asenet, filha de Putifar, sacerdote de On.
46 Tepoꞌ fo soꞌu Yusuf, nana teun telu hulu. Basa ria, boe ma ana laꞌo rule-feo basa mamanaꞌ nai dae Masir.
46 José tinha trinta anos quando se apresentou diante do faraó, o rei do Egito. Ele retirou-se da casa do faraó e percorreu todo o país.
47 Nai fai betes teuꞌ kahituꞌ sira, oka-tine nara buna-boan dodouꞌ na seli.
47 A terra produziu abundantemente durante os sete anos de fertilidade.
48 Basa de, Yusuf neu nabubua na basa buna-boaꞌ ara, fo ana peda si. Ana nabubua hade neme mamanaꞌ fo naneneaꞌ kota bea, sona ana peda adaꞌ kota ria mamana pepeda-fufuan.
48 José ajuntou todo o produto destes sete anos no Egito e os pôs em reserva nas cidades, e os mantimentos dos campos que estavam ao redor de cada cidade, guardou-os na mesma cidade.
49 Losaꞌ ana nabubua na hade dodouꞌ naan seli. Sama leoꞌ soroaeꞌ nai tasi a suu na, losaꞌ lahenda ta bisa uku-sudi rala si soꞌ.
49 José ajuntou trigo como a areia do mar, em tal quantidade que se não podia contar, pois que ela excedia a toda a medida.
50 Bei ta losa fai laas a boeꞌ, te Yusuf saon, Asnat, boki na ana touꞌ dua so.
50 Antes que viesse o ano de fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenet, filha de Putifar, sacerdote de On.
51 Boe ma Yusuf dedea nae, “Manetualain tao na au afarene heni doidoso ka so, tepoꞌ fo au kalua eme papa ka uma na mai.” Huu ria na, ana foi ana ulu na nade, Manase (fo sosoa na nae, ‘nafarene henin’).
51 José chamou ao primeiro Manassés, "porque, dizia ele, Deus fez-me esquecer de todo o meu trabalho e de toda a minha família."
52 Ana hapu ana nomer dua, boe ma ana dedea bali nae, “Au hapu doidoso dodouꞌ nai mamanaꞌ ia. Tehuu Manetualain fee au ua-naleꞌ so, ma au hapu anaꞌ nai ia.” Boe ma ana foi anaꞌ ria nade, Efraim.
52 Chamou ao segundo Efraim, "porque, disse ele, Deus tornou-me fecundo na terra de minha aflição."
53 Basa ria, boe ma fai betes teu kahituꞌ sira basan.
53 Tendo acabado os sete anos de abundância que houve no Egito,
54 Boe ma fai laas teu kahituꞌ ara mulai mai, natetu no maꞌulu na Yusuf dedea-nafadan. Nai mamana fekeꞌ, lahenda ra ramalaa so. Tehuu basa mamanaꞌ fo nai Masir, nanuu nanaaꞌ.
54 os sete anos de miséria começaram, assim como o tinha predito José. A fome assolou todos os países, mas havia pão em toda a terra do Egito.
55 Doo-doo, boe ma lahenda Masir ara mulai ramalaa. Basa de reu hule nanaaꞌ nai maneꞌ a. Boe ma maneꞌ a nadenu si leo Yusuf reu, fo tuka Yusuf pareta na.
55 Em seguida houve fome também no Egito, e o povo clamou ao faraó pedindo pão. Este disse a todos os egípcios: "Ide a José, e fazei o que ele vos disser."
56 Tehuu fai laas ria tamba, losaꞌ basa mamanaꞌ nai Masir boe laꞌe belaꞌ. Boe ma Yusuf mulai hai hade neme mamana pepeda-fufuaꞌ ara mai, fo seꞌo fee lahenda Masir ara.
56 Como a fome assolasse toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendeu víveres aos egípcios. Mas a penúria cresceu no Egito.
57 Basa de, lahenda reme basa mamanaꞌ ara leo Masir reu, asa nanaaꞌ neme Yusuf mai. Nana huu fai laas ria tebe masalae naan seli.
57 E de toda a terra vinha-se ao Egito comprar trigo a José, porque a fome era violenta em toda a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.