Gênesis 41

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Basa teuꞌ dua, boe ma mane Masir nalamei, uni leo napadeiꞌ nai lee Nil a suu na.
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou, e eis que estava em pé junto ao rio.
2 Kekeneu te, nita sapi mapetaꞌ hitu. Rou nara makadidilan. Ara kalua remeꞌ lee ria mai, de raa nau nai naa.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Basa boe ma, sapi fekeꞌ hitu kalua reme lee ria mai. Ao nara korau raan seli. Ara rapadei raneneaꞌ ro sapi mapetaꞌ sira.
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 Basa de, sapi korauꞌ sira hitu si odo ra sapi mapeta sira hitu si. Boe ma maneꞌ a keke na aon.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne, comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então acordou Faraó.
5 Ta doo bea boeꞌ te, ana suku namanee seluꞌ bali. Ana nita hade neuꞌ puleꞌ hitu, kalua reme hade huu mapetaꞌ esa mai.
5 Depois dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Basa de, nita seluꞌ hade lakaꞌ puleꞌ hitu. Ara mamale so, nana huu laꞌe ani hanas fo fuu neme moo soro aeꞌ a mai.
6 E eis que sete espigas miúdas, e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
7 Boe ma basa hade lakaꞌ sira odo ra hade neuꞌ kahituꞌ sira. Basa boe ma, maneꞌ a foa na aon. Besaꞌ ko bubuluꞌ nae, ana nalamei seluꞌ.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Foa balahaa anan ria, maneꞌ a dale na ta tama soꞌ. De ana pareta lahenda ra reu raloo basa ladaꞌ ara, ma lahenda malelaꞌ fo rai Masir. Boe ma, ana tui si ria mei-afes na, tehuu ta hapu esa bisa nafada meis ria sosoa na boeꞌ.
8 E aconteceu que pela manhã o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Basa besaꞌ ko, pegawe fo urus maneꞌ a nininu na, nafarene Yusuf. De ana neu tui maneꞌ a nae, “Papa mane, au besaꞌ ko afarene.
9 Então falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Das minhas ofensas me lembro hoje:
10 Maꞌulu na, papa mamanasa mo au o nonoo ka, de ena ami nai uma huhukuꞌ daleꞌ.
10 Estando Faraó muito indignado contra os seus servos, e pondo-me sob prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 Hatuꞌ esa, boe ma ami dua malamei. Esaꞌko meis na, ma meis ara esaꞌko noꞌ sosoan.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, cada um conforme a interpretação do seu sonho.
12 Nai uma huhukuꞌ ria daleꞌ boe, hapu lehenda Ibrani esa bei murianaꞌ. Malaka a soꞌu nan dadi malaka malalau nai uma huhuku dale. Ami tui ni meis mara. Boe ma ana nafada fee meis sira sosoan.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os nossos sonhos e ele no-los interpretou, a cada um conforme o seu sonho.
13 Huu ria na, de papa maneꞌ soꞌu ma seluꞌ au. Tehuu au nonoo ki ria, hapu huhuku mamates. Basa sira, natetu no lahenda Ibrani ria nafada na!”
13 E como ele nos interpretou, assim aconteceu; a mim me foi restituído o meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Maneꞌ a namanene leoꞌ na, boe ma nadenu lahenda lai-lai reu rala Yusuf nai uma huhuku daleꞌ. Yusuf keu heni koromii na, kati papake nara, ma sasau aon, basa boe ma neu nataa maneꞌ a.
14 Então mandou Faraó chamar a José, e o fizeram sair logo do cárcere; e barbeou-se e mudou as suas roupas e apresentou-se a Faraó.
15 Ana losa, boe ma maneꞌ a dedea nae, “Ana touꞌ on, e! Au alamei, tehuu ta hapu lahenda esa bisa nafada meis ria sosoa na boeꞌ. Tehuu lahenda rafada au rae, o bisa.”
15 E Faraó disse a José: Eu tive um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que quando ouves um sonho o interpretas.
16 Boe ma Yusuf sipoꞌ nae, “Papa mane. Au boe ta alelaꞌ fa. Adaꞌ noi Manetualain riꞌ bisa nafada no matetuꞌ meis ria sosoa na. Ria tantu nau nafada hata malole neuꞌ papa mane.”
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Basa de maneꞌ a tui nae, “Nai au meis ka daleꞌ, apadeiꞌ nai lee Nil a suu na.
17 Então disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na margem do rio,
18 Boe ma sapi mapetaꞌ hitu, rou nara makadidilan. Ara kalua remeꞌ lee ria daleꞌ mai, de reu raa nau nai lee a suu na.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista, e pastavam no prado.
19 Basa boe ma sapi fekeꞌ hitu mai bali. Tehuu sapi sira korau raan seli. Nai dae Masir ia, au bei ta parna ita sapi korau rupa leo naꞌ fa!
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Tehuu au heran an seli! Kekeneu te, sapi korau kahituꞌ sira, odo ra sapi mapeta kahituꞌ sira.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Ara odo basa si, tehuu sira korau raroo. Basa boe ma, au edoꞌ a ao ka.
21 E entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado; porque o seu parecer era feio como no princípio. Então acordei.
22 Basa de au suku amanee seluꞌ, boe ma alamei bali. Au ita hade neuꞌ puleꞌ hitu, kalua reme hade huu mapetaꞌ esa mai.
22 Depois vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas;
23 Basa de, au ita seluꞌ, hade lakaꞌ puleꞌ hitu. Ara mamale so, nana huu ani hanas a fuu laꞌe si.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
24 Boe ma basa hade pule lakaꞌ sira, odo ra hade neuꞌ pule kahituꞌ sira. Basa de, au foa a ao ka. Au tui meis ria neuꞌ lahenda malelaꞌ ara, tehuu ta hapu esa bisa nafada sosoa na boeꞌ.”
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Basa de Yusuf nafada nae, “Papa mane. Meis sira dua sosoaꞌ esaꞌ a. Manetualain nafada memaꞌ papa maneꞌ, hata fo Ana sakaꞌ taon.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
26 Meis ria sosoa na, leo iaꞌ: sapi mapetaꞌ kahituꞌ sira, ma hade neuꞌ pule kahituꞌ sira, nana fai betes teuꞌ hitu. Sira sosoan esaꞌ a.
26 As sete vacas formosas são sete anos, as sete espigas formosas também são sete anos, o sonho é um só.
27 Boe ma sapi korauꞌ kahituꞌ sira, ma hade laka pule kahituꞌ sira, nana fai laas teuꞌ hitu.
27 E as sete vacas feias à vista e magras, que subiam depois delas, são sete anos, e as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental, serão sete anos de fome.
28 De, Manetualain nafada memaꞌ so, hata fo Ana sakaꞌ taon. Ria sama leoꞌ bisinaꞌ a au afada so a.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 Neuꞌ ko ita hapu fai betes losa teuꞌ hitu, nai basa mamanaꞌ nai nusa Masir ia.
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 E depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 — ausente —
31 E não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois; porquanto será gravíssima.
32 Papa mane malamei matututiꞌ laiꞌ dua ria, nana sosoa na nae, Manetualain ator memaꞌ so. Ta dooꞌ a, te hata fo Ana ator a, mulai dadi so.
32 E que o sonho foi repetido duas vezes a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e Deus se apressa em fazê-la.
33 Huu ria na, au ae leoꞌ ia: malole lenaꞌ papa mane saka ma lahenda malelaꞌ esa, fo bisa urus no malole. Basa nana soꞌu ni fo ator natalolole nusaꞌ ia.
33 Portanto, Faraó previna-se agora de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Fai betes teu kahituꞌ sira neuꞌ ko hapu buna-boaꞌ dodouꞌ naan seli. De, malole lenaꞌ papa mane soꞌu ma lahenda fekeꞌ bali, ela rabubua basa buna-boaꞌ. Buna-boaꞌ sira ara bati si reuꞌ babatiꞌ lima fo pake babatiꞌ haa, ma peda babatiꞌ esa neuꞌ mana pareta mamana pepeda-fufuan.
34 Faça isso Faraó e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura,
35 Ara muste tuka papa mane pareta ma, fo reu susu hade remeꞌ basa koroꞌ nai Masir ia. Basa nana ara muste radai hade sira reuꞌ mamanaꞌ pepeda-fufuaꞌ ara, fo ranea ratalolole si.
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem o trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Fo ela losa teu laa-roes kahituꞌ sira, sona ita bei hapu nanaaꞌ. Ator leo naꞌ, sona ta hapu lahenda mate huu laas.”
36 Assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Maneꞌ a no pegawe bau-ina nara ramanene Yusuf dedea nae leoꞌ na, boe ma ara sipoꞌ Yusuf nanaen ria.
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Maneꞌ a dedea no pegawe nara nae, “Manetualain Dula-dale Na kuasa memaꞌ neuꞌ Yusuf so. Huu ria na, ita ta bisa hapu lahenda fekeꞌ lena nemeꞌ ria mai soꞌ.”
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um homem como este em quem haja o espírito de Deus?
39 Boe ma maneꞌ a dedea no Yusuf nae, “Manetualain nafada basa ia ra neuꞌ o so. Besaꞌ ko ami bubuluꞌ mae, o ia nana lahenda malelaꞌ. Ma o duduꞌa-aafim lena neme basa lahenda ra mai.
39 Depois disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Huu ria na, besaꞌ ia, au soꞌu o, dadi neuꞌ au lima boa ona ka. O dadi malaka nai au uma mana pareta ka. Ma neuꞌ ko basa anaraun kara tuka o pareta ma. Tehuu noi au riꞌ lena neme o mai.”
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo, somente no trono eu serei maior que tu.
41 — ausente —
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 — ausente —
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de roupas de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Boe ma maneꞌ a fee Yusuf kareta nomer dua na, fo saꞌe. Lahenda ruma ralai rauluꞌ kareta a, fo raloo rasarerei rae, “Ae! Soi enoꞌ, oo! Fee hada-horomata! Lahenda bauinaꞌ a sakaꞌ nesiꞌ ia!” No enoꞌ ria, maneꞌ a soꞌu na Yusuf dadi neuꞌ ria lima boa ona na nai dae Masir so.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Basa de maneꞌ a dedea no Yusuf nae, “Leo iaꞌ. O bubuluꞌ memaꞌ so, au ia nana maneꞌ. Tehuu au afada basa lahenda fo nai Masir ia so ae, maneniko o ta fee isin fa, sona ara ta bisa tao hata esa boeꞌ.”
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 Basa boe ma maneꞌ a foi Yusuf nade, Safnat Panea, tuka lahenda Masir ara naden. Ana fee Yusuf sao ana fetoꞌ esa boe, nade Asnat. Yusuf arama na, nade Potifera. Ria riꞌ urus agama nai kota On. No ria na, Yusuf dadi lahenda bauinaꞌ nai dae Masir.
45 E Faraó chamou a José de Zafenate-Panéia, e deu-lhe por mulher a Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 Tepoꞌ fo soꞌu Yusuf, nana teun telu hulu. Basa ria, boe ma ana laꞌo rule-feo basa mamanaꞌ nai dae Masir.
46 E José era da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Nai fai betes teuꞌ kahituꞌ sira, oka-tine nara buna-boan dodouꞌ na seli.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Basa de, Yusuf neu nabubua na basa buna-boaꞌ ara, fo ana peda si. Ana nabubua hade neme mamanaꞌ fo naneneaꞌ kota bea, sona ana peda adaꞌ kota ria mamana pepeda-fufuan.
48 E ele ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas mesmas o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Losaꞌ ana nabubua na hade dodouꞌ naan seli. Sama leoꞌ soroaeꞌ nai tasi a suu na, losaꞌ lahenda ta bisa uku-sudi rala si soꞌ.
49 Assim ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porquanto não havia numeração.
50 Bei ta losa fai laas a boeꞌ, te Yusuf saon, Asnat, boki na ana touꞌ dua so.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse um ano de fome), que lhe deu Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Boe ma Yusuf dedea nae, “Manetualain tao na au afarene heni doidoso ka so, tepoꞌ fo au kalua eme papa ka uma na mai.” Huu ria na, ana foi ana ulu na nade, Manase (fo sosoa na nae, ‘nafarene henin’).
51 E chamou José ao primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Ana hapu ana nomer dua, boe ma ana dedea bali nae, “Au hapu doidoso dodouꞌ nai mamanaꞌ ia. Tehuu Manetualain fee au ua-naleꞌ so, ma au hapu anaꞌ nai ia.” Boe ma ana foi anaꞌ ria nade, Efraim.
52 E ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Basa ria, boe ma fai betes teu kahituꞌ sira basan.
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito.
54 Boe ma fai laas teu kahituꞌ ara mulai mai, natetu no maꞌulu na Yusuf dedea-nafadan. Nai mamana fekeꞌ, lahenda ra ramalaa so. Tehuu basa mamanaꞌ fo nai Masir, nanuu nanaaꞌ.
54 E começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Doo-doo, boe ma lahenda Masir ara mulai ramalaa. Basa de reu hule nanaaꞌ nai maneꞌ a. Boe ma maneꞌ a nadenu si leo Yusuf reu, fo tuka Yusuf pareta na.
55 E tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Tehuu fai laas ria tamba, losaꞌ basa mamanaꞌ nai Masir boe laꞌe belaꞌ. Boe ma Yusuf mulai hai hade neme mamana pepeda-fufuaꞌ ara mai, fo seꞌo fee lahenda Masir ara.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento, e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Basa de, lahenda reme basa mamanaꞌ ara leo Masir reu, asa nanaaꞌ neme Yusuf mai. Nana huu fai laas ria tebe masalae naan seli.
57 E de todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.