Gênesis 41
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs BKJ
1 Basa teuꞌ dua, boe ma mane Masir nalamei, uni leo napadeiꞌ nai lee Nil a suu na.
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 Kekeneu te, nita sapi mapetaꞌ hitu. Rou nara makadidilan. Ara kalua remeꞌ lee ria mai, de raa nau nai naa.
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 Basa boe ma, sapi fekeꞌ hitu kalua reme lee ria mai. Ao nara korau raan seli. Ara rapadei raneneaꞌ ro sapi mapetaꞌ sira.
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 Basa de, sapi korauꞌ sira hitu si odo ra sapi mapeta sira hitu si. Boe ma maneꞌ a keke na aon.
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 Ta doo bea boeꞌ te, ana suku namanee seluꞌ bali. Ana nita hade neuꞌ puleꞌ hitu, kalua reme hade huu mapetaꞌ esa mai.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 Basa de, nita seluꞌ hade lakaꞌ puleꞌ hitu. Ara mamale so, nana huu laꞌe ani hanas fo fuu neme moo soro aeꞌ a mai.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 Boe ma basa hade lakaꞌ sira odo ra hade neuꞌ kahituꞌ sira. Basa boe ma, maneꞌ a foa na aon. Besaꞌ ko bubuluꞌ nae, ana nalamei seluꞌ.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Foa balahaa anan ria, maneꞌ a dale na ta tama soꞌ. De ana pareta lahenda ra reu raloo basa ladaꞌ ara, ma lahenda malelaꞌ fo rai Masir. Boe ma, ana tui si ria mei-afes na, tehuu ta hapu esa bisa nafada meis ria sosoa na boeꞌ.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Basa besaꞌ ko, pegawe fo urus maneꞌ a nininu na, nafarene Yusuf. De ana neu tui maneꞌ a nae, “Papa mane, au besaꞌ ko afarene.
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 Maꞌulu na, papa mamanasa mo au o nonoo ka, de ena ami nai uma huhukuꞌ daleꞌ.
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 Hatuꞌ esa, boe ma ami dua malamei. Esaꞌko meis na, ma meis ara esaꞌko noꞌ sosoan.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Nai uma huhukuꞌ ria daleꞌ boe, hapu lehenda Ibrani esa bei murianaꞌ. Malaka a soꞌu nan dadi malaka malalau nai uma huhuku dale. Ami tui ni meis mara. Boe ma ana nafada fee meis sira sosoan.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Huu ria na, de papa maneꞌ soꞌu ma seluꞌ au. Tehuu au nonoo ki ria, hapu huhuku mamates. Basa sira, natetu no lahenda Ibrani ria nafada na!”
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 Maneꞌ a namanene leoꞌ na, boe ma nadenu lahenda lai-lai reu rala Yusuf nai uma huhuku daleꞌ. Yusuf keu heni koromii na, kati papake nara, ma sasau aon, basa boe ma neu nataa maneꞌ a.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Ana losa, boe ma maneꞌ a dedea nae, “Ana touꞌ on, e! Au alamei, tehuu ta hapu lahenda esa bisa nafada meis ria sosoa na boeꞌ. Tehuu lahenda rafada au rae, o bisa.”
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 Boe ma Yusuf sipoꞌ nae, “Papa mane. Au boe ta alelaꞌ fa. Adaꞌ noi Manetualain riꞌ bisa nafada no matetuꞌ meis ria sosoa na. Ria tantu nau nafada hata malole neuꞌ papa mane.”
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 Basa de maneꞌ a tui nae, “Nai au meis ka daleꞌ, apadeiꞌ nai lee Nil a suu na.
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 Boe ma sapi mapetaꞌ hitu, rou nara makadidilan. Ara kalua remeꞌ lee ria daleꞌ mai, de reu raa nau nai lee a suu na.
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Basa boe ma sapi fekeꞌ hitu mai bali. Tehuu sapi sira korau raan seli. Nai dae Masir ia, au bei ta parna ita sapi korau rupa leo naꞌ fa!
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Tehuu au heran an seli! Kekeneu te, sapi korau kahituꞌ sira, odo ra sapi mapeta kahituꞌ sira.
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 Ara odo basa si, tehuu sira korau raroo. Basa boe ma, au edoꞌ a ao ka.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 Basa de au suku amanee seluꞌ, boe ma alamei bali. Au ita hade neuꞌ puleꞌ hitu, kalua reme hade huu mapetaꞌ esa mai.
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 Basa de, au ita seluꞌ, hade lakaꞌ puleꞌ hitu. Ara mamale so, nana huu ani hanas a fuu laꞌe si.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 Boe ma basa hade pule lakaꞌ sira, odo ra hade neuꞌ pule kahituꞌ sira. Basa de, au foa a ao ka. Au tui meis ria neuꞌ lahenda malelaꞌ ara, tehuu ta hapu esa bisa nafada sosoa na boeꞌ.”
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 Basa de Yusuf nafada nae, “Papa mane. Meis sira dua sosoaꞌ esaꞌ a. Manetualain nafada memaꞌ papa maneꞌ, hata fo Ana sakaꞌ taon.
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 Meis ria sosoa na, leo iaꞌ: sapi mapetaꞌ kahituꞌ sira, ma hade neuꞌ pule kahituꞌ sira, nana fai betes teuꞌ hitu. Sira sosoan esaꞌ a.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 Boe ma sapi korauꞌ kahituꞌ sira, ma hade laka pule kahituꞌ sira, nana fai laas teuꞌ hitu.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 De, Manetualain nafada memaꞌ so, hata fo Ana sakaꞌ taon. Ria sama leoꞌ bisinaꞌ a au afada so a.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 Neuꞌ ko ita hapu fai betes losa teuꞌ hitu, nai basa mamanaꞌ nai nusa Masir ia.
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 — ausente —
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 — ausente —
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Papa mane malamei matututiꞌ laiꞌ dua ria, nana sosoa na nae, Manetualain ator memaꞌ so. Ta dooꞌ a, te hata fo Ana ator a, mulai dadi so.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 Huu ria na, au ae leoꞌ ia: malole lenaꞌ papa mane saka ma lahenda malelaꞌ esa, fo bisa urus no malole. Basa nana soꞌu ni fo ator natalolole nusaꞌ ia.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Fai betes teu kahituꞌ sira neuꞌ ko hapu buna-boaꞌ dodouꞌ naan seli. De, malole lenaꞌ papa mane soꞌu ma lahenda fekeꞌ bali, ela rabubua basa buna-boaꞌ. Buna-boaꞌ sira ara bati si reuꞌ babatiꞌ lima fo pake babatiꞌ haa, ma peda babatiꞌ esa neuꞌ mana pareta mamana pepeda-fufuan.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Ara muste tuka papa mane pareta ma, fo reu susu hade remeꞌ basa koroꞌ nai Masir ia. Basa nana ara muste radai hade sira reuꞌ mamanaꞌ pepeda-fufuaꞌ ara, fo ranea ratalolole si.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Fo ela losa teu laa-roes kahituꞌ sira, sona ita bei hapu nanaaꞌ. Ator leo naꞌ, sona ta hapu lahenda mate huu laas.”
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Maneꞌ a no pegawe bau-ina nara ramanene Yusuf dedea nae leoꞌ na, boe ma ara sipoꞌ Yusuf nanaen ria.
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Maneꞌ a dedea no pegawe nara nae, “Manetualain Dula-dale Na kuasa memaꞌ neuꞌ Yusuf so. Huu ria na, ita ta bisa hapu lahenda fekeꞌ lena nemeꞌ ria mai soꞌ.”
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Boe ma maneꞌ a dedea no Yusuf nae, “Manetualain nafada basa ia ra neuꞌ o so. Besaꞌ ko ami bubuluꞌ mae, o ia nana lahenda malelaꞌ. Ma o duduꞌa-aafim lena neme basa lahenda ra mai.
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 Huu ria na, besaꞌ ia, au soꞌu o, dadi neuꞌ au lima boa ona ka. O dadi malaka nai au uma mana pareta ka. Ma neuꞌ ko basa anaraun kara tuka o pareta ma. Tehuu noi au riꞌ lena neme o mai.”
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 — ausente —
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 — ausente —
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 Boe ma maneꞌ a fee Yusuf kareta nomer dua na, fo saꞌe. Lahenda ruma ralai rauluꞌ kareta a, fo raloo rasarerei rae, “Ae! Soi enoꞌ, oo! Fee hada-horomata! Lahenda bauinaꞌ a sakaꞌ nesiꞌ ia!” No enoꞌ ria, maneꞌ a soꞌu na Yusuf dadi neuꞌ ria lima boa ona na nai dae Masir so.
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Basa de maneꞌ a dedea no Yusuf nae, “Leo iaꞌ. O bubuluꞌ memaꞌ so, au ia nana maneꞌ. Tehuu au afada basa lahenda fo nai Masir ia so ae, maneniko o ta fee isin fa, sona ara ta bisa tao hata esa boeꞌ.”
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Basa boe ma maneꞌ a foi Yusuf nade, Safnat Panea, tuka lahenda Masir ara naden. Ana fee Yusuf sao ana fetoꞌ esa boe, nade Asnat. Yusuf arama na, nade Potifera. Ria riꞌ urus agama nai kota On. No ria na, Yusuf dadi lahenda bauinaꞌ nai dae Masir.
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 Tepoꞌ fo soꞌu Yusuf, nana teun telu hulu. Basa ria, boe ma ana laꞌo rule-feo basa mamanaꞌ nai dae Masir.
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 Nai fai betes teuꞌ kahituꞌ sira, oka-tine nara buna-boan dodouꞌ na seli.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 Basa de, Yusuf neu nabubua na basa buna-boaꞌ ara, fo ana peda si. Ana nabubua hade neme mamanaꞌ fo naneneaꞌ kota bea, sona ana peda adaꞌ kota ria mamana pepeda-fufuan.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Losaꞌ ana nabubua na hade dodouꞌ naan seli. Sama leoꞌ soroaeꞌ nai tasi a suu na, losaꞌ lahenda ta bisa uku-sudi rala si soꞌ.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Bei ta losa fai laas a boeꞌ, te Yusuf saon, Asnat, boki na ana touꞌ dua so.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Boe ma Yusuf dedea nae, “Manetualain tao na au afarene heni doidoso ka so, tepoꞌ fo au kalua eme papa ka uma na mai.” Huu ria na, ana foi ana ulu na nade, Manase (fo sosoa na nae, ‘nafarene henin’).
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 Ana hapu ana nomer dua, boe ma ana dedea bali nae, “Au hapu doidoso dodouꞌ nai mamanaꞌ ia. Tehuu Manetualain fee au ua-naleꞌ so, ma au hapu anaꞌ nai ia.” Boe ma ana foi anaꞌ ria nade, Efraim.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 Basa ria, boe ma fai betes teu kahituꞌ sira basan.
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 Boe ma fai laas teu kahituꞌ ara mulai mai, natetu no maꞌulu na Yusuf dedea-nafadan. Nai mamana fekeꞌ, lahenda ra ramalaa so. Tehuu basa mamanaꞌ fo nai Masir, nanuu nanaaꞌ.
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Doo-doo, boe ma lahenda Masir ara mulai ramalaa. Basa de reu hule nanaaꞌ nai maneꞌ a. Boe ma maneꞌ a nadenu si leo Yusuf reu, fo tuka Yusuf pareta na.
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Tehuu fai laas ria tamba, losaꞌ basa mamanaꞌ nai Masir boe laꞌe belaꞌ. Boe ma Yusuf mulai hai hade neme mamana pepeda-fufuaꞌ ara mai, fo seꞌo fee lahenda Masir ara.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Basa de, lahenda reme basa mamanaꞌ ara leo Masir reu, asa nanaaꞌ neme Yusuf mai. Nana huu fai laas ria tebe masalae naan seli.
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.