Gênesis 32

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Basa de, Yakob asa laꞌo raroo. Boe ma Manetualain eilaꞌo-limalopen reme nusatetu-ikutemaꞌ a mai raneta roo ni.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Ana nita si boe ma, dedea nae, “Ia nana Manetualain soldadu nara mamana hahaen ia, ma!” Huu ria na, de ana fee mamanaꞌ ria, nadeꞌ Mahanaim (sosoa na nae, ‘mamana hahaeꞌ dua’).
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Basa boe ma Yakob nadenu ata ni hida, laꞌo rauluꞌ leo nusa Edom (riꞌ, Seir), fo reu rafada aꞌan Esau rae, ana noi mai.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Yakob nafada ata nara nae, “Emi meu mafada aꞌa ki Esau mae leo iaꞌ: ‘Papa Esau! Papa ata ma, fo fadim Yakob haitua haraoe soda-moleꞌ dodouꞌ neuꞌ papa. Neme maulu na au lalaꞌo ka, losaꞌ besaꞌ ia, papa atam ia leo nai toꞌo Laban uma na.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Besaꞌ ia papa ata mi ia, nanuu sapi, keledei, bibilopo-kedaeꞌ, ma ata touꞌ ma inaꞌ. Au adenu lahenda ia ra mai rauluꞌ, reni haraoeꞌ fee papa rae au sakaꞌ mai. Au amahehenaꞌ, papa nau sipo ami no dale loaꞌ.’ ” Boe ma lahenda sira reu.
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Tepoꞌ fo fali seluꞌ leo Yakob mai, ara tui rae, “Ami meu de maneta mo papa ka aꞌam Esau so. Besaꞌ ia ana tuka mai nai deaꞌ ia, noo touꞌ natunhaa, fo nau raneta ro papa.”
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Yakob namanene leoꞌ na, boe ma tende na toko, ma ana bii namateꞌ aon. Basa de, ana bati lahenda nara ma banda ra katemaꞌ asa, reuꞌ bubuaꞌ dua.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Ana afi nae, “Maneniko Esau mai, fo neu suu bubua masososaꞌ a, na bubua kadua a bisa ralai *ra ao nara.”
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Basa boe ma Yakob hule-haradoi nae, “Oo Manetualain! Manetualain fo riꞌ baꞌi Abraham, ma au papa ki Isak doꞌo-tabe a. Mamanene au dei! Tepoꞌ fo, Manetualain madenu au fali seluꞌ leo kileoboboki kara uu, nai nusaꞌ ia. Manetualain helu mae neuꞌ ko ator, fo tao matetu basa-basan.
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Au ta araa sipoꞌ Manetualain susue-lalaim, no nasuru-nahapa ma. Maulu na tepoꞌ fo au hana lee Yarden ia, au uni adaꞌ noi teteꞌe. Tehuu besaꞌ ia au fali mai, uni lahenda bubuaꞌ dua, ma banda-manuꞌ boe.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Au biiꞌ, bosoꞌ losa aꞌa Esau mai suu, fo tao namate ami basa. De, au hule fo Manetualain poꞌi-tata ma au, ma basa sao-ana kara, neme aꞌa Esau mai.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Manetualain helu mae fee au ua-naleꞌ dodouꞌ, ma tao ma au tititi-nonosi kara ramefu, sama leoꞌ soroaeꞌ nai tasiꞌ a suu na, de lahenda ta reke rala si fa.”
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Basa de Yakob suku neuꞌ mamanaꞌ ria. Balahaaꞌ, boe ma ana heo banda, fo nau parseen aꞌa na.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Ana heo na kedae inaꞌ natun dua, maneꞌ dua hulu, bibi-lopo inaꞌ natun dua, maneꞌ dua hulu,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 onta inaꞌ telu hulu, roo ana mana susu nara, sapi inaꞌ haa hulu, sapi maneꞌ sanahulu, keledei inaꞌ dua hulu, ma keledei maneꞌ sanahulu.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Basa de, ana heo banda sira, rupaꞌ esaꞌ ko noꞌ bubuan. Ana fee bubuaꞌ sira esaꞌko noꞌ manafoon. Ana nafada si nae, “Emi laꞌo mauluꞌ. Neuꞌ ko au tuka dea. Tehuu emi manea, fo ela bubuaꞌ esa doo a baiꞌ nemeꞌ esa mai.”
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Basa de, Yakob pareta manafoo nemeꞌ bubua masososaꞌ a nae, “Maneniko aꞌa Esau naneta no o, ma natane nae, ‘O sakaꞌ leo beaꞌ mu? O ia nana bea atan? Banda ia ra, nana bea nuun?’
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 Na, emi muste mataa mae, ‘Banda ia ra, nana papa ata mi Yakob nuun. Ana haitua fee aꞌan, papa Esau. Ana bei mai nai deaꞌ.’ ”
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 — ausente —
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 — ausente —
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 De ana haitua nauluꞌ banda sira. Tehuu hatun ria, ana bei nahaniꞌ na.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Hatun ria, Yakob foa na aon, boe ma ana ator saon dua si, ma sao uma dalen dua si, ma anan sanahulu esa, fo lena leo lee Yabok a seriꞌ reu.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Fai fo basa si losa seriꞌ, boe ma ana haitua basa hata posaka nara naaꞌ reu.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Tehuu Yakob mesaꞌ ana nahaniꞌ ria. Boe ma touꞌ esa mai, de dua si rakale ao, losaꞌ lole maluaꞌ.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Touꞌ a nameda nan sakaꞌ seki ni, boe ma ana fae fee Yakob neuꞌ pau na, losaꞌ dui sesesu na osiꞌ neme mamana na mai.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Boe ma touꞌ ria nae, “Poꞌi au leo, huu fo ledo a sakaꞌ tii mai riaꞌ so.”
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Boe ma touꞌ ria natane nae, “O nade, bea?”
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Basa de, touꞌ ria dedea nae, “O ta nade Yakob soꞌ. Mulai besaꞌ ia lahenda raloo o, sona rae, Israel, nana huu o soaꞌ lahenda dae-bafoꞌ a, ma Manetualain, losaꞌ o maseki.” (Nadeꞌ Israel sosoa na nae, ‘nakale ao no Manetualain’.)
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Boe ma Yakob natane nae, “O nade, bea?”
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Basa boe ma Yakob dedea nae, “Au ita mataꞌ Manetualain so, tehuu au bei asoda.” Huu ria na, ana fee mamanaꞌ ria nade, Peniꞌel, sosoa na nae, ‘Manetualain mata-idun’.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Yakob laꞌo ela mamanaꞌ ria nana ledo a demaꞌ a so. Tehuu ana laꞌo noi sekaꞌ a, nana huu pau na osiꞌ.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Huu ria na, losaꞌ besaꞌ ia lahenda Israel ara raluli banda paa pau buꞌu, nana huu Manetualain fae nalutu sira baꞌin Yakob pau buꞌu na.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.