Gênesis 25
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NVT
1 Abraham sao seluꞌ inaꞌ esa, nade Ketura.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Ketura boki fee ni anaꞌ. Nade nara siꞌ: Simran, Yoksan, Medan, Midian, Isbak, ma Sua.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Yoksan ana nara, siꞌ Seba ma Dedan. Dedan tititi-nonosin, siꞌ lahenda Asyur, Letus, ma lahenda Leum ara.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 Midian ana nara, siꞌ: Efa, Efer, Henok, Abida, ma Eldaa. Basa sira nana, Ketura tititi-nonosin.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 — ausente —
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 — ausente —
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 — ausente —
7 Abraão viveu 175 anos
8 — ausente —
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 — ausente —
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 — ausente —
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Abraham mate ni, basa boe ma Manetualain fee ua-naleꞌ neuꞌ Isak, losaꞌ ana nasoda no mole-dame. Tepoꞌ ria, Isak leo naneneaꞌ oe dodoluꞌ esa, nade Beer Lahai Roi.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Ia nana Ismael tutui na. Ria nana, Abraham no sao murin Hagar anan. Hagar nana, Sara atan neme Masir mai.
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 — ausente —
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 — ausente —
14 Misma, Dumá, Massá,
15 — ausente —
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 — ausente —
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 Ismael maten neuꞌ teu ni natun esa telu hulu hitu.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Tehuu tititi-nonosi nara, esa musu no esa. De ara leo kofela mulai remeꞌ Hawila losa Syur, natoo no nusa Masir, naroo neu losa Asyur.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Ia nana Abraham anan Isak tutui na.
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 Tepoꞌ fo Isak sao Ribka, nana Isak teun haa hulu. Ribka papa ni, Betuel. Ma naa ni, Laban. Sira nana, lahenda Aram, reme Padan Aram mai.
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Ribka ta boki fa. Huu ria na, de Isak hule-haradoi neuꞌ MANETUALAIN ela Ribka boki. Manetualain namanene huhule-haradoi na, boe ma Ribka nairu.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Sekonaa te, ana nairu ana kaduaꞌ. Tehuu anaꞌ sira rafifiti raroo nai inan tein daleꞌ. Boe ma Ribka natane nai dalen daleꞌ nae, “Ubeaꞌ taon de ana kaduaꞌ ia ra, leo iaꞌ?” Basa de ana natane neuꞌ MANETUALAIN.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 MANETUALAIN nataa nae,
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Losa fai boboki na, boe ma Ribka boki ana kaduaꞌ, touꞌ mesan.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 Ana uluꞌ a rou na pilas, ma ao-ina na nabubulu. Huu ria na de ara foin nade, Esau (hiiꞌ nae sama leoꞌ dedea fekeꞌ a sosoa na nae ‘kabubulus’).
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Basa ria, besaꞌ ko fadi na kalua. Tehuu ana homu neuꞌ aꞌa na eitika na. Huu ria na de ara foin nade, Yakob (hiiꞌ nae sama leoꞌ dedea fekeꞌ fo sosoa na nae ‘eitikaꞌ’). Faiꞌ fo boki dua si, nana Isak teun nee hulu.
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Ana kaduaꞌ sira rambau-ina mai, Esau dadi manasopu kahereꞌ. Ana nahiiꞌ leo nai nura a. Tehuu Yakob lahenda hara taaꞌ, ma nahiiꞌ nahaniꞌ uma.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Isak nahiiꞌ naaꞌ paa banda fuiꞌ. Huu ria na, de ana sue na Esau seliꞌ. Tehuu Ribka sue na Yakob seliꞌ.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Laiꞌ esa de Yakob nasu fufue, Esau besaꞌ ko sopu fali. Ana sota ma namalaa naan seli.
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 Ana nafada Yakob nae, “Fadi, e! Fee au kua pilas ma baiꞌ nai ureꞌ a, fo ua dei! Au amalaa an seliꞌ.” (Huu ria na de raloo ni rae, Edom, hiiꞌ nae sama leoꞌ dedea fekeꞌ fo sosoa na nae ‘pilas’).
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Boe ma Yakob nataa nae, “Malole a aꞌa. Tehuu loo fee au hak ulu-bau-ina ma dei!”
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Esau nataa nae, “Ubea aleꞌ no hak ulu-bau-inaꞌ ria! O soan leo. Au amalaa an seliꞌ so. O sode malaiꞌ a, fo munin mai leo, huu fo au nau ua so.”
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Tehuu Yakob dedea bali, nae, “Aꞌa, mahani deiꞌ! Aꞌa ka soo-supa dei mae, loo fee au hak ria.” Boe ma Esau soo-supa nae leoꞌ na.
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 Basa de Yakob sode feen kua fufue ria no roti. Esau naa-ninu basa, boe ma ana laꞌo heni aon.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.