Gênesis 25
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NTLH
1 Abraham sao seluꞌ inaꞌ esa, nade Ketura.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 Ketura boki fee ni anaꞌ. Nade nara siꞌ: Simran, Yoksan, Medan, Midian, Isbak, ma Sua.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Yoksan ana nara, siꞌ Seba ma Dedan. Dedan tititi-nonosin, siꞌ lahenda Asyur, Letus, ma lahenda Leum ara.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 Midian ana nara, siꞌ: Efa, Efer, Henok, Abida, ma Eldaa. Basa sira nana, Ketura tititi-nonosin.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 — ausente —
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 — ausente —
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 — ausente —
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 — ausente —
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 — ausente —
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 — ausente —
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Abraham mate ni, basa boe ma Manetualain fee ua-naleꞌ neuꞌ Isak, losaꞌ ana nasoda no mole-dame. Tepoꞌ ria, Isak leo naneneaꞌ oe dodoluꞌ esa, nade Beer Lahai Roi.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Ia nana Ismael tutui na. Ria nana, Abraham no sao murin Hagar anan. Hagar nana, Sara atan neme Masir mai.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 — ausente —
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 — ausente —
14 Misma, Dumá, Massá,
15 — ausente —
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 — ausente —
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 Ismael maten neuꞌ teu ni natun esa telu hulu hitu.
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 Tehuu tititi-nonosi nara, esa musu no esa. De ara leo kofela mulai remeꞌ Hawila losa Syur, natoo no nusa Masir, naroo neu losa Asyur.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Ia nana Abraham anan Isak tutui na.
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 Tepoꞌ fo Isak sao Ribka, nana Isak teun haa hulu. Ribka papa ni, Betuel. Ma naa ni, Laban. Sira nana, lahenda Aram, reme Padan Aram mai.
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Ribka ta boki fa. Huu ria na, de Isak hule-haradoi neuꞌ MANETUALAIN ela Ribka boki. Manetualain namanene huhule-haradoi na, boe ma Ribka nairu.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Sekonaa te, ana nairu ana kaduaꞌ. Tehuu anaꞌ sira rafifiti raroo nai inan tein daleꞌ. Boe ma Ribka natane nai dalen daleꞌ nae, “Ubeaꞌ taon de ana kaduaꞌ ia ra, leo iaꞌ?” Basa de ana natane neuꞌ MANETUALAIN.
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 MANETUALAIN nataa nae,
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 Losa fai boboki na, boe ma Ribka boki ana kaduaꞌ, touꞌ mesan.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 Ana uluꞌ a rou na pilas, ma ao-ina na nabubulu. Huu ria na de ara foin nade, Esau (hiiꞌ nae sama leoꞌ dedea fekeꞌ a sosoa na nae ‘kabubulus’).
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 Basa ria, besaꞌ ko fadi na kalua. Tehuu ana homu neuꞌ aꞌa na eitika na. Huu ria na de ara foin nade, Yakob (hiiꞌ nae sama leoꞌ dedea fekeꞌ fo sosoa na nae ‘eitikaꞌ’). Faiꞌ fo boki dua si, nana Isak teun nee hulu.
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Ana kaduaꞌ sira rambau-ina mai, Esau dadi manasopu kahereꞌ. Ana nahiiꞌ leo nai nura a. Tehuu Yakob lahenda hara taaꞌ, ma nahiiꞌ nahaniꞌ uma.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Isak nahiiꞌ naaꞌ paa banda fuiꞌ. Huu ria na, de ana sue na Esau seliꞌ. Tehuu Ribka sue na Yakob seliꞌ.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Laiꞌ esa de Yakob nasu fufue, Esau besaꞌ ko sopu fali. Ana sota ma namalaa naan seli.
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 Ana nafada Yakob nae, “Fadi, e! Fee au kua pilas ma baiꞌ nai ureꞌ a, fo ua dei! Au amalaa an seliꞌ.” (Huu ria na de raloo ni rae, Edom, hiiꞌ nae sama leoꞌ dedea fekeꞌ fo sosoa na nae ‘pilas’).
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Boe ma Yakob nataa nae, “Malole a aꞌa. Tehuu loo fee au hak ulu-bau-ina ma dei!”
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Esau nataa nae, “Ubea aleꞌ no hak ulu-bau-inaꞌ ria! O soan leo. Au amalaa an seliꞌ so. O sode malaiꞌ a, fo munin mai leo, huu fo au nau ua so.”
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Tehuu Yakob dedea bali, nae, “Aꞌa, mahani deiꞌ! Aꞌa ka soo-supa dei mae, loo fee au hak ria.” Boe ma Esau soo-supa nae leoꞌ na.
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 Basa de Yakob sode feen kua fufue ria no roti. Esau naa-ninu basa, boe ma ana laꞌo heni aon.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.