Gênesis 19

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Manetualain bei dedea no Abraham, te eilaꞌo-limalope Ni dua si raroo leo kota Sodom a reu. Ara losa naa, te ledo a sakaꞌ tena so. Fai ria Lot bei natuuꞌ nai kota a lelesu bafa na. Nita lahenda sira dua, boe ma ana neu sipoꞌ asa. Ana sundaꞌ undulaka na ma natele neuꞌ sira matan.
1 Ao anoitecer, vieram os dois anjos a Sodoma, a cuja entrada estava Ló assentado; este, quando os viu, levantou-se e, indo ao seu encontro, prostrou-se, rosto em terra.
2 Basa de ana dedea nae, “Papa kasa! Mai fo tuli lalai nai au uma ka dei. Ela papa kasa safe ei mara, basa sona suku mo ami. Balaha, balahaa ana na besaꞌ ko papa kasa laꞌo maroo.”
2 E disse-lhes: Eis agora, meus senhores, vinde para a casa do vosso servo, pernoitai nela e lavai os pés; levantar-vos-eis de madrugada e seguireis o vosso caminho. Responderam eles: Não; passaremos a noite na praça.
3 Tehuu Lot oꞌoe-leleꞌo naroo si, losaꞌ ara nau suku reuꞌ uma na. Boe ma Lot asa tunu roti ma sadia nanaa-nininuꞌ, de ara raa-rinu belaꞌ a.
3 Instou-lhes muito, e foram e entraram em casa dele; deu-lhes um banquete, fez assar uns pães asmos, e eles comeram.
4 Fui sira bei ta reu suku boeꞌ, te Sodom tou nara aana bau-inaꞌ, basa si mai de eo ra Lot uma na.
4 Mas, antes que se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Ara rasapapara neuꞌ Lot rae, “He, Lot! Bisinaaꞌ a tou kaduaꞌ sira rai bea? Kalua si leo deaꞌ mai, huu fo ami nau saꞌe si!”
5 e chamaram por Ló e lhe disseram: Onde estão os homens que, à noitinha, entraram em tua casa? Traze-os fora a nós para que abusemos deles.
6 Boe ma Lot deaꞌ neu, basa de ena lelesu a.
6 Saiu-lhes, então, Ló à porta, fechou-a após si
7 Ana dedea nae, “Toranoo kara! Emi bosoꞌ tao tadalu leo naꞌ neuꞌ au fui kara.
7 e lhes disse: Rogo-vos, meus irmãos, que não façais mal;
8 Emi soba nenene, e? Au anuu ana fetoꞌ dua. Ara bei ao tema. Ela au fee dua si reuꞌ emi. Emi mae tao si leoꞌ bea oo, neme emi mai. Tehuu emi bosoꞌ tatao au fui kara. Huu fo tuka ita hada na, au muste anea atalolole si.”
8 tenho duas filhas, virgens, eu vo-las trarei; tratai-as como vos parecer, porém nada façais a estes homens, porquanto se acham sob a proteção de meu teto.
9 Tehuu lahenda Sodom ara bobou helaꞌ rae, “O bosoꞌ sosoroꞌ nuu ma! O adaꞌ noi lahenda manamai nai ia! O lahenda dea, de ta manuu hak fo ator ami. Malole lenaꞌ o heoꞌ memeꞌ iaꞌ mai. Kalu taꞌa, sona ami tao o bera na lena neme lahenda sira dua mai!” Basa de ara tipa heni Lot, boe ma ara tafaruu reu belaꞌ a, fo nau ralutu lelesu a.
9 Eles, porém, disseram: Retira-te daí. E acrescentaram: Só ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? A ti, pois, faremos pior do que a eles. E arremessaram-se contra o homem, contra Ló, e se chegaram para arrombar a porta.
10 Tehuu fui sira dua looꞌ lima nara reu, de hela ra Lot leo uma daleꞌ neu, boe ma ara koe etu lelesu a.
10 Porém os homens, estendendo a mão, fizeram entrar Ló e fecharam a porta;
11 Basa de ara rapoke lahenda Sodom ara mata nara, losaꞌ roi rafaroroeꞌ a saka lelesu a, tehuu ta hapun fa.
11 e feriram de cegueira aos que estavam fora, desde o menor até ao maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 — ausente —
12 Então, disseram os homens a Ló: Tens aqui alguém mais dos teus? Genro, e teus filhos, e tuas filhas, todos quantos tens na cidade, faze-os sair deste lugar;
13 — ausente —
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se tem aumentado, chegando até à presença do Senhor ; e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Lot namanene ria boe ma, ana neu dama ana tou kaduaꞌ fo sakaꞌ dadi reuꞌ ria manafeun. Ana nafada si nae, “Nenene matalolole! Besaꞌ ia emi malale kalua meme kota ia mai leo, huu fo MANETUALAIN sakaꞌ tao nalulutuꞌ kota ia!”
14 Então, saiu Ló e falou a seus genros, aos que estavam para casar com suas filhas e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Acharam, porém, que ele gracejava com eles.
15 Balahaaꞌ, balahaa ana na, boe ma Manetualain eilaꞌo-limalopen sira dua, laku Lot asa fo ralale kalua leo. Ara rae, “Lot! Foa leo! Moo sao ma no ana fetom dua si, fo malai leo. Foa ela kota ia. Bosoꞌ losa emi mate hihiiꞌ, ma malulutuꞌ sama-sama mo kota ia.”
15 Ao amanhecer, apertaram os anjos com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas, que aqui se encontram, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Tehuu Lot bei naleleiꞌ. Sekonaa te MANETUALAIN nau fee ni nasoda. De fui sira dua tai ra Lot, sao na, ma ana feton dua si lima nara, fo hela roo si kalua remeꞌ kota ria mai.
16 Como, porém, se demorasse, pegaram-no os homens pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Boe ma esa neme fui sira dua mai fee pareta nae, “Malai inaꞌ a fo saka sodaꞌ leo! Bosoꞌ lipe deaꞌ! Bosoꞌ mateꞌe nai bafaꞌ a! Malai ae maroo leo leteꞌ ele lain meu, ela emi bosoꞌ mate!”
17 Havendo-os levado fora, disse um deles: Livra-te, salva a tua vida; não olhes para trás, nem pares em toda a campina; foge para o monte, para que não pereças.
18 Tehuu Lot nataa nae, “Adoo, papa ee! Bosoꞌ leo naꞌ!
18 Respondeu-lhes Ló: Assim não, Senhor meu!
19 Tebe papa tulu-fali so, ela ami masoda. Tehuu leteꞌ ria doo na seli! Bosoꞌ losa ami bei ta losa naa boeꞌ, te soe a hapu na ami nai eno taladaꞌ so.
19 Eis que o teu servo achou mercê diante de ti, e engrandeceste a tua misericórdia que me mostraste, salvando-me a vida; não posso escapar no monte, pois receio que o mal me apanhe, e eu morra.
20 Papa mete dei. Hapu koro anaꞌ esa, ta dooꞌ a neme iaꞌ mai fa. Koroꞌ ria ta nanuu sosoa-raraaꞌ hata-hata esa boeꞌ. De maneniko papa nau, sona ela leoꞌ bea na ami meu saka sodaꞌ nai naa.”
20 Eis aí uma cidade perto para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu fuja para lá (porventura, não é pequena?), e nela viverá a minha alma.
21 Ana nataa nae, “Neu! Meu leo! Neuꞌ ko au ta tao alulutuꞌ koroꞌ ria fa.
21 Disse-lhe: Quanto a isso, estou de acordo, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 De besaꞌ ia emi malai-malai mesan naaꞌ meu leo! Huu fo au ta bisa tao hata-hata esa boeꞌ, kalu emi bei ta losa naa fa.” Mulai nemeꞌ tepoꞌ ria mai, boe ma lahenda fee koroꞌ ria nade, Soar, sosoa na nae, ‘aanaꞌ’.
22 Apressa-te, refugia-te nela; pois nada posso fazer, enquanto não tiveres chegado lá. Por isso, se chamou Zoar o nome da cidade.
23 Ledo a sakaꞌ tii, boe ma Lot asa losa rai Soar.
23 Saía o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Kekeneu te, MANETUALAIN poꞌa aipilaꞌ no balerang, pila loa-loa neme lalai mai onda leo kota Sodom no Gomora.
24 Então, fez o Senhor chover enxofre e fogo, da parte do Senhor , sobre Sodoma e Gomorra.
25 MANETUALAIN tao nalulutuꞌ heni kota a no koroꞌ ara rai nusaꞌ ria, ma basa-basan fo rasoda rai naa, siꞌ: lahenda, banda-manuꞌ, ma parusa ra.
25 E subverteu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Lot asa bei ralai, te sao na lipe dea na. Kekeneu te ana dadi dii masi so.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e converteu-se numa estátua de sal.
27 Balahaaꞌ, balahaa anan na, Abraham neu seluꞌ leo mamanaꞌ, fo uselen ria ana oꞌoe-leleꞌo neuꞌ MANETUALAIN.
27 Tendo-se levantado Abraão de madrugada, foi para o lugar onde estivera na presença do Senhor ;
28 Ana lalanda leo Sodom no Gomora, ma basa bafaꞌ sira neu. Ana mete, te nai bea-bea oo, ai masuꞌ a kaboboa leo lalai neu. Ma aipilaꞌ a naa heni basa-basan.
28 e olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como a fumarada de uma fornalha.
29 Manetualain tao nalulutuꞌ kota sira, tehuu Ana tuli-fali na Lot kaluar neme mamanaꞌ fo hapu huhukuꞌ ria, nana huu nafarene hehelu Na neuꞌ Abraham.
29 Ao tempo que destruía as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão e tirou a Ló do meio das ruínas, quando subverteu as cidades em que Ló habitara.
30 Tepoꞌ ria, Lot biiꞌ leo nahaniꞌ koro Soar. Huu ria na, de ana no ana feton dua si lali leo leteꞌ reu. Basa de ara leo rai leaꞌ esa daleꞌ.
30 Subiu Ló de Zoar e habitou no monte, ele e suas duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar; e habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Laiꞌ esa de, ana feto uluꞌ a dedea no fadi na nae, “Rule-feo basa mamanaꞌ ia, ta hapu touꞌ esa boeꞌ, fo bisa mai sao ra ita. Ma ta dooꞌ a soꞌ, te papa ka boe-boe namalasi, ma ta hapu anaꞌ soꞌ.
31 Então, a primogênita disse à mais moça: Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 De malole lenaꞌ ita fee papa ka ninu mafuꞌ. Basa nana suku toꞌ ana, fo ela leoꞌ bea na ita bisa tuti taroo papa ka tititi-nonosin.”
32 Vem, façamo-lo beber vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Boe ma hatun ria, ara fee papa na ninu oe anggor losa mafuꞌ. Basa boe ma, ana uluꞌ a neu suku noꞌ papa na. Tehuu tou lasiꞌ a mafuꞌ naan seli, losaꞌ ana ta bubuluꞌ nae ria tao ana feto na leoꞌ bea soꞌ.
33 Naquela noite, pois, deram a beber vinho a seu pai, e, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Balahaaꞌ, boe ma aꞌa a nafada fadi na nae, “Fadi, e! Leodaeꞌ a au suku oꞌ papa ka so. Hatun ia, o nuum bali. Ela ita tao tamafuꞌ papa ka bali, basa nana fadi ka mu suku moꞌ ana. No ria na, ita dua hapu anaꞌ belaꞌ a, fo tuti papa ka tititi-nonosin.”
34 No dia seguinte, disse a primogênita à mais nova: Deitei-me, ontem, à noite, com o meu pai. Demos-lhe a beber vinho também esta noite; entra e deita-te com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Hatun ria boe ma, ara tao ramafuꞌ papa na bali. Ana muriꞌ a neu suku noꞌ papa na. Tehuu tou lasiꞌ a mafuꞌ naan seli, losaꞌ ana ta bubuluꞌ nae ria tao ana feto na leo bea soꞌ.
35 De novo, pois, deram, aquela noite, a beber vinho a seu pai, e, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 No ria na, dua si rairu neme sira papa boki na mai.
36 E assim as duas filhas de Ló conceberam do próprio pai.
37 Ana uluꞌ a boki na ana touꞌ esa. Boe ma ana foin nade, Moab (hiiꞌ nae sama leoꞌ dedeaꞌ fekeꞌ esa, fo sosoa na nae, ‘neme papa ka mai’). Ria riꞌ besaꞌ ia dadi neuꞌ lahenda Moab ara bei-baꞌin.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe chamou Moabe: é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Basa boe ma ana muriꞌ a boki na ana touꞌ esa. Ana foin nade, Ben Ami (sosoa na nae, ‘anaꞌ neme au lahenda ka’). Ria nana riꞌ besaꞌ ia dadi neuꞌ lahenda Amon ara bei-baꞌin.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe chamou Ben-Ami: é o pai dos filhos de Amom, até ao dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.