Gênesis 18
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs VC
1 Abraham leo naneneaꞌ nai ai huu inaꞌ ara nai Mamre. MANETUALAIN mai natudu Ao na neuꞌ ana nai naa. Tutui na leo iaꞌ: Faiꞌ ria makahana na seli, de Abraham natuuꞌ hai ani nai mamana leleo na matan.
1 O Senhor apareceu a Abraão nos carvalhos de Mambré, quando ele estava assentado à entrada de sua tenda, no maior calor do dia.
2 Abraham botiꞌ laka na, boe ma nita lahenda telu rapadeiꞌ rai naa. Boe ma nalale nalai neu sipoꞌ asa. Ana sundaꞌ undulaka na,
2 Abraão levantou os olhos e viu três homens de pé diante dele. Levantou-se no mesmo instante da entrada de sua tenda, veio-lhes ao encontro e prostrou-se por terra.
3 basa de nae, “Papa kasa! Kalo bisa, sona papa kasa tuli au mamana leleo ka dei. Leo mae minu adaꞌ noi oe hihiiꞌ boe, malole.
3 "Meus senhores, disse ele, se encontrei graça diante de vossos olhos, não passeis avante sem vos deterdes em casa de vosso servo.
4 Papa kasa hahae maiꞌ ai laoꞌ. Neuꞌ ko anaꞌ ara reni oe, fo safe ei mara.
4 Vou buscar um pouco de água para vos lavar os pés.
5 Au sadia nanaa-nininuꞌ fee papa kasa, fo ela hapu mapii-baraꞌaiꞌ baiꞌ, besaꞌ ko papa kasa laꞌo maroo. Huu fo au amahoꞌo nana alalau papa kasa.”
5 Descansai um pouco sob esta árvore. Eu vos trarei um pouco de pão, e assim restaurareis as vossas forças para prosseguirdes o vosso caminho; porque é para isso que passastes perto de vosso servo." Eles responderam: "Faze como disseste."
6 Basa de Abraham nalai leo mamana lelelo na neuꞌ, ma nafada Sara nae, “Malale! Hai ma uuꞌ malole naan seli, saku esa fo tao roti.”
6 Abraão foi depressa à tenda de Sara: "Depressa, disse ele, amassa três medidas de farinha e coze pães."
7 Boe ma ana nalai leo sapi nara neu, de heke na sapi ana mapetaꞌ esa. Ana nadenu ata nara tati sapi ria, ma tunu-nasu paa na.
7 Correu em seguida ao rebanho, escolheu um novilho tenro e bom, e deu-o a um criado que o preparou logo.
8 Basa ria, boe ma Abraham neu hai na sosoeꞌ, sosoe isiꞌ, ma paaꞌ fo besaꞌ ko tunu-nasu si a, de ana neni fee fui ra. Ara raa-rinu, ma Abraham napadei nai ai a huu na, de nalalau si.
8 Tomou manteiga e leite e serviu aos peregrinos juntamente com o novilho preparado, conservando-se de pé junto deles, sob a árvore, enquanto comiam.
9 Basa boe ma ara ratane ni rae, “Abraham! O saom Sara, nai bea?”
9 E disseram-lhe: "Onde está Sara, tua mulher?" "Ela está na tenda", respondeu ele.
10 Boe ma neme sira telu mai, esa dedea nae, “Bate manafaliꞌ, te Au mai seluꞌ. Faiꞌ ria, o saom Sara boki na ana touꞌ esa so.”
10 E ele disse-lhe: "Voltarei à tua casa dentro de um ano, a esta época; e Sara, tua mulher, terá um filho." Ora, Sara ouvia por detrás, à entrada da tenda.
11 Tepoꞌ ria, Abraham no Sara ramalasi raan seliꞌ so, ma Sara boe ta namahedi ina soꞌ.
11 {Abraão e Sara eram velhos, de idade avançada, e Sara tinha já passado da idade.}
12 Sara namanene si dedea rae leoꞌ na, boe ma ana hiꞌa daleꞌ a. Ana afi nae, “Awe! Au amalasi kokoo leoꞌ ia so, ma au sao ka boe namalasi so. Hapu nai bea ami dadi sama leoꞌ manasao bebeuꞌ, fo saka anaꞌ?”
12 Ela pôs-se a rir secretamente: "Velha como sou, disse ela consigo mesma, conhecerei ainda o amor? E o meu senhor também é já entrado em anos."
13 Boe ma MANETUALAIN natane Abraham nae, “Ubeaꞌ taon de Sara hiꞌa? Ria afi nae hata fo Au dedea ia a ta bisa dadi, nana huu ria namalasi so, do?
13 O Senhor disse a Abraão: "Por que se riu Sara, dizendo: 'Será verdade que eu teria um filho, velha como sou?'
14 Au ia, MANETUALAIN! Ta hapu hata esa fo Au ta bisa taon fa! Mafarene matalolole, e! Manafaliꞌ Au fali seluꞌ mai, Sara boki na ana touꞌ esa so.”
14 Será isso porventura uma coisa muito difícil para o Senhor? Em um ano, a esta época, voltarei à tua casa e Sara terá um filho."
15 Sara namanene leoꞌ na, boe ma ana biiꞌ. Basa de ana nalena nae, “Au ta hiꞌa fa, a.”
15 Sara protestou: "Eu não ri", disse ela, pois tinha medo. Mas o Senhor disse-lhe: "Sim, tu riste."
16 Basa boe ma fui kateluꞌ sira sakaꞌ leo kota Sodom reu. De Abraham neu nafuli si losa eno taladaꞌ. Neme naaꞌ mai, ara bisa lalanda rita kota Sodom.
16 Os homens levantaram-se e partiram na direção de Sodoma, e Abraão os ia acompanhando.
17 Boe ma MANETUALAIN ootoꞌ nai dale na nae, “Malole lenaꞌ, Au tui Abraham ae, Au nau alulutuꞌ kota Sodom.
17 O Senhor disse então: "Acaso poderei ocultar a Abraão o que vou fazer?
18 Huu fo ria tititi-nonosin neuꞌ ko ramefu, ma dadi lahenda nusa kahereꞌ. Ma ria boe dadi ua-naleꞌ fee basa lahenda nusaꞌ nai dae-bafoꞌ a.
18 Pois que Abraão deve tornar-se uma nação grande e poderosa, e todos os povos da terra serão benditos nele.
19 Au here an so, fo nanori ana nara ma lahenda fekeꞌ ara, ela tuka raroo MANETUALAIN eno-dalan, ela rasoda no dale roo-tetuꞌ. Maneniko ara tao leo naꞌ, sona Au atetu hehelu-barataa ki neuꞌ Abraham.”
19 Eu o escolhi para que ele ordene aos seus filhos e à sua casa depois dele, que guardem os caminhos do Senhor, praticando a justiça e a retidão, para que o Senhor cumpra em seu favor as promessas que lhe fez."
20 Basa de MANETUALAIN nafada Abraham nae, “Leo iaꞌ! Au amanene lahenda dodouꞌ ramumuu laꞌeneuꞌ lahenda rai kota Sodom ma Gomora so. Sira tadalu nara, lena uukuꞌ a so.
20 O Senhor ajuntou: "É imenso o clamor que se eleva de Sodoma e Gomorra, e o seu pecado é muito grande.
21 Huu ria na, de Au onda fo parisaꞌ mata ki basa-basan fo Au amanene so a, tebe do taꞌa. Maneniko taꞌa, neuꞌ ko Au muste bubuluꞌ.”
21 Eu vou descer para ver se as suas obras correspondem realmente ao clamor que chega até mim; se assim não for, eu o saberei."
22 MANETUALAIN bei dedea no Abraham, boe ma fui kaduaꞌ sira laꞌo raroo leo kota Sodom reu.
22 Os homens partiram, pois, na direção de Sodoma, enquanto Abraão ficou em presença do Senhor.
23 Abraham naneneaꞌ aon leo Manetualain neu, basa de ana ooe-leleꞌo nae, “Leoꞌ bea? Papa ka nau malulutuꞌ belaꞌ lahenda malole a ma lahenda tadaluꞌ a, do?
23 Abraão aproximou-se e disse: "Fareis o justo perecer com o ímpio?
24 Kalu hapu lahenda malole lima hulu rai kota ria daleꞌ, Papa ka bei nau malulutuꞌ kota ria?
24 Talvez haja cinqüenta justos na cidade: fá-los-eis perecer? Não perdoaríeis antes a cidade, em atenção aos cinqüenta justos que nela se poderiam encontrar?
25 Papa ka bosoꞌ tao leo naꞌ! Bosoꞌ losa lahenda malole sira boe mate, nana huu Papa ka nau malulutuꞌ lahenda tadaluꞌ ara. Papa ka riꞌ dadi Manaꞌee dedeaꞌ nai lalai ma dae-bafoꞌ a. Papa ka bubuluꞌ ria nana ta bei beberaꞌ fa.”
25 Não, vós não poderíeis agir assim, matando o justo com o ímpio, e tratando o justo como ímpio! Longe de vós tal pensamento! Não exerceria o juiz de toda a terra a justiça?"
26 Boe ma MANETUALAIN nataa nae, “Maneniko Au hapu lahenda malole lima hulu nai kota Sodom, Au ta huku kota ria, nana huu sira.”
26 O Senhor disse: "Se eu encontrar em Sodoma cinqüenta justos, perdoarei a toda a cidade em atenção a eles."
27 Boe ma Abraham dedea bali, nae, “Papa, hule ampon, kalu au bisa dedea seluꞌ baiꞌ. Au ia, adaꞌ noi lahenda pakanaꞌ, de ta alelaꞌ hata-hata esa boeꞌ.
27 Abraão continuou: "Não leveis a mal, se ainda ouso falar ao meu Senhor, embora seja eu pó e cinza.
28 Uniꞌ ko leo lahenda malole ta losa lima hulu fa, tehuu hapu adaꞌ noi haa hulu limaꞌ a, leoꞌ bea? Hai heni noi limaꞌ a, Papa ka bei nau malulutuꞌ kota ria, do?”
28 Se porventura faltarem cinco aos cinqüenta justos, fareis perecer toda a cidade por causa desses cincos?" "Não a destruirei, respondeu o Senhor, se nela eu encontrar quarenta e cinco justos."
29 Abraham oꞌoe-leleꞌo bali, nae, “Maneniko hapu adaꞌ noi haahuluꞌ a, leoꞌ bea Papa?”
29 Abraão insistiu ainda e disse: "Talvez só haja aí quarenta." "Não destruirei a cidade por causa desses quarenta."
30 Abraham oꞌoe-leleꞌo naroo bali, nae, “Papa! Bosoꞌ mamanasaꞌ, tehuu uniꞌ ko leo lahenda malole adaꞌ noi teluhuluꞌ a, leoꞌ bea?”
30 Abraão disse de novo: "Rogo-vos, Senhor, que não vos irriteis se eu insisto ainda! Talvez só se encontrem trinta!" "Se eu encontrar trinta, disse o Senhor, não o farei."
31 Basa boe ma Abraham naloloe bali, nae, “Papa bosoꞌ mamanasaꞌ kalu au atane seluꞌ baiꞌ. Maneniko hapu adaꞌ noi lahenda duahulu, leoꞌ bea?”
31 Abraão continuou: "Desculpai, se ouso ainda falar ao Senhor: pode ser que só se encontre vinte." "Em atenção aos vinte, não a destruirei."
32 Boe ma Abraham nateꞌe dedea na nae, “Papa! Au dedea seluꞌ laꞌi esa, ma bosoꞌ mamanasaꞌ mo au, o! Leoꞌ bea kalu hapu adaꞌ noi lahenda malole sanahuluꞌ a?”
32 Abraão replicou: "Que o Senhor não se irrite se falo ainda uma última vez! Que será, se lá forem achados dez?" E Deus respondeu: "Não a destruirei por causa desses dez."
33 Ara dedea rao nara basa leoꞌ na, MANETUALAIN laꞌo naroo. Boe ma Abraham fali neun.
33 E o Senhor retirou-se, depois de ter falado com Abraão, e este voltou para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.