Gênesis 18
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NAA
1 Abraham leo naneneaꞌ nai ai huu inaꞌ ara nai Mamre. MANETUALAIN mai natudu Ao na neuꞌ ana nai naa. Tutui na leo iaꞌ: Faiꞌ ria makahana na seli, de Abraham natuuꞌ hai ani nai mamana leleo na matan.
1 O Senhor apareceu a Abraão nos carvalhais de Manre, quando ele estava assentado à entrada da tenda, no maior calor do dia.
2 Abraham botiꞌ laka na, boe ma nita lahenda telu rapadeiꞌ rai naa. Boe ma nalale nalai neu sipoꞌ asa. Ana sundaꞌ undulaka na,
2 Abraão levantou os olhos, olhou, e eis que três homens estavam em pé diante dele. Ao vê-los, Abraão correu da porta da tenda ao encontro deles, prostrou-se em terra
3 basa de nae, “Papa kasa! Kalo bisa, sona papa kasa tuli au mamana leleo ka dei. Leo mae minu adaꞌ noi oe hihiiꞌ boe, malole.
3 e disse: — Senhor meu, se eu puder obter favor diante de seus olhos, peço que não passe adiante sem ficar um pouco com este seu servo.
4 Papa kasa hahae maiꞌ ai laoꞌ. Neuꞌ ko anaꞌ ara reni oe, fo safe ei mara.
4 Vou pedir que se traga um pouco de água, para que lavem os pés e descansem debaixo desta árvore.
5 Au sadia nanaa-nininuꞌ fee papa kasa, fo ela hapu mapii-baraꞌaiꞌ baiꞌ, besaꞌ ko papa kasa laꞌo maroo. Huu fo au amahoꞌo nana alalau papa kasa.”
5 Trarei um pouco de comida, para que refaçam as forças, visto que chegaram até este servo de vocês; depois, poderão seguir adiante. Responderam: — Faça como você disse.
6 Basa de Abraham nalai leo mamana lelelo na neuꞌ, ma nafada Sara nae, “Malale! Hai ma uuꞌ malole naan seli, saku esa fo tao roti.”
6 Abraão correu para a tenda de Sara e lhe disse: — Amasse depressa três medidas da melhor farinha e faça pão.
7 Boe ma ana nalai leo sapi nara neu, de heke na sapi ana mapetaꞌ esa. Ana nadenu ata nara tati sapi ria, ma tunu-nasu paa na.
7 Abraão, por sua vez, correu ao gado, pegou um novilho tenro e bom, e o entregou a um empregado, que se apressou em prepará-lo.
8 Basa ria, boe ma Abraham neu hai na sosoeꞌ, sosoe isiꞌ, ma paaꞌ fo besaꞌ ko tunu-nasu si a, de ana neni fee fui ra. Ara raa-rinu, ma Abraham napadei nai ai a huu na, de nalalau si.
8 Pegou também coalhada e leite e o novilho que tinha mandado preparar e pôs tudo diante deles; e permaneceu em pé junto a eles debaixo da árvore; e eles comeram.
9 Basa boe ma ara ratane ni rae, “Abraham! O saom Sara, nai bea?”
9 Então lhe perguntaram: — Onde está Sara, a sua mulher? Ele respondeu: — Está aí na tenda.
10 Boe ma neme sira telu mai, esa dedea nae, “Bate manafaliꞌ, te Au mai seluꞌ. Faiꞌ ria, o saom Sara boki na ana touꞌ esa so.”
10 Um deles disse: — Certamente voltarei a você, daqui a um ano; e Sara, a sua mulher, dará à luz um filho. Sara estava escutando, à porta da tenda, atrás de Abraão.
11 Tepoꞌ ria, Abraham no Sara ramalasi raan seliꞌ so, ma Sara boe ta namahedi ina soꞌ.
11 Abraão e Sara já eram velhos, avançados em idade; e a Sara já lhe havia cessado o costume das mulheres.
12 Sara namanene si dedea rae leoꞌ na, boe ma ana hiꞌa daleꞌ a. Ana afi nae, “Awe! Au amalasi kokoo leoꞌ ia so, ma au sao ka boe namalasi so. Hapu nai bea ami dadi sama leoꞌ manasao bebeuꞌ, fo saka anaꞌ?”
12 Por isso Sara riu em seu íntimo, dizendo consigo mesma: — Depois de velha, e velho também o meu senhor, terei ainda prazer?
13 Boe ma MANETUALAIN natane Abraham nae, “Ubeaꞌ taon de Sara hiꞌa? Ria afi nae hata fo Au dedea ia a ta bisa dadi, nana huu ria namalasi so, do?
13 Então o Senhor perguntou a Abraão: — Por que Sara riu, dizendo: “Será verdade que darei ainda à luz, sendo velha?”
14 Au ia, MANETUALAIN! Ta hapu hata esa fo Au ta bisa taon fa! Mafarene matalolole, e! Manafaliꞌ Au fali seluꞌ mai, Sara boki na ana touꞌ esa so.”
14 Por acaso, existe algo demasiadamente difícil para o Senhor ? Daqui a um ano, neste mesmo tempo, voltarei a você, e Sara terá um filho.
15 Sara namanene leoꞌ na, boe ma ana biiꞌ. Basa de ana nalena nae, “Au ta hiꞌa fa, a.”
15 Então Sara teve medo e negou, dizendo: — Eu não ri. Ele, porém, disse: — Não é verdade; é certo que você riu.
16 Basa boe ma fui kateluꞌ sira sakaꞌ leo kota Sodom reu. De Abraham neu nafuli si losa eno taladaꞌ. Neme naaꞌ mai, ara bisa lalanda rita kota Sodom.
16 Quando aqueles homens se levantaram dali, olharam para Sodoma; e Abraão ia com eles, para os encaminhar.
17 Boe ma MANETUALAIN ootoꞌ nai dale na nae, “Malole lenaꞌ, Au tui Abraham ae, Au nau alulutuꞌ kota Sodom.
17 O Senhor disse: — Será que eu devo esconder de Abraão o que estou para fazer,
18 Huu fo ria tititi-nonosin neuꞌ ko ramefu, ma dadi lahenda nusa kahereꞌ. Ma ria boe dadi ua-naleꞌ fee basa lahenda nusaꞌ nai dae-bafoꞌ a.
18 visto que Abraão certamente virá a ser uma grande e poderosa nação, e nele serão benditas todas as nações da terra?
19 Au here an so, fo nanori ana nara ma lahenda fekeꞌ ara, ela tuka raroo MANETUALAIN eno-dalan, ela rasoda no dale roo-tetuꞌ. Maneniko ara tao leo naꞌ, sona Au atetu hehelu-barataa ki neuꞌ Abraham.”
19 Porque eu o escolhi para que ordene aos seus filhos e a sua casa depois dele, a fim de que guardem o caminho do Senhor e pratiquem a justiça e o juízo, para que o Senhor faça vir sobre Abraão o que lhe prometeu.
20 Basa de MANETUALAIN nafada Abraham nae, “Leo iaꞌ! Au amanene lahenda dodouꞌ ramumuu laꞌeneuꞌ lahenda rai kota Sodom ma Gomora so. Sira tadalu nara, lena uukuꞌ a so.
20 Então o Senhor disse: — O clamor contra Sodoma e Gomorra tem aumentado, e o seu pecado é gravíssimo.
21 Huu ria na, de Au onda fo parisaꞌ mata ki basa-basan fo Au amanene so a, tebe do taꞌa. Maneniko taꞌa, neuꞌ ko Au muste bubuluꞌ.”
21 Descerei e verei se, de fato, o que têm praticado corresponde a esse clamor que veio até mim. E, se este não for o caso, eu ficarei sabendo.
22 MANETUALAIN bei dedea no Abraham, boe ma fui kaduaꞌ sira laꞌo raroo leo kota Sodom reu.
22 Assim, aqueles homens partiram dali e foram para Sodoma; mas Abraão ainda permaneceu na presença do Senhor .
23 Abraham naneneaꞌ aon leo Manetualain neu, basa de ana ooe-leleꞌo nae, “Leoꞌ bea? Papa ka nau malulutuꞌ belaꞌ lahenda malole a ma lahenda tadaluꞌ a, do?
23 E, aproximando-se, Abraão perguntou: — Será que vais destruir o justo com o ímpio?
24 Kalu hapu lahenda malole lima hulu rai kota ria daleꞌ, Papa ka bei nau malulutuꞌ kota ria?
24 Se houver, por acaso, cinquenta justos na cidade, ainda assim destruirás e não pouparás o lugar por amor dos cinquenta justos que nela se encontram?
25 Papa ka bosoꞌ tao leo naꞌ! Bosoꞌ losa lahenda malole sira boe mate, nana huu Papa ka nau malulutuꞌ lahenda tadaluꞌ ara. Papa ka riꞌ dadi Manaꞌee dedeaꞌ nai lalai ma dae-bafoꞌ a. Papa ka bubuluꞌ ria nana ta bei beberaꞌ fa.”
25 Longe de ti fazeres tal coisa: matar o justo com o ímpio, como se o justo fosse igual ao ímpio. Longe de ti! Será que o Juiz de toda a terra não faria justiça?
26 Boe ma MANETUALAIN nataa nae, “Maneniko Au hapu lahenda malole lima hulu nai kota Sodom, Au ta huku kota ria, nana huu sira.”
26 Então o Senhor disse: — Se eu encontrar cinquenta justos dentro da cidade de Sodoma, pouparei a cidade toda por amor a eles.
27 Boe ma Abraham dedea bali, nae, “Papa, hule ampon, kalu au bisa dedea seluꞌ baiꞌ. Au ia, adaꞌ noi lahenda pakanaꞌ, de ta alelaꞌ hata-hata esa boeꞌ.
27 Abraão continuou: — Eis que me atrevi a falar ao Senhor, eu que sou pó e cinza.
28 Uniꞌ ko leo lahenda malole ta losa lima hulu fa, tehuu hapu adaꞌ noi haa hulu limaꞌ a, leoꞌ bea? Hai heni noi limaꞌ a, Papa ka bei nau malulutuꞌ kota ria, do?”
28 Caso faltarem cinco para cinquenta justos, destruirás por isso toda a cidade? Deus respondeu: — Não a destruirei se eu encontrar ali quarenta e cinco.
29 Abraham oꞌoe-leleꞌo bali, nae, “Maneniko hapu adaꞌ noi haahuluꞌ a, leoꞌ bea Papa?”
29 Então Abraão disse: — E se, por acaso, houver ali apenas quarenta? Deus respondeu: — Não o farei por amor aos quarenta.
30 Abraham oꞌoe-leleꞌo naroo bali, nae, “Papa! Bosoꞌ mamanasaꞌ, tehuu uniꞌ ko leo lahenda malole adaꞌ noi teluhuluꞌ a, leoꞌ bea?”
30 Abraão insistiu: — Não se ire o Senhor, se eu continuar a falar. E se houver ali apenas trinta? O — Não o farei se eu encontrar ali trinta.
31 Basa boe ma Abraham naloloe bali, nae, “Papa bosoꞌ mamanasaꞌ kalu au atane seluꞌ baiꞌ. Maneniko hapu adaꞌ noi lahenda duahulu, leoꞌ bea?”
31 Abraão continuou: — Eis que me atrevi a falar ao Senhor. E se, por acaso, houver ali apenas vinte? O — Não a destruirei por amor aos vinte.
32 Boe ma Abraham nateꞌe dedea na nae, “Papa! Au dedea seluꞌ laꞌi esa, ma bosoꞌ mamanasaꞌ mo au, o! Leoꞌ bea kalu hapu adaꞌ noi lahenda malole sanahuluꞌ a?”
32 Finalmente Abraão disse: — Não se ire o Senhor, se lhe falo somente mais esta vez. E se, por acaso, houver ali apenas dez? O — Não a destruirei por amor aos dez.
33 Ara dedea rao nara basa leoꞌ na, MANETUALAIN laꞌo naroo. Boe ma Abraham fali neun.
33 Quando acabou de falar com Abraão, o Senhor se retirou, e Abraão voltou para onde estava antes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.