Gênesis 18
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARA
1 Abraham leo naneneaꞌ nai ai huu inaꞌ ara nai Mamre. MANETUALAIN mai natudu Ao na neuꞌ ana nai naa. Tutui na leo iaꞌ: Faiꞌ ria makahana na seli, de Abraham natuuꞌ hai ani nai mamana leleo na matan.
1 Apareceu o Senhor a Abraão nos carvalhais de Manre, quando ele estava assentado à entrada da tenda, no maior calor do dia.
2 Abraham botiꞌ laka na, boe ma nita lahenda telu rapadeiꞌ rai naa. Boe ma nalale nalai neu sipoꞌ asa. Ana sundaꞌ undulaka na,
2 Levantou ele os olhos, olhou, e eis três homens de pé em frente dele. Vendo-os, correu da porta da tenda ao seu encontro, prostrou-se em terra
3 basa de nae, “Papa kasa! Kalo bisa, sona papa kasa tuli au mamana leleo ka dei. Leo mae minu adaꞌ noi oe hihiiꞌ boe, malole.
3 e disse: Senhor meu, se acho mercê em tua presença, rogo-te que não passes do teu servo;
4 Papa kasa hahae maiꞌ ai laoꞌ. Neuꞌ ko anaꞌ ara reni oe, fo safe ei mara.
4 traga-se um pouco de água, lavai os pés e repousai debaixo desta árvore;
5 Au sadia nanaa-nininuꞌ fee papa kasa, fo ela hapu mapii-baraꞌaiꞌ baiꞌ, besaꞌ ko papa kasa laꞌo maroo. Huu fo au amahoꞌo nana alalau papa kasa.”
5 trarei um bocado de pão; refazei as vossas forças, visto que chegastes até vosso servo; depois, seguireis avante. Responderam: Faze como disseste.
6 Basa de Abraham nalai leo mamana lelelo na neuꞌ, ma nafada Sara nae, “Malale! Hai ma uuꞌ malole naan seli, saku esa fo tao roti.”
6 Apressou-se, pois, Abraão para a tenda de Sara e lhe disse: Amassa depressa três medidas de flor de farinha e faze pão assado ao borralho.
7 Boe ma ana nalai leo sapi nara neu, de heke na sapi ana mapetaꞌ esa. Ana nadenu ata nara tati sapi ria, ma tunu-nasu paa na.
7 Abraão, por sua vez, correu ao gado, tomou um novilho, tenro e bom, e deu-o ao criado, que se apressou em prepará-lo.
8 Basa ria, boe ma Abraham neu hai na sosoeꞌ, sosoe isiꞌ, ma paaꞌ fo besaꞌ ko tunu-nasu si a, de ana neni fee fui ra. Ara raa-rinu, ma Abraham napadei nai ai a huu na, de nalalau si.
8 Tomou também coalhada e leite e o novilho que mandara preparar e pôs tudo diante deles; e permaneceu de pé junto a eles debaixo da árvore; e eles comeram.
9 Basa boe ma ara ratane ni rae, “Abraham! O saom Sara, nai bea?”
9 Então, lhe perguntaram: Sara, tua mulher, onde está? Ele respondeu: Está aí na tenda.
10 Boe ma neme sira telu mai, esa dedea nae, “Bate manafaliꞌ, te Au mai seluꞌ. Faiꞌ ria, o saom Sara boki na ana touꞌ esa so.”
10 Disse um deles: Certamente voltarei a ti, daqui a um ano; e Sara, tua mulher, dará à luz um filho. Sara o estava escutando, à porta da tenda, atrás dele.
11 Tepoꞌ ria, Abraham no Sara ramalasi raan seliꞌ so, ma Sara boe ta namahedi ina soꞌ.
11 Abraão e Sara eram já velhos, avançados em idade; e a Sara já lhe havia cessado o costume das mulheres.
12 Sara namanene si dedea rae leoꞌ na, boe ma ana hiꞌa daleꞌ a. Ana afi nae, “Awe! Au amalasi kokoo leoꞌ ia so, ma au sao ka boe namalasi so. Hapu nai bea ami dadi sama leoꞌ manasao bebeuꞌ, fo saka anaꞌ?”
12 Riu-se, pois, Sara no seu íntimo, dizendo consigo mesma: Depois de velha, e velho também o meu senhor, terei ainda prazer?
13 Boe ma MANETUALAIN natane Abraham nae, “Ubeaꞌ taon de Sara hiꞌa? Ria afi nae hata fo Au dedea ia a ta bisa dadi, nana huu ria namalasi so, do?
13 Disse o Senhor a Abraão: Por que se riu Sara, dizendo: Será verdade que darei ainda à luz, sendo velha?
14 Au ia, MANETUALAIN! Ta hapu hata esa fo Au ta bisa taon fa! Mafarene matalolole, e! Manafaliꞌ Au fali seluꞌ mai, Sara boki na ana touꞌ esa so.”
14 Acaso, para o Senhor há coisa demasiadamente difícil? Daqui a um ano, neste mesmo tempo, voltarei a ti, e Sara terá um filho.
15 Sara namanene leoꞌ na, boe ma ana biiꞌ. Basa de ana nalena nae, “Au ta hiꞌa fa, a.”
15 Então, Sara, receosa, o negou, dizendo: Não me ri. Ele, porém, disse: Não é assim, é certo que riste.
16 Basa boe ma fui kateluꞌ sira sakaꞌ leo kota Sodom reu. De Abraham neu nafuli si losa eno taladaꞌ. Neme naaꞌ mai, ara bisa lalanda rita kota Sodom.
16 Tendo-se levantado dali aqueles homens, olharam para Sodoma; e Abraão ia com eles, para os encaminhar.
17 Boe ma MANETUALAIN ootoꞌ nai dale na nae, “Malole lenaꞌ, Au tui Abraham ae, Au nau alulutuꞌ kota Sodom.
17 Disse o Senhor : Ocultarei a Abraão o que estou para fazer,
18 Huu fo ria tititi-nonosin neuꞌ ko ramefu, ma dadi lahenda nusa kahereꞌ. Ma ria boe dadi ua-naleꞌ fee basa lahenda nusaꞌ nai dae-bafoꞌ a.
18 visto que Abraão certamente virá a ser uma grande e poderosa nação, e nele serão benditas todas as nações da terra?
19 Au here an so, fo nanori ana nara ma lahenda fekeꞌ ara, ela tuka raroo MANETUALAIN eno-dalan, ela rasoda no dale roo-tetuꞌ. Maneniko ara tao leo naꞌ, sona Au atetu hehelu-barataa ki neuꞌ Abraham.”
19 Porque eu o escolhi para que ordene a seus filhos e a sua casa depois dele, a fim de que guardem o caminho do Senhor e pratiquem a justiça e o juízo; para que o Senhor faça vir sobre Abraão o que tem falado a seu respeito.
20 Basa de MANETUALAIN nafada Abraham nae, “Leo iaꞌ! Au amanene lahenda dodouꞌ ramumuu laꞌeneuꞌ lahenda rai kota Sodom ma Gomora so. Sira tadalu nara, lena uukuꞌ a so.
20 Disse mais o Senhor : Com efeito, o clamor de Sodoma e Gomorra tem-se multiplicado, e o seu pecado se tem agravado muito.
21 Huu ria na, de Au onda fo parisaꞌ mata ki basa-basan fo Au amanene so a, tebe do taꞌa. Maneniko taꞌa, neuꞌ ko Au muste bubuluꞌ.”
21 Descerei e verei se, de fato, o que têm praticado corresponde a esse clamor que é vindo até mim; e, se assim não é, sabê-lo-ei.
22 MANETUALAIN bei dedea no Abraham, boe ma fui kaduaꞌ sira laꞌo raroo leo kota Sodom reu.
22 Então, partiram dali aqueles homens e foram para Sodoma; porém Abraão permaneceu ainda na presença do Senhor .
23 Abraham naneneaꞌ aon leo Manetualain neu, basa de ana ooe-leleꞌo nae, “Leoꞌ bea? Papa ka nau malulutuꞌ belaꞌ lahenda malole a ma lahenda tadaluꞌ a, do?
23 E, aproximando-se a ele, disse: Destruirás o justo com o ímpio?
24 Kalu hapu lahenda malole lima hulu rai kota ria daleꞌ, Papa ka bei nau malulutuꞌ kota ria?
24 Se houver, porventura, cinquenta justos na cidade, destruirás ainda assim e não pouparás o lugar por amor dos cinquenta justos que nela se encontram?
25 Papa ka bosoꞌ tao leo naꞌ! Bosoꞌ losa lahenda malole sira boe mate, nana huu Papa ka nau malulutuꞌ lahenda tadaluꞌ ara. Papa ka riꞌ dadi Manaꞌee dedeaꞌ nai lalai ma dae-bafoꞌ a. Papa ka bubuluꞌ ria nana ta bei beberaꞌ fa.”
25 Longe de ti o fazeres tal coisa, matares o justo com o ímpio, como se o justo fosse igual ao ímpio; longe de ti. Não fará justiça o Juiz de toda a terra?
26 Boe ma MANETUALAIN nataa nae, “Maneniko Au hapu lahenda malole lima hulu nai kota Sodom, Au ta huku kota ria, nana huu sira.”
26 Então, disse o Senhor : Se eu achar em Sodoma cinquenta justos dentro da cidade, pouparei a cidade toda por amor deles.
27 Boe ma Abraham dedea bali, nae, “Papa, hule ampon, kalu au bisa dedea seluꞌ baiꞌ. Au ia, adaꞌ noi lahenda pakanaꞌ, de ta alelaꞌ hata-hata esa boeꞌ.
27 Disse mais Abraão: Eis que me atrevo a falar ao Senhor, eu que sou pó e cinza.
28 Uniꞌ ko leo lahenda malole ta losa lima hulu fa, tehuu hapu adaꞌ noi haa hulu limaꞌ a, leoꞌ bea? Hai heni noi limaꞌ a, Papa ka bei nau malulutuꞌ kota ria, do?”
28 Na hipótese de faltarem cinco para cinquenta justos, destruirás por isso toda a cidade? Ele respondeu: Não a destruirei se eu achar ali quarenta e cinco.
29 Abraham oꞌoe-leleꞌo bali, nae, “Maneniko hapu adaꞌ noi haahuluꞌ a, leoꞌ bea Papa?”
29 Disse-lhe ainda mais Abraão: E se, porventura, houver ali quarenta? Respondeu: Não o farei por amor dos quarenta.
30 Abraham oꞌoe-leleꞌo naroo bali, nae, “Papa! Bosoꞌ mamanasaꞌ, tehuu uniꞌ ko leo lahenda malole adaꞌ noi teluhuluꞌ a, leoꞌ bea?”
30 Insistiu: Não se ire o Senhor, falarei ainda: Se houver, porventura, ali trinta? Respondeu o Senhor : Não o farei se eu encontrar ali trinta.
31 Basa boe ma Abraham naloloe bali, nae, “Papa bosoꞌ mamanasaꞌ kalu au atane seluꞌ baiꞌ. Maneniko hapu adaꞌ noi lahenda duahulu, leoꞌ bea?”
31 Continuou Abraão: Eis que me atrevi a falar ao Senhor: Se, porventura, houver ali vinte? Respondeu o Senhor : Não a destruirei por amor dos vinte.
32 Boe ma Abraham nateꞌe dedea na nae, “Papa! Au dedea seluꞌ laꞌi esa, ma bosoꞌ mamanasaꞌ mo au, o! Leoꞌ bea kalu hapu adaꞌ noi lahenda malole sanahuluꞌ a?”
32 Disse ainda Abraão: Não se ire o Senhor, se lhe falo somente mais esta vez: Se, porventura, houver ali dez? Respondeu o Senhor : Não a destruirei por amor dos dez.
33 Ara dedea rao nara basa leoꞌ na, MANETUALAIN laꞌo naroo. Boe ma Abraham fali neun.
33 Tendo cessado de falar a Abraão, retirou-se o Senhor ; e Abraão voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.