Atos 27
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NAA
1 Basa ria boe ma, gubernor Festus naꞌetuꞌ, de fee Paulus neu nataa Mane Bauina Kaisar nai Roma, fo raꞌetuꞌ ria dedea na nai naa. Ana nahohomuꞌ Paulus noo lahenda mana-huku fekeꞌ hida reuꞌ malaka soldadu esa, nade Yulius, fo elaꞌ ana noo sii leo propensi Italia reu. Yulius nana, malaka neme soldadu fo rina ranea Kaisar.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Tepoꞌ ria, au (Lukas) tuka uu afuli Paulus boe, ma noo toranooꞌ esa, nade Aristarkus, lahenda Makedonia neme kota Tesalonika. Ami basa saꞌe ofaꞌ esa neme nusa Adramitrium. Tuka sira hihii na soo na ofaꞌ ria, neuꞌ ko tuli lalaꞌo basa mamanaꞌ fo nai propensi Asia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ami saꞌe ofaꞌ foa elaꞌ Kaisarea, malua boe ma, ami losa kota Sidon. Malaka Yulius tao malole-malole mesan noo Paulus, ma nafada ni nae, ana bole neu dama tia nara nai madaꞌ lain fo elaꞌ ara fee Paulus neni sudi hata ubeaꞌ a fo riiꞌ parluu neni leo ofaꞌ lain neu.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Boe ma, ami basa ae seluꞌ ofaꞌ lain meu, de hela laa, tehuu ani tatadaꞌ nasaꞌ a, losaꞌ ofaꞌ ria kura baiꞌ ta mata neu fa. Basa boe ma, ara pale ra ofaꞌ ria, fo ami tuturuꞌ tuka pulu Siprus noo Siria talada na, fo elaꞌ ami mahapaꞌ meme ani ria mai.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Basa neme naaꞌ mai, ami tepa tuka tasiꞌ fo nai propensi Kilikia noo propensi Pamfilia mata na. Ami maroo leo kota Mira, nai Likia. Losa naa boe ma, ami basa onda ela ofaꞌ ria,
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 de malaka Yulius saka ofa fekeꞌ, de ami saꞌe leo propensi Italia meu. Ana hapu ofaꞌ esa, neme kota Aleksandria, sakaꞌ leo Italia neu, de nadenu ami basa fo ae leo ofaꞌ ria lain meu.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ami nai tasiꞌ lain faiꞌ hida naaꞌ soo, ma ofaꞌ ria kura baiꞌ ta nau laꞌo fa, nana huu ani a neme mata mai nasa na selin. Ami puse ma keoꞌ ara, losa ami hihiiꞌ maneneaꞌ mo kota Knidus, tehuu ani fufuu na, bai nasaꞌ naroo, de ami tepa mesiꞌ pulu Kreta, fo elaꞌ hapaꞌ ani a. Basa ria besaꞌ ko, ami mesiꞌ oꞌoaꞌ esa, nade Salmone.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Ami maeroꞌ doaꞌ mesiꞌ oꞌoaꞌ ria, tuka-tuka pulu Kreta a namo na suu na, besaꞌ ko ami bisa losa mamanaꞌ esa, nade Namo Malole. Mamanaꞌ ria naneneaꞌ noo kota Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Nai naa, ofa-isi ara hahae ao nara baiꞌ, huu no ami dooꞌ a nai tasiꞌ lain, tehuu bei ta losa nai propensi Italia fa. Tepoꞌ ria lahenda Yahudi ra Faiꞌ Bauinaꞌ Sae-safe Sala-sikoꞌ a boe basan soo. Ria sosoa na nae, ani noo nafa inaꞌ faiꞌ fofoan na. Boe ma, ofa-isi ara ratatane aoꞌ rae, nau laꞌo raroo do taꞌa. Paulus namanene boe ma, ana dedea nae,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 “Basa toranoo kara. Au hule fo dedea bai-anaꞌ. Au ae bate ita taroo soo na, ita bisa hapu susa dodouꞌ. Nae tao soo na ofaꞌ ia bolo, hata ra mopo sii, ma ita boe bisa mate katemaꞌ kata.”
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Tehuu malaka soldadu ria ta nau namanene neuꞌ Paulus. Ana namahere kadodou na neuꞌ mana-homu uli a, noo manuu ofaꞌ a, nana daleꞌ nau laꞌo ela mamanaꞌ ria.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Nai namo-seseeꞌ Namo Malole ria, kalu ofaꞌ ara nafu rai naa, laꞌe faiꞌ nafa ani soo na, ta malole a fa, de kadodou na nau ami maroo, leo kota Feniks a meu. Ara ramahehenaꞌ kalu bisa na ami basa mahaniꞌ naa, nai fai nafa ani ia. Kota Feniks ria pulu Kreta namo-sesee na, malole na seliꞌ, ana nahapaꞌ neme ani fa lole onas noo lole ii sa, ma nafa inaꞌ ara ta laꞌen fa.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Tepoꞌ fo ani ona-sa fufuu ana boe ma, ara rando-buko, bisa pake ani ria fo laꞌo leo kota Feniks reu rae, “Ani ia malole a. Mai ita hela laa a leo!” De ara hela naꞌa, ma raꞌaeꞌ laa a, basa boe ma, ami tuturu tuka-tuka tasi a suu na.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 — ausente —
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 — ausente —
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Ami moi bonuꞌ leo naaꞌ, losa ami maneneaꞌ mo pulu anaꞌ esa, nade Kauda. Faiꞌ ria ofa anaꞌ a boe bei mana-hekeꞌ nai ofa buiꞌ. Basa boe ma, ami maꞌaeꞌ ana leo ofa inaꞌ lain meu boe ami maeroꞌ-doaꞌ.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Ofa anaꞌ a bei losa ofa inaꞌ lain boe ma, ara feo tali neuꞌ basa ofaꞌ a ao naa, fo ranea bosoꞌ losa ofaꞌ a papa nara huꞌa henis, boe ma bolo. Ara bii bosoꞌ losa nafa ra toꞌo ofaꞌ a, fo hara nai Sirtis meti na nai Afrika ele, de ara raꞌonda naꞌa fo elaꞌ rakuraꞌ ofaꞌ a lai na.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Ani ria nasa na seliꞌ tao na ami ofa ma, naeroꞌ ii-ona narooꞌ a. De malua boe ma, ofa-isi a tuꞌu heni basa hata rai ofaꞌ lain, leo tasi daleꞌ reu.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Malua seluꞌ bali, ani ina a bei tataaꞌ esa a, de ara boe-boe bii bali. Ela ofa a namakafa, ara tuꞌu tamba seluꞌ hata ra bali, ma ofaꞌ a manara nara, roo-raꞌ ma tali-laa lenaꞌ boe.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Hatu-leledon, ani ria ta namate bai anaꞌ boe, losa faiꞌ hida, ma nasaꞌoꞌoa ate na seli, losaꞌ ami ta bisa mita ledo a noo ruuꞌ ara. Ami basa mopo namahena mara soo, ma ami dale mara mae ami ta masoda soꞌ.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Faiꞌ hida nana, ami ta mia-minu hata-hata esa boeꞌ. Boe ma, Paulus naloo na basa sii, de ana dedea noo sii nae, “Basa toranoo kara! Soba kalu emi tuka au nafada ka, fo ta laꞌo elaꞌ Namo Malole a soo na, besaꞌ ia ita ta hapu susa dodouꞌ leoꞌ ia fa, ma ta tuda hata-hata esa boeꞌ.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Tehuu besaꞌ ia, au hule neuꞌ emi basa fo matetea dale mara dei. Neuꞌ ko ita ofan ia nalulutuꞌ henin. Tehuu bosoꞌ bii, te ta mate lahenda esa boeꞌ.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Au ahiiꞌ emi basa bubuluꞌ mae au ia nana Amaꞌ Manetualain lahenda Na, ma au hopu nonoi-lakaꞌ neme Ria mai. Leodaeꞌ a Ana fee Ria ei-laꞌo lima-lopen esa neme nusa sodaꞌ a mai, napadei nai au boboa ka, ana nafada au nae,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘Paulus! O bosoꞌ biiꞌ, te neuꞌ ko Mane Bauina Kaisar parisaꞌ o dedea ma, nai Roma. Huu fo Manetualain dale Na malole a noo o, huu ria naa basa lahenda fo rai ofaꞌ ia lain, nana Ana fee sii rasoda katemaꞌ.’
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 De basa toranoo kara. Bosoꞌ etu namahehena mara. Au amahere matetuꞌ neuꞌ Amaꞌ Manetualain ae, leodaeꞌ a Ana nafada au hata ria, nana neuꞌ ko dadi sama leoꞌ naa.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Tehuu ofaꞌ ia, neuꞌ ko hara nai pulu esa.”
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Tepoꞌ ria, nafa-ani toꞌo ramiminaꞌ, ma tao ra ami moi bonuꞌ a faiꞌ sanahulu haa, nai Tasi Adria. Ma fatilada boe ma, ofa-isi ara rameda nonooꞌ leo nae ami maneneaꞌ mo dae-inaꞌ a.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Basa de ara uku raneni oe a, fo elaꞌ bubuluꞌ dedema na, de hapu rea dua hulu. Ofa a mata neu seluꞌ baiꞌ boe ma, ara uku bali, hapu rea sanahulu lima.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Basa sii bii, rae bosoꞌ losa ofaꞌ ria hara, de ara tuꞌu naꞌa haa nai ofa buiꞌ. Ami basa mamahehena, hiiꞌ mae doo bea fo malua.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Tehuu ofa-isi ara rala-haraꞌ fo roi loiꞌ a foa ela ofaꞌ ria, de ara raꞌonda ofa anaꞌ a, tao uni ara reu raꞌonda naꞌa nai mata.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Tehuu Paulus nala isiꞌ sira duduꞌa-aꞌafi tadalun sira, de nafada neuꞌ malaka a noo soldadu nara nae, “Kalu ana ofa-isiꞌ sira, ta rahaniꞌ ofaꞌ lain fa soo na, neuꞌ ko mate basa emi!”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Ramanene Paulus dedea nae leoꞌ naa, boe ma soldadu sira teteꞌ etu ofa anaꞌ a tali naa, fo rataaꞌ ofa anaꞌ ria bonu henin, de ofa-isiꞌ sira ta dadi ralai soꞌ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Bei sakaꞌ makaledo boe ma, Paulus leleꞌo lahenda sira fo basa sii raa-rinu nae, “Mamasoꞌ dua ian, nana ita toi tatuu hihiiꞌ a, fo toi tamahehenaꞌ a, ma ita ta tao hata esa neuꞌ ita tein na boeꞌ.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 De au hule fo ita taa-tinu baiꞌ dei, fo elaꞌ ita bisa hapu mapii baraꞌaiꞌ. Au amahere ae neme ita basa ia, esa ta maten boeꞌ. Mae tao leoꞌ bea oo, ita basa sodaꞌ!”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Dedea basa leoꞌ naa boe ma, Paulus hai na roti, de ana hule makasi neuꞌ Manetualain nai sira basa matan, boe ma ana hai na bibiaꞌ esa de naa.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 — ausente —
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 — ausente —
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Ami mia mabete, boe ma ara mulai tapa heni karong fo hade gandum nai daleꞌ a leo tasi daleꞌ reu, fo elaꞌ ofaꞌ a boe namakafa.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Makaledo boe ma, ofa-isiꞌ a rita dae-inaꞌ a soo, tehuu ara ta bubuluꞌ rae, pulu bea ria fa. Sira boe rita namo-suu esa. Ara ramahehenaꞌ kalu bisa ara nau reni ofaꞌ a seli batu kusi rai tasiꞌ daleꞌ, fo leo namo-seseeꞌ ria reu,
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 de ara roi teteꞌ naꞌa ra, foa ela sii adaꞌ tasiꞌ daleꞌ. Ara raonda uli a leo tasiꞌ daleꞌ neu, fo ela rauli reniꞌ ofaꞌ ria, basa boe ma, ara raꞌaeꞌ laa anaꞌ a, nai mata fo ela ani a fufuu neni ofaꞌ ria leo namo-suu a neu.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tehuu ofaꞌ ria raka nala soroꞌaeꞌ pupukuꞌ lain, nai tasiꞌ daleꞌ, boe ma ana hara neuꞌ naa leo, de ta nababale soꞌ, de nafa mapepenaꞌ ara totoꞌo ra ofaꞌ a bui na sopu-sopu.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Soldadu ra bei rita leoꞌ naa, boe ma ara ranuu daleꞌ esa nau pau raꞌisa lahenda mana-hukuꞌ ara katemaꞌ, nana ara bii, bosoꞌ losa lahenda sira ane leo madaꞌ lain reu fo ralai heni ao nara.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Tehuu malaka Yulius horo ria soldadu nara, nana huu ana noi fee Paulus nasoda. Boe ma ana pareta basa lahenda mana-ane malelaꞌ ara bokuꞌ leo tasiꞌ daleꞌ, fo ane leo madaꞌ lain reu.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Boe ma, soa neuꞌ bea rina ane ta ralelaꞌ fa soo na, ana nadenu ara tai papaꞌ doo sudi laꞌe ubeaꞌ, elaꞌ bonu tuka nafa a leo madaꞌ lain reu. De ami basa losa madaꞌ lain noo soda-moleꞌ.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.