Atos 25
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs VC
1 Tepoꞌ ria gubernor bebeuꞌ, Festus, lali leo Kaisarea fo saka nalalaꞌo pareta. Ana nai naa noi faiꞌ telu a, basa boe ma ana naroo leo Yerusalem neu.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Nai naa, malaka agama Yahudi ra roo lasi hada nara mai dama fo ralelela aoꞌ roo gubernor bebeuꞌ a. Nai dedean sira, ara tui Paulus dedea na.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Ara hule fo kalu leoꞌ bea soo na, gubernor nadenu lahenda nara, fo roo faliꞌ Paulus leo Yerusalem neu. Seko-nate ara rala-hara na soo, fo nau raisa Paulus nai eno taladaꞌ.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Tehuu gubernor sipoꞌ nae, “Papa kasa. Leo iaꞌ. Nemeꞌ na elaꞌ ara ena ni nahaniꞌ Kaisarea dei. Te au saka fali lai-lai leo naaꞌ uu.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 De neme emi mai bea rina hapu kuasa fo madedea moo ria, na, bole roo au leo Kaisarea teu. Kalu tebe lahenda ia, tao nasalaꞌ ubeaꞌ na, emi bole madedea moo ni.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 — ausente —
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 — ausente —
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Basa boe ma, Paulus nasalaꞌe ao na nae, “Papa gubernor! Au ta parnaa tao salaꞌ hata-hata esa boeꞌ. Au boe ta tao hata nalena-lakaꞌ esa neuꞌ ami agama Yahudi a atoran na. Au ta tao akekeo Amaꞌ Manetualain Uma Mamaso Ina Na nai Yerusalem. Ma au ta tao hata esa nalena-laka noo mana-pareta Roma atoran na.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Tehuu gubernor nau hai lahenda Yahudi ra dale nara. Huu ria, de ana natane Paulus nae, “O aꞌafi ma leoꞌ bea? O mataa do taꞌa kalu au parisaꞌ o dedea ma nai Yerusalem?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Namanene gubernor natane nae leoꞌ naa boe ma, Paulus nataa nae, “Papa gubernor. Au ia anaraun neme Roma. Ma besaꞌ ia, au apadeiꞌ nai papa gubernor fo wakil mana-pareta Roma matan, manuu hak parisaꞌ au dedea ka tuka ria atoran a. De au ta nau leo Yerusalem ꞌuu, fo raꞌetuꞌ au dedea ka nai naa. Papa rina bubuluꞌ man, au ta asala hata esa boeꞌ ma au ta alena-laka neuꞌ lahenda Yahudi ra.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 De kalu tebe au asala hata fo naraa laꞌe huku mamate au soo na, au sipoꞌ, tehuu kalu sira dedean ria, nana ta laꞌe fa, tuka atoran Roma soo na, ta hapu esa bisa natutuluꞌ au leo lahenda ia ra lima dale nara uu fa. Ara saka enoꞌ fo nau raisa au hihiiꞌ. De besaꞌ ia, tuka au hak ka, au hule fo parisaꞌ au nai Mane Bau-ina Kaisar, nai nusaꞌ a huun, nai kota Roma. Nemeꞌ naa fo elaꞌ ria naꞌetuꞌ au dedea kia.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Ramanene Paulus hule nae leoꞌ naa, boe ma gubernor dedea aoꞌ noo ria nonoon fo rina parisaꞌ falin dedeaꞌ ria. Basa ria boe ma, ana nafada Paulus nae, “Huu noo o hule parisaꞌ dedeaꞌ a nai Kaisar, de o muste leo Roma muu.” Dedea basa nae leoꞌ naa boe ma, ara rasidaꞌ.
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Basa ria boe ma, lahenda Yahudi ra mane naa nade Agripa, noo fadi inan esa, nade Bernike, leo Kaisarea reu. Dua sii nau reu fee hada haromata neu gubernor bebeuꞌ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Ara suku faiꞌ hida roo gubernor Festus. Lai esa boe ma, Festus tui Paulus dedea na neuꞌ dua sii. Ana nae, “Papa mane! Nai Kaisarea ia, ami ena touꞌ esa, nade Paulus. Maꞌulun ria gubernor paraaꞌ a bei ta naꞌetuꞌ ria dedea na fa.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Bei lalaiꞌ ia, au nai Yerusalem, malaka agama Yahudi ma lasi hada nara, mai kolaaꞌ Paulus ma tui sala na, basa boe ma ara hule au fo huku ni.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Tehuu au afada sii ae, “Tuka mana-pareta Roma atoran na, au muste parisaꞌ aꞌuluꞌ dedeaꞌ ria, besaꞌ ko au aꞌetuꞌ fee ni huhuku na. Lahenda madedea ra muste rasasare mataꞌ dei, fo au nau amanene rae ana sala ubeaꞌ, ma ria boe muste hapu lelaꞌ fo nasalaꞌe ao na, besaꞌ ko au bisa aꞌetuꞌ dedeaꞌ ria, ma au aꞌetuꞌ fee ni huhuku ubeaꞌ.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Basa de, faiꞌ fo au fali Kaisarea mai, boe ma lahenda Yahudi hida tuka iaꞌ mai. Balahaꞌ boe ma, au parisaꞌ tutiꞌ dedeaꞌ ria, de au adenu sii roo Paulus mai nataa au, fo elaꞌ au bisa amanene dedeaꞌ ia huu-pedan.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Basa ria boe ma, lahenda Yahudi ra rapadeiꞌ fo mulai ratudu Paulus sala nara. Tehuu ara ratudu hata sira bera na ta sama noo hata fo au dodoo basan nai au dale ka soo.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Sira esa ta neu esa daleꞌ, adaꞌ noi sira agama na, ma ralelena aoꞌ roo Paulus adaꞌ noi touꞌ esa, nade Yesus. Tuka lahenda Yahudi ra soo na, Yesus ria maten soo, tehuu Paulus bei taꞌi nahere nae Yesus ria nasoda seluꞌ.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Rareresiꞌ leoꞌ naa, ma huu noo au lahenda bebeuꞌ, de au ta bubuluꞌ ae aꞌetuꞌ tao dedea agama ria leoꞌ bea fa. Huu ria na, au atane Paulus ae, ‘Leoꞌ bea soo na au parisaꞌ o dedea ma nai Yerusalem?’
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Tehuu ana ta nataa fa, de ana hule fo neu kolaaꞌ natafaliꞌ leo Kaisar neu, nai nusa a huu na. Huu ria na, au ena aheren, losa au hapu lelaꞌ soo na feen leo Roma neu.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Namanene Festus tutui na boe ma, Mane Agripa nae, “Kalu bisa, au nau amanene mataꞌ neme lahenda ria mai.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Balahaꞌ boe ma, gubernor Festus ator fo Mane Agripa bisa namanene Paulus dedea na. Ana ator fo elaꞌ lahenda dodouꞌ ramanene neuꞌ Paulus, rii: malaka soldadu raa, ma lahenda bauinaꞌ fo reme kota Kaisarea mai. Basa boe ma, Mane Agripa noo Bernike masoꞌ mai roo papake maneꞌ. Boe ma, basa lahenda ra fee hada hormata neuꞌ dua sii. Basa sii tesa ra ao nara, boe ma gubernor nadenu fo roo Paulus leo daleꞌ mai.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Boe ma ara roo Paulus leo daleꞌ neu, de gubernor dedea nae, “Mane Agripa, papa sara, basa mana-tesa mana-tamaꞌ fo riiꞌ au hadaꞌ emi. Lahenda ia nade Paulus. Lahenda Yahudi ra radedea roo ni. Basa boe ma, ruma leo au mai, leo mae nai Yerusalem, te leo mae nai ia, fo nau raseti au rae lahenda ia ta naraa nasoda soꞌ.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Huu ria na, au parisaꞌ ana, tehuu ta hapu salaꞌ esa naraa nae huku ria boeꞌ, tehuu noo ana hule nau kolaaꞌ natafali nai nusa a huun, de nau doo ta nau, au muste fee ria leo Roma neu.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 — ausente —
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 — ausente —
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.