Atos 25
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ACF
1 Tepoꞌ ria gubernor bebeuꞌ, Festus, lali leo Kaisarea fo saka nalalaꞌo pareta. Ana nai naa noi faiꞌ telu a, basa boe ma ana naroo leo Yerusalem neu.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Nai naa, malaka agama Yahudi ra roo lasi hada nara mai dama fo ralelela aoꞌ roo gubernor bebeuꞌ a. Nai dedean sira, ara tui Paulus dedea na.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 Ara hule fo kalu leoꞌ bea soo na, gubernor nadenu lahenda nara, fo roo faliꞌ Paulus leo Yerusalem neu. Seko-nate ara rala-hara na soo, fo nau raisa Paulus nai eno taladaꞌ.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Tehuu gubernor sipoꞌ nae, “Papa kasa. Leo iaꞌ. Nemeꞌ na elaꞌ ara ena ni nahaniꞌ Kaisarea dei. Te au saka fali lai-lai leo naaꞌ uu.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 De neme emi mai bea rina hapu kuasa fo madedea moo ria, na, bole roo au leo Kaisarea teu. Kalu tebe lahenda ia, tao nasalaꞌ ubeaꞌ na, emi bole madedea moo ni.”
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 — ausente —
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 — ausente —
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Basa boe ma, Paulus nasalaꞌe ao na nae, “Papa gubernor! Au ta parnaa tao salaꞌ hata-hata esa boeꞌ. Au boe ta tao hata nalena-lakaꞌ esa neuꞌ ami agama Yahudi a atoran na. Au ta tao akekeo Amaꞌ Manetualain Uma Mamaso Ina Na nai Yerusalem. Ma au ta tao hata esa nalena-laka noo mana-pareta Roma atoran na.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Tehuu gubernor nau hai lahenda Yahudi ra dale nara. Huu ria, de ana natane Paulus nae, “O aꞌafi ma leoꞌ bea? O mataa do taꞌa kalu au parisaꞌ o dedea ma nai Yerusalem?”
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Namanene gubernor natane nae leoꞌ naa boe ma, Paulus nataa nae, “Papa gubernor. Au ia anaraun neme Roma. Ma besaꞌ ia, au apadeiꞌ nai papa gubernor fo wakil mana-pareta Roma matan, manuu hak parisaꞌ au dedea ka tuka ria atoran a. De au ta nau leo Yerusalem ꞌuu, fo raꞌetuꞌ au dedea ka nai naa. Papa rina bubuluꞌ man, au ta asala hata esa boeꞌ ma au ta alena-laka neuꞌ lahenda Yahudi ra.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 De kalu tebe au asala hata fo naraa laꞌe huku mamate au soo na, au sipoꞌ, tehuu kalu sira dedean ria, nana ta laꞌe fa, tuka atoran Roma soo na, ta hapu esa bisa natutuluꞌ au leo lahenda ia ra lima dale nara uu fa. Ara saka enoꞌ fo nau raisa au hihiiꞌ. De besaꞌ ia, tuka au hak ka, au hule fo parisaꞌ au nai Mane Bau-ina Kaisar, nai nusaꞌ a huun, nai kota Roma. Nemeꞌ naa fo elaꞌ ria naꞌetuꞌ au dedea kia.”
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Ramanene Paulus hule nae leoꞌ naa, boe ma gubernor dedea aoꞌ noo ria nonoon fo rina parisaꞌ falin dedeaꞌ ria. Basa ria boe ma, ana nafada Paulus nae, “Huu noo o hule parisaꞌ dedeaꞌ a nai Kaisar, de o muste leo Roma muu.” Dedea basa nae leoꞌ naa boe ma, ara rasidaꞌ.
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Basa ria boe ma, lahenda Yahudi ra mane naa nade Agripa, noo fadi inan esa, nade Bernike, leo Kaisarea reu. Dua sii nau reu fee hada haromata neu gubernor bebeuꞌ.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Ara suku faiꞌ hida roo gubernor Festus. Lai esa boe ma, Festus tui Paulus dedea na neuꞌ dua sii. Ana nae, “Papa mane! Nai Kaisarea ia, ami ena touꞌ esa, nade Paulus. Maꞌulun ria gubernor paraaꞌ a bei ta naꞌetuꞌ ria dedea na fa.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Bei lalaiꞌ ia, au nai Yerusalem, malaka agama Yahudi ma lasi hada nara, mai kolaaꞌ Paulus ma tui sala na, basa boe ma ara hule au fo huku ni.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Tehuu au afada sii ae, “Tuka mana-pareta Roma atoran na, au muste parisaꞌ aꞌuluꞌ dedeaꞌ ria, besaꞌ ko au aꞌetuꞌ fee ni huhuku na. Lahenda madedea ra muste rasasare mataꞌ dei, fo au nau amanene rae ana sala ubeaꞌ, ma ria boe muste hapu lelaꞌ fo nasalaꞌe ao na, besaꞌ ko au bisa aꞌetuꞌ dedeaꞌ ria, ma au aꞌetuꞌ fee ni huhuku ubeaꞌ.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Basa de, faiꞌ fo au fali Kaisarea mai, boe ma lahenda Yahudi hida tuka iaꞌ mai. Balahaꞌ boe ma, au parisaꞌ tutiꞌ dedeaꞌ ria, de au adenu sii roo Paulus mai nataa au, fo elaꞌ au bisa amanene dedeaꞌ ia huu-pedan.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Basa ria boe ma, lahenda Yahudi ra rapadeiꞌ fo mulai ratudu Paulus sala nara. Tehuu ara ratudu hata sira bera na ta sama noo hata fo au dodoo basan nai au dale ka soo.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Sira esa ta neu esa daleꞌ, adaꞌ noi sira agama na, ma ralelena aoꞌ roo Paulus adaꞌ noi touꞌ esa, nade Yesus. Tuka lahenda Yahudi ra soo na, Yesus ria maten soo, tehuu Paulus bei taꞌi nahere nae Yesus ria nasoda seluꞌ.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Rareresiꞌ leoꞌ naa, ma huu noo au lahenda bebeuꞌ, de au ta bubuluꞌ ae aꞌetuꞌ tao dedea agama ria leoꞌ bea fa. Huu ria na, au atane Paulus ae, ‘Leoꞌ bea soo na au parisaꞌ o dedea ma nai Yerusalem?’
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Tehuu ana ta nataa fa, de ana hule fo neu kolaaꞌ natafaliꞌ leo Kaisar neu, nai nusa a huu na. Huu ria na, au ena aheren, losa au hapu lelaꞌ soo na feen leo Roma neu.”
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Namanene Festus tutui na boe ma, Mane Agripa nae, “Kalu bisa, au nau amanene mataꞌ neme lahenda ria mai.”
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Balahaꞌ boe ma, gubernor Festus ator fo Mane Agripa bisa namanene Paulus dedea na. Ana ator fo elaꞌ lahenda dodouꞌ ramanene neuꞌ Paulus, rii: malaka soldadu raa, ma lahenda bauinaꞌ fo reme kota Kaisarea mai. Basa boe ma, Mane Agripa noo Bernike masoꞌ mai roo papake maneꞌ. Boe ma, basa lahenda ra fee hada hormata neuꞌ dua sii. Basa sii tesa ra ao nara, boe ma gubernor nadenu fo roo Paulus leo daleꞌ mai.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Boe ma ara roo Paulus leo daleꞌ neu, de gubernor dedea nae, “Mane Agripa, papa sara, basa mana-tesa mana-tamaꞌ fo riiꞌ au hadaꞌ emi. Lahenda ia nade Paulus. Lahenda Yahudi ra radedea roo ni. Basa boe ma, ruma leo au mai, leo mae nai Yerusalem, te leo mae nai ia, fo nau raseti au rae lahenda ia ta naraa nasoda soꞌ.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Huu ria na, au parisaꞌ ana, tehuu ta hapu salaꞌ esa naraa nae huku ria boeꞌ, tehuu noo ana hule nau kolaaꞌ natafali nai nusa a huun, de nau doo ta nau, au muste fee ria leo Roma neu.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 — ausente —
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 — ausente —
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.