Atos 15
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs VC
1 Tepoꞌ ria, lahenda Yahudi saraniꞌ hida reme propensi Yudea mai, ara leo Antiokia reu. Losa na boe ma ara ranori Ramatua Yesus lahenda nara rae, “Emi mamahere neuꞌ Yesus nana laꞌe ria soo. Tehuu, ria bate dai fa. Kalu tetebe sara emi nau hapu soda-moleꞌ a soo na, emi muste sunat tuka ita hada na dei, fo rina Manetualain bati fee baꞌi Musa.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Tehuu Paulus noo Barnabas ralena-laka lahenda sira dedea nara. Ara rareresiꞌ mamateꞌ. Boe ma Paulus noo Barnabas rae, “Emi sala! Lahenda nusa fekeꞌ fo lahenda Yahudi ta sira fa, ma ara ramahere neuꞌ Yesus, ta parluu sira tuka lahenda Yahudi ra hada sunat na fa!” Huu noo ara ralelena aoꞌ ria, de ara rala-hara na, fo fee Paulus noo Barnabas, ma nonoo fekeꞌ hida reme Antiokia, fo reni rataneꞌ ia fee Ramatuaꞌ a lahenda nadedenu nara, roo lasi saraniꞌ fekeꞌ, fo rai Yerusalem.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Huu ria na, Ramatua Yesus lahenda nara fo nai Antiokia, radenu Paulus asa Yerusalem reu. Ara raroo madaꞌ lain, tuka propensi Fenesia ma propensi Samaria. Ara tuli lalaꞌoꞌ lahenda kamahereꞌ ara uma nara. Basa boe ma, ara tui ralulutuꞌ rae, “Lahenda ta Yahudi fa boe, ara ratafali fo ramahere neuꞌ Manetualain!” Lahenda sira ramanene, boe ma basa sii ramahoꞌo.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Losa Yerusalem, Yesus lahenda nara sipo raa sii noo malole. Manetualain lahenda nadedenu nara, ma lasi nara, boe sipoꞌ asa. Basa boe ma, Paulus asa tui basa hihii-nanauꞌ fo rina Manetualain tao fee sii, losaꞌ lahenda fekeꞌ dodouꞌ tuka neuꞌ Ramatua Yesus. Noo ria naa, ara tui sira leleo-lalaꞌon, neme masososa na losaꞌ ara fali seluꞌ Antiokia reu. Ma ara tui rae sira rareresiꞌ, adaꞌ noi sunat a.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Lahenda fo rina ramanene Paulus asa tutui nara, lahenda Yahudi saraniꞌ hida reme partei Farisi. Ara foa rapadeiꞌ, boe ma dedea rambera ina rae, “Mamanene matalolole e! Leo mae ta huu lahenda Yahudi fa, sudi lahenda bea, fo nau tuka Yesus, ara muste tuka ita hada sunat noo ita atoran feken, fo rina Amaꞌ Manetualain naꞌondan tuka baꞌi Musa.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Boe ma, basa lahenda sarani ara rala-haraꞌ, de Ramatuaꞌ a lahenda nadedenu nara, ma lahenda saraniꞌ na lasi nara, rabua fo ara dodoo enoꞌ sunat noo atoran ria.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Ara rafee afiꞌ doo na seli. Mateꞌe ao na boe ma, Petrus foa napadeiꞌ, de ana dedea nae “Toranoo kara! Emi bubuluꞌ man neme uluꞌ mai, Amaꞌ Manetualain tudu na au nai emi basa talada, fo elaꞌ au uu tui-afada Yesus Kristus Tutui Malole Na neuꞌ lahenda fo ta Yahudi fa. Te Amaꞌ Manetualain nahiiꞌ ara ramahere neuꞌ Yesus.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Amaꞌ Manetualain bubuluꞌ ita lahenda a esaꞌ ko dalen. Ma Ana fee Dula-dale Malalao-malalafu Na neuꞌ sira, sama leoꞌ Ana fee ita boe. Noo ria naa, ita bubuluꞌ tae, Manetualain sipoꞌ sira boe.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Te Amaꞌ Manetualain ta here mataꞌ fa, ma ta peda fekeꞌ ita too sira fa, riiꞌ Ana tao makamomoi sira dale nara, huu fo ara ramahere Yesus, sama leoꞌ Ana tao makamomoi ita dale nara.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 — ausente —
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 — ausente —
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Ramanene leoꞌ naa boe ma, ta hapu lahenda esa nau tamba duduꞌa-aꞌafiꞌ soo boeꞌ.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Tui basa boe ma, touꞌ esa, nade Yakobis, foa napadeiꞌ, boe ma ana dedea nae, “Toranoo kara emin! Mamanene au dei!
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Aꞌa Peꞌu besaꞌ ko tui basa fee ita nae, Amaꞌ Manetualain soꞌu na lahenda nana ta Yahudi sira fa, fee sii dadi reuꞌ Ramatua Yesus uma-isin.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Na, ria naraa noo hata fo Ramatuaꞌ a lahenda mana dedea nara, rafada nai maꞌulun. Te mana-duiꞌ nae,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Naraa laꞌe faiꞌ na te, Au mai.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 — ausente —
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 — ausente —
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 — ausente —
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Na, kalu ita tao atoran leo iaꞌ, nana hata bebeuꞌ ta ia fa. Te lahenda dodouꞌ bubuluꞌ, ita lahenda Yahudi hada na nana leo naaꞌ. Huu ria, naa hohoro-lalaneꞌ neme baꞌi Musa sara mai nana, ita lees nai uma huhule-haradoiꞌ ara daleꞌ tuka-tuka fai hahae aoꞌ, nai basa mamanaꞌ a lalaꞌen. Dadi, nusa fekeꞌ a lahenda nara boe bubuluꞌ. Na, au dedea ka teꞌe naꞌ soo. Makasi.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Basa ria boe ma, Ramatuaꞌ a lahenda nadedenu nara, ma lasi fekeꞌ ara, rala-hara naa, fo roi fee lahenda reu tui sira naꞌeꞌetun ria neuꞌ basa lahenda saraniꞌ nai basa mamanaꞌ a lalaꞌen. Boe ma, ara saka lahenda fo riiꞌ saraniꞌ a hadaꞌ asa a, fo naraa noo nonoi lakaꞌ ria. Basa boe ma, ara here ra lahenda dua. Esa, nade Silas, ma esa bali, nade Yudas (fo sira raloon soo na rae Barsabas). Ara radenu dua sii, roo Paulus ma Barnabas, fo reu belaꞌ a.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Ara reni susuraꞌ fo fee lahenda nusa fekeꞌ nai kota Antiokia, nai propensi Siria, ma dooꞌ a neme propensi Kilikia. Susuraꞌ ria lii na nae leoꞌ ia:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Ami duiꞌ susura ia, nana huu ami mamanene rae lahenda hida remeꞌ Yerusalem ia mai, reu raneta roo emi nai naa. Ara ranori lalalaꞌ, losaꞌ tao rasasusaꞌ, ma ramakoa emi. Ela emi bubuluꞌ dei, te ami bei ta madenu sira fa.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Tepoꞌ fo ami mamanene rae lahenda tao ramakoaꞌ emi leoꞌ naa, boe ma ami mabua nai ia, fo dodoo tataiꞌ hata ria. Na, ami dedea raoꞌ, ma maꞌetuꞌ hata ria soo. Dadi besaꞌ ia, ami here ma lahenda fo mai rafada emi, ami hara-oe naꞌeꞌetum ria. Ara laꞌo roo ita toranoo susuen, Barnabas noo Paulus.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Te ita lahenda kaduan sira nana, ara lepa doidosoꞌ losaꞌ hisadei na mates. Ara doidosoꞌ leo naa, huu noo ara tuka ita Ramatuan Yesus, Lahenda fo rina Amaꞌ Manetualain here basan neme uluꞌ mai.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Dadi ami madenu Yudas noo Silas, fo elaꞌ ara rafada emi susuraꞌ ia isi na.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Amaꞌ Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na nafada basa ami, ma ami basa mala haraꞌ esa mae, emi bosoꞌ tuka ami hada Yahudi ma katemaꞌ, leo-leo hada sunat a. Te hadas ria tao na emi mambera. Tehuu hihii-nanauꞌ esa do dua rai na soo na, emi muste mafarereneꞌ asa:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Bosoꞌ maepoꞌ mo touꞌ do inaꞌ.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Ara sipo ra susuraꞌ ria, boe ma Paulus asa rateꞌa, fo ara laꞌo raroo leo kota Antiokia reu. Losa na boe ma, ara rabubua ra basa lahenda saraniꞌ ara, boe ma loo fee sii susuraꞌ ria.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Ara bei lees basa susuraꞌ ria boe ma, lahenda sira dale nara ramahoꞌo, huu fo susuraꞌ ria isi na tao natea dale nara.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Yudas noo Silas boe, Manetualain pake sii, dadi reuꞌ Ria mana dedea Na. Dua sii ratuiꞌ dodouꞌ roo lahenda kamahereꞌ fo rai kota ria. Ara dedea ratetea lahenda sira dale nara.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Tepoꞌ fo dua sii leo ramanoso rai naa, boe ma lahenda sarani manai Antiokia fee sii fali seluꞌ leo lahenda fo radenu sii a. Ara poꞌi dua sii noo dale namahoꞌo.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 [Tehuu Silas soo na nau leo nahaniꞌ Antiokia.]
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Paulus noo Barnabas soo na, leo faiꞌ hida nai naa. Ara tulu-fali lahenda fekeꞌ fo rina ara tui-rafada Ramatua Yesus Eno Masoda Na.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Tepoꞌ fo Paulus noo Barnabas ara leo ramanoso rai Antiokia, boe ma Paulus dedea noo Barnabas nae, “Aꞌa Nabas a! Mai ita fali leo basa mamanaꞌ fo rina maꞌulun ria ita tuli a. Ita teu mete taneni toranooꞌ sira masoda nara. Sira leo beaꞌ soo, e? Te lahenda sira, ramahere neuꞌ Ramatua Yesus bei lalai ia. Faiꞌ naa, ita tanori-tafada sii boe. De mai teu dama taneni sii dei.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Barnabas namanene Paulus nae leoꞌ naa, boe ma ana nataa-nataa mesan. Ana nau leꞌo noo Yohanis fo tuka sii. (Ara raloo Yohanis soo na rae; Markus).
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Tehuu, Paulus ta nataa fa. Huu fo faiꞌ na; Markus foa elaꞌ sii rai propensi Pamfilia.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Paulus noo Barnabas ralelena aoꞌ raan seli, losaꞌ esaꞌ ko laꞌo matan. Boe ma Barnabas noo Markus, dua sii saꞌe ofaꞌ leo pulu Siprus reu.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Tehuu, Paulus noo Silas. Faiꞌ fo ara saka laꞌo boe ma, lahenda kamahereꞌ fo rai Antiokia hule-haradoi, fo elaꞌ Amaꞌ Manetualain nanea-nasalaꞌe sii, ma natudu fee sii, dale malole Na. Hule-haradoi basa boe ma, dua sii laꞌo.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Boe ma ara laꞌo rule propensi Siria ma propensi Kilikia. Nai bea-bea oo ara tao ratetea lahenda kamahereꞌ ara dale nara.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.