Atos 15

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tepoꞌ ria, lahenda Yahudi saraniꞌ hida reme propensi Yudea mai, ara leo Antiokia reu. Losa na boe ma ara ranori Ramatua Yesus lahenda nara rae, “Emi mamahere neuꞌ Yesus nana laꞌe ria soo. Tehuu, ria bate dai fa. Kalu tetebe sara emi nau hapu soda-moleꞌ a soo na, emi muste sunat tuka ita hada na dei, fo rina Manetualain bati fee baꞌi Musa.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Tehuu Paulus noo Barnabas ralena-laka lahenda sira dedea nara. Ara rareresiꞌ mamateꞌ. Boe ma Paulus noo Barnabas rae, “Emi sala! Lahenda nusa fekeꞌ fo lahenda Yahudi ta sira fa, ma ara ramahere neuꞌ Yesus, ta parluu sira tuka lahenda Yahudi ra hada sunat na fa!” Huu noo ara ralelena aoꞌ ria, de ara rala-hara na, fo fee Paulus noo Barnabas, ma nonoo fekeꞌ hida reme Antiokia, fo reni rataneꞌ ia fee Ramatuaꞌ a lahenda nadedenu nara, roo lasi saraniꞌ fekeꞌ, fo rai Yerusalem.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Huu ria na, Ramatua Yesus lahenda nara fo nai Antiokia, radenu Paulus asa Yerusalem reu. Ara raroo madaꞌ lain, tuka propensi Fenesia ma propensi Samaria. Ara tuli lalaꞌoꞌ lahenda kamahereꞌ ara uma nara. Basa boe ma, ara tui ralulutuꞌ rae, “Lahenda ta Yahudi fa boe, ara ratafali fo ramahere neuꞌ Manetualain!” Lahenda sira ramanene, boe ma basa sii ramahoꞌo.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Losa Yerusalem, Yesus lahenda nara sipo raa sii noo malole. Manetualain lahenda nadedenu nara, ma lasi nara, boe sipoꞌ asa. Basa boe ma, Paulus asa tui basa hihii-nanauꞌ fo rina Manetualain tao fee sii, losaꞌ lahenda fekeꞌ dodouꞌ tuka neuꞌ Ramatua Yesus. Noo ria naa, ara tui sira leleo-lalaꞌon, neme masososa na losaꞌ ara fali seluꞌ Antiokia reu. Ma ara tui rae sira rareresiꞌ, adaꞌ noi sunat a.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Lahenda fo rina ramanene Paulus asa tutui nara, lahenda Yahudi saraniꞌ hida reme partei Farisi. Ara foa rapadeiꞌ, boe ma dedea rambera ina rae, “Mamanene matalolole e! Leo mae ta huu lahenda Yahudi fa, sudi lahenda bea, fo nau tuka Yesus, ara muste tuka ita hada sunat noo ita atoran feken, fo rina Amaꞌ Manetualain naꞌondan tuka baꞌi Musa.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Boe ma, basa lahenda sarani ara rala-haraꞌ, de Ramatuaꞌ a lahenda nadedenu nara, ma lahenda saraniꞌ na lasi nara, rabua fo ara dodoo enoꞌ sunat noo atoran ria.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ara rafee afiꞌ doo na seli. Mateꞌe ao na boe ma, Petrus foa napadeiꞌ, de ana dedea nae “Toranoo kara! Emi bubuluꞌ man neme uluꞌ mai, Amaꞌ Manetualain tudu na au nai emi basa talada, fo elaꞌ au uu tui-afada Yesus Kristus Tutui Malole Na neuꞌ lahenda fo ta Yahudi fa. Te Amaꞌ Manetualain nahiiꞌ ara ramahere neuꞌ Yesus.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Amaꞌ Manetualain bubuluꞌ ita lahenda a esaꞌ ko dalen. Ma Ana fee Dula-dale Malalao-malalafu Na neuꞌ sira, sama leoꞌ Ana fee ita boe. Noo ria naa, ita bubuluꞌ tae, Manetualain sipoꞌ sira boe.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Te Amaꞌ Manetualain ta here mataꞌ fa, ma ta peda fekeꞌ ita too sira fa, riiꞌ Ana tao makamomoi sira dale nara, huu fo ara ramahere Yesus, sama leoꞌ Ana tao makamomoi ita dale nara.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 — ausente —
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 — ausente —
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Ramanene leoꞌ naa boe ma, ta hapu lahenda esa nau tamba duduꞌa-aꞌafiꞌ soo boeꞌ.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Tui basa boe ma, touꞌ esa, nade Yakobis, foa napadeiꞌ, boe ma ana dedea nae, “Toranoo kara emin! Mamanene au dei!
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Aꞌa Peꞌu besaꞌ ko tui basa fee ita nae, Amaꞌ Manetualain soꞌu na lahenda nana ta Yahudi sira fa, fee sii dadi reuꞌ Ramatua Yesus uma-isin.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Na, ria naraa noo hata fo Ramatuaꞌ a lahenda mana dedea nara, rafada nai maꞌulun. Te mana-duiꞌ nae,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Naraa laꞌe faiꞌ na te, Au mai.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 — ausente —
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 — ausente —
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 — ausente —
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 — ausente —
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Na, kalu ita tao atoran leo iaꞌ, nana hata bebeuꞌ ta ia fa. Te lahenda dodouꞌ bubuluꞌ, ita lahenda Yahudi hada na nana leo naaꞌ. Huu ria, naa hohoro-lalaneꞌ neme baꞌi Musa sara mai nana, ita lees nai uma huhule-haradoiꞌ ara daleꞌ tuka-tuka fai hahae aoꞌ, nai basa mamanaꞌ a lalaꞌen. Dadi, nusa fekeꞌ a lahenda nara boe bubuluꞌ. Na, au dedea ka teꞌe naꞌ soo. Makasi.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Basa ria boe ma, Ramatuaꞌ a lahenda nadedenu nara, ma lasi fekeꞌ ara, rala-hara naa, fo roi fee lahenda reu tui sira naꞌeꞌetun ria neuꞌ basa lahenda saraniꞌ nai basa mamanaꞌ a lalaꞌen. Boe ma, ara saka lahenda fo riiꞌ saraniꞌ a hadaꞌ asa a, fo naraa noo nonoi lakaꞌ ria. Basa boe ma, ara here ra lahenda dua. Esa, nade Silas, ma esa bali, nade Yudas (fo sira raloon soo na rae Barsabas). Ara radenu dua sii, roo Paulus ma Barnabas, fo reu belaꞌ a.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Ara reni susuraꞌ fo fee lahenda nusa fekeꞌ nai kota Antiokia, nai propensi Siria, ma dooꞌ a neme propensi Kilikia. Susuraꞌ ria lii na nae leoꞌ ia:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Ami duiꞌ susura ia, nana huu ami mamanene rae lahenda hida remeꞌ Yerusalem ia mai, reu raneta roo emi nai naa. Ara ranori lalalaꞌ, losaꞌ tao rasasusaꞌ, ma ramakoa emi. Ela emi bubuluꞌ dei, te ami bei ta madenu sira fa.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Tepoꞌ fo ami mamanene rae lahenda tao ramakoaꞌ emi leoꞌ naa, boe ma ami mabua nai ia, fo dodoo tataiꞌ hata ria. Na, ami dedea raoꞌ, ma maꞌetuꞌ hata ria soo. Dadi besaꞌ ia, ami here ma lahenda fo mai rafada emi, ami hara-oe naꞌeꞌetum ria. Ara laꞌo roo ita toranoo susuen, Barnabas noo Paulus.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Te ita lahenda kaduan sira nana, ara lepa doidosoꞌ losaꞌ hisadei na mates. Ara doidosoꞌ leo naa, huu noo ara tuka ita Ramatuan Yesus, Lahenda fo rina Amaꞌ Manetualain here basan neme uluꞌ mai.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Dadi ami madenu Yudas noo Silas, fo elaꞌ ara rafada emi susuraꞌ ia isi na.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Amaꞌ Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na nafada basa ami, ma ami basa mala haraꞌ esa mae, emi bosoꞌ tuka ami hada Yahudi ma katemaꞌ, leo-leo hada sunat a. Te hadas ria tao na emi mambera. Tehuu hihii-nanauꞌ esa do dua rai na soo na, emi muste mafarereneꞌ asa:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Bosoꞌ maepoꞌ mo touꞌ do inaꞌ.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Ara sipo ra susuraꞌ ria, boe ma Paulus asa rateꞌa, fo ara laꞌo raroo leo kota Antiokia reu. Losa na boe ma, ara rabubua ra basa lahenda saraniꞌ ara, boe ma loo fee sii susuraꞌ ria.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Ara bei lees basa susuraꞌ ria boe ma, lahenda sira dale nara ramahoꞌo, huu fo susuraꞌ ria isi na tao natea dale nara.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Yudas noo Silas boe, Manetualain pake sii, dadi reuꞌ Ria mana dedea Na. Dua sii ratuiꞌ dodouꞌ roo lahenda kamahereꞌ fo rai kota ria. Ara dedea ratetea lahenda sira dale nara.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Tepoꞌ fo dua sii leo ramanoso rai naa, boe ma lahenda sarani manai Antiokia fee sii fali seluꞌ leo lahenda fo radenu sii a. Ara poꞌi dua sii noo dale namahoꞌo.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 [Tehuu Silas soo na nau leo nahaniꞌ Antiokia.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Paulus noo Barnabas soo na, leo faiꞌ hida nai naa. Ara tulu-fali lahenda fekeꞌ fo rina ara tui-rafada Ramatua Yesus Eno Masoda Na.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Tepoꞌ fo Paulus noo Barnabas ara leo ramanoso rai Antiokia, boe ma Paulus dedea noo Barnabas nae, “Aꞌa Nabas a! Mai ita fali leo basa mamanaꞌ fo rina maꞌulun ria ita tuli a. Ita teu mete taneni toranooꞌ sira masoda nara. Sira leo beaꞌ soo, e? Te lahenda sira, ramahere neuꞌ Ramatua Yesus bei lalai ia. Faiꞌ naa, ita tanori-tafada sii boe. De mai teu dama taneni sii dei.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Barnabas namanene Paulus nae leoꞌ naa, boe ma ana nataa-nataa mesan. Ana nau leꞌo noo Yohanis fo tuka sii. (Ara raloo Yohanis soo na rae; Markus).
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Tehuu, Paulus ta nataa fa. Huu fo faiꞌ na; Markus foa elaꞌ sii rai propensi Pamfilia.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Paulus noo Barnabas ralelena aoꞌ raan seli, losaꞌ esaꞌ ko laꞌo matan. Boe ma Barnabas noo Markus, dua sii saꞌe ofaꞌ leo pulu Siprus reu.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Tehuu, Paulus noo Silas. Faiꞌ fo ara saka laꞌo boe ma, lahenda kamahereꞌ fo rai Antiokia hule-haradoi, fo elaꞌ Amaꞌ Manetualain nanea-nasalaꞌe sii, ma natudu fee sii, dale malole Na. Hule-haradoi basa boe ma, dua sii laꞌo.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Boe ma ara laꞌo rule propensi Siria ma propensi Kilikia. Nai bea-bea oo ara tao ratetea lahenda kamahereꞌ ara dale nara.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.