Atos 15
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NVT
1 Tepoꞌ ria, lahenda Yahudi saraniꞌ hida reme propensi Yudea mai, ara leo Antiokia reu. Losa na boe ma ara ranori Ramatua Yesus lahenda nara rae, “Emi mamahere neuꞌ Yesus nana laꞌe ria soo. Tehuu, ria bate dai fa. Kalu tetebe sara emi nau hapu soda-moleꞌ a soo na, emi muste sunat tuka ita hada na dei, fo rina Manetualain bati fee baꞌi Musa.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Tehuu Paulus noo Barnabas ralena-laka lahenda sira dedea nara. Ara rareresiꞌ mamateꞌ. Boe ma Paulus noo Barnabas rae, “Emi sala! Lahenda nusa fekeꞌ fo lahenda Yahudi ta sira fa, ma ara ramahere neuꞌ Yesus, ta parluu sira tuka lahenda Yahudi ra hada sunat na fa!” Huu noo ara ralelena aoꞌ ria, de ara rala-hara na, fo fee Paulus noo Barnabas, ma nonoo fekeꞌ hida reme Antiokia, fo reni rataneꞌ ia fee Ramatuaꞌ a lahenda nadedenu nara, roo lasi saraniꞌ fekeꞌ, fo rai Yerusalem.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Huu ria na, Ramatua Yesus lahenda nara fo nai Antiokia, radenu Paulus asa Yerusalem reu. Ara raroo madaꞌ lain, tuka propensi Fenesia ma propensi Samaria. Ara tuli lalaꞌoꞌ lahenda kamahereꞌ ara uma nara. Basa boe ma, ara tui ralulutuꞌ rae, “Lahenda ta Yahudi fa boe, ara ratafali fo ramahere neuꞌ Manetualain!” Lahenda sira ramanene, boe ma basa sii ramahoꞌo.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Losa Yerusalem, Yesus lahenda nara sipo raa sii noo malole. Manetualain lahenda nadedenu nara, ma lasi nara, boe sipoꞌ asa. Basa boe ma, Paulus asa tui basa hihii-nanauꞌ fo rina Manetualain tao fee sii, losaꞌ lahenda fekeꞌ dodouꞌ tuka neuꞌ Ramatua Yesus. Noo ria naa, ara tui sira leleo-lalaꞌon, neme masososa na losaꞌ ara fali seluꞌ Antiokia reu. Ma ara tui rae sira rareresiꞌ, adaꞌ noi sunat a.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Lahenda fo rina ramanene Paulus asa tutui nara, lahenda Yahudi saraniꞌ hida reme partei Farisi. Ara foa rapadeiꞌ, boe ma dedea rambera ina rae, “Mamanene matalolole e! Leo mae ta huu lahenda Yahudi fa, sudi lahenda bea, fo nau tuka Yesus, ara muste tuka ita hada sunat noo ita atoran feken, fo rina Amaꞌ Manetualain naꞌondan tuka baꞌi Musa.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Boe ma, basa lahenda sarani ara rala-haraꞌ, de Ramatuaꞌ a lahenda nadedenu nara, ma lahenda saraniꞌ na lasi nara, rabua fo ara dodoo enoꞌ sunat noo atoran ria.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Ara rafee afiꞌ doo na seli. Mateꞌe ao na boe ma, Petrus foa napadeiꞌ, de ana dedea nae “Toranoo kara! Emi bubuluꞌ man neme uluꞌ mai, Amaꞌ Manetualain tudu na au nai emi basa talada, fo elaꞌ au uu tui-afada Yesus Kristus Tutui Malole Na neuꞌ lahenda fo ta Yahudi fa. Te Amaꞌ Manetualain nahiiꞌ ara ramahere neuꞌ Yesus.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Amaꞌ Manetualain bubuluꞌ ita lahenda a esaꞌ ko dalen. Ma Ana fee Dula-dale Malalao-malalafu Na neuꞌ sira, sama leoꞌ Ana fee ita boe. Noo ria naa, ita bubuluꞌ tae, Manetualain sipoꞌ sira boe.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Te Amaꞌ Manetualain ta here mataꞌ fa, ma ta peda fekeꞌ ita too sira fa, riiꞌ Ana tao makamomoi sira dale nara, huu fo ara ramahere Yesus, sama leoꞌ Ana tao makamomoi ita dale nara.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 — ausente —
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 — ausente —
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Ramanene leoꞌ naa boe ma, ta hapu lahenda esa nau tamba duduꞌa-aꞌafiꞌ soo boeꞌ.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Tui basa boe ma, touꞌ esa, nade Yakobis, foa napadeiꞌ, boe ma ana dedea nae, “Toranoo kara emin! Mamanene au dei!
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Aꞌa Peꞌu besaꞌ ko tui basa fee ita nae, Amaꞌ Manetualain soꞌu na lahenda nana ta Yahudi sira fa, fee sii dadi reuꞌ Ramatua Yesus uma-isin.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Na, ria naraa noo hata fo Ramatuaꞌ a lahenda mana dedea nara, rafada nai maꞌulun. Te mana-duiꞌ nae,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Naraa laꞌe faiꞌ na te, Au mai.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 — ausente —
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 — ausente —
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 — ausente —
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 — ausente —
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Na, kalu ita tao atoran leo iaꞌ, nana hata bebeuꞌ ta ia fa. Te lahenda dodouꞌ bubuluꞌ, ita lahenda Yahudi hada na nana leo naaꞌ. Huu ria, naa hohoro-lalaneꞌ neme baꞌi Musa sara mai nana, ita lees nai uma huhule-haradoiꞌ ara daleꞌ tuka-tuka fai hahae aoꞌ, nai basa mamanaꞌ a lalaꞌen. Dadi, nusa fekeꞌ a lahenda nara boe bubuluꞌ. Na, au dedea ka teꞌe naꞌ soo. Makasi.”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Basa ria boe ma, Ramatuaꞌ a lahenda nadedenu nara, ma lasi fekeꞌ ara, rala-hara naa, fo roi fee lahenda reu tui sira naꞌeꞌetun ria neuꞌ basa lahenda saraniꞌ nai basa mamanaꞌ a lalaꞌen. Boe ma, ara saka lahenda fo riiꞌ saraniꞌ a hadaꞌ asa a, fo naraa noo nonoi lakaꞌ ria. Basa boe ma, ara here ra lahenda dua. Esa, nade Silas, ma esa bali, nade Yudas (fo sira raloon soo na rae Barsabas). Ara radenu dua sii, roo Paulus ma Barnabas, fo reu belaꞌ a.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Ara reni susuraꞌ fo fee lahenda nusa fekeꞌ nai kota Antiokia, nai propensi Siria, ma dooꞌ a neme propensi Kilikia. Susuraꞌ ria lii na nae leoꞌ ia:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ami duiꞌ susura ia, nana huu ami mamanene rae lahenda hida remeꞌ Yerusalem ia mai, reu raneta roo emi nai naa. Ara ranori lalalaꞌ, losaꞌ tao rasasusaꞌ, ma ramakoa emi. Ela emi bubuluꞌ dei, te ami bei ta madenu sira fa.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Tepoꞌ fo ami mamanene rae lahenda tao ramakoaꞌ emi leoꞌ naa, boe ma ami mabua nai ia, fo dodoo tataiꞌ hata ria. Na, ami dedea raoꞌ, ma maꞌetuꞌ hata ria soo. Dadi besaꞌ ia, ami here ma lahenda fo mai rafada emi, ami hara-oe naꞌeꞌetum ria. Ara laꞌo roo ita toranoo susuen, Barnabas noo Paulus.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Te ita lahenda kaduan sira nana, ara lepa doidosoꞌ losaꞌ hisadei na mates. Ara doidosoꞌ leo naa, huu noo ara tuka ita Ramatuan Yesus, Lahenda fo rina Amaꞌ Manetualain here basan neme uluꞌ mai.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Dadi ami madenu Yudas noo Silas, fo elaꞌ ara rafada emi susuraꞌ ia isi na.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Amaꞌ Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na nafada basa ami, ma ami basa mala haraꞌ esa mae, emi bosoꞌ tuka ami hada Yahudi ma katemaꞌ, leo-leo hada sunat a. Te hadas ria tao na emi mambera. Tehuu hihii-nanauꞌ esa do dua rai na soo na, emi muste mafarereneꞌ asa:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Bosoꞌ maepoꞌ mo touꞌ do inaꞌ.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Ara sipo ra susuraꞌ ria, boe ma Paulus asa rateꞌa, fo ara laꞌo raroo leo kota Antiokia reu. Losa na boe ma, ara rabubua ra basa lahenda saraniꞌ ara, boe ma loo fee sii susuraꞌ ria.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Ara bei lees basa susuraꞌ ria boe ma, lahenda sira dale nara ramahoꞌo, huu fo susuraꞌ ria isi na tao natea dale nara.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Yudas noo Silas boe, Manetualain pake sii, dadi reuꞌ Ria mana dedea Na. Dua sii ratuiꞌ dodouꞌ roo lahenda kamahereꞌ fo rai kota ria. Ara dedea ratetea lahenda sira dale nara.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Tepoꞌ fo dua sii leo ramanoso rai naa, boe ma lahenda sarani manai Antiokia fee sii fali seluꞌ leo lahenda fo radenu sii a. Ara poꞌi dua sii noo dale namahoꞌo.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 [Tehuu Silas soo na nau leo nahaniꞌ Antiokia.]
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Paulus noo Barnabas soo na, leo faiꞌ hida nai naa. Ara tulu-fali lahenda fekeꞌ fo rina ara tui-rafada Ramatua Yesus Eno Masoda Na.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Tepoꞌ fo Paulus noo Barnabas ara leo ramanoso rai Antiokia, boe ma Paulus dedea noo Barnabas nae, “Aꞌa Nabas a! Mai ita fali leo basa mamanaꞌ fo rina maꞌulun ria ita tuli a. Ita teu mete taneni toranooꞌ sira masoda nara. Sira leo beaꞌ soo, e? Te lahenda sira, ramahere neuꞌ Ramatua Yesus bei lalai ia. Faiꞌ naa, ita tanori-tafada sii boe. De mai teu dama taneni sii dei.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Barnabas namanene Paulus nae leoꞌ naa, boe ma ana nataa-nataa mesan. Ana nau leꞌo noo Yohanis fo tuka sii. (Ara raloo Yohanis soo na rae; Markus).
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Tehuu, Paulus ta nataa fa. Huu fo faiꞌ na; Markus foa elaꞌ sii rai propensi Pamfilia.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Paulus noo Barnabas ralelena aoꞌ raan seli, losaꞌ esaꞌ ko laꞌo matan. Boe ma Barnabas noo Markus, dua sii saꞌe ofaꞌ leo pulu Siprus reu.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Tehuu, Paulus noo Silas. Faiꞌ fo ara saka laꞌo boe ma, lahenda kamahereꞌ fo rai Antiokia hule-haradoi, fo elaꞌ Amaꞌ Manetualain nanea-nasalaꞌe sii, ma natudu fee sii, dale malole Na. Hule-haradoi basa boe ma, dua sii laꞌo.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Boe ma ara laꞌo rule propensi Siria ma propensi Kilikia. Nai bea-bea oo ara tao ratetea lahenda kamahereꞌ ara dale nara.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.