Gênesis 47

BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Iosep i waan ma i wapua Paraao naa, “Tamaang ma ra kum tateng liklik ungaai ma ra nundiat kum sip, kum bulumakaau ma ra nundiat kum utnaa raap, diat aa waan paa taangirong Kaanaan ma mi kurong ma diat Gosaan.”
1 Então, veio José, e anunciou a Faraó, e disse: Meu pai, e os meus irmãos, e as suas ovelhas, e as suas vacas, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã, e eis que estão na terra de Gósen.
2 Iosep i pilak paa lima na tatena liklik ma i ben ta diat karom Paraao.
2 E tomou uma parte de seus irmãos, a saber, cinco varões, e os pôs diante de Faraó.
3 Paraao i tiri diat lenbi, “Aawa maa anumuaat pinapaam?” Diat baalui naa, “Miaat anum kum tultul, miaat a kum tena baboura wewagua, lenutmaa a kum tamtamaamiaat diat laana paami.”
3 Então, disse Faraó a seus irmãos: Qual é o vosso negócio? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Ma diat piri kaai lenbi karomi, “Miaat waan kupi miaat a ki kumun min, kabina maa a minolo i waan paat kaai irong Kaanaan, ma anumiaat kum sip pa andiat ta koina wali na winangaan. Io, mi miaat aaring na maarmaari karom ui kupi un maadek ta miaat baa miaat a ki kumun irong Gosaan.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para as ovelhas de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Paraao i piri karom Iosep, “Tamaam ma ra kum tatem liklik diat waan urin karom ui.
5 Então, falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Ma a pia Aaigipto i ki u ra num naagagon, un waki taa tamaam ma ra kum tatem liklik un ta koina wanua. Taar taa a pia Gosaan kupi diat a lalaaun iaai. Ma baa u nunura ta taara kon diat baa diat kaapa wakaak kup a baboura wewagua, io, ung ta diat kupi diat a baboura anung kum wewagua.”
6 A terra do Egito está diante da tua face; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen; e, se sabes que entre eles há homens valentes, os porás por maiorais do gado, sobre o que eu tenho.
7 Ma Iosep i ben paa tamaana Iaakob ma i waiaa taai karom Paraao. Namur Iaakob i pir wadaan taa Paraao.
7 E trouxe José a Jacó, seu pai, e o pôs diante de Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Paraao i tiri Iaakob, “Taiaadi ma anum kilaala na lalaaun?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos são os dias dos anos de tua vida?
9 Ma Iaakob i piri karom Paraao naa, “Anung kum kilaala na winawaan min u ra rakrakaan buaal i welaar ma 130. Anung winawaan na lalaaun pa i iok welaar ma ra lalaaun anu ra kum tamtamaang, ma iaau aa baraata taa mongoro na mawaat.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Ma Iaakob i pir wadaan taa balet Paraao ma i pari ko ra mugaana mataana.
10 E Jacó abençoou a Faraó e saiu de diante da face de Faraó.
11 Io, Iosep i waki taa tamaana ma ra kum tatena liklik irong Aaigipto ma i tabaara diat ma ra koina pakaana pia irong u ra taamaan Raameses, baa i koina ko ra kum pia raap irong Aaigipto, lenutmaa Paraao ia naagagon taai.
11 E José fez habitar a seu pai e seus irmãos e deu-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Iosep i tabaara tamaana, a kum tatena liklik ma ra taara raap baa diat ki ungaai ma tamaana, ma ra utnaa na winangaan. I tabaara diat welaar ut ma ra niluluk in raaraa kaba tamaana.
12 E José sustentou de pão a seu pai, e a seus irmãos, e a toda a casa de seu pai, segundo as suas famílias.
13 A minolo mi i dekdek aakit maraagaam ma pa ta utnaa na winangaan u ra kum taamtaamaan raap. A taara raap irong u ra pia Kaanaan ma Aaigipto diat pot na maarmaari ma ra minolo.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de maneira que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 A taara Aaigipto ma Kaanaan diat waraap wa anundiat maani u ra kul wit, ma Iosep i lo raap wa a maani karom Paraao.
14 Então, José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Baa a taara Aaigipto ma a taara Kaanaan diat baboi naa anundiat maani ia raap, diat waan karom Iosep ma diat piri lenbi, “Miaat aa waraap wa anumiaat maani. Un tabaara miaat ma ta utnaa na winangaan. Kup aawa maa u babo miaat ku lenmi baa miaat a maat namataam?”
15 Acabando-se, pois, o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Iosep i piri ku taandiat naa, “Baa muaat aa waraap wa anumuaat maani, io iaau ang wiura utnaa na winangaan karom muaat ma muaat a kuli ma ra numuaat kum wewagua.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Io, diat ben taa anundiat kum wewagua karom Iosep ma i kiaana diat kup a utnaa na winangaan. Ma u ra kilaala maa, Iosep i kiaana anundiat kum os, kum dongki, kum bulumakaau, kum sip ma ra kum me, kup a utnaa na winangaan. Ma a taara diat lalaaun raap.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca de cavalos, e das ovelhas, e das vacas, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano por todo o seu gado.
18 Baa a kilaala maa ia raap, io, diat waan balet karom Iosep, ma diat piri naa, “Tadaaru, pa miaat a walipa laar paa ta utnaa kon ui, anumiaat maani ia raap, ma anumiaat kum wewagua kaai anum maku. Pa ta utnaa ma kuri baa miaat a kukul mai, miaat maku ma ra numiaat pia.
18 E, acabado aquele ano, vieram a ele no segundo ano e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o dinheiro é acabado, e meu senhor possui os animais; nenhuma outra coisa nos ficou diante da face de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Kup aawa maa u babo miaat ku lenmi baa miaat a maat namataam, ma ra numiaat kum pia kaai in buaal maku? Un kul pa miaat ungaai ma ra numiaat pia kupi a wekiaa i ra utnaa na winangaan. Ma miaat ma ra numiaat pia, miaat a ki u ra naagagon anun Paraao. Un tabaara miaat ma ra wit kupi miaat a lalaaun mai ma koku miaat maat, ma kupi a pia kaai koku i buaal.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e à nossa terra por pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá semente para que vivamos e não morramos, e a terra não se desole.
20 Iosep i kul raap paa a pia Aaigipto kupi anun Paraao. A taara Aaigipto raap diat wiura wa anundiat kum pia, maa a minolo i dekdek aakit karom diat.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 A taara Aaigipto raap kon raa kukura taamaan kup raa kukura taamaan kaai, diat papaam na wilawilaau karom Paraao.
21 E, quanto ao povo, fê-lo passar às cidades, desde uma extremidade da terra do Egito até à outra extremidade.
22 Iaku a pia anu ra kum tena tuntun wetabaar karom anundiat kum god, Iosep pa i kuli. Kabina maa diat kulkul utnaa na winangaan ut ma ra maani baa Paraao i laana dok diat mai u ra nundiat pinapaam. Bi ia a kabina baa pa diat wiura anundiat kum pia.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Iosep i piri taa ra taara lenbi, “Mi iaau aa kul pa muaat ungaai ma ra numuaat kum pia karom Paraao. Bi ia a waina wit baa muaat a maaruti u ra numuaat kum pinapaam.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Iaku baa a utnaa u ra numuaat kum pinapaam ia mugaan, muaat a taar raaraa kon limlima na utnaa na winangaan karom Paraao. Ma a utnaa baa i ki walili muaat a paam kotoi kup a maamuaat winangaan ungaai ma ra numuaat taara ma ra numuaat kum naat liklik, ma ta mangaan muaat a ung ingen wai kaai kup a minamaarut.”
24 Há de ser, porém, que das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento, e dos que estão nas vossas casas, e para que comam vossos meninos.
25 Diat piri naa, “Tadaaru, miaat aa baat paa a maarmaari namuga na mataam. U aa walaaun pa miaat. Koina ku, miaat a papaam na wilawilaau karom Paraao.”
25 E disseram: A vida nos tens dado; achemos graça aos olhos de meu senhor e seremos servos de Faraó.
26 Io, Iosep i taar a naagagon mi karom a taara u ra kum taamtaamaan raap irong Aaigipto, naa raaraa kon limlima na utnaa na winangaan raap in waan karom Paraao. Tuk mi diat murmur utbaai a naagagon maa. A pia maku anu ra kum tena tuntun wetabaar karom anundiat kum god, Paraao pa i kakale uni.
26 José, pois, pôs isto por estatuto, até ao dia de hoje, sobre a terra do Egito: que Faraó tirasse o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Io, a taara Israael diat ki ma matira u ra pia Aaigipto u ra papaar Gosaan. Diat lo paa a kum pia matira, diat babuta burbure, ma a nilulukindiat i tawa waanwaan.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen, e nela tomaram possessão, e frutificaram, e multiplicaram-se muito.
28 Iaakob i lalaaun irong Aaigipto 17 na kilaala, ma a kilaala na lalaaun anuna i welaar ma 147 na kilaala.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Baa a pakaana bung i marawaai waanwaan kup Iaakob, baa raa iaana kaai Israael, in maat, i wetulaa paa natuna Iosep ma i piri karomi, “Baa u maari iaau, un taraam u ra nung niaaring bi. Un ung pari a limaam natudaangi ra paraagum na kaking, ma un weweliman ma ra lingtatuna karom iaau, naa koku u punang iaau min Aaigipto.
29 Chegando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e disse-lhe: Se agora tenho achado graça aos teus olhos, rogo-te que ponhas a tua mão debaixo da minha coxa, e usa comigo de beneficência e verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Iaku baa iaau aa ngo welaar ma ra kum tamtamaang, un lo a minaating taanga min Aaigipto, ma un punang iaau u ra pakaana baa di aa punang taa a kum tamtamaang iaai.” Iosep i baalui naa, “Ang paami lenutmaa u aa pir taai.”
30 mas que eu jaza com os meus pais; por isso, me levarás do Egito e me sepultarás na sepultura deles. E ele disse: Farei conforme a tua palavra.
31 Iaakob i piri naa, “Un weweliman karom iaau.” Ma Iosep i weweliman. Ma Iaakob i inep ukaal taau u ra nuna ina buka, ma i lotu.
31 E disse ele: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.