Gênesis 47

BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Iosep i waan ma i wapua Paraao naa, “Tamaang ma ra kum tateng liklik ungaai ma ra nundiat kum sip, kum bulumakaau ma ra nundiat kum utnaa raap, diat aa waan paa taangirong Kaanaan ma mi kurong ma diat Gosaan.”
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Iosep i pilak paa lima na tatena liklik ma i ben ta diat karom Paraao.
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Paraao i tiri diat lenbi, “Aawa maa anumuaat pinapaam?” Diat baalui naa, “Miaat anum kum tultul, miaat a kum tena baboura wewagua, lenutmaa a kum tamtamaamiaat diat laana paami.”
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 Ma diat piri kaai lenbi karomi, “Miaat waan kupi miaat a ki kumun min, kabina maa a minolo i waan paat kaai irong Kaanaan, ma anumiaat kum sip pa andiat ta koina wali na winangaan. Io, mi miaat aaring na maarmaari karom ui kupi un maadek ta miaat baa miaat a ki kumun irong Gosaan.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 Paraao i piri karom Iosep, “Tamaam ma ra kum tatem liklik diat waan urin karom ui.
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Ma a pia Aaigipto i ki u ra num naagagon, un waki taa tamaam ma ra kum tatem liklik un ta koina wanua. Taar taa a pia Gosaan kupi diat a lalaaun iaai. Ma baa u nunura ta taara kon diat baa diat kaapa wakaak kup a baboura wewagua, io, ung ta diat kupi diat a baboura anung kum wewagua.”
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 Ma Iosep i ben paa tamaana Iaakob ma i waiaa taai karom Paraao. Namur Iaakob i pir wadaan taa Paraao.
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Paraao i tiri Iaakob, “Taiaadi ma anum kilaala na lalaaun?”
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Ma Iaakob i piri karom Paraao naa, “Anung kum kilaala na winawaan min u ra rakrakaan buaal i welaar ma 130. Anung winawaan na lalaaun pa i iok welaar ma ra lalaaun anu ra kum tamtamaang, ma iaau aa baraata taa mongoro na mawaat.”
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Ma Iaakob i pir wadaan taa balet Paraao ma i pari ko ra mugaana mataana.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 Io, Iosep i waki taa tamaana ma ra kum tatena liklik irong Aaigipto ma i tabaara diat ma ra koina pakaana pia irong u ra taamaan Raameses, baa i koina ko ra kum pia raap irong Aaigipto, lenutmaa Paraao ia naagagon taai.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Iosep i tabaara tamaana, a kum tatena liklik ma ra taara raap baa diat ki ungaai ma tamaana, ma ra utnaa na winangaan. I tabaara diat welaar ut ma ra niluluk in raaraa kaba tamaana.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 A minolo mi i dekdek aakit maraagaam ma pa ta utnaa na winangaan u ra kum taamtaamaan raap. A taara raap irong u ra pia Kaanaan ma Aaigipto diat pot na maarmaari ma ra minolo.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 A taara Aaigipto ma Kaanaan diat waraap wa anundiat maani u ra kul wit, ma Iosep i lo raap wa a maani karom Paraao.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Baa a taara Aaigipto ma a taara Kaanaan diat baboi naa anundiat maani ia raap, diat waan karom Iosep ma diat piri lenbi, “Miaat aa waraap wa anumiaat maani. Un tabaara miaat ma ta utnaa na winangaan. Kup aawa maa u babo miaat ku lenmi baa miaat a maat namataam?”
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Iosep i piri ku taandiat naa, “Baa muaat aa waraap wa anumuaat maani, io iaau ang wiura utnaa na winangaan karom muaat ma muaat a kuli ma ra numuaat kum wewagua.”
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 Io, diat ben taa anundiat kum wewagua karom Iosep ma i kiaana diat kup a utnaa na winangaan. Ma u ra kilaala maa, Iosep i kiaana anundiat kum os, kum dongki, kum bulumakaau, kum sip ma ra kum me, kup a utnaa na winangaan. Ma a taara diat lalaaun raap.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 Baa a kilaala maa ia raap, io, diat waan balet karom Iosep, ma diat piri naa, “Tadaaru, pa miaat a walipa laar paa ta utnaa kon ui, anumiaat maani ia raap, ma anumiaat kum wewagua kaai anum maku. Pa ta utnaa ma kuri baa miaat a kukul mai, miaat maku ma ra numiaat pia.
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Kup aawa maa u babo miaat ku lenmi baa miaat a maat namataam, ma ra numiaat kum pia kaai in buaal maku? Un kul pa miaat ungaai ma ra numiaat pia kupi a wekiaa i ra utnaa na winangaan. Ma miaat ma ra numiaat pia, miaat a ki u ra naagagon anun Paraao. Un tabaara miaat ma ra wit kupi miaat a lalaaun mai ma koku miaat maat, ma kupi a pia kaai koku i buaal.”
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Iosep i kul raap paa a pia Aaigipto kupi anun Paraao. A taara Aaigipto raap diat wiura wa anundiat kum pia, maa a minolo i dekdek aakit karom diat.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 A taara Aaigipto raap kon raa kukura taamaan kup raa kukura taamaan kaai, diat papaam na wilawilaau karom Paraao.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Iaku a pia anu ra kum tena tuntun wetabaar karom anundiat kum god, Iosep pa i kuli. Kabina maa diat kulkul utnaa na winangaan ut ma ra maani baa Paraao i laana dok diat mai u ra nundiat pinapaam. Bi ia a kabina baa pa diat wiura anundiat kum pia.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Iosep i piri taa ra taara lenbi, “Mi iaau aa kul pa muaat ungaai ma ra numuaat kum pia karom Paraao. Bi ia a waina wit baa muaat a maaruti u ra numuaat kum pinapaam.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 Iaku baa a utnaa u ra numuaat kum pinapaam ia mugaan, muaat a taar raaraa kon limlima na utnaa na winangaan karom Paraao. Ma a utnaa baa i ki walili muaat a paam kotoi kup a maamuaat winangaan ungaai ma ra numuaat taara ma ra numuaat kum naat liklik, ma ta mangaan muaat a ung ingen wai kaai kup a minamaarut.”
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 Diat piri naa, “Tadaaru, miaat aa baat paa a maarmaari namuga na mataam. U aa walaaun pa miaat. Koina ku, miaat a papaam na wilawilaau karom Paraao.”
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Io, Iosep i taar a naagagon mi karom a taara u ra kum taamtaamaan raap irong Aaigipto, naa raaraa kon limlima na utnaa na winangaan raap in waan karom Paraao. Tuk mi diat murmur utbaai a naagagon maa. A pia maku anu ra kum tena tuntun wetabaar karom anundiat kum god, Paraao pa i kakale uni.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Io, a taara Israael diat ki ma matira u ra pia Aaigipto u ra papaar Gosaan. Diat lo paa a kum pia matira, diat babuta burbure, ma a nilulukindiat i tawa waanwaan.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Iaakob i lalaaun irong Aaigipto 17 na kilaala, ma a kilaala na lalaaun anuna i welaar ma 147 na kilaala.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Baa a pakaana bung i marawaai waanwaan kup Iaakob, baa raa iaana kaai Israael, in maat, i wetulaa paa natuna Iosep ma i piri karomi, “Baa u maari iaau, un taraam u ra nung niaaring bi. Un ung pari a limaam natudaangi ra paraagum na kaking, ma un weweliman ma ra lingtatuna karom iaau, naa koku u punang iaau min Aaigipto.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Iaku baa iaau aa ngo welaar ma ra kum tamtamaang, un lo a minaating taanga min Aaigipto, ma un punang iaau u ra pakaana baa di aa punang taa a kum tamtamaang iaai.” Iosep i baalui naa, “Ang paami lenutmaa u aa pir taai.”
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 Iaakob i piri naa, “Un weweliman karom iaau.” Ma Iosep i weweliman. Ma Iaakob i inep ukaal taau u ra nuna ina buka, ma i lotu.
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.