Gênesis 32
BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs ARC
1 Baa Iaakob i waan waanwaan, a kum aangelo anun God diat baraatai.
1 E foi também Jacó o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Ma baa i babo pa diat, i piri naa, “A wanua mi anun God baa i ki iaai.” Ma i waatung taa a wanua maa naa Maanaaim.
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou o nome daquele lugar Maanaim.
3 Iaakob i tula muga wa a kum tena wewapua karom tenalik Esaau, irong u ra pia Seir, baa di waatungi kaai naa Edom.
3 E enviou Jacó mensageiros diante da sua face a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 I wapua ta diat lenbi, “Bi ia a utnaa maa muaat a piri taa ra nung ngaala Esaau, ‘Iaau anum tultul Iaakob, iaau aa ki iwan ungaai paa ma Lebaan, ma mi iaau nem na waan talili ma,
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão e me detive lá até agora.
5 ungaai ma ra nung kum bulumakaau, kum dongki, kum sip ma ra kum me, a kum tultul na muaana ma ra kum tultul na tabuan. Io, mi iaau taar a pirpir kup ui, anung tadaaru, kupi un maari iaau ma un maraam pa iaau.’”
5 E tenho bois, e jumentos, e ovelhas, e servos, e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça a teus olhos.
6 Baa a kum tena wewapua diat waan talili karom Iaakob, diat piri naa, “Temlik Esaau kuraa i waan urin kupi in baraata ui, ma 400 na muaana kuraa diat weur mai.”
6 E os mensageiros tornaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem a encontrar-te, e quatrocentos varões com ele.
7 Iaakob i burut dekdek aakit, ma i laklagon a nuknukina. Io, i weraana wa a taara baa diat ki ungaai mai un ru kikil. I weraana kaai a kum bulumakaau, a kum kaamel ma ra kum wewagua raap.
7 Então, Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu em dois bandos o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos.
8 I nuknuk lenbi naa, “Kaduk baa Esaau in waan paat ma in weium ma ra mugaana kikil, io, a weru kikil diat a welulu ino.”
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Iaakob i aaraaring lenbi, “A God anun tabung Aabaraam, ma a God anun tamaang Aaisaak, ui a Tadaaru baa u piri taang naa, ang waan talili balet kup anung taamaan ma ra kum kakung, ma ui ut un waraaut iaau.
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Iaau anum tultul ku, iaku pa iaau koina kup anum maarmaari ma ra num lingtatuna na mangamangaan baa u paampaami karom iaau. Namuga baa iaau waan likaai a daanim Ioridaan, pa iaau lo ta kum utnaa, anung ina buka ku. Ma mi baa iaau waan talili, miaat ru kikil ma.
10 menor sou eu que todas as beneficências e que toda a fidelidade que tiveste com teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão e, agora, me tornei em dois bandos.
11 Iaau aaraaring baa un walaaun iaau ko ra limaan tenglik Esaau, maa iaau burut kaduk in waan urin ma in um iaau ungaai ma ra kum naat liklik ma ra kum nanaandiat.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque o temo, para que porventura não venha e me fira e a mãe com os filhos.
12 Iaku ui ut u aa pir taai taang naa, un waraaut iaau ma un wabure anung wuna taara, welaar ma ra woio taanga nakono, baa pa in te in luk laar paai.”
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem e farei a tua semente como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 U ra bung na marum maa, Iaakob i ngo matira. Ma ko ra nuna kum wewagua ut i pilak paa raa kum wewagua baa in tabaara tenalik Esaau mai:
13 E passou ali aquela noite; e tomou, do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 200 na tabuan na me, ma 20 muaanaina,
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 30 tabuan na kaamel ma ra kum natnatundiat,
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Iaakob i maadek taa a kum wewagua mi u ra binaboura anu ra kum tultul, ma i piri taan diat naa, “Muaat a muga taang, ma muaat a weraana a kum wewagua, ma muaat a taar ta kum kolo naliwan taa ra kum kikil na wewagua.”
16 E deu-o na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante da minha face e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 I wapua taa a tultul baa i muga taan diat naa, “Baa tenglik Esaau in baraata ui, ma in tiri ui naa, ‘Ui anun woi, ma un waan uwaai, ma anun woi a kum wewagua mi diat mukmuga taam?’
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante da tua face?
18 Io, un piri naa, ‘Anu ra num tultul Iaakob, kuraa i murmur taamiaat. Ma a kum wewagua mi a kum wetabaar anuna karom ui, anuna tadaaru.’”
18 Então, dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 I wapua taa kaai a weru tultul, a wetula tultul, ma diat raap baa diat weur ungaai ma ra kum kikil na wewagua naa, “Muaat raap muaat a pir ku raa pirpir mi, baa tenglik Esaau in baraata muaat.
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme esta mesma palavra, falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Ma muaat a nuk paai, muaat a piri naa, ‘Anum tultul Iaakob kuraa i murmur taamiaat.’”
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente que vai diante de mim e, depois, verei a sua face; porventura aceitará a minha face.
21 Io, a kum wetabaar anun Iaakob diat muga waanwaan taana, iaku ia ut i ki akot ku matira u ra bung na marum maa.
21 Assim, passou o presente diante da sua face; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 U ra bung na marum ut maa, Iaakob i tawaangun ma i ben paa anuna ru tabuan, a ru tultul na tabuan ma noina ma raa natnatuna, ma i tula bolo wa diat kup raa papaara daanim Iaabok u ra wanua baa di waanwaan bolo iaai.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Baa ia tula bolo wa diat, i taar bolo wa bulung anuna kum utnaa raap.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 Iaakob maku i ki matira, ma raa muaana i waan paat karomi ma i raat paai ma diaar wegunaar taltalili maku matira, tuk baa i keke taau un diaar.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um varão, até que a alva subia.
25 Baa a muaana maa i kariaanai naa pa i dekdek paa ma Iaakob, i papaam pari kup a kakanaawa u ra titin Iaakob ma i biu puku taai ma i takiraa.
25 E, vendo que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa; e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 A muaana maa i piri naa, “Un paki wa iaau baa ang waan maa ia keke.” Iaku Iaakob i baalui naa, “Pang paki wa ui, tuk ut baa un pir wadaan ta iaau.”
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 Io, a muaana maa i tiri naa, “Woi na iaam?” Iaakob i baalui naa, “A iaang Iaakob.”
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 A muaana maa i piri naa, “A iaam wakir balet ma Iaakob, a iaam Israael, kabina maa u wegunaar ungaai ma God, ma ra taara, ma u aa uwia paai.”
28 Então, disse: Não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel, pois, como príncipe, lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 Iaakob i piri naa, “In koina baa un waatung taa a iaam taang.” Iaku i baalui naa, “I lawaai maa u wetiri kup a iaang?” Ma i pir wadaan taa Iaakob matira.
29 E Jacó lhe perguntou e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Io, Iaakob i waatung taa a wanua maa Peniel, ma i piri naa, “A kabina maa iaau babo a mataan God, ma iaau aa lalaaun pilaa.”
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 A mage i waan tato waanwaan ma Iaakob i waan paa ko ra wanua maa baa i waatung taai ma Peniel, ma i waan bukabuka maku, kabina u ra kakanaawa u ra titina baa i takiraa.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Io, tuk u ra bung mi, a taara Israael pa diat aan a lolo ko ra kakanaawa i ra titi ra kum wewagua, maa kabina di biu puku taa a kakanaawa u ra titin Iaakob.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje, porquanto ele tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.