Gênesis 29

BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Iaakob i tur paa balet anuna winawaan, ma i waan paat taau u ra pia anura taara u ra papaara taubaar.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 I babo paa a daanim matira ungaai ma ra tula kikil na sip, diat inep marawaai naa ra daanim. Diat inep walaanga a pakaana bung na ininim. Maa ina waat ko ra mataara daanim maa i ngaala ma i mawaat.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Baa a kum kikil na sip raap diat aa waan ungaai taau matira, io, a kum tena baboura sip diat a lo wa ina waat ko ra mataa ra daanim ma diat a wainim diat. Namur diat a ung baat taa balet a mataa ra daanim mai.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Iaakob i tiri a kum tena baboura sip naa, “A kum tateng liklik, taanga waai muaat?” Diat baalui naa, “Miaat taangirong Aaraan.”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 I tiri diat naa, “Muaat nunura ut Lebaan, baa a tabun Naaor?” Diat baalui naa, “Miaat nunurai ut.”
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Namur Iaakob i tiri diat, “Lelawaai, i lalaaun wakaak ku?” Diat baalui naa, “I lalaaun wakaak ku. Baboi, natunalik a tabuan barong i waan urin ungaai ma ra kum sip, a iaana Raakel.”
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 I piri taan diat, “Muaat baboi, a ngaala na mage utbaai mi, pa i ot utbaai a pakaana bung baa muaat a waruk a kum sip u ra liplip. Muaat a wainim ta diat ku, io, muaat a ben ta diat balet kup a wanua baa diat a aan wali iaai.”
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Diat baalui, “Pain miaat a pet laar paai. Miaat a ki walaanga paa ut a kum kikil na sip anu ra kum tena baboura sip raap. Baa diat a waan paat ungaai, io, miaat a lo wa ina waat ko ra mataara daanim, ma miaat a wainim diat.”
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Baa kuraa utbaai i pirpir ma diat, Raakel i waan paat ma ra kum sip anun tamaana, maa ia a tabuan na baboura sip.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Baa Iaakob i babo paa Raakel, natun Lebaan, ma ra nuna kum sip, i waan ma i lo wa ina waat ko ra mataara daanim, ma i wainim a kum sip anun labaana Lebaan, a tein Rebekaa, naan Iaakob.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Iaakob i dum a papaara waan Raakel ma i luan dekdek.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 I wapua taa Raakel naa ia a natun Rebekaa, ia raa kakun tamaana Lebaan. Io, Raakel i kalaa kupi in wapua taa tamaana uni.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Io, baa Lebaan i walangoro a wewapua un Iaakob, a natun tenalik Rebekaa, i welulu gagaa, ma i gaaia baraatai. I raat paai ma i dum a papaara waana, ma i ben paai uaa u ra nuna ruma. Ma namur Iaakob i wapuai u ra kum utnaa raap.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Io, Lebaan i piri taana naa, “Ui, daar raa gaap ku.” Ma Iaakob i ki ungaai ma Lebaan welaar ma raain kalaang.
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Namur Lebaan i piri taana, “Ui a kakung, iaku pa un papaam biaa paa ku karom iaau. Aawa maa u nemi ang dok ui mai?”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 A ru natnatun Lebaan, a ru tabuan, a iaa ra mugaana maa Leaa, ma a iaa ra murmurina Raakel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 A binilua i taana u ra mataan Leaa, iaku Raakel panina i babo wakwakaak, ma a gaugauwen.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Iaakob i nem aakit Raakel, io, i piri karom Lebaan naa, “Ang papaam karom ui ta 7 na kilaala, kupi un taraam taa a murmur na natumlik Raakel baa ang taulaa mai.”
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Lebaan i piri karom Iaakob, “I koina aakit baa un taulaa mai. Pa iaau nemi naa in taulaa ma ta muaana ingen. Io, un ki ut min naang.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Io, Iaakob i papaam paa 7 na kilaala, kupi Lebaan in taraam taa Raakel karomi. Witu na kilaala maa i welaar ku ma kabaana bung karomi, kabina ku u ra nuna ngaala na nemnem kup Raakel.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Io, Iaakob i piri karom Lebaan naa, “Un taar taa ma anung tabuan. Anung kum kilaala na pinapaam ia raap, ma iaau nemi naa mir a taulaa ma.”
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Io, Lebaan i ben ungaai paa a kum taara raap ko ra taamaan maa, ma i paam a ngaala na winangaan.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 U ra marum i ben paa ku natuna Leaa, ma i tula taai karom Iaakob ma diaar taulaa.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Lebaan i taar taa anuna tultul na tabuan Silpaa karom Leaa kupi in tultul anuna.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 U ra malaana, Iaakob i baboi naa Leaa ku ma diaar taulaa. Io, i piri karom Lebaan naa, “Aawa mi u paami karom iaau? Iaau papaam karom ui kupi ang taulaa ma Raakel, naka? I lawaai ma u waruga iaau?”
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Lebaan i baalui naa, “U ra numiaat taamaan, pa miaat wataulaa a kum murmur na natnatumiaat muga, a kum mugaana ut diat a taulaa muga.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 A kudulaana wik mi un ki ungaai kumun ma Leaa, namur miaat a taar taa a murmur na natumiaat Raakel kaai, kup ta 7 na kilaala balet un papaam paai.”
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Ma Iaakob i paami ut lenmaa, diaar ki ungaai ma Leaa raa wik, ma namur Lebaan i taar taa bulung natuna Raakel kupi anuna taulaa utkaai.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Lebaan i taar taa anuna tultul na tabuan Bilaa karom Raakel kupi in tultul anuna.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Io, Iaakob i taulaa kaai ma Raakel. I nem dekdek aakit Raakel kon Leaa, ma i papaam karom Lebaan 7 na kilaala balet.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Baa a Tadaaru i baboi naa Iaakob pa i nem wakaak Leaa, i paapa a baa ra naat u ra in balaan Leaa. Iaku maa Raakel i bi.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Leaa i kipbaala, ma i buta paa raa naat muaana, ma i waatung taa iaana baa Ruben, ma i piri lenbi, “A Tadaaru i babo anung mawaat. Io, mi anung muaana in nem aakit iaau ma.”
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Leaa i kipbaala balet, ma i buta paa balet raa naat muaana, ma i piri naa, “A Tadaaru i walangoroi naa Iaakob pa i nem iaau, io, i taar taa balet raa naat mi.” Ma i waatung taa a iaana baa Simion.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Leaa i kipbaala balet ma i buta paa raa naat muaana. Leaa i piri naa, “Kumari anung muaana in ki marawaai ma karom iaau, maa iaau aa buta paa tula naat muaana uni.” Io, i waatung taa a iaana baa Lewi.
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Leaa i kipbaala balet, ma i buta paa raa naat muaana. Ma i piri naa, “U ra pakaana bung mi ang pir walaawa paa a Tadaaru.” Ma i waatung a iaana baa Iuda. Namur i ngo ko ra binabuta.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.