Gênesis 27

BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Baa Aaisaak i takaana a ruin mataana pa i babo wakaak ma. Raa bung na wanua Aaisaak i wataa paa anuna mugaana naat muaana Esaau karomi, ma i piri taana naa, “Natunglik!” Ma Esaau i baalui naa, “Bi ku iaau.”
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Aaisaak i piri naa, “Iaau aa takaana, pa iaau nunurai unaangaian ang maat.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Un lo paa anum bunaaraa na nilebe ma un lebe paa ngaang ta wewagua matira u ra bil na wanua.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Un waninaar paa ta koina namnamian na winangaan baa iaau nemnemi, ma un loi karom iaau kupi ang aani. Ma ang pir wadaan ta ui baa ang maat maku.”
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Rebekaa i walangoro taa Aaisaak baa i pirpir karom natunalik Esaau. Io, baa Esaau i waan kup a bil na wanua, kupi in lebe paa ta wewagua,
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Rebekaa i wapua natuna Iaakob naa, “Baboi, iaau walangoro taa tamaam i piri karom temlik Esaau lenbi,
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 ‘Un lebe paa ta wewagua urin ma un waninaar paa ta koina namnamian na winangaan kupi ang aani. Io, ang pir wadaan ta ui namataa ra Tadaaru baa ang maat maku.’
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Io, natunglik, un walangoro iaau ma un paam a kum utnaa raap baa ang piri naa un paami.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Un waan ubarong naa ra kum wewagua ma un babo paa ta ru tubutubu na baarmaan na me, ma un lo diaar urin. Ma iaau ang waninaar paa ta koina namnamian na winangaan an tamaam, lenutmaa i nemnemi.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 Io, un loi karom tamaam kupi in aan paai ma in pir wadaan ta ui baa in maat maku.”
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Iaakob i piri karom naana Rebekaa naa, “Iaau wakir a paning i weweu, iaku Esaau a panina i weweu.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Baa tamaang in paam a paning ma in baat pa iaau naa iaau warugai, io, wakir in pir wadaan iaau, in taar ku ta dekdek na naagagon karom iaau.”
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Naana i piri taana, “Natunglik, maadek wa a naagagon baa iaau ang lo paai. Un paam ku a kum utnaa baa iaau aa pir taai taam. Un waan ma un lo paa ta ru me urin karom iaau.”
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Io, Iaakob i waan ma i lo paa a ru me, ma i taar taai karom naana. Ma naana i waninaar paa a koina winangaan lenutmaa tamaandiat i nemnemi.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Ma Rebekaa i lo paa in koina maalu anu ra nuna mugaana naat Esaau, baa i walwalaaingi ku u ra ruma, ma i wamong taa Iaakob a murmur na natuna mai.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Ma i burung baat taa kaai a panpanin Iaakob baa pa i weweu, ma ra pani ra me, a ru limaana ma ra in kabarono.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Io, i taar taa ma a koina namnamian na winangaan ungaai ma ra bred baa ia paam taai kupi natuna Iaakob in loi karom tamaana.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Iaakob i waan karom tamaana ma i piri lenbi, “Tamaang!” Ma tamaana i baalui naa, “Aawa, natunglik? Ui woi?”
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Iaakob i piri taan tamaana, “Iaau Esaau anum mugaana naat, iaau aa waninaar paa a kum utnaa baa u pir taai taang. Wakaak, un ki ma un wangaan ko ra wewagua bi iaau aa lebe paai, ma namur un pir wadaan ta iaau.”
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Aaisaak i tiri natunalik Iaakob, “Le, u baat gagaa paa ku a wewagua mi lelawaai?” Iaakob i baalui naa, “A Tadaaru anum God i waraaut iaau.”
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Ma Aaisaak i piri taan Iaakob naa, “Waan marawaai urin baa ang paam lele a panim, baa ui mulu ut a natunglik Esaau, baa pate.”
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Iaakob i waan marawaai karom tamaana Aaisaak, ma tamaana i paam lele a panina ma i piri naa, “In ingaam in ingaan Iaakob, iaku a limaam a limaan Esaau.”
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Aaisaak pa i nunurai naa Iaakob, maa i pula ma a ru limaan Iaakob i weweu welaar ma ra ru limaan tenalik Esaau. Io, Aaisaak i pir wadaani.
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 Aaisaak i wetiri, “A lingtatuna ut, ui natunglik Esaau?” Iaakob i baalui, “Iaau ut mi.”
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Ma Aaisaak i baalui naa, “Natunglik, lo ta utnaa urin ko ra utnaa baa u lebe paai kupi ang aani, ma ang pir wadaan ta ui.”
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Io, Aaisaak i piri naa, “Waan urin, natunglik, ma un dum a papaar a waang.”
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Io, Iaakob i waan karom tamaana ma i dum a papaara waana. Baa Aaisaak i lung lele paa a maalu anun Esaau, i pir wadaan Iaakob ma i piri naa,
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Ma God in tabaara ui ma ra ngaala na maaok taanginaanga u ra maawa,
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Ma a kum wunwuna taara diat a taraam taam,
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Aaisaak i pir wadaan taa Iaakob, ma baa ku i pari paa kon tamaana, Esaau kaai i waan paat ko ra nilebe.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Esaau bulung i waninaar paa a kokoina utnaa na winangaan ma i loi karom tamaana. I piri naa, “Tamaang, un tur ma, un ki baa un aan a winangaan baa iaau, natumlik, iaau lebe paai naa a maam, ma un pir wadaan iaau.”
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Aaisaak i wetiri naa, “Woi ui?” Esaau i baalui naa, “Iaau natumlik Esaau, anum mugaana naat.”
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Ma Aaisaak i kakaian, ma i dadader ma i piri naa, “Woi kumun maa i lebe paa a wewagua ma i lo tabaara iaau mai? Iaau aan raap paai, ma mi ut ku maa iaau pir wadaan taai. Io, ui kaai u waan paat. Ma ia baa iaau aa pir wadaan taai, in daan ut.”
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Baa Esaau i walangoro a kum pirpir anun tamaana, i ung pulaanga wa a niluan, ma i piri naa, “Un pir wadaan ta iaau utkaai, tamaang.”
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Iaku Aaisaak i piri taana naa, “Temlik i waruga mulu pa iaau, ma ia walong paa anum pir wadaan.”
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Esaau i piri naa, “I dowot aakit a iang baa di taar taai un Iaakob. Ia ru pakaan i waruga iaau. Ia lo paa anung kini na munuga, io mi bulung i lo paa anung pir wadaan.” Ma i tiri tamaana naa, “Pa ta pir wadaan mulu ma kuraa, baa un pir wadaan ta iaau mai?”
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Aaisaak i baalu Esaau naa, “Iaau aa pir wadaan taai naa in naagagon ui, ma ra kum kakuna ut diat a ki na tultul anuna. Ma iaau taar taa a koina tinawa na wit taana, ma ra waain kaai baa in wa a mongmongoro na waina. Io, aawa balet ma maa ang taari taam, natunglik?”
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Esaau i piri taan tamaana, “Tamaang, pa ta pir wadaan mulu ma kuraa? Un pir wadaan ta iaau kaai, tamaang.” Ma Esaau i luan balet.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Aaisaak i piri karom Esaau,
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Un lalaaun ko ra num in liwan na wineium,
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Namur Esaau i nget Iaakob, kabina u ra pir wadaan baa Iaakob i lo paai kon tamaandiaar. Esaau i piri karom ia ut naa, “Tamaang marawaai in maat ma miaat a tapunuk uni. Baa a kum bungbung na tapunuk maa in raap, ang aak doko wa tenglik Iaakob.”
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 Baa Rebekaa i walangoro baraata a pirpir baa Esaau a mugaana natuna i piri, i wetulaa kup Iaakob a murmur na natuna. Rebekaa i piri taan Iaakob naa, “Walangoroi, temlik Esaau i nemi naa in aak doko ui kupi a nuknukina in ngo.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Io, natunglik, un paam a utnaa baa ang piri taam. Tenglik Lebaan kurong ut u ra taamaan Aaraan. Mi ut un waan kupi.
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 Un ki kumun marong tuk baa temlik in dumaana wa a utnaa baa u paam taai karomi.
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 Ma baa pa in kaankaan ma, io, kuraa ku ang taar wa ta pirpir kup ui baa un waan talili balet urin. Pa iaau nemi baa ang luan mur raap un raa bung ku.”
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Io, Rebekaa i piri karom Aaisaak naa, “Anung lalaaun pa i koina ma kabina u ra ru tabuan anun Esaau, a ru tabuan Ket. Ma baa Iaakob bulung in taulaa ku ma ta tabuan ko ra taamaan mi, iaau pang lalaaun liklik.”
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.