Gênesis 25
BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs NVT
1 Aabaraam i taulaa balet ma raa tabuan a iaana Ketura.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Ketura i buta taa raa kum naat muaana uni. Bi ia a kum iaandiat: Simraan, Ioksaan, Medaan, Midian, Isbaak ma Suaa.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Ioksaan a tamaan Sebaa ma Dedaan. Dedaan i wangaala a taara Aasur, a taara Letus ma a taara Leum.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 A kum natnatun Midian maa Epaa, Eper, Aanok, Aabidaa ma Eldaa. Diat raap mi diat waan paat kon Ketura.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 Aabaraam i maadek raap taa anuna kum utnaa karom Aaisaak.
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 Iaku, baa i lalaaun utbaai i taar a kum wetabaar karom a kum natnatu ra raa ru tabuan utkaai, ma i tula wa diat kon natunalik Aaisaak, kup a pia u ra papaara taubaar.
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 A niluluk i ra kum kilaala na lalaaun anun Aabaraam i welaar ma 175.
7 Abraão viveu 175 anos
8 Namur i ung wa anuna lalaaun, ma i maat wakaak u ra koina kilaala na takaana anuna. Ma ia raa takaana muaana i lalaaun mongoro na kilaala. Baa i maat, i ngo welaar ma ra nuna taara baa diat maat muga taana.
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 Ru natnatuna, Aaisaak ma Ismaael, diaar waruk taai u ra maata na waat di waatungi ma Maakpelaa marawaai Maamre, u ra pia anun Epron, a natun Soaar, a te Ket.
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 A pia baa Aabaraam ia kul paai ko ra taara Ket. Ma di waruk taa a minaat in Aabaraam u ra babaang baa a minaat in Saaraa anuna taulaa kuraa i inep iaai.
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Namur taa ra minaat in Aabaraam, God i wadaan natunalik Aaisaak, baa i lalaaun marawaai Biaar Laakaairoi.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Bi ia a kum natnatun Ismaael, a natun Aabaraam, baa Aagaar, a tabuan Aaigipto, i buta taai uni. Aagaar a tultul na tabuan anun Saaraa.
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 Bi ia a iaa ra kum natnatun Ismaael, a kum naat muaana. Di timu a kum iaandiat murmur ut anundiat binabuta, lenbi: Nibaaiot a mugaana, pataap Kedaar, Aatbel, Mibsaam,
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 Mismaa, Dumaa, Maasaa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 Aadaad, Temaa, Ietur, Naapis ma Kedemaa.
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Diat raap mi, a kum natnatun Ismaael. Diat raap 12 mukmuga kon 12 wunwuna taara, ma ra kum iaandiat kaai a iaa ra 12 taamaan baa diat lalaaun iaai.
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 A niluluk raap u ra kilaala na lalaaun anun Ismaael i welaar ma 137, ma i ung wa nuna lalaaun. Baa i maat i ngo welaar ma ra nuna taara baa diat maat muga taana.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Anuna wuna taara diat lalaaun u ra pia Aawilaa i waan tuk urong Sur, marawaai u ra laangun Aaigipto baa i waan kup Aasiria. Ma a wuna taara anun Ismaael diat ki na ebaar wetwetalaai karom diat balet ut.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Bi ia aakaakur un Aaisaak, a natun Aabaraam.
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 Baa Aaisaak i 40 kilaala na lalaaun anuna i taulaa ma Rebekaa, tein Lebaan. Rebekaa a natun Betuel, a te Aaraam baa i ki u ra papaar Mesopotaamia.
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Aaisaak i aaraaring karom a Tadaaru u ra nuna taulaa maa i bi. A Tadaaru i taraam u ra nuna niaaring ma Rebekaa i kipbaala paa a kataai.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Ma a ru naat diaar weium u ra in balaana, ma i piri naa, “Aawa kabina maa a utnaa mi i waan paat un iaau?” Ma i tiri a Tadaaru uni.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 A Tadaaru i piri karomi naa,
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Baa a bung i ot kupi in babuta, i buta paa a kataai, a ru naat muaana.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 A mugaana naat baa i buta wai, panina i taar, ma i weweu, welaar ma ra weweu na siot. Io diat waatung taa a iaana baa Esaau.
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Namur ku taana, Rebekaa i buta wa bulung a murmur na naat kuraa ut i paam akoto paa a kakin Esaau. Io, di waatung taa a iaana baa Iaakob. U ra kilaala baa Rebekaa i buta diaar, a kilaala na lalaaun anun Aaisaak i 60.
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 A ru naat diaar ngaala waanwaan, ma Esaau ia raa muaana baa i manaana aakit u ra nilebe, ma ia a tena winawaan taltalili u ra kum bil na wanua. Ma Iaakob a tena ki wowowon, i laana ki ku nataamaan.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Aaisaak i namene taa a kamanong i ra kum kuaabaar na wewagua baa Esaau i umum pa diat, ma raa ia a kabina baa i nemnem aakit Esaau. Iaku Rebekaa i nemnem aakit Iaakob.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Raa bung baa Iaakob i tun a sup ko ra mangaana bin baa i taar, di waatungi naa lentil, Esaau i waan talili ko ra nilebe. A panina i bengbeng, maa i molo dekdek aakit.
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 Io, i piri taan Iaakob, “Aai, iaau molo aakit. A ngaang ta utnaa ko ra taar na sup maa u tuni.” Maa ia a kabina baa di waatungi kaai ma Edom. “Aai, iaau molo aakit. A ngaang ta utnaa ko ra taar na sup maa u tuni.”|alt="Jacob and Esau" src="GR-lllb01n.tif" size="span" loc="Gen 25:29-33" copy="Global Recordings Network" ref="25:30"
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Ma Iaakob i piri ku taan Esaau naa, “Un wiura muga wa anum kinkini na munuga karom iaau.”
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Esaau i baalui naa, “Baboi, marawaai ma ang maat ma ra minolo. Baa ang maat, anung kinkini na munuga in waraaut iaau lelawaai?”
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Iaakob i piri balet taana naa, “Un weweliman muga taau mun karom iaau.” Io, Esaau i weweliman taau karom Iaakob, ma i wiura wa anuna kinkini na munuga karom Iaakob.
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 Io, Iaakob i tabaara Esaau ma ra bred ma ra taar na sup. I wangaan ma i inim, namur i tur ma i waan. I nuki naa anuna kinkini na munuga a ling biaa ku.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.