Gênesis 21

BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A Tadaaru i wagaaia Saaraa lenutmaa ia pir taai, ma aawa baa a ia weweliman taai karomi, i paam ot paai ut.
1 De acordo com a sua promessa, o Senhor Deus abençoou Sara.
2 Saaraa i kipbaala ma i buta paa a naat muaana u ra kilaala baa Aabaraam ia takaana. I babuta ut u ra pakaana bung baa God i weweliman taai.
2 Ela ficou grávida e, na velhice de Abraão, lhe deu um filho. O menino nasceu no tempo que Deus havia marcado,
3 Aabaraam i waatung taa a iaa ra naat muaana baa Saaraa i buta paai naa Aaisaak.
3 e Abraão pôs nele o nome de Isaque.
4 Baa i 8 na bung anun Aaisaak, Aabaraam i poko kikili, welaar ma God ia pir taai taana.
4 Quando Isaque tinha oito dias, Abraão o circuncidou , como Deus havia mandado.
5 A kilaala na lalaaun anun Aabaraam i welaar ma 100 baa di buta taa Aaisaak uni.
5 Quando Isaque nasceu, Abraão tinha cem anos.
6 Saaraa i piri naa, “God ia taar taa a utnaa na ninangon karom iaau, ma a taara raap baa diat a walangoro a utnaa mi diat a nangon ungaai ma iaau.”
6 Então Sara disse: — Deus me deu motivo para rir . E todos os que ouvirem essa história vão rir comigo.
7 Ma i piri kaai lenbi, “Baa pa iaau babuta utbaai, woi maa in piri taan Aabaraam naa Saaraa in wangaau a naat? Iaku mi, iaau aa buta taa a naat uni, baa ia takaana.” Saaraa i kipbaala ma i buta paa a naat muaana.|alt="Abraham with a Baby" src="GR-gn08n.tif" size="span" loc="Gen 21:1" copy="Global Recordings Network" ref="21:2"
7 E disse também: — Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar? No entanto, apesar de ele estar velho, eu lhe dei um filho.
8 Aaisaak i ngaala waanwaan, ma baa ia paki wa in tu, Aabaraam i paam a ngaala na lukaara uni.
8 O menino cresceu e foi desmamado. E, no dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Iaku, Saaraa i babo paa Ismaael i tataur. Ismaael a natun Aagaar a tabuan Aaigipto, baa i buta taai un Aabaraam.
9 Certo dia Ismael, o filho de Abraão e da egípcia Agar, estava brincando com Isaque, o filho de Sara.
10 Ma Saaraa i piri taan Aabaraam, “Un tula wa a tultul na tabuan mi, ungaai ma natunalik, maa natu ra tabuan na tultul maa, pain kakale ungaai ma natunglik u ra num kum utnaa.”
10 Quando Sara viu isso, disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, pois o filho dessa escrava não será herdeiro junto com Isaque, o meu filho.
11 Aabaraam i tapunuk dekdek aakit u ra pirpir mi, kabina Ismaael a natunalik utkaai.
11 Abraão ficou muito preocupado com isso, pois Ismael também era seu filho.
12 Iaku God i piri karomi naa, “Koku u tapunuk un natumlik ungaai ma ra num tultul na tabuan. Un walangoro ku aawa baa Saaraa i piri taam, maa un Aaisaak ku anum wuna taara diat a waan paat welaar ma ra nung weweliman.
12 Mas Deus disse: — Abraão, não se preocupe com o menino, nem com a sua escrava. Faça tudo o que Sara disser, pois você terá descendentes por meio de Isaque.
13 Iaau ang paam apaat a ngaala na wuna taara ko ra natu ra tultul na tabuan kaai, kabina maa ia natumlik.”
13 O filho da escrava é seu filho também, e por isso farei com que os descendentes dele sejam uma grande nação.
14 U ra bung namur taana u ra malaana, Aabaraam i lo paa a kum utnaa na winangaan, ma ra palaa baa di labo taai u ra in palaa di paami ko ra panina wewagua, ma i ung taai u ra pupuakin Aagaar. Namur i tula wa dinaana. Aagaar dinaana diaar waan waanwaan u ra bil na wanua, a iaana Ber-Sebaa.
14 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e deu para Agar comida e um odre cheio de água. Pôs o menino nos ombros dela e mandou que fosse embora. E Agar foi embora, andando sem direção pelo deserto de Berseba.
15 Baa andiaar palaa na ininim ia raap, Aagaar i waki taa a naat natudaangi ra in naatnaat na diwaai.
15 Quando acabou a água do odre, ela deixou o menino debaixo de uma arvorezinha
16 Ma i waan welwelik kinalik, ma i ki pari taau ma i nuknuk naa, “Pa iaau nem na babo a naat baa in maat.” Ma baa i ki matira i tur paa tinaangi.
16 e foi sentar-se a uns cem metros dali. Ela estava pensando: “Não suporto ver o meu filho morrer.” Ela ficou ali sentada, e o menino começou a chorar.
17 God i walangoro a naat i taangi, ma aangelo anun God i wataa Aagaar taanginaanga u ra maawa, ma i piri taana naa, “Aagaar, u lawaai maa? Koku u burut. God ia walangoro a tinaangi anu ra num naat barong i inep taau.
17 Deus ouviu o choro do menino; e, lá do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e disse: — Por que é que você está preocupada, Agar? Não tenha medo, pois Deus ouviu o choro do menino aí onde ele está.
18 Waan urong, ma un aal atur paa a naat, ma un taal paai ma ra limaam. Ma iaau ut ang wangaala a taara baa diat a waan paat koni, kupi diat a waan paat a ngaala na wuna taara.”
18 Vamos! Levante o menino e pegue-o pela mão. Eu farei dos seus descendentes uma grande nação.
19 God i palaa a mataan Aagaar, ma i babo paa a daanim. Io, i waan ma i itup paa andiaar in palaa, ma i wainim taa a naat.
19 Então Deus abriu os olhos de Agar, e ela viu um poço. Ela foi, encheu o odre de água e deu para Ismael beber.
20 Baa a naat i ngaala waanwaan, God i ki ungaai mai. I lalaaun u ra bil, ma i laa aakit u ra papanaak ma ra bunaaraa.
20 Protegido por Deus, o menino cresceu. Ismael ficou morando no deserto de Parã e se tornou um bom atirador de flechas.
21 Baa i ki matira u ra bil irong Paaraan, naana i ben paa raa tabuan taangirong Aaigipto karom natuna Ismaael.
21 E a sua mãe arranjou uma mulher egípcia para ele.
22 Un raa bung, king Aabimelek ma Pikol a mukmuga anu ra taara na wineium anun Aabimelek, diaar piri taan Aabaraam lenbi, “God i ki ungaai ma ui u ra kum utnaa raap baa u paami.
22 Por esse tempo Abimeleque foi conversar com Abraão. Ficol, comandante do seu exército, foi com ele. Abimeleque disse a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 Mi un weweliman karom iaau namataan God, naa koku u papaam na warwaruga karom iaau, baa karom a kum natnatung ma ra kum taptabung. Un waiaa anum koina mangamangaan karom iaau ma karom a taamaan mi u ki na waira uni, lenutmaa iaau aa paam taai mun karom ui.”
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que não vai enganar nem a mim, nem aos meus filhos, nem aos meus descendentes. Eu tenho sido sincero com você; por isso prometa que será sincero comigo e fiel a esta terra em que está morando.
24 Aabaraam i piri naa, “Iaau weweliman naa ang paami lenmaa karom ui.”
24 — Eu juro — disse Abraão.
25 Ma Aabaraam i pirpir na uraai karom Aabimelek u ra daanim baa a kum tultul anun Aabimelek diat raa paai koni.
25 Abraão fez uma reclamação a Abimeleque por causa de um poço que os empregados de Abimeleque haviam tomado à força.
26 Iaku Aabimelek i piri naa, “Pa iaau nunura woi ma i paam a pinapaam maa. Pa u wapua iaau uni, telek mi iaau walangoroi.”
26 Abimeleque explicou: — Não sei quem fez isso. Você nunca me falou nada, e esta é a primeira vez que estou ouvindo falar desse assunto.
27 Io, Aabaraam i lo paa a kum sip, ma ra kum bulumakaau ma i taar taai taan Aabimelek, maa diaar paam a kunubu.
27 Aí Abraão pegou algumas ovelhas e alguns bois e deu a Abimeleque, e os dois fizeram um trato.
28 Io, Aabaraam i weraana 7 na naatnaat na tabuan na sip ko ra nuna kum sip.
28 Abraão separou sete ovelhinhas do seu rebanho,
29 Ma Aabimelek i tiri naa, “Aawa kabina maa u watur ingen wa 7 na naat na sip bi?”
29 e Abimeleque perguntou: — Por que você separou estas sete ovelhinhas?
30 Aabaraam i baalui naa, “Un gaaia paa 7 na naat na sip bi ko ra limaang, welaar ma ra nung wewapua kaapa naa iaau, iaau kil a daanim mi.”
30 Abraão respondeu: — Elas são um presente para você. Ao receber estas sete ovelhinhas, você estará concordando que fui eu quem cavou este poço.
31 Io, a iaa ra wanua maa, Ber-Sebaa, kabina maa a ru muaana mi diaar paam a weweliman matira.
31 Por isso aquele lugar ficou sendo chamado de Berseba , pois ali os dois fizeram um juramento.
32 Baa diaar aa paam taa a kunubu matira Ber-Sebaa, Aabimelek ma Pikol, a mukmuga anu ra taara na wineium anun Aabimelek, diaar waan talili balet urong Pilistia.
32 Depois de fazerem esse trato em Berseba, Abimeleque e Ficol voltaram para a Filisteia.
33 Aabaraam i maarut taa in diwaai, di waatungi baa taamaariska irong Ber-Sebaa, ma matira i aaraaring karom a Tadaaru, a God baa i lalaaun takum.
33 Abraão plantou uma árvore em Berseba e ali adorou o Senhor , o Deus Eterno.
34 Ma Aabaraam i ki iwan irong Pilistia.
34 E Abraão ficou morando muito tempo na Filisteia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.